Poetin graaft alweer een doodlopend gat

Vladimir Poetin zet zijn oorlog met Oekraïne voort in de ijdele hoop als overwinnaar uit de strijd te komen in een conflict dat onbedoeld de zwakheden en kwetsbaarheden van Rusland aan de wereld heeft blootgelegd. Terwijl Rusland de controle over de Krim verliest; aanzienlijk verlies lijdt aan infanterie, wapens en grondgebied; ziet hoe zowel de exportindustrie van fossiele brandstoffen verdwijnt als grote commerciële ondernemingen instorten; en ziet hoe de financiële instellingen nu hetzelfde lot ondergaan, kiest Poetin ervoor zijn aandacht te richten op het escaleren van een hybride oorlog tegen Europa, alsof hij daarmee de aandacht wil afleiden van zijn mislukking in Oekraïne. De acties van Rusland in dat laatste geval zijn zo openlijk geworden dat ontkenning alleen maar tot spot leidt. Vermoedelijk is het doel van deze aanpak het verzwakken van de vastberadenheid van de landen die Oekraïne steunen, hoewel het wellicht ook de wens van het Russische publiek voedt om zich af te zetten tegen het Westen, dat Poetin heeft gedemoniseerd als de aanstichter van hun onvrede. … wéér een gat dat nergens heen leidt.

Rusland, het gebroken land

Samenlevingen worden het meest merkbaar ontwricht wanneer het regime instort door een gewelddadige staatsgreep, een revolutie of een nederlaag in een oorlog. Grote rijken vallen ten prooi aan rampspoed wanneer de energie opraakt die ooit de dynamiek van hun ontstaan ​​voedde en de structuur van hun samenleving vormde. Het verraderlijke proces dat vaak tot deze uitkomsten lijkt te leiden, kan worden herkend wanneer autoritaire heersers, met hun eigenbelang voor ogen, ernaar streven de macht te monopoliseren door burgers hun rechten te ontzeggen. Ze doen dit door onafhankelijke media te ondermijnen, controle uit te oefenen over de wetgevende macht die bedoeld is om het volk direct te dienen, de rechterlijke macht te vullen met rechters die meer de doelen van de uitvoerende macht dienen dan de Grondwet, en door een machtige, rijke bovenklasse te creëren die de noodzakelijke controle over de samenleving mogelijk maakt. Na verloop van tijd verliezen patriottische liederen hun kracht tegen de achtergrond van repressie, corruptie, desinformatie, een enorme kloof tussen rijk en arm en een afbrokkelende sociale infrastructuur. Financiële ondergang, economische wanhoop en een falende oorlogsinspanning zullen het verval versnellen, waardoor de samenleving op zoek gaat naar hoop op een betere toekomst die nu buiten bereik lijkt. … Meer over Rusland, het gebroken land.

Een andere oorlog: het modelleren van de uitkomst in een asymmetrische en onconventionele oorlog

Ondanks een duidelijke superioriteit in bewapening, munitie en troepenmacht, hebben bevoordeelde naties niet zelden de verwachtingen overtroffen als het gaat om het bereiken van hun oorlogsdoelen. Veel factoren kunnen hieraan bijdragen – terrein, moreel, logistiek, industriële capaciteit en financiën, om er maar een paar te noemen, waar Carl von Clausewitz al op zinspeelde in zijn invloedrijke werk "Over de oorlog", gepubliceerd in 1832. Belangrijker nog, voorspellende modellen van uitkomsten, die voornamelijk gebaseerd zijn op variabelen uit de oorlogservaringen van de 19e en 20e eeuw, blijken ontoereikend in de 21e eeuw. De oude Sovjet-oorlogsvoering van Rusland trok al snel internationale aandacht in de beginfase van de invasie van Oekraïne, toen het er niet in slaagde Kiev te veroveren en gedwongen werd zich terug te trekken naar het oosten van het land, waar het de daaropvolgende vier jaar grotendeels vastliep. Verschillende tegenslagen volgden in het kielzog van snelle innovaties in de Oekraïense verzetsstrategie, die zich niet alleen op het slagveld, maar ook in de pogingen om de Russische economie te ondermijnen, hebben gemanifesteerd. … Meer over Een andere oorlog: het modelleren van de uitkomst in een asymmetrische en onconventionele oorlog

De Russische wereld van leugens, repressie en het breekpunt ervan

De Russische leiding heeft de afgelopen eeuw een lange geschiedenis van liegen tegen haar bevolking, meer nog dan de meeste andere regimes. Dit bedrog heeft zich op verschillende manieren gemanifesteerd, waarvan de meest flagrante recente de eufemistische "speciale militaire operatie" (SMO) van Vladimir Poetin is. In werkelijkheid was het een grootschalige invasie van het op één na grootste land van Europa met de bedoeling de regering omver te werpen en een pro-Russisch regime te installeren, waardoor Oekraïne weer de status van een afhankelijke republiek zou krijgen. Naar schatting 190.000 troepen werden in de loop van vier maanden aan de grens met Oekraïne verzameld onder het mom van een militaire oefening, vergelijkbaar met wat minder dan een jaar eerder had plaatsgevonden. In januari 2022 verklaarde de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergej Lavrov, dat Rusland geen oorlog met Oekraïne wilde, maar zonder enige aanleiding brak de oorlog toch uit. … Meer over Ruslands wereld van leugens, repressie en het breekpunt

Vladimir Poetin en de heuvel waarop hij zich aangetrokken voelt om te sterven

Is Vladimir Poetin in staat om de groeiende bezorgdheid over de toestand in Rusland, veroorzaakt door zijn oorlog in Oekraïne, het hoofd te bieden? Zijn voorliefde voor conflicten heeft het beleid gedurende het grootste deel van zijn 25-jarige leiderschap gedomineerd, beginnend met zijn oorlog in Tsjetsjenië (1999-2009), gevolgd door de inval in Georgië (2008), de Donbas-oorlog (2014-2022), de Syrische burgeroorlog (2015-2024) en de invasie van Oekraïne (2022-heden). Deze strategie heeft Poetins versie van het historische Russische "sterke-man"-ethos aan het roer van Ruslands lot gehouden, een ethos waarin de nationale veiligheid ten koste gaat van de individuele vrijheid. Daarmee heeft Poetin zichzelf de macht verzekerd die ooit zijn tsaristische voorouders bezaten, maar nu met het extra voordeel van een veel geavanceerder intern veiligheidsapparaat. Het probleem waar hij nu voor staat, is de muur waar hij zowel militair als economisch tegenaan is gelopen. De vraag die Russen nu bezighoudt, is of Poetin mentaal in staat is zijn eigen tekortkomingen te overwinnen en het land van de ondergang te redden. … Meer over Vladimir Poetin en de heuvel waarop hij zich aangetrokken voelt om te sterven.

Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt, 
deel II: De ongrijpbare "ijzersterke" veiligheidsgarantie

De term 'veiligheidsgarantie' wekt een gevoel van geruststelling op dat een kwetsbaar land door andere landen wordt verzekerd dat er aanzienlijke militaire middelen zullen worden ingezet tegen een agressor die zijn welzijn bedreigt. Wanneer het kwetsbare land geen lid is van een groep zoals de NAVO, waarvan het handvest de verplichtingen van alle leden om op een verwachte manier in te grijpen expliciet definieert, worden dergelijke 'veiligheidsgaranties' na verloop van tijd onderwerp van discussie, of erger nog, van ongemak. … Meer Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt Deel II: De ongrijpbare 'ijzersterke' veiligheidsgarantie

Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt 
Deel I: Onderschatting

Het is gemakkelijk te begrijpen hoe de huidige Amerikaanse kluchtigheid, die zich duidelijk aan de onderhandelingstafel manifesteert, iemand diep cynisch kan maken ten opzichte van diplomatie, wanneer deze lijkt te zijn gericht op het bevoordelen van de agressor en een externe onderhandelaar in plaats van het slachtoffer van de agressie en zijn steunende buurland, Europa. De aard van de voorgestelde schikking om een ​​einde te maken aan de Russische oorlog tegen Oekraïne lijkt slechts een onvermijdelijke hervatting van de vijandelijkheden uit te stellen, gezien de historische onbetrouwbaarheid van veiligheidsgaranties, met name als het om Rusland gaat. Parallellen zijn te zien met het recente geklungel van de Trump-administratie met handelsakkoorden met China, in een wilde jacht op koopjes zonder rekening te houden met meer doordachte voordelen op de lange termijn. … Meer Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt Deel I: Onderschatting

Poetins 'Einde der Dagen'

Alle voorzienbare voordelen die Rusland sinds zijn noodlottige invasie van Oekraïne in 2022 genoot, verdwijnen in een versneld tempo. De illusie van zijn militaire macht met zijn onbeperkte mankracht en technologische mogelijkheden had al snel na het begin van de oorlog twijfels moeten oproepen, toen het geconfronteerd werd met de realiteit van de twee Oekraïense tegenoffensieven in de tweede helft van 2022. Meer over de aanhoudende oorlog volgt hieronder, maar voor Vladimir Poetin is militair falen niet zijn grootste probleem. Dat is wat hem te wachten staat in het laatste kwart van 2025. Een lot dat doet denken aan de val van het Russische Rijk in 1917 en de ontbinding van de Sovjet-Unie in 1991 hangt nu in zijn handen en zou uiteindelijk de despoot en al zijn lelijkheid naar een schandelijk einde kunnen leiden. … Meer over Poetins 'Einde der Dagen'

Rusland een lesje leren: Oekraïne's grensoverschrijdende offensief

Binnen haar grenzen staat Oekraïne tegenover de Russische strijdkrachten in het oosten en zuidoosten en verdedigt zij haar burgers in het hele land tegen Russische luchtaanvallen op steden. De oorlog van Vladimir Poetin is in wezen teruggebracht tot twee directe strategieën: 1. het veroveren en behouden van terrein, met name in de Donbas, om zo een aantal oblasten in het oosten volledig te bezetten, en 2. het terroriseren van de Oekraïense bevolking om hun vastberadenheid te verzwakken en vrede te sluiten. De afgelopen 3,5 jaar heeft Oekraïne, met de steun van meer dan 40 landen wereldwijd, de Russische aanval op haar soevereiniteit en bevolking weerstaan ​​met een veerkracht die normaal gesproken alleen aan een veel groter land wordt toegeschreven. Dit is niet alleen gelukt door de moed die in de strijd werd getoond, maar ook door sluwheid, innovatie en opmerkelijke durf in de uitvoering. Terwijl Poetin zich concentreerde op de willekeurige vernietiging van burgerlevens en infrastructuur en het opzettelijk opofferen van Russische troepen voor beperkte territoriale winst, heeft Oekraïne de zeer strategische tactiek toegepast om zijn oorlogsindustrie en het geld dat deze financiert te ondermijnen. … Meer over Rusland dat een lesje leert: Oekraïne's grensoverschrijdende offensief

De bezorgdheid over de toetreding van Oekraïne tot de NAVO

Zowel de VS als de NAVO hebben aanzienlijke terughoudendheid betracht in hun steun aan Oekraïne tegen de Russische invasie door de wapens slechts zeer geleidelijk en stapsgewijs te leveren. Dit heeft er echter alleen maar toe geleid dat het conflict is verlengd en het lijden van de Oekraïense burgerbevolking is toegenomen. De redenen hiervoor waren vooral de angst voor escalatie en de vrees dat ze direct militair betrokken zouden raken bij een conflict met Rusland, wat zou uitmonden in een wereldoorlog. Deze aanhoudende angst voor een confrontatie met Rusland onder de verschillende NAVO-lidstaten heeft niet alleen consensus over de toetreding van Oekraïne tot de NAVO belemmerd, maar heeft Rusland ook in staat gesteld zich als een schurkenstaat te gedragen, talloze wreedheden te begaan in directe tegenspraak met internationale normen en de zwakte van de Verenigde Naties bloot te leggen. … Meer over de angst voor de toetreding van Oekraïne tot de NAVO