Definitie van "Tankie": een individu aan de uiterste linker- of rechterkant van het politieke spectrum die zich aansluit bij corrupte buitenlandse autoritaire regimes om hun buitenlandse beleid te bevorderen, in de overtuiging dat dit beleid superieur is aan dat van het eigen land. (Russische vertaling: "nuttige idioot")
“Nadenken is moeilijk; laat daarom de massa oordelen.” – Carl G. Jung.
Met dat sarcasme gaat de wereldwijde campagne van Russische desinformatie in haar verschillende vormen verder, verspreid door goed gefinancierde mediatrollen, slecht geïnformeerde journalisten, politieke opportunisten en academici wier vooringenomenheid de grenzen van de wetenschap overschrijdt: daar komen de tankies om de hoek kijken. De retoriek is alledaags en repetitief, waardoor je het gevoel krijgt dat, ondanks de absurditeit ervan, hoe vaker het gezegd wordt, hoe groter de kans is dat het als “waarheid” wordt aangenomen. Om misverstanden te voorkomen: de Verenigde Staten (VS) en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) hebben de oorlog in Oekraïne niet uitgelokt, zoals sommige wetenschappers wanhopig beweren en anderen gretig herhalen. Een samenvatting van de relevante argumenten is te vinden in deze reeks essays onder de titel “Poetins plannen voor een imperium versus Poetins angst voor NAVO-inmenging” (1 juli 2023). Op dezelfde manier wordt het idee dat Oekraïne een nazibolwerk was dat op de een of andere manier de soevereiniteit en culturele zuiverheid van Rusland bedreigde, weerspiegeld in Poetins monumentale verdraaiingen van de geschiedenis en zijn voorliefde voor desinformatie als middel om de westerse publieke opinie te manipuleren. Inzicht hierin is te vinden in het essay getiteld "Russische desinformatie en het ongemak van de waarheid – 1941 en 2022" (10 mei 2023).
De afgelopen 21 maanden oorlog in Oekraïne hebben ons talloze beelden opgeleverd van onweerlegbare wreedheden begaan door Russische troepen, die vervolging rechtvaardigen van individuele strijders, hun officieren en de Kremlin-leiding, met name Vladimir Poetin. De waarheid raakt ons door haar directheid en door de voorspelling van wat ons te wachten staat, gezien wat we hebben gezien. Pogingen om Poetins misdaden te vergoelijken of redenen te rechtvaardigen waarom Rusland Oekraïens gebied bezet houdt, moeten daarom als misleidend en onverantwoordelijk worden beschouwd. De verdraaiingen van degenen die de realiteit van Ruslands openlijke agressie willen negeren en de illusie willen wekken dat anderen verantwoordelijk zijn voor deze terreur in Oekraïne, zijn een belediging voor het menselijk intellect. Deze entiteiten bieden geen oplossing voor het conflict, maar slechts een boodschap aan het Westen en in het bijzonder de NAVO om te stoppen, wetende dat Poetin daar geen zin in heeft zolang zijn missie om een imperium te herstellen onvoltooid blijft.

Opvallende voorbeelden van dit soort activiteiten zijn bewegingen in het Westen onder de noemer "Rage Against the War Machine", het "Peace and Justice Network" en "Peace Now! Stop the War, Stop NATO". Deze organisaties en demonstraties hebben onder andere voormalige en huidige leden van de Groene Partij en conservatieve libertaire politici uit de VS en Canada, andere uitgebluste politici, verspreiders van Russische propaganda op sociale media, linkse journalisten en maatschappelijke activisten gerekruteerd die zich verplicht voelen hun mening te geven over zaken waar ze op zijn best slechts oppervlakkige kennis van hebben. Hun uitspraken komen neer op het volgende:
- Een nucleaire oorlog staat voor de deur. Vanuit dit perspectief lijkt het erop dat elk land met kernwapens naar believen een soevereine staat kan binnenvallen, in de wetenschap dat het dit kan doen zonder verantwoording te hoeven afleggen voor de schending. Dit is dan ook de wereld waarin we vermoedelijk moeten leven. De dreiging van een nucleaire oorlog bestaat hier en elders, en elk land met een dergelijke capaciteit moet voor zichzelf bepalen of het het risico wil lopen zichzelf te vernietigen als het een dergelijke eerste aanval uitvoert. De stoere praat van figuren als de voormalige Russische president Dmitri Medvedev, de Tsjetsjeense leider Ramzan Kadyrov en de erevoorzitter van de Russische Raad voor Buitenlands en Binnenlands Beleid, Sergei Karaganov, wordt al snel getemperd door Russen die over een beetje gezond verstand beschikken.
- Binnenlandse aangelegenheden vereisen financiering. Of we het nu leuk vinden of niet, buitenlands beleid moet samengaan met binnenlandse aangelegenheden in de staatszaken van alle landen, en zeker in die van een belangrijke wereldspeler zoals de VS. Wanneer een schurkenstaat ervoor kiest een regio in de wereld te destabiliseren met als doel territoriale winst, de wereldwijde voedseldistributie te belemmeren, verstrekkende economische conflicten te veroorzaken en democratische principes te ondermijnen, is er dan geen reden om in te grijpen, zelfs als militair ingrijpen de enige directe oplossing is? Wat wordt beschouwd als een lokale en ogenschijnlijk geïsoleerde kwestie in Oost-Europa, maakt in feite deel uit van een lange geschiedenis van Russische inmenging en regelrechte schendingen die het wereldwijde welzijn hebben bedreigd, met name ten nadele van het Westen en de VS. De bedoeling is om de VS, hun economie en hun geopolitieke positie schade toe te brengen.
Rusland voert momenteel paramilitaire acties uit met zijn Wagner-huurlingengroep in verschillende Afrikaanse landen, waarbij het profiteert van hun natuurlijke hulpbronnen en tegelijkertijd hun nationale belangen ondermijnt. Het blijft het Assad-regime in Syrië steunen om politieke invloed te verwerven en militaire bases in het Midden-Oosten terwijl het ook profiteert van de lokale natuurlijke hulpbronnen. Wagner-huurlingen ondernemen soortgelijke strategische acties in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied, met een aanwezigheid in Venezuela, Nicaragua en Cuba, bolwerken van anti-Amerikaanse sentimenten. Men zou zich daarom kunnen afvragen waar de VS zich dan wel tegen verzet, als niet in Oekraïne, Rusland aan de eigen grens stoppen, de Europese landen helpen de Russische agressie te weerstaan en Rusland en Poetin eindelijk en terecht ter verantwoording roepen.

De VS hebben bewezen dat ze onder verantwoord leiderschap belangrijke buitenlandse en binnenlandse zaken tegelijkertijd en effectief kunnen afhandelen. In de huidige situatie met Oekraïne zetten de VS geen eigen troepen in voor een conflict. Daarbij hebben ze waardevolle informatie verkregen over de militaire paraatheid van Rusland en de effectiviteit van afschrikkingsmaatregelen, terwijl ze ernaar streven een brute agressor voor het gerecht te brengen.
- Onderhandelen voor vrede. Proberen te onderhandelen met een moordenaar die op het punt staat te moorden, blijft hier een probleem. Poetin heeft een bewezen staat van dienst op het gebied van wreedheid en minachting voor zijn eigen volk. Hij is niet van plan mee te werken aan onderhandelingen totdat hij zijn doel heeft bereikt; anders zou hij gedwongen worden de vele gepleegde misdaden toe te geven en zou zijn regime in gevaar komen. Bovendien houdt hij de extreemrechtse, Trumpistische Republikeinse pogingen in de VS in de gaten om de hulp aan Oekraïne volledig stop te zetten. Tenzij met "onderhandelingen" wordt bedoeld dat Oekraïne alle door Rusland bezette gebieden overgeeft, zal er geen oplossing komen. Een dergelijke uitkomst zou de Oekraïense economie ernstig schaden en het voortbestaan van het land bedreigen. Bovendien zou het conflict na een geschikt moment weer oplaaien om het oorspronkelijke doel van de oorlog te bereiken en de rest van het Oekraïense grondgebied binnen te vallen. Hierna zouden alle ogen gericht zijn op Moldavië in het zuiden, waar het noordoostelijke deel van Transnistrië al onder invloed staat van een pro-Russische factie en waar een kleine Russische militaire aanwezigheid is. En wat dan met de Baltische staten?
- De NAVO moet worden ontbonden. Echt? We hebben het over een multinationale defensiealliantie waar de overgrote meerderheid van de Europese landen, met name de Oost-Europese landen, zich nu bij hebben aangesloten, voornamelijk om zich te beschermen tegen één land, Rusland, dat een lange geschiedenis van vijandigheid jegens zijn buren kent. Deze verzoeken werden niet door de NAVO gevraagd of afgedwongen, maar vrijwillig gedaan, zoals hun recht was onder de Helsinki-akkoorden van 1975.Een unilaterale ontwapening op zo'n grote schaal zou Europa blootstellen aan de dreiging van autoritarisme in een mate die sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer is voorgekomen. De retoriek is meer een zinloze slogan die wellicht in de smaak valt bij mensen die de draad van de geschiedenis kwijt zijn en geloven dat hun toekomst verbonden is aan figuren als Poetin. Dit zijn de ultieme stalinisten.
“Een van de eigenaardige zonden van de 20eeeuw , die we tot een zeer hoog niveau hebben ontwikkeld, is de zonde van goedgelovigheid. Er wordt wel gezegd dat wanneer mensen niet meer in God geloven, ze nergens meer in geloven. De waarheid is veel erger: ze geloven in alles.” – Malcolm Muggeridge.
Deze gedachte werd al halverwege de 20e eeuw bevestigdtoen de nazipropagandamachine op gang kwam en is geëvolueerd tot de huidige sociale media-industrie. Deze industrie is er grotendeels niet in geslaagd de ongebreidelde desinformatie in te dammen, met haar ontkenning van de overduidelijke waarheid en haar opzettelijke boodschap van haat jegens 'de ander'.
Poetin heeft misbruik gemaakt van desinformatie en de inherente sociale verdeeldheid in het Westen om de aandacht af te leiden van zijn werkelijke bedoelingen in Oekraïne, met name in de VS, waar hij lof heeft geoogst van prominente mediafiguren, Amerikaanse evangelisten en Republikeinse politici. De representatieve democratie staat op het spel , aangezien Poetin deze niet alleen als een bedreiging binnen zijn eigen landsgrenzen ziet, maar wereldwijd. De ontmanteling ervan in de VS, een bolwerk van democratie, zou de wereld laten zien dat niet het autoritarisme, maar juist de representatieve democratie kan worden ondermijnd en uitgeroeid.
Tankies hebben zijn thema's overgenomen, sommigen bewust, anderen wellicht meer ingegeven door hun specifieke vooroordelen. Sociale media hebben op hun beurt gezorgd voor een massale verspreiding van snelle, repetitieve en continue informatie zonder enige binding met de werkelijkheid of consistentie. Daarmee wordt de neiging van individuen om zichzelf in bepaalde groepen te plaatsen, een deel van hun identiteit te ontlenen aan het lidmaatschap ervan, en zelfs rechtvaardiging ervoor te zoeken buiten de grenzen van de rede, zoals de sociale identiteitstheorie heeft aangetoond. Dit versterkt vervolgens de barrières tegen andere groepen en verhindert een adequate dialoog. Dit leidt tot de waanzin die soms de samenleving en met name bepaalde instellingen overneemt.

Hoewel een meerderheid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden onlangs stemde voor voortzetting van de steun aan Oekraïne (311 tegen 117), kozen 69 Republikeinen ervoor om de financiering te weigeren. Meer dan de helft van hen werd verkozen tijdens de twee voorgaande verkiezingsrondes, 2020 en 2022, wat aantoont hoe de vorige Republikeinse regering een ondermijnende invloed heeft gehad op het Amerikaanse ideaal en de principes waarop dat gebaseerd is. De meerderheid kwam uit zuidelijke staten, waarbij 29% van deze groep districten vertegenwoordigde in slechts twee staten: Texas (11) en Florida (9). Hun redenering voor deze stem weerspiegelt de gebrekkige retoriek van conservatieven. Ze hebben moeite om een basis te vinden die hun beweringen voldoende ondersteunt – gedrag dat onwaardig is voor iemand die een dergelijk ambt bekleedt. Het sussen van Rusland, zoals voormalig lid van het Huis van Afgevaardigden Liz Cheney onlangs aankondigde en zoals historica Heather Cox Richardson herhaalde, herinnert ons aan de verjaardag van het Verdrag van München van 30 september 1938, toen de Britse premier Neville Chamberlain vrede sloot met Adolf Hitler door Duitsland toestemming te geven het Sudetenland te annexeren. Dit gebied maakte deel uit van de soevereine natie Tsjecho-Slowakije en deze stap wakkerde Hitlers voortdurende plan aan om minder dan een jaar later, met het begin van de Tweede Wereldoorlog, een groot deel van Europa te veroveren. Denken we werkelijk dat er reden is om aan te nemen dat Poetin zijn imperialistische ideeën niet zal doorzetten?
In de VS is een populistisch sentiment ontstaan dat het nut van hulp aan Oekraïne ter verdediging tegen een onrechtmatige invasie ter discussie stelt en in plaats daarvan meer geld beschikbaar stelt voor binnenlandse aangelegenheden. Ter herinnering: de VS staatde 12e plaats wereldwijd wat betreft hulp aan Oekraïne als percentage van het bruto binnenlands product (bbp), namelijk 0,33% in de periode van 24 januari 2022 tot 31 mei 2023. De vijf landen die relatief meer hebben bijgedragen (0,63% – 1,26%) zijn de landen die het meest bedreigd worden door Rusland in hun directe omgeving: de Baltische staten, Polen en Slowakije. Dit argument negeert natuurlijk het feit dat Rusland de VS veel meer heeft gekost en zal blijven kosten door de dreiging die het wereldwijd vormt met de bedoeling de VS te ondermijnen. Er lijkt geen einde te komen aan deze uitputting van geld, middelen en soms zelfs Amerikaanse levens, tenzij de VS er nu voor kiezen om Rusland ter verantwoording te roepen, en dat op het grondgebied en in de wateren van een ander land dat ervoor heeft gekozen om de strijd voor hen te voeren, en dat op eigen kracht, door de wil van zijn volk, te doen.
Copyright @Kost Elisevich, MD, PhD 2023. Alle rechten voorbehouden. Elke illegale reproductie van deze inhoud zal leiden tot onmiddellijke juridische stappen.
Alweer een goede, Kost! Ik stel respectvol één kleine aanpassing voor: voeg "intellectueel lui en onverantwoordelijk" toe aan "slecht geïnformeerde journalisten".