Tożsamość rosyjska na rozkaz Putina

Tożsamość narodowa to coś wrodzonego, ukształtowanego w sposób wystarczający, by zapewnić narodom o różnym pochodzeniu, a także kolejnym pokoleniom, możliwość ukształtowania siebie i swojego narodu w trwały byt, kierujący się tymi samymi zasadami, które dały początek temu narodowi. Uświadomienie sobie takiej tożsamości jest często potwierdzane przez tragedię narodową i późniejsze zobowiązanie do jej przezwyciężenia dzięki zgromadzonej sile narodu. Uświadamia się ją również poprzez nieustające zobowiązanie przywódców narodu do przestrzegania pierwotnie określonych zasad i do mówienia o nich prawdy przed narodem. Konstytucja ma być namacalnym przypomnieniem dla narodu i jego przywódców o tym zobowiązaniu. … Więcej Tożsamość rosyjska z rozkazu Putina

Krajowy Putin (część 2)

Percepcja funkcjonowania reżimu totalitarnego koncentruje się wyłącznie na jego przywódcy. Atrybucje sukcesu i porażki ostatecznie trafiają do tego przywódcy, by ostatecznie ocenić, czy koszty uległości były warte koniecznej ofiary z wolności jednostki i społeczeństwa. Z upływem czasu, gdy te atrybuty kumulują się w bilansie historii, zapada decyzja, zarówno z zewnątrz, jak i od wewnątrz, czy historia uśmiechnie się do tego przywódcy, a co za tym idzie, do współwinnego narodu, czy też odwróci się z obrzydzeniem. Patrząc z zewnątrz, Rosja Władimira Putina jest obecnie uznawana przez większość narodów za wojowniczą i groźną, pozbawioną człowieczeństwa i niewiarygodną. Od wewnątrz, z obecną trajektorią, jest skazana na stanie się państwem upadłym, skażonym wrodzoną korupcją i niezdolnym do odpowiedniego zapewnienia podstawowych usług niezbędnych dla wielu rozległych terytoriów. Po ponad 20 latach przywództwo Putina przyniosło wstyd Rosji, jej mieszkańcom i sytuacji gospodarczej, które będą nadal dręczyć kraj w kolejnych pokoleniach. Czas spojrzeć na Rosję Putina od wewnątrz. … Więcej Putin w kraju (część 2)

Krajowy Putin (część 1)

W ciągu ostatniego stulecia rosyjscy przywódcy, z wyjątkiem jednego, starali się zaprezentować przed własnym rządem i swoim narodem, pokazując, jak dobrze radzili sobie w konflikcie z Zachodem. Mówiąc wprost, pozostali wierni przekonaniu, że militarna i globalna dominacja terytorialna nad Stanami Zjednoczonymi (USA) była kluczowa w ich postrzeganiu błędnego i rażąco przecenianego wyścigu na szczyt, który zbyt często pomijał dobrobyt ich narodu. Autorytarne przywództwo pod płaszczykiem sowieckiego państwa komunistycznego, koncentrujące się na wzroście potęgi militarno-przemysłowej, ostatecznie doprowadziło do gospodarczego upadku ich reżimu, a wraz z nim do upadku Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. To samo stanie się w obecnym stuleciu. … Więcej o Putinie w kraju (część 1)

Plany Putina dotyczące imperium kontra strach Putina przed ingerencją NATO

W ciągu ostatniego roku ukazało się wiele esejów na temat działań Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) mających na celu podsycenie decyzji Władimira Putina o inwazji na Ukrainę, suwerenne państwo, w celu przejęcia władzy nad jej rządem, najwyraźniej w celu uniemożliwienia jego asymilacji z NATO. W istocie sednem sprawy była stopniowa i celowa ingerencja NATO w Rosję. Deklarowanym celem Putina była jednak denazyfikacja i demilitaryzacja Ukrainy, ponieważ postrzegał ją jako zagrożenie dla Rosji i wszystkich etnicznych Rosjan na Ukrainie. Wciąż nie widzieliśmy jasnego argumentu uzasadniającego oskarżenie i późniejsze działania, który nie zawstydziłby jego reżimu i Rosji przed większością świata. … Więcej Plany Putina dotyczące imperium a strach Putina przed ingerencją NATO

Rosyjska dezinformacja i niedogodności prawdy – 1941 i 2022

Oto scena, która rozgrywała się podczas inwazji Rosji na Ukrainę. Jest ona świadkiem znanych elementów tego, co zaczęliśmy uważać za najgorsze w ludzkości – bezpardonowego niszczenia miast, masowych egzekucji, porwań dzieci, wysiedleń milionów cywilów, gwałtów, przymusowej prostytucji i tortur, które ostatnio uwydatniło okrucieństwo ścinania więźniów. Naga prawda leżąca u podstaw tej rosyjskiej inwazji jest taka, że ​​jest ona całkowicie nieuzasadniona. … Więcej Rosyjska dezinformacja i niedogodności prawdy – 1941 i 2022

Rosyjski język wiktymizacji i promowanie zemsty

Wśród prominentnych rosyjskich urzędników panował bardzo spójny schemat retorycznej atmosfery, promujący pogląd, że są oni zagrożeni przez naruszenie ich granicy przez grzeszny Zachód z jego demokratycznymi ideałami. Retoryka ta nie była obca Otto von Bismarckowi 150 lat temu, gdy ubolewał nad koniecznością konfrontacji Rosjan z ich „nieprzewidywalną głupotą”. Przekaz ten był jednak w dużej mierze, jeśli nie w całości, przeznaczony do odbioru przez rosyjskie społeczeństwo, które, niestety, albo wierzy w bzdury powtarzane przez państwowe media, albo jest zmuszone po prostu podążać za linią, jak to miało miejsce od wieków. Putin wykorzystał ukryty nurt rosyjskiego nacjonalizmu, utożsamiając go z wiarą duchową narodu, aby przypomnieć o jego historycznej walce z nazistowskimi Niemcami, która miała miejsce ostatnio. Walka, którą Putin chce przedstawić Rosji, toczy się teraz o obronę przed Ukrainą, dotychczas nieznanym bastionem neonazizmu, znanym najwyraźniej tylko jemu, który również postanowił sprzymierzyć się z Zachodem i jego rzekomą wszechobecną dekadencją. Przenikliwy i gniewny przekaz ma na celu zatuszować absurdalność przekazu, ale nie dociera do tych, którzy rozumieją jego intencje. … Więcej Rosyjski język wiktymizacji i szerzenie zemsty

Łukaszenka kontra Białoruś

Aleksander Łukaszenka, dyktator Białorusi i pozornie dumny z tego faktu, doszedł do władzy jako jej pierwszy prezydent w 1994 roku, po rozpadzie Związku Radzieckiego trzy lata wcześniej. Jako prawdziwy wyznawca dawnego reżimu sowieckiego, zachował państwową własność głównych gałęzi przemysłu i uzyskał prawo do odwoływania parlamentu, stopniowo konsolidując swoją bardzo scentralizowaną władzę do 1996 roku. Język rosyjski uzyskał status równorzędny z białoruskim, a wcześniej nawiązane więzi gospodarcze z Rosją zostały wzmocnione, gdy oba kraje utworzyły Wspólnotę Narodów w 1996 roku. Ta ostatnia przekształciła się w Państwo Związkowe Rosji i Białorusi wraz z podpisaniem traktatu w 1999 roku. To Państwo Związkowe sformalizowało integrację swoich gospodarek, do której dołączyły również służby wywiadowcze i obronne. Znacznie słabsza z nich, Białoruś, zyskałaby w tym porozumieniu bezpieczeństwo zarówno finansowe, jak i militarne. Proces ten nie przebiegł jednak gładko dla Łukaszenki. … Więcej Łukaszenka kontra Białoruś

Jaki zysk daje angażowanie się w tę wojnę?

Przyczyny wojny często sprowadzają się do skomplikowanego zestawu okoliczności, błędnych ocen i intencji o różnym priorytecie, z których niektóre są przedstawiane przez osoby o szczególnych uprzedzeniach w nadziei na zmniejszenie winy. Jednak czasami sprawcę można wskazać na tyle wyraźnie, by uzasadnić pełną miarę pogardy, na jaką można sobie pozwolić. Taki jest los Władimira Putina i Rosji za jej uległość. Ciężar winy za wojnę jest straszną rzeczą, ponieważ potępienie, które się z nim wiąże, niesie ze sobą cenę, nie tylko ekonomiczną, ale wymagającą moralnego rozliczenia w sumieniu narodowym. Stopień, w jakim to zostanie zrealizowane, zależy od stopnia, w jakim obwinia się przywódców i w jakim stopniu umożliwiło im to społeczeństwo, niezależnie od okoliczności. … Więcej Jaki zysk z zaangażowania się w tę wojnę?

Krym

Jak może być oczywiste dla większości istot rozumnych, Krym pozostaje geograficznie przyległy do ​​terytorium Ukrainy, na tyle, że wszyscy, poza rosyjskim ultranacjonalistą, zrozumieliby nieubłaganą logikę sytuacji, którą Putin postanawia zignorować. Krym ma kluczowe znaczenie dla interesów Rosji jako twierdza militarna zapewniająca dostęp do Morza Śródziemnego i, do pewnego stopnia, wciąż jest ulubionym pobliskim miejscem wypoczynku, które Rosjanie bardzo chcieliby nazwać swoim. … Więcej Krym