Poetin gebruikt Trump voor weinig voordeel

Er viel weinig te verwachten van de trilaterale top tussen Oekraïne, de VS en Rusland op 10 en 11 november 2026 in Abu Dhabi. De eisen van Rusland zijn onveranderd gebleven sinds het begin van de oorlog. Dat zal zo blijven, tenzij Vladimir Poetin gedwongen wordt een ramp te ondergaan die vergelijkbaar is met de ineenstorting van zijn regime, al dan niet met een regelrechte militaire nederlaag. Op het eerste gezicht lijkt de regering-Trump niet alleen een diepgaand gebrek aan begrip te tonen voor Poetins onverzettelijkheid, maar ook voor de historische en culturele aspecten die ten grondslag liggen aan het gegronde wantrouwen van Oekraïne jegens Rusland. De Amerikaanse aanpak om een ​​einde aan het conflict te onderhandelen zal pas echt mislukken als ze ophoudt zichzelf voor het Kremlin in verlegenheid te brengen met haar onderdanigheid aan Poetin. Tot nu toe heeft het de oorlog alleen maar verlengd. … Poetin speelt Trump voor weinig winst

Een andere oorlog: het modelleren van de uitkomst in een asymmetrische en onconventionele oorlog

Ondanks een duidelijke superioriteit in bewapening, munitie en troepenmacht, hebben bevoordeelde naties niet zelden de verwachtingen overtroffen als het gaat om het bereiken van hun oorlogsdoelen. Veel factoren kunnen hieraan bijdragen – terrein, moreel, logistiek, industriële capaciteit en financiën, om er maar een paar te noemen, waar Carl von Clausewitz al op zinspeelde in zijn invloedrijke werk "Over de oorlog", gepubliceerd in 1832. Belangrijker nog, voorspellende modellen van uitkomsten, die voornamelijk gebaseerd zijn op variabelen uit de oorlogservaringen van de 19e en 20e eeuw, blijken ontoereikend in de 21e eeuw. De oude Sovjet-oorlogsvoering van Rusland trok al snel internationale aandacht in de beginfase van de invasie van Oekraïne, toen het er niet in slaagde Kiev te veroveren en gedwongen werd zich terug te trekken naar het oosten van het land, waar het de daaropvolgende vier jaar grotendeels vastliep. Verschillende tegenslagen volgden in het kielzog van snelle innovaties in de Oekraïense verzetsstrategie, die zich niet alleen op het slagveld, maar ook in de pogingen om de Russische economie te ondermijnen, hebben gemanifesteerd. … Meer over Een andere oorlog: het modelleren van de uitkomst in een asymmetrische en onconventionele oorlog

Van Moldavië tot de Krim ligt een onzekere toekomst voor Rusland

Er is sprake van een veranderende situatie langs de Oekraïense kust, in Moldavië, de westelijke buur, en op de Krim in het oosten. Deze situatie vormt een grotere bedreiging voor de nietsvermoedende Russische indringer dan voor de landen die door Rusland zelf bedreigd worden.

Rusland heeft zijn luchtaanvallen op Odessa, de belangrijkste kuststad en zeehaven van Oekraïne, opgevoerd vanaf december 2025 en doorlopend tot in 2026. De stad heeft een aanzienlijke strategische waarde als belangrijkste doorvoerhaven voor de Oekraïense buitenlandse handel, goed voor 65% van de import en export. De spoorverbindingen strekken zich uit over het hele land en zorgen voor zowel een efficiënte concentratie van goederen voor de export als een snelle distributie van geïmporteerde goederen. Zoals gebruikelijk heeft Rusland woongebouwen, ziekenhuizen, elektriciteits- en verwarmingsstations, waterleidingen en bruggen verwoest, met tot nu toe meer dan 60 doden, langdurige stroomuitval en blootstelling aan de extreme kou van de huidige winter. … Meer Van Moldavië tot de Krim: een onzekere toekomst voor Rusland.

Oekraïne is de hamer van Europa

Het is in het belang van Europa om Vladimir Poetins aandacht af te leiden van zijn veelzijdige hybride oorlogsvoering, bedoeld om Europese landen te intimideren vanwege hun steun aan Oekraïne. Dit kan worden bereikt door Rusland openlijk te bedreigen met zijn greep op de bezette Oekraïense gebieden, met name de Krim. Oekraïne is al meer dan 3,5 jaar in open conflict met Rusland en heeft bewezen militair in staat te zijn de Russische indringer zware schade toe te brengen. Europa heeft daarom de mogelijkheid om wraak te nemen, mocht het die effectief willen inzetten. De middelen hiertoe liggen in het leveren van de noodzakelijke munitie aan Oekraïne om het Krim-schiereiland te isoleren en de overgave af te dwingen van de resterende Russische troepen die het gebied niet langer kunnen verlaten. Het verlies van de Krim door Rusland zou de eerste stap zijn in het heroveren van de resterende gebieden en het instorten van Poetins regime, omdat het er niet in is geslaagd Oekraïne te onderwerpen en daarbij het welzijn van zijn eigen bevolking heeft verwaarloosd. ... Meer Oekraïne is Europa's hamer

Poetins 'Einde der Dagen'

Alle voorzienbare voordelen die Rusland sinds zijn noodlottige invasie van Oekraïne in 2022 genoot, verdwijnen in een versneld tempo. De illusie van zijn militaire macht met zijn onbeperkte mankracht en technologische mogelijkheden had al snel na het begin van de oorlog twijfels moeten oproepen, toen het geconfronteerd werd met de realiteit van de twee Oekraïense tegenoffensieven in de tweede helft van 2022. Meer over de aanhoudende oorlog volgt hieronder, maar voor Vladimir Poetin is militair falen niet zijn grootste probleem. Dat is wat hem te wachten staat in het laatste kwart van 2025. Een lot dat doet denken aan de val van het Russische Rijk in 1917 en de ontbinding van de Sovjet-Unie in 1991 hangt nu in zijn handen en zou uiteindelijk de despoot en al zijn lelijkheid naar een schandelijk einde kunnen leiden. … Meer over Poetins 'Einde der Dagen'

Het pleidooi voor een hersteld Oekraïne zoals het was vóór Poetin

De levensvatbaarheid van een natie als autonome, zelfvoorzienende en welvarende entiteit hangt af van het voortdurende welzijn van haar bevolking, haar natuurlijke hulpbronnen, een evenwichtig bestuur, het vermogen om zichzelf en haar buren te verdedigen tegen buitenlandse dreigingen, gedeelde inlichtingen met haar bondgenoten en eerlijke wederzijdse handelsbetrekkingen. Voor Oekraïne is de weg niet alleen moeilijk, maar ook verraderlijk geweest, met name door Rusland en Vladimir Poetin. Van alle rechtvaardigingen voor de Russische invasie is er geen enkele die standhoudt, behalve voor degenen die ofwel op perverse wijze Kremlin-propaganda verspreiden, ofwel geen begrip hebben van de historische achtergrond van de regio en de details van de gebeurtenissen die zich daadwerkelijk hebben afgespeeld in de jaren voorafgaand aan het conflict. Ik laat al deze laatste argumenten, die de relevante kwesties opsommen, over aan eerder gepubliceerd materiaal om me te concentreren op waarom Oekraïne één geheel moet blijven in plaats van te worden ontmanteld door een onverstandig vredesverdrag. … Meer Het pleidooi voor een hersteld Oekraïne zoals het was vóór Poetin

Dus, wie wil deel uitmaken van Rusland?

Drie jaar geleden, toen Rusland zijn imperialistische intenties duidelijk maakte met de invasie van Oekraïne, was het ervan overtuigd dat het Oekraïense volk geen eigen land had. Tot grote ontsteltenis van Rusland bleek echter dat de Oekraïners daar anders over dachten, genoeg zelfs om meer dan duizend dagen van brute oorlogsvoering te doorstaan ​​met een nationale wilskracht die elke natie zou uitdagen om hetzelfde te doen. Daarbij hebben ze het Russische leger zware verliezen toegebracht, zozeer zelfs dat Rusland nu moeite heeft om een ​​effectief offensief te handhaven, terwijl de oorlogseconomie dreigt in te storten als het op deze koers doorgaat. … Meer Dus, wie wil er deel uitmaken van Rusland?

De aanhoudende ondermaatse prestaties van het Amerikaanse buitenlandbeleid in Oekraïne

De huidige signalen vanuit de Trump-administratie wijzen op een intentie om een ​​einde te maken aan het tien jaar durende onvermogen om de Russische agressie in Oekraïne adequaat aan te pakken, wat inmiddels kan worden beschouwd als een dreigende capitulatie voor de onverzettelijkheid van Vladimir Poetin. Dit terwijl hij de Amerikaanse president overlaadt met lof voor zijn herverkiezing. Poetin heeft Donald Trump zelfs omschreven als een "slimme en pragmatische man" en gesuggereerd dat "als zijn overwinning in 2020 niet was gestolen", er wellicht geen crisis was geweest. Op zijn beurt heeft Trump opmerkelijk genoeg Volodymyr Zelensky de schuld gegeven van de oorlog, omdat hij weigerde Oekraïne over te geven na de Russische invasie in februari 2022. Dit duidt op een ernstig gebrek aan inzicht in de situatie bij een slecht geïnformeerde president. Deze onwetendheid volgt op een aantal jaren van Amerikaans leiderschap waarin de diepte van Poetins intenties in Oost-Europa en met name Oekraïne niet is onderkend. … Meer over het aanhoudende falen van het Amerikaanse buitenlandbeleid in Oekraïne

De krimpende staat van Poetins wereld

Het voorgaande sentiment, ogenschijnlijk van bijbelse oorsprong, sluit goed aan bij de recente gebeurtenissen in Syrië en de val van het tirannieke en generatieslange Assad-regime. De ineenstorting voltrok zich in wat slechts een kwestie van dagen leek voor een regime dat terugging tot 1971, toen Hafez al-Assad via een staatsgreep het presidentschap van Syrië veroverde en dit in 2000 overdroeg aan zijn zoon Bashar. Laatstgenoemde zette Syrië's decennialange banden met Iran en zijn regionale militante groeperingen Hamas en Hezbollah voort en vestigde een schrikbewind van regelrechte moorden en gevangennemingen, wat hem de veroordeling van het Westen opleverde. Het zou allemaal tot een catastrofale ontmanteling van het regime en de afzetting van zijn leider leiden. Tot nu toe benadrukt dit de twijfelachtige positie van Vladimir Poetin in de wereldopinie. … Meer De krimpende staat van Poetins wereld

De pessimistische deskundigen en de toekomst van Oekraïne

Het is gebruikelijk dat er in een langdurig conflict pogingen worden ondernomen om tot een redelijk compromis te komen. De bedoeling is om verder leed te voorkomen, maar al te vaak is het conflict in kwestie onrechtmatig uitgevoerd als onderdeel van een agenda van een duidelijke agressor. Sommige deskundigen beweren dat een bepaalde uitkomst van een conflict onvermijdelijk is op basis van eenvoudige cijfers zoals bevolkingsomvang, militaire reserves en productiecapaciteit. Zij pleiten doorgaans voor de agressor. Daarbij negeren ze de gevolgen voor het slachtoffer van de agressie en de precaire situatie waarin die zich in de toekomst bevindt. Ze laten de wereldorde haar gang gaan zonder te erkennen dat de kern van het probleem grotendeels onveranderd is gebleven. … Meer over de pessimistische deskundigen en de toekomst van Oekraïne