Poetin gebruikt Trump voor weinig voordeel

Er viel weinig te verwachten van de trilaterale top tussen Oekraïne, de VS en Rusland op 10 en 11 november 2026 in Abu Dhabi. De eisen van Rusland zijn onveranderd gebleven sinds het begin van de oorlog. Dat zal zo blijven, tenzij Vladimir Poetin gedwongen wordt een ramp te ondergaan die vergelijkbaar is met de ineenstorting van zijn regime, al dan niet met een regelrechte militaire nederlaag. Op het eerste gezicht lijkt de regering-Trump niet alleen een diepgaand gebrek aan begrip te tonen voor Poetins onverzettelijkheid, maar ook voor de historische en culturele aspecten die ten grondslag liggen aan het gegronde wantrouwen van Oekraïne jegens Rusland. De Amerikaanse aanpak om een ​​einde aan het conflict te onderhandelen zal pas echt mislukken als ze ophoudt zichzelf voor het Kremlin in verlegenheid te brengen met haar onderdanigheid aan Poetin. Tot nu toe heeft het de oorlog alleen maar verlengd. … Poetin speelt Trump voor weinig winst

Slechte leiders en nuttige idioten

Een terugkerende nachtmerrie in de geschiedenis is de opkomst van gekozen leiders die aan de macht kwamen door het aanwakkeren van populistische sentimenten rond controversiële kwesties zoals immigratie, rassenhaat en klassenstrijd. Hun belofte van verandering had een prijs: de onthulling dat de uitvoerende macht de bevoegdheid gaf om de mechanismen van de overheid naar eigen inzicht aan te passen. Verandering zou plaatsvinden in de vorm van gerechtelijke maatregelen en financiële druk op instellingen die bedoeld waren om de willekeurige uitoefening van de uitvoerende macht ten koste van het algemeen belang te beteugelen, en het controleren van de samenleving met alternatieve middelen. Dit patroon is bekend en heeft zich gedurende de 20e eeuw met name in Sovjet-Rusland en nazi-Duitsland afgespeeld. Het leidde tot de oprichting van repressieve autoritaire regimes die niet alleen de controle over hun eigen samenleving vestigden, maar ook een buitenlands beleid dicteerden dat de wereld minder veilig maakte. … Meer Slechte Leiders en Nuttige Idioten

Rusland, het gebroken land

Samenlevingen worden het meest merkbaar ontwricht wanneer het regime instort door een gewelddadige staatsgreep, een revolutie of een nederlaag in een oorlog. Grote rijken vallen ten prooi aan rampspoed wanneer de energie opraakt die ooit de dynamiek van hun ontstaan ​​voedde en de structuur van hun samenleving vormde. Het verraderlijke proces dat vaak tot deze uitkomsten lijkt te leiden, kan worden herkend wanneer autoritaire heersers, met hun eigenbelang voor ogen, ernaar streven de macht te monopoliseren door burgers hun rechten te ontzeggen. Ze doen dit door onafhankelijke media te ondermijnen, controle uit te oefenen over de wetgevende macht die bedoeld is om het volk direct te dienen, de rechterlijke macht te vullen met rechters die meer de doelen van de uitvoerende macht dienen dan de Grondwet, en door een machtige, rijke bovenklasse te creëren die de noodzakelijke controle over de samenleving mogelijk maakt. Na verloop van tijd verliezen patriottische liederen hun kracht tegen de achtergrond van repressie, corruptie, desinformatie, een enorme kloof tussen rijk en arm en een afbrokkelende sociale infrastructuur. Financiële ondergang, economische wanhoop en een falende oorlogsinspanning zullen het verval versnellen, waardoor de samenleving op zoek gaat naar hoop op een betere toekomst die nu buiten bereik lijkt. … Meer over Rusland, het gebroken land.

Een andere oorlog: het modelleren van de uitkomst in een asymmetrische en onconventionele oorlog

Ondanks een duidelijke superioriteit in bewapening, munitie en troepenmacht, hebben bevoordeelde naties niet zelden de verwachtingen overtroffen als het gaat om het bereiken van hun oorlogsdoelen. Veel factoren kunnen hieraan bijdragen – terrein, moreel, logistiek, industriële capaciteit en financiën, om er maar een paar te noemen, waar Carl von Clausewitz al op zinspeelde in zijn invloedrijke werk "Over de oorlog", gepubliceerd in 1832. Belangrijker nog, voorspellende modellen van uitkomsten, die voornamelijk gebaseerd zijn op variabelen uit de oorlogservaringen van de 19e en 20e eeuw, blijken ontoereikend in de 21e eeuw. De oude Sovjet-oorlogsvoering van Rusland trok al snel internationale aandacht in de beginfase van de invasie van Oekraïne, toen het er niet in slaagde Kiev te veroveren en gedwongen werd zich terug te trekken naar het oosten van het land, waar het de daaropvolgende vier jaar grotendeels vastliep. Verschillende tegenslagen volgden in het kielzog van snelle innovaties in de Oekraïense verzetsstrategie, die zich niet alleen op het slagveld, maar ook in de pogingen om de Russische economie te ondermijnen, hebben gemanifesteerd. … Meer over Een andere oorlog: het modelleren van de uitkomst in een asymmetrische en onconventionele oorlog

Etnische vijandigheid binnen de Russische Federatie jegens het Kremlin

"Onthoud mijn woorden: Rusland zal verdwijnen wanneer de Oekraïense zon opkomt" – Djokhar Doedayev, revolutionair leider en president van de Tsjetsjeense Republiek Ichkeria (1991-1996)

Djokhar Doedajev werd in april 1996 gedood door een Russische raketaanval die gericht was op zijn verblijfplaats. Vier maanden later eindigde de Eerste Tsjetsjeense Oorlog (1994-1996) met de ondertekening van de Akkoorden van Khasavyurt, nadat Tsjetsjeense strijders de Russische troepen uit hun hoofdstad Grozny hadden verdreven. Tsjetsjenië was de eerste republiek die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 in conflict kwam met het Kremlin. De Tsjetsjenen weigerden deel te blijven uitmaken van een staat die hen lange tijd had onderdrukt. Zowel onder tsaristisch als Sovjetbewind hadden massale deportaties en repressie hun thuisland en etnische identiteit uitgehold in de hoop een heropleving van nationalistische sentimenten te onderdrukken. In 1999 verpletterde een brute militaire campagne, gelanceerd door de toenmalige premier Vladimir Poetin, de Tsjetsjeense hoop op soevereiniteit in de Tweede Tsjetsjeense Oorlog (1999-2009). Grozny werd met de grond gelijk gemaakt door willekeurige luchtbombardementen, ballistische raketten en een aanhoudend artilleriebeleg van de hoofdstad, waarbij zo'n 8.000 burgers om het leven kwamen. De campagne versterkte Poetins positie in Moskou en droeg bij aan zijn opkomst door populariteit tot een feitelijk onbetwist presidentschap. ... Meer etnische vijandigheid binnen de Russische Federatie jegens het Kremlin

De Russische wereld van leugens, repressie en het breekpunt ervan

De Russische leiding heeft de afgelopen eeuw een lange geschiedenis van liegen tegen haar bevolking, meer nog dan de meeste andere regimes. Dit bedrog heeft zich op verschillende manieren gemanifesteerd, waarvan de meest flagrante recente de eufemistische "speciale militaire operatie" (SMO) van Vladimir Poetin is. In werkelijkheid was het een grootschalige invasie van het op één na grootste land van Europa met de bedoeling de regering omver te werpen en een pro-Russisch regime te installeren, waardoor Oekraïne weer de status van een afhankelijke republiek zou krijgen. Naar schatting 190.000 troepen werden in de loop van vier maanden aan de grens met Oekraïne verzameld onder het mom van een militaire oefening, vergelijkbaar met wat minder dan een jaar eerder had plaatsgevonden. In januari 2022 verklaarde de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergej Lavrov, dat Rusland geen oorlog met Oekraïne wilde, maar zonder enige aanleiding brak de oorlog toch uit. … Meer over Ruslands wereld van leugens, repressie en het breekpunt

Vladimir Poetin en de heuvel waarop hij zich aangetrokken voelt om te sterven

Is Vladimir Poetin in staat om de groeiende bezorgdheid over de toestand in Rusland, veroorzaakt door zijn oorlog in Oekraïne, het hoofd te bieden? Zijn voorliefde voor conflicten heeft het beleid gedurende het grootste deel van zijn 25-jarige leiderschap gedomineerd, beginnend met zijn oorlog in Tsjetsjenië (1999-2009), gevolgd door de inval in Georgië (2008), de Donbas-oorlog (2014-2022), de Syrische burgeroorlog (2015-2024) en de invasie van Oekraïne (2022-heden). Deze strategie heeft Poetins versie van het historische Russische "sterke-man"-ethos aan het roer van Ruslands lot gehouden, een ethos waarin de nationale veiligheid ten koste gaat van de individuele vrijheid. Daarmee heeft Poetin zichzelf de macht verzekerd die ooit zijn tsaristische voorouders bezaten, maar nu met het extra voordeel van een veel geavanceerder intern veiligheidsapparaat. Het probleem waar hij nu voor staat, is de muur waar hij zowel militair als economisch tegenaan is gelopen. De vraag die Russen nu bezighoudt, is of Poetin mentaal in staat is zijn eigen tekortkomingen te overwinnen en het land van de ondergang te redden. … Meer over Vladimir Poetin en de heuvel waarop hij zich aangetrokken voelt om te sterven.

De choreografie van de huidige vredesbesprekingen tussen Oekraïne, Rusland en de VS

De tweede ronde van trilaterale vredesonderhandelingen vond plaats in Abu Dhabi op 4 en 5 februari 2026, na de eerste gesprekken op 23 en 24 januari 2026. Een door de VS bemiddeld staakt-het-vuren van een week, waarbij met name de energie-infrastructuur gespaard zou blijven, werd op 29 januari door de regering-Trump aangekondigd en zou van kracht zijn voorafgaand aan deze tweede ronde van gesprekken, op een moment dat de wintertemperaturen dramatisch waren gedaald. Moskou interpreteerde het staakt-het-vuren echter als maximaal vier dagen en het zou alleen Kiev betreffen, terwijl Oekraïne ogenschijnlijk verplicht was rekening te houden met heel Rusland. Zoals verwacht lanceerde Rusland in de nacht van 2 op 3 februari meer dan 450 drones en ruim 70 raketten, waarvan 32 ballistische raketten, specifiek gericht op energiecentrales op 27 locaties in ten minste zes regio's van Oekraïne, waardoor de water-, elektriciteits- en verwarmingsvoorziening werd onderbroken. Alleen al in Kiev zaten meer dan 1170 appartementencomplexen zonder verwarming toen de buitentemperatuur daalde tot -20 graden Celsius. De volgende nacht vond een soortgelijke aanval plaats, waarbij woongebouwen en scholen werden beschadigd en meerdere slachtoffers vielen. Dat deze aanvallen de tweede ronde van 'vredesbesprekingen' inluidden, getuigt van Vladimir Poetins minachting voor pogingen om een ​​oplossing te vinden voor een oorlog waarin hij en zijn Kremlin-collega's oorlogsmisdaden blijven begaan die in totaal neerkomen op oproepen tot genocide. ... Meer over de choreografie van de huidige 'vredesbesprekingen' tussen Oekraïne, Rusland en de VS

Van Moldavië tot de Krim ligt een onzekere toekomst voor Rusland

Er is sprake van een veranderende situatie langs de Oekraïense kust, in Moldavië, de westelijke buur, en op de Krim in het oosten. Deze situatie vormt een grotere bedreiging voor de nietsvermoedende Russische indringer dan voor de landen die door Rusland zelf bedreigd worden.

Rusland heeft zijn luchtaanvallen op Odessa, de belangrijkste kuststad en zeehaven van Oekraïne, opgevoerd vanaf december 2025 en doorlopend tot in 2026. De stad heeft een aanzienlijke strategische waarde als belangrijkste doorvoerhaven voor de Oekraïense buitenlandse handel, goed voor 65% van de import en export. De spoorverbindingen strekken zich uit over het hele land en zorgen voor zowel een efficiënte concentratie van goederen voor de export als een snelle distributie van geïmporteerde goederen. Zoals gebruikelijk heeft Rusland woongebouwen, ziekenhuizen, elektriciteits- en verwarmingsstations, waterleidingen en bruggen verwoest, met tot nu toe meer dan 60 doden, langdurige stroomuitval en blootstelling aan de extreme kou van de huidige winter. … Meer Van Moldavië tot de Krim: een onzekere toekomst voor Rusland.

Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt, 
deel II: De ongrijpbare "ijzersterke" veiligheidsgarantie

De term 'veiligheidsgarantie' wekt een gevoel van geruststelling op dat een kwetsbaar land door andere landen wordt verzekerd dat er aanzienlijke militaire middelen zullen worden ingezet tegen een agressor die zijn welzijn bedreigt. Wanneer het kwetsbare land geen lid is van een groep zoals de NAVO, waarvan het handvest de verplichtingen van alle leden om op een verwachte manier in te grijpen expliciet definieert, worden dergelijke 'veiligheidsgaranties' na verloop van tijd onderwerp van discussie, of erger nog, van ongemak. … Meer Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt Deel II: De ongrijpbare 'ijzersterke' veiligheidsgarantie