Alle voorzienbare voordelen die Rusland sinds zijn noodlottige invasie van Oekraïne in 2022 genoot, verdwijnen in een steeds sneller tempo. De illusie van militaire macht met zijn onbeperkte mankracht en technologische mogelijkheden had al snel na het begin van de oorlog twijfels moeten oproepen, toen het geconfronteerd werd met de realiteit van de twee Oekraïense tegenoffensieven in de tweede helft van 2022. Meer over de aanhoudende oorlog volgt hieronder, maar voor Vladimir Poetin is militair falen niet zijn grootste probleem. Dat is wat hem te wachten staat in het laatste kwart van 2025. Een lot dat doet denken aan de val van het Russische Rijk in 1917 en de ontbinding van de Sovjet-Unie in 1991 hangt nu in zijn handen en zou de despoot en al zijn lelijkheid uiteindelijk een smadelijk einde kunnen bezorgen.

Donetsk
Het Russische zomeroffensief in Oost-Oekraïne, dat zich grotendeels concentreerde in de sector Pokrovsk in de oblast Donetsk, is er niet in geslaagd de rest van de oblast te veroveren. Dit noordelijke derde deel van de oblast is nog steeds onder controle van Kiev en is een slagveld geworden voor de Russische infanterie, met zware verliezen aan materieel tot gevolg. Begin september heroverden de Oekraïners in iets meer dan een week tijd vijf keer zoveel gebied in de sector Pokrovsk als de Russen in de hele maand augustus hadden veroverd. In de aangrenzende sector Dobropillia, ten noordwesten daarvan, heroverden de Oekraïners zelfs twee keer zoveel gebied als de Russen kort daarvoor hadden bezet. Meerdere militaire commandostructuren in de stad Donetsk werden uitgeschakeld, waardoor de operaties van het 41e leger en de 20e gemotoriseerde infanteriedivisie werden ontregeld. Ook een BUK-M1 luchtdoelraketlanceerinstallatie voor middellange afstand, die in het gebied was gestationeerd, ging verloren. Dit kwam bovenop de vernietiging, in de voorgaande maand, van twee Tor-M2 luchtdoelraketbatterijen, een BUK-M3 luchtdoelraketlanceerder en een BUK-M2 radar met een totale waarde van 90 miljoen dollar.

In totaal bevrijdden Oekraïense troepen in de loop van een maand meer dan 150 vierkante kilometer grondgebied in het oosten van de oblast Donetsk, inclusief zeven nederzettingen. Nog eens 160 vierkante kilometer, met negen nederzettingen, werd ontdaan van een controlerende Russische aanwezigheid. Het offensief neutraliseerde 2.500 Russische soldaten, waarvan meer dan 1.300 gedood en ongeveer 100 gevangengenomen werden. Ten westen van Pokrovsk, nabij de stad Udachne, werd een ongeorganiseerde Russische aanval afgeslagen en de stad heroverd, waardoor ook deze sector gestabiliseerd werd.
Tot nu toe zijn er in 2025 297.350 Russische slachtoffers gevallen aan het oostfront in Oekraïne, waaronder 28.790 in augustus alleen. Het totaal aantal slachtoffers is nu meer dan een miljoen, inclusief de ongeveer 789.550 die sinds het begin van de invasie zijn omgekomen. Het aantal deserties aan het front is aanzienlijk toegenomen, met name binnen het Zuidelijk Militair District van Rusland, waarvan de troepen voornamelijk zijn gestationeerd in de oblasten Donetsk en Luhansk. In april 2024 waren meer dan 18.000 Russische soldaten gedeserteerd, waarvan 12.000 afkomstig waren van het 8e Gecombineerde Leger, dat in de oblast Donetsk was gestationeerd. De militaire rekrutering in Rusland bleef al in 2023 40-50% achter op de beoogde niveaus. In september 2024 hadden meer dan 34.000 mannen hulp aangevraagd bij een organisatie die was opgericht om de rekruteringspogingen van het Kremlin tegen te gaan.
Het verlies van zware wapens blijft het Russische leger ook in 2025 parten spelen. Alleen al in maart 1.644 artilleriestukken vernietigd. Een rapport uit mei meldde het verlies of de beschadiging van 1.159 Russische tanks en meer dan 2.500 pantservoertuigen. Grote voorraden munitie en elektronische apparatuur, evenals 19.000 drones, werden onlangs vernietigd in de Donbas-regio nadat leveringen waren voltooid om de voorraden voor het Russische leger aan te vullen. Dit beperkt elke verdere poging om met name de oblast Donetsk aan te vallen aanzienlijk. Het Instituut voor Oorlogsstudies had eerder al vastgesteld dat het Russische leger het jaarlijkse verlies van bijna 9.000 pantservoertuigen tot 2025 niet zou kunnen volhouden. Als reactie op deze verliezen hebben de Russen het gebruik van pantservoertuigen verminderd en zijn ze voornamelijk overgestapt op directe infanterieaanvallen met elektrische scooters, motorfietsen en terreinwagens.
Krim
Hoewel de bezetting van Oekraïne, of de controle erover in welke zin dan ook, het uiteindelijke doel van Poetin is geweest, blijft de Krim de territoriale spil in deze oorlog. Het was het eerste deel van Oekraïne dat in 2014 door Rusland werd ingenomen en het zal uiteindelijk een belangrijke factor zijn die Poetins lot bepaalt. Voor Rusland is de Krim van primair strategisch belang als militaire basis om zijn invloedssfeer uit te breiden naar Oost-Europa, het Midden-Oosten en het Middellandse Zeegebied. De Krim was van oudsher het thuisland van de Tataren, die er sinds de 13e eeuw woonden, maar in de 19e eeuw te maken kregen met discriminatie en gedwongen verdrijving door het tsaristische Rusland. Het doel was om hun cultuur en erfgoed op de Krim uit te roeien en een eigen imperiale buitenpost te creëren. Erger nog, Sovjet-Rusland onder Josef Stalin voerde een wreed deportatieprogramma uit van bijna 200.000 Tataren naar Centraal-Azië, wat neerkwam op etnische zuivering en culturele genocide gezien de manier waarop het werd uitgevoerd. Hun daaropvolgende terugkeer naar de Krim was een langzaam proces, gedicteerd door de opeenvolgende Kremlin-leiders, waarbij formele toestemming uiteindelijk in 1989 werd verleend, kort voor de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Vijfentwintig jaar later, in 2014, bevonden de Tataren zich opnieuw onder bezetting van een Russisch regime dat bekendstaat om mensenrechtenschendingen en waaronder ze tot op heden nog steeds vallen.
Het Krim-Tataarse woord voor vuur, atesh, is de naam van een clandestiene paramilitaire eenheid bestaande uit Krim-Tataren, Oekraïners en Russen die zich verzetten tegen de bezetting. Atesh heeft sabotageacties uitgevoerd in samenwerking met de Oekraïense strijdkrachten op de Krim en elders in Oekraïne, evenals in de Russische Federatie. Naast het uitvoeren van verkenningen en het verzamelen van inlichtingen, heeft de eenheid zich beziggehouden met de vernietiging van militaire faciliteiten, zoals het strategische 758e Materieel en Technisch Ondersteuningscentrum in Sevastopol in het westen van de Krim. Andere logistieke aanvallen op spoorwegen, bruggen en energiecentrales blijven de militaire bevoorradingslijnen. Er hebben zich ook meer directe aanvallen op militaire installaties voorgedaan, zoals deze zomer op de luchtmachtbasis , waarbij meerdere helikopters en een luchtafweersysteem werden vernietigd. Soortgelijke aanvallen waren gericht op het luchtafweersysteem in het centraal gelegen district.

Door de Oekraïense strijdkrachten ingezette langeafstandswapensystemen hebben de vernietiging van vliegvelden, radarstations, communicatie-infrastructuur, munitiedepots, spoorwegknooppunten en luchtafweersystemen op de Krim verder vergroot. Het voorgaande maritieme offensief vernietigde meer dan een derde van de Russische Zwarte Zeevloot en dwong deze zich terug te trekken van haar basis op de Krim naar de Russische kustlijn langs de oostkust van de Zwarte Zee. Eind augustus 2024 vernietigde Oekraïne een veerboot met 30 wagons vol brandstof, terwijl deze nog voor anker lag in de Russische regio Krasnodar. Dit was de laatste grote spoorveerboot die op deze route voer na een reeks luchtaanvallen op het veersysteem in de lente en zomer. In de herfst van 2024 verplaatste Rusland, als gevolg van de toenemende isolatie op de Krim, zijn resterende luchtafweersystemen van het noordwestelijke deel van het schiereiland oostwaarts om ze meer te concentreren in de buurt van de Kerchbrug, die het Russische vasteland met de Krim verbindt en die steeds meer onder dreiging staat van Oekraïense munitie. Als gevolg hiervan vernietigde een Oekraïense droneaanval begin augustus een geavanceerde 98L6 Yenisei-radarcomponent van een S-500 lucht- en raketverdedigingssysteem dat werd gebruikt om de brug te beschermen. Er hebben zich al meerdere aanvallen op de brug voorgedaan, waardoor de structurele integriteit ervan in geval van verdere aanvallen in twijfel wordt getrokken. De vernietiging van de 3,7 miljard dollar kostende, 19 kilometer lange brug, de belangrijkste bevoorradingsroute voor Russische militairen die op de Krim gestationeerd zijn, zou niet alleen Poetin vernederen, maar ook de veiligheid van het hele schiereiland, zo niet van de bezette gebieden in Oost-Oekraïne, in gevaar brengen.
Het Russische publiek
dat soldaten terugstuurt
Begin 2025 werden meer dan 100.000 Russische soldaten als vermist opgegeven en familieleden wendden zich tot het Oekraïense overheidsproject "Ik wil vinden" om antwoorden te vinden, nadat ze ontdekten dat het Russische ministerie van Defensie geen formeel proces had voor het opsporen van vermiste militairen. In mei 2025 had Oekraïne meer dan 88.000 verzoeken om informatie ontvangen, waarvan 9.000 alleen al in april. Bovendien gaven Russische functionarissen van het Centrum voor de Ontvangst, Verwerking en Verzending van Overledenen in Rostov toe dat ze te maken hadden met een achterstand van ongeveer 15.000 niet-geïdentificeerde overleden soldaten.
De situatie heeft aanzienlijke woede onder families aangewakkerd, met beschuldigingen van onverschilligheid en onverantwoordelijkheid die via online chatrooms in de Russische Federatie worden geuit. Zes maanden na het laatste contact met een vermiste soldaat wordt de gevechtstoeslag stopgezet. Als de familie bereid is hun familielid formeel dood te verklaren, kan zij vervolgens een uitkering bij overlijden ontvangen. Nog verontrustender voor Russische families is de onthulling dat de Russische autoriteiten de lichamen van overleden Russische soldaten naar Oekraïne hebben overgebracht en deze als gerepatrieerde Oekraïners hebben gepresenteerd, kennelijk in een poging om de werkelijke verliezen binnen hun eigen strijdkrachten te verbergen. Het Oekraïense ministerie van Binnenlandse Zaken werkt overigens sinds kort samen met de Internationale Commissie voor Vermiste Personen (ICMP) om de identificatie van Russische soldaten, zowel overleden als vermist, te versnellen.

Volgens een onderzoek van de Chicago Council on Global Affairs en het Levada Center uit januari 2025 neemt de steun voor de oorlog onder de Russische bevolking af. Naar verluidt vond 61% dat het tijd was voor vredesonderhandelingen, terwijl 65% verdere doden wilde voorkomen en slechts 26% de militaire operaties wilde voortzetten. Een groter aantal Russen (50%) vertrouwt de Kremlin-rapporten over burger- en militaire slachtoffers niet meer. Ondanks dit wantrouwen gelooft 76% verrassend genoeg dat ze aan de winnende hand zijn. Oorlogsmoeheid is niet alleen voelbaar onder Russische burgers, maar ook binnen de militaire gelederen. Dit staat in contrast met de gevoelens van Oekraïners, die hun strijd als existentieel beschouwen en vrezen voor het verlies van hun cultuur en nationale identiteit.
Voor de Russische soldaten die door de oorlog invalide zijn geraakt, heeft de Russische economie weinig meer over om in hun levensonderhoud te voorzien. Het aantal ziekenhuizen is sinds 2012 met 20% gedaald en er zijn nog maar tien echte veteranenziekenhuizen over in de Russische Federatie. Minstens 54% van de terugkerende soldaten is geamputeerd en na een eenmalige uitkering van meer dan $35.000 na voltooiing van hun revalidatie, kunnen velen geen werk vinden. Degenen die wel werk vinden, verdienen meestal een salaris dat ver onder het niveau ligt van vóór hun militaire dienst. De standaard Russische propaganda kan niet op tegen de zichtbare gevolgen van een gehavend en geteisterd leger dat terugkeert naar de samenleving, te midden van hun eigen bevolking.
Een ander aspect van terugkerende militairen betreft degenen die vanuit de gevangenis zijn gerekruteerd en na hun verplichte militaire dienst van zes maanden in Oekraïne vrijkwamen. De ernst van hun misdrijven die tot hun gevangenschap hebben geleid, lijkt geen rol te spelen in de beslissing om hen weer in de samenleving. Schattingen van het aantal veroordeelden dat voor het leger is gerekruteerd, lopen op tot meer dan 150.000. Pogingen van de overheid om de maatschappelijke onrust over de terugkeer van duizenden criminelen, die gebukt gaan onder nieuwe psychologische trauma's als gevolg van de oorlog, naar Russische steden en dorpen te temperen, zullen naar verwachting mislukken. Er heeft zich al een dramatische toename van gewelddadige misdrijven voorgedaan, gekoppeld aan het aantal terugkerende veteranen. In de eerste helft van 2025, een stijging van 10,4% ten opzichte van dezelfde periode in 2024 en 32,3% hoger dan in 2019. Alleen al in Moskou werden in deze periode bijna 43.500 ernstige misdrijven geregistreerd. De jaarlijkse cijfers voor geweldsdelicten stijgen, nadat ze in 2024 al een duizelingwekkend aantal van 617.301 gevallen bereikten, het hoogste aantal in 15 jaar. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het aantal gepleegde moorden door het Russische ministerie van Binnenlandse Zaken uit de openbare registers is verwijderd.
Russische consumenten
De benarde situatie van de gemiddelde Russische consument te midden van de oorlog is dit jaar veel duidelijker geworden dan in de voorgaande 34 maanden, gerekend vanaf eind februari 2022. De kosten van levensonderhoud zijn dit jaar al met 10% gestegen. Sinds het begin van de oorlog zijn de kosten met bijna 30%, twee keer zoveel als de gemiddelde stijging in de eurozone. Voedselprijzen zijn aanzienlijk gestegen, zoals blijkt uit de verdubbeling van de prijs van aardappelen en boter eind januari 2025, terwijl de prijzen van kool en uien respectievelijk met 56,8% en 87,2%. Deze factoren spreken Poetins beweringen in december 2024 over de stabiliteit van de economie en suggereren dat ze eerder het gevolg zijn van de oorlog. Zo ligt het belangrijkste aardappelgebied in Brjansk, Koersk en Belgorod, allemaal binnen de perimeter van de gevechtsoperaties langs de grens met Oekraïne. Hier worden dure landbouwmachines vernietigd en landbouwgrond gevorderd voor militair gebruik, zoals het aanleggen van mijnenvelden, het opslaan van militair materieel en het bouwen van versterkingen. Lokale arbeiders worden geëvacueerd uit gevechtszones, terwijl de landbouwsector te kampen heeft met het grootste tekort aan arbeidskrachten sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. De landbouwcrisis wordt verergerd door sancties die de vervanging van verloren en verouderde machines belemmeren, en door de omleiding van noodzakelijke middelen naar hogere militaire uitgaven.
Ook voor de Russische graanoogst , met een afname van 27% in de maïsproductie, 12% in haver en 11% in tarwe. De verkoop van inmiddels onbetaalbare landbouwmachines en -apparatuur daalde in maart met 32%, het laagste niveau in 25 jaar. De huidige hoge inflatie zal waarschijnlijk leiden tot een prijsplafond voor basisvoedingsmiddelen zoals groenten, zuivel en gevogelte, wat wijst op een verschuiving naar overheidscontrole op de voedselproductie en -distributie. Dit zou regionale voedseltekorten en lange rijen consumenten kunnen veroorzaken, wat de publieke onrust ongetwijfeld verder zou verergeren naarmate de maatschappelijke angst voor voedselonzekerheid en voedingstekorten snel toeneemt.
Deze zomer heeft Oekraïne een campagne van meedogenloze luchtaanvallen op Russische olieraffinaderijen uitgevoerd, zowel dichtbij als ver weg binnen de Russische Federatie, waarbij de aanvallen vaak over een langere periode op meerdere raffinaderijen werden herhaald. Deze aanvallen escaleerden in augustus, zodat medio september 17 raffinaderijen, goed voor 42% van de totale Russische olieraffinagecapaciteit, waren getroffen, zoals Igor Sushko op X meldde. De in Oekraïne geproduceerde aanvalsdrones, uitgerust met kunstmatige intelligentie voor doelherkenning en eindgeleiding, zijn zo ontworpen dat ze een afstand van meer dan 1.200 mijl kunnen overbruggen en zelfs afgelegen installaties kunnen bereiken. De impact van deze mate van vernietiging heeft niet alleen de militaire behoeften bedreigd, maar, wat wellicht nog erger is voor het regime van Poetin, ook serieuze publieke aandacht getrokken.

In verschillende regio's van de Russische Federatie zijn de benzinetekorten alarmerende proporties aangenomen, zo ernstig zelfs dat de overheid eind juli een exportverbod heeft ingesteld. Nizjni Novgorod is de zesde grootste stad van Rusland met een bevolking van 1,25 miljoen, en een omliggende agglomeratie met nog eens 2 miljoen inwoners ligt 440 kilometer ten oosten van Moskou in Europees Rusland. In het district Sokolsky zouden benzinestations dagenlang zonder brandstof hebben gezeten, terwijl de brandstofprijzen elders medio augustus met 40-50% stegen . De prijs op de zwarte markt was gestegen tot 9 dollar per gallon. Met een tankinhoud van ongeveer 57 liter in een doorsnee Russische personenauto zou een volle tank 135 dollar kosten in een land waar het mediane salaris 300 dollar per week bedraagt. Daar komt nog bij dat er een rantsoenlimiet van 9,4 liter per tankbeurt geldt, waarvan het grootste deel wordt verbruikt in de enorme rijen die nu bij de tankstations te zien zijn. Begin september had het probleem zich al verspreid naar 10 gebieden binnen Europees Rusland.
Russische economie
De Russische defensie-industrie verbruikt bijna 8% van het bbp en neemt 40% van de begroting . De militaire uitgaven voor 2025 zullen naar verwachting $172 miljard bedragen, een stijging van 12% ten opzichte van 2024. Poetin zet hiermee zijn koers van militarisering van de economie voort, ondanks internationale sancties, hoge inflatie en een dalende levensstandaard. Bovendien is het regime van plan de militaire productie zonder vast eindpunt te handhaven, met als doel de strijdkrachten opnieuw te bewapenen en de voorraden aan te vullen mocht de oorlog eindigen. Anders zou een plotselinge terugkeer naar een civiel model leiden tot een stagnerende economie met een lage groei, een ernstige daling van het bbp en wederom een financiële crisis.
Rusland heeft de liquide middelen van zijn Nationaal Vermogensfonds (NWF) tijdens de oorlog aanzienlijk uitgeput en dreigt in het laatste kwartaal van 2025 volledig op te raken als gevolg van oorlogsuitgaven en een daling van de olieprijzen. De Europese Unie (EU) verlaagde op 3 september het maximumtarief voor Russische ruwe olie naar $ 47,60 per vat, ter vervanging van het eerdere maximum van $ 60, om de exportinkomsten verder te drukken. Om het groeiende begrotingstekort aan te pakken , verhoogde Rusland in juli al de verkoop van buitenlandse valuta uit het NWF, waarmee het voor de tweede keer in 2025 werd aangeboord dat de staatsreserve werd geplunderd. Een andere strategie die Poetin heeft ingezet om zijn oorlogsinspanningen te financieren, is de nationalisatie van privébezittingen. Sinds februari 2022 zijn er 102 inbeslagnames geweest van bedrijven in strategische sectoren , ter waarde van $ 50 miljard . Deze praktijken leiden niet alleen tot ontevredenheid binnen de private sector, maar ondermijnen ook het vertrouwen van investeerders en de operationele efficiëntie op de korte en lange termijn, waardoor de vooruitzichten voor toekomstig economisch herstel moeilijker worden.
In mei 2025 bedroeg het federale begrotingstekort van Rusland al $40,7 miljard, bijna 90% van de oorspronkelijk begrote $45,5 miljard voor dat jaar. Dit tekort was bijna vijf keer zo groot als in dezelfde periode van 2024. De begroting die in december 2024 werd ondertekend en een verwachte opbrengst van $508,5 miljard voorspelde, werd halverwege het jaar naar beneden bijgesteld tot $485,9 miljard. De industriële productie vertraagde aanzienlijk in de eerste helft van 2025 als gevolg van hoge rentes, personeelstekorten en verstoringen in de toeleveringsketen door sancties. Aan de andere kant lijkt het niveau van de militaire uitgaven in de zomer niet te zijn afgenomen, gezien het aanhoudende Russische offensief in Oost-Oekraïne en de voortdurende massale bombardementen op Oekraïense steden. Hoewel de Russische bombardementen op stedelijke gebieden in heel Oekraïne in 2024 toenamen, vond er in de zomer van 2025 een dramatische verdere escalatie van drone- en raketaanvallen plaats , die nu tot in de herfst voortduurt. Ondanks de intentie om de vastberadenheid van de Oekraïense bevolking te verzwakken, lijkt het averechts te zijn uitgepakt. In combinatie met de recente tegenslagen op het slagveld, zoals het mislukte zomeroffensief, moet Rusland nu de gevolgen dragen van zijn kostbare fouten.
Epiloog
Poetins Rusland heeft nu bewezen dat het geen wereldmacht is, maar eerder een corrupte nationale onderneming in verval, met een falende economie, een incompetent leger, een steeds meer gedesillusioneerde bevolking en een gebrekkig idee van exceptionalisme. Het land pronkt met zijn nucleaire capaciteit als een bedreiging voor anderen, schijnbaar niet in staat om de dreiging voor zichzelf te herkennen. Dit alles bevestigt eens te meer de waanzin van het overproduceren van een nucleair arsenaal tegen enorme kosten, dat uiteindelijk geen enkel nut zal hebben. Rusland is nu een algemeen erkende "junior partner" in zijn alliantie met China. Poetin doet zich op zijn beurt voor als een gelijkwaardige partner in deze relatie, schijnbaar onbewust van de enorme ongelijkheid in deze situatie. In zijn huidige, ouder wordende staat wordt Poetin afgeschilderd als iemand met een "verouderd" imago, die niet langer oog heeft voor binnenlandse aangelegenheden of op de hoogte is van de details van zijn oorlog. Aanvankelijk werd hij neergezet als een goed ingeburgerde, geheimzinnige inlichtingenofficier, maar later veranderde zijn imago in dat van een mannelijke, halfnaakte en meedogenloze krijger. Nu hij zichtbaar ouder is, zou de logische volgende stap zijn dat hij de uitstraling van een doorgewinterde staatsman aanneemt, ware het niet dat hij een bekende moordenaar en aangeklaagde oorlogsmisdadiger.
Het is Poetins leiderschap dat ernstig onder de loep moet worden genomen, aangezien hij uiteindelijk weinig tot geen respect heeft getoond voor zijn eigen volk. Hij beval een onrechtvaardige oorlog tegen het Oekraïense volk, terwijl hij tegelijkertijd een mate van onrecht jegens zijn eigen bevolking beging die sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer is voorgekomen, en dat om redenen die nog steeds moeilijk te doorgronden zijn. Hij heeft daarmee de reeds erkende demografische achteruitgang van zijn land dramatisch versneld, waardoor een onzekere toekomst die veel langer zal duren dan de tijd die hem nog rest. Terwijl dit alles gaande is, zijn de instellingen die belast zijn met het welzijn van zijn volk al lange tijd ondergefinancierd en niet in staat om in hun behoeften te voorzien vanwege de aanhoudende, meedogenloze oorlogszucht. De winter nadert in Moskou en elders in de Russische Federatie, en de elektriciteitsnetten zijn nu voor het eerst kwetsbaar voor Oekraïense langeafstandsraketten.
Oekraïne en Europa hebben geen andere keus dan deze oorlog zo snel mogelijk op het slagveld te beëindigen, aangezien Poetin zijn eigen koers heeft uitgezet en zijn lot op een manier moet worden bezegeld die hij begrijpt. Daarna zal Oekraïne zich moeten herstellen en floreren als het soort natie dat het al lang wil zijn, in vrede met zijn buren, en zal Rusland zich moeten verzoenen met een nieuwe visie voor de toekomst na deze catastrofe, als dat al mogelijk is.
Copyright @Kost Elisevich, MD, PhD 2025. Alle rechten voorbehouden. Elke illegale reproductie van deze inhoud zal leiden tot onmiddellijke juridische stappen.
Eén reactie op “Poetins ‘Einde der Dagen’”
Reacties zijn uitgeschakeld.