Wśród prominentnych rosyjskich urzędników panował bardzo spójny schemat retorycznej atmosfery, promujący pogląd, że są oni zagrożeni przez naruszenie ich granicy przez grzeszny Zachód z jego demokratycznymi ideałami. Retoryka ta nie była obca Otto von Bismarckowi 150 lat temu, gdy ubolewał nad koniecznością konfrontacji Rosjan z ich „nieprzewidywalną głupotą”. Przekaz ten był jednak w dużej mierze, jeśli nie w całości, przeznaczony do odbioru przez rosyjskie społeczeństwo, które, niestety, albo wierzy w bzdury powtarzane przez państwowe media, albo jest zmuszone po prostu podążać za linią, jak to miało miejsce od wieków. Putin wykorzystał ukryty nurt rosyjskiego nacjonalizmu, utożsamiając go z wiarą duchową narodu, aby przypomnieć o jego historycznej walce z nazistowskimi Niemcami, która miała miejsce ostatnio. Walka, którą Putin chce przedstawić Rosji, toczy się teraz o obronę przed Ukrainą, dotychczas nieznanym bastionem neonazizmu, znanym najwyraźniej tylko jemu, który również postanowił sprzymierzyć się z Zachodem i jego rzekomą wszechobecną dekadencją. Przenikliwy i gniewny przekaz ma na celu zatuszować absurdalność przekazu, ale nie dociera do tych, którzy rozumieją jego intencje. … Więcej Rosyjski język wiktymizacji i szerzenie zemsty