Poetin gebruikt Trump voor weinig voordeel

Er viel weinig te verwachten van de trilaterale top tussen Oekraïne, de VS en Rusland op 10 en 11 november 2026 in Abu Dhabi. De eisen van Rusland zijn onveranderd gebleven sinds het begin van de oorlog. Dat zal zo blijven, tenzij Vladimir Poetin gedwongen wordt een ramp te ondergaan die vergelijkbaar is met de ineenstorting van zijn regime, al dan niet met een regelrechte militaire nederlaag. Op het eerste gezicht lijkt de regering-Trump niet alleen een diepgaand gebrek aan begrip te tonen voor Poetins onverzettelijkheid, maar ook voor de historische en culturele aspecten die ten grondslag liggen aan het gegronde wantrouwen van Oekraïne jegens Rusland. De Amerikaanse aanpak om een ​​einde aan het conflict te onderhandelen zal pas echt mislukken als ze ophoudt zichzelf voor het Kremlin in verlegenheid te brengen met haar onderdanigheid aan Poetin. Tot nu toe heeft het de oorlog alleen maar verlengd. … Poetin speelt Trump voor weinig winst

Slechte leiders en nuttige idioten

Een terugkerende nachtmerrie in de geschiedenis is de opkomst van gekozen leiders die aan de macht kwamen door het aanwakkeren van populistische sentimenten rond controversiële kwesties zoals immigratie, rassenhaat en klassenstrijd. Hun belofte van verandering had een prijs: de onthulling dat de uitvoerende macht de bevoegdheid gaf om de mechanismen van de overheid naar eigen inzicht aan te passen. Verandering zou plaatsvinden in de vorm van gerechtelijke maatregelen en financiële druk op instellingen die bedoeld waren om de willekeurige uitoefening van de uitvoerende macht ten koste van het algemeen belang te beteugelen, en het controleren van de samenleving met alternatieve middelen. Dit patroon is bekend en heeft zich gedurende de 20e eeuw met name in Sovjet-Rusland en nazi-Duitsland afgespeeld. Het leidde tot de oprichting van repressieve autoritaire regimes die niet alleen de controle over hun eigen samenleving vestigden, maar ook een buitenlands beleid dicteerden dat de wereld minder veilig maakte. … Meer Slechte Leiders en Nuttige Idioten

De Russische wereld van leugens, repressie en het breekpunt ervan

De Russische leiding heeft de afgelopen eeuw een lange geschiedenis van liegen tegen haar bevolking, meer nog dan de meeste andere regimes. Dit bedrog heeft zich op verschillende manieren gemanifesteerd, waarvan de meest flagrante recente de eufemistische "speciale militaire operatie" (SMO) van Vladimir Poetin is. In werkelijkheid was het een grootschalige invasie van het op één na grootste land van Europa met de bedoeling de regering omver te werpen en een pro-Russisch regime te installeren, waardoor Oekraïne weer de status van een afhankelijke republiek zou krijgen. Naar schatting 190.000 troepen werden in de loop van vier maanden aan de grens met Oekraïne verzameld onder het mom van een militaire oefening, vergelijkbaar met wat minder dan een jaar eerder had plaatsgevonden. In januari 2022 verklaarde de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergej Lavrov, dat Rusland geen oorlog met Oekraïne wilde, maar zonder enige aanleiding brak de oorlog toch uit. … Meer over Ruslands wereld van leugens, repressie en het breekpunt

Overzicht van actuele mondiale en regionale aspecten met betrekking tot de Russische oorlog in Oekraïne
Deel II: Rusland en Europa

Rusland voert al lange tijd een campagne van desinformatie, inmenging in regeringen en verkiezingen, en regelrechte sabotage in Europa. Dit doet het om de vastberadenheid te verzwakken en de defensieve coördinatie van de NAVO te ondermijnen. De teleurstellende prestaties van het Russische leger in het afgelopen jaar en de precaire staat van de Russische economie zullen de noodzaak om in ieder geval te slagen in zijn kwaadaardige pogingen in Europa als geheel waarschijnlijk alleen maar vergroten. Dit is noodzakelijk om te voorkomen dat het land zichzelf blootstelt aan wat het ziet als nog grotere kwetsbaarheden ten opzichte van het Westen. Veel hiervan is meer perceptie dan realiteit, maar Rusland blijft verstrikt in zijn eigen propaganda dat het Westen een eeuwige bedreiging vormt voor zijn voortbestaan. De realiteit is echter dat het regime zelf, meer nog dan de natie die het regeert, zich bedreigd voelt en bereid is alle nodige maatregelen te nemen om zichzelf te behouden, ongeacht de gevolgen voor zijn bevolking. … Meer Overzicht van actuele mondiale en regionale aspecten met betrekking tot de Russische oorlog in Oekraïne Deel II: Rusland en Europa

Overzicht van actuele mondiale en regionale aspecten met betrekking tot de Russische oorlog in Oekraïne
Deel I: Twee oorlogen                  

De nieuwe oorlog in de Perzische Golf heeft de wereldwijde omstandigheden veranderd en heeft opnieuw Vladimir Poetins minachting voor de Verenigde Staten aan het licht gebracht. Andere gebeurtenissen houden meer verband met Poetins oorlog in Oekraïne en de Russische inmenging in het bredere Europese toneel. Een nieuwe lente breekt aan op een onrustig continent in een jaar dat cruciaal zal blijken voor de veiligheid ervan, met betrekking tot Poetins mentale toestand, zijn behoefte aan conflict en zijn eigen overleving. Er is sprake van een snel veranderende geopolitieke dynamiek, toe te schrijven aan de onvoorspelbaarheid van Trumps oorlog met Iran en Poetins behoefte om zijn oorlog in Oekraïne voort te zetten, nu de toekomst van Rusland zelf in gevaar lijkt te zijn. Beide oorlogen zijn keuzes, hoewel de ene zich tot nu toe consequent opzettelijk crimineel heeft getoond in zijn uitvoering, met zowel lucht- als grondaanvallen gericht op een burgerbevolking. … Meer Overzicht van de huidige wereldwijde en regionale aspecten met betrekking tot Ruslands oorlog in Oekraïne Deel I: Twee oorlogen                  

De choreografie van de huidige vredesbesprekingen tussen Oekraïne, Rusland en de VS

De tweede ronde van trilaterale vredesonderhandelingen vond plaats in Abu Dhabi op 4 en 5 februari 2026, na de eerste gesprekken op 23 en 24 januari 2026. Een door de VS bemiddeld staakt-het-vuren van een week, waarbij met name de energie-infrastructuur gespaard zou blijven, werd op 29 januari door de regering-Trump aangekondigd en zou van kracht zijn voorafgaand aan deze tweede ronde van gesprekken, op een moment dat de wintertemperaturen dramatisch waren gedaald. Moskou interpreteerde het staakt-het-vuren echter als maximaal vier dagen en het zou alleen Kiev betreffen, terwijl Oekraïne ogenschijnlijk verplicht was rekening te houden met heel Rusland. Zoals verwacht lanceerde Rusland in de nacht van 2 op 3 februari meer dan 450 drones en ruim 70 raketten, waarvan 32 ballistische raketten, specifiek gericht op energiecentrales op 27 locaties in ten minste zes regio's van Oekraïne, waardoor de water-, elektriciteits- en verwarmingsvoorziening werd onderbroken. Alleen al in Kiev zaten meer dan 1170 appartementencomplexen zonder verwarming toen de buitentemperatuur daalde tot -20 graden Celsius. De volgende nacht vond een soortgelijke aanval plaats, waarbij woongebouwen en scholen werden beschadigd en meerdere slachtoffers vielen. Dat deze aanvallen de tweede ronde van 'vredesbesprekingen' inluidden, getuigt van Vladimir Poetins minachting voor pogingen om een ​​oplossing te vinden voor een oorlog waarin hij en zijn Kremlin-collega's oorlogsmisdaden blijven begaan die in totaal neerkomen op oproepen tot genocide. ... Meer over de choreografie van de huidige 'vredesbesprekingen' tussen Oekraïne, Rusland en de VS

Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt, 
deel II: De ongrijpbare "ijzersterke" veiligheidsgarantie

De term 'veiligheidsgarantie' wekt een gevoel van geruststelling op dat een kwetsbaar land door andere landen wordt verzekerd dat er aanzienlijke militaire middelen zullen worden ingezet tegen een agressor die zijn welzijn bedreigt. Wanneer het kwetsbare land geen lid is van een groep zoals de NAVO, waarvan het handvest de verplichtingen van alle leden om op een verwachte manier in te grijpen expliciet definieert, worden dergelijke 'veiligheidsgaranties' na verloop van tijd onderwerp van discussie, of erger nog, van ongemak. … Meer Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt Deel II: De ongrijpbare 'ijzersterke' veiligheidsgarantie

Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt 
Deel I: Onderschatting

Het is gemakkelijk te begrijpen hoe de huidige Amerikaanse kluchtigheid, die zich duidelijk aan de onderhandelingstafel manifesteert, iemand diep cynisch kan maken ten opzichte van diplomatie, wanneer deze lijkt te zijn gericht op het bevoordelen van de agressor en een externe onderhandelaar in plaats van het slachtoffer van de agressie en zijn steunende buurland, Europa. De aard van de voorgestelde schikking om een ​​einde te maken aan de Russische oorlog tegen Oekraïne lijkt slechts een onvermijdelijke hervatting van de vijandelijkheden uit te stellen, gezien de historische onbetrouwbaarheid van veiligheidsgaranties, met name als het om Rusland gaat. Parallellen zijn te zien met het recente geklungel van de Trump-administratie met handelsakkoorden met China, in een wilde jacht op koopjes zonder rekening te houden met meer doordachte voordelen op de lange termijn. … Meer Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt Deel I: Onderschatting

De bezorgdheid over de toetreding van Oekraïne tot de NAVO

Zowel de VS als de NAVO hebben aanzienlijke terughoudendheid betracht in hun steun aan Oekraïne tegen de Russische invasie door de wapens slechts zeer geleidelijk en stapsgewijs te leveren. Dit heeft er echter alleen maar toe geleid dat het conflict is verlengd en het lijden van de Oekraïense burgerbevolking is toegenomen. De redenen hiervoor waren vooral de angst voor escalatie en de vrees dat ze direct militair betrokken zouden raken bij een conflict met Rusland, wat zou uitmonden in een wereldoorlog. Deze aanhoudende angst voor een confrontatie met Rusland onder de verschillende NAVO-lidstaten heeft niet alleen consensus over de toetreding van Oekraïne tot de NAVO belemmerd, maar heeft Rusland ook in staat gesteld zich als een schurkenstaat te gedragen, talloze wreedheden te begaan in directe tegenspraak met internationale normen en de zwakte van de Verenigde Naties bloot te leggen. … Meer over de angst voor de toetreding van Oekraïne tot de NAVO

De verdediging van Canada en Oekraïne tegen Russische agressie – een gedeelde haat tegen autoritarisme

Canadezen haten het om te horen dat ze geen land zouden moeten zijn, vooral niet door een steeds autoritairder wordend Amerikaans regime, net zoals Oekraïners het haten om hetzelfde te horen van een Russische dictator die hun land daadwerkelijk is binnengevallen. Zowel de VS als Canada ontwaken tot de groteske politieke realiteit dat een illiberale regering aan de macht is gekomen in "de stralende stad op een heuvel", zoals Ronald Reagan Washington DC ooit beschreef. … Meer over de verdediging van Canada en Oekraïne tegen Russische agressie – een gedeelde haat tegen autoritarisme