Wojna Rosji z Ukrainą trwa już dziewiąty miesiąc od niesprowokowanej inwazji z 24 lutego 2022 roku. Od samego początku jej intencje terroryzowania społeczności i niszczenia infrastruktury cywilnej były jasne, tak aby konflikt nie był jedynie ograniczoną interwencją militarną i konfrontacją między walczącymi stronami, lecz podporządkowaniem sobie narodu. Strategia ta doprowadziła do kryzysu humanitarnego, który stał się powszechnie znany, a który był spowodowany masowymi przesiedleniami ludności cywilnej w kraju i za jego granicami.
Ponad 14 milionów Ukraińców zostało przesiedlonych. Od października 2022 r. 7,6 miliona przekroczyło granice kraju, z czego 2,85 miliona przedostało się do Rosji, niektórzy ze strachu, a wielu wbrew swojej woli. Do wczesnego lata 6,9 miliona zostało wewnętrznie przesiedlonych, a około jedna trzecia całej populacji kraju znalazła się gdzie indziej niż w domu. Kolejne 13 milionów nie jest w stanie uciec z powodu braku bezpiecznych szlaków transportowych i żyje w niebezpiecznych warunkach. Ukraińscy urzędnicy wskazali, że ponad 8000 dzieci zostało przywiezionych z Ukrainy do Rosji, większość bez opieki i oddanych do adopcji. Mówiąc jasno, jest to naruszenie artykułu 50 Czwartej Konwencji Genewskiej z 1949 r., który zabrania zmiany statusu dziecka, w tym obywatelstwa. Psychologiczny wpływ na ukraińskie rodziny stał się symbolem nagromadzonego żalu, jaki spadł na ten naród.
Niedawny raport Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka (OHCHR) z 2 października 2022 r. potwierdził 6114 ofiar śmiertelnych wśród cywilów, w tym 390 dzieci, oraz łącznie 9132 rannych. Szacunki te niewątpliwie są dalekie od rzeczywistych liczb. Większość z nich można prawdopodobnie przypisać masowym bombardowaniom kasetowym, a także atakom pocisków manewrujących i ciężkiej artylerii. Istnieją jednak powszechne doniesienia o bezpośrednich okrucieństwach popełnionych przez wojsko rosyjskie w znanych miejscach, takich jak Bucza, Izium, Lyman, Melitopol i Mariupol. Nowsze, powszechne, zdalne ataki na infrastrukturę cywilną będą nadal zwiększać te liczby.
Jednocześnie , ataki na infrastrukturę opieki zdrowotnej kraju – szpitale, oddziały położnicze, placówki onkologiczne, kliniki, domy opieki, banki krwi i ośrodki leczenia uzależnień – stały się celem ataków . Do początku sierpnia zgłoszono, że 746 placówek medycznych zostało uszkodzonych, a kolejne 123 całkowicie zniszczonych, 50 osób personelu medycznego zostało rannych, a 18 zabitych. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) kontynuuje monitorowanie narastającego kryzysu medycznego.

Nadchodząca zima będzie teraz potęgowana przez celowe ataki Rosji na infrastrukturę energetyczną na Ukrainie. Średnie temperatury zimowe na Ukrainie wahają się od -4,8°C do 2°C. Osoby starsze, bardzo młode i osoby niepełnosprawne z powodu chorób przewlekłych będą miały trudności z przetrwaniem tych dodatkowych niedogodności. Gromadzenie się większej liczby osób w ciasnych przestrzeniach, ograniczenie higieny oraz brak żywności i wody zwiększą ryzyko rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych, szczególnie w kontekście strategii szczepień, która jest poważnie utrudniona przez brak infrastruktury i dystrybucji.
Nie są to nowe cechy wojny prowadzonej przez Putina. Przypominają one silnie konflikty w Czeczenii i Syrii i dorównują okrucieństwu stalinowskiej Rosji, która zwróciła swoje wojsko, tajną policję i innych agentów rządowych przeciwko własnemu narodowi i narodowi państw sąsiednich, co doprowadziło do powszechnego głodu, masowych egzekucji i przesiedleń dużej liczby ludności na odległe tereny. Ukraina, ponownie, była głównym celem tego terroru w latach 30. XX wieku, kiedy dziesiątki tysięcy „więźniów politycznych” zostało zamordowanych i pochowanych w masowych grobach. To polityka nienawiści i polityczne programy promowane przez fałszywe roszczenia autorytarnych reżimów o ich uprawnieniach. Następstwa są takie same – fizyczna i psychiczna degradacja narodu, której wyleczenie zajmie lata.
Powszechnie przyjmuje się, że sprawca kryzysu humanitarnego musi zostać pociągnięty do odpowiedzialności i zobowiązany do naprawienia poniesionych strat. To, a także liczne okrucieństwa popełnione przez rosyjskie wojsko, dla których istnieją wystarczające wstępne dowody, przemawiają za tym, że winę można przypisać bezpośrednio i całkowicie reżimowi rosyjskiemu. Celowe niszczenie domów, placówek medycznych i obiektów użyteczności publicznej, w tym obiektów energetycznych, wymaga natychmiastowej uwagi i nie może być odkładane na później. Powiązane materiały, zaopatrzenie i sprzęt muszą zostać wymienione, a zdolność do zapewnienia ciepła udręczonej ludności w nadchodzącą zimę musi zostać przywrócona. Finansowanie takiego przedsięwzięcia jest zniechęcające, ale musi zostać podjęte. Gotowym rozwiązaniem nie jest ponowne szukanie pomocy u Zachodu, lecz uwolnienie funduszy i aktywów przejętych od rosyjskich oligarchów, którzy czerpali zyski ze swoich powiązań z Putinem i wspierali go w jego niesprowokowanej wojnie z Ukrainą. Uzasadnienie takiego działania wydaje się oczywiste, a znaczenie szybkiego działania jest oczywiste. Po raz kolejny nadchodzi zima.
Copyright @Kost Elisevich, MD, PhD 2022. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wszelkie nielegalne powielanie tych treści będzie skutkować natychmiastowym podjęciem kroków prawnych.