Przegląd aktualnych globalnych i regionalnych aspektów wojny Rosji na Ukrainie.
Część II: Rosja i Europa

Rosja od dawna prowadzi kampanię dezinformacji, ingerencji w rząd i wybory oraz jawnego sabotażu w Europie. Czyni to, próbując osłabić determinację i podważyć koordynację obronną NATO. Rozczarowujące wyniki rosyjskiej armii w ciągu ostatniego roku i niepewny stan jej gospodarki prawdopodobnie jeszcze bardziej podkreślą potrzebę odniesienia sukcesu w jej złowrogich działaniach w Europie. Musi to zrobić, aby nie narażać się na to, co postrzega jako jeszcze większe zagrożenie dla Zachodu. Wiele z tego to raczej wyobrażenie niż rzeczywistość, ale Rosja wciąż tkwi we własnej propagandzie, że Zachód stanowi wieczne zagrożenie dla jej istnienia. W rzeczywistości sam reżim, bardziej niż naród, którym rządzi, czuje się zagrożony i jest gotowy podjąć wszelkie niezbędne działania, aby utrzymać się przy życiu, niezależnie od konsekwencji dla swoich obywateli. … Więcej Przegląd aktualnych globalnych i regionalnych aspektów wojny Rosji na Ukrainie, część II: Rosja i Europa

Europejska solidarność i cel w obliczu zagrożenia ze strony Rosji

Jeśli z historii globalnych konfliktów można wyciągnąć jakąś naukę, to taką, że appeasement rzadko przynosi trwały pokój, gdy okazuje się, że prowadzi przede wszystkim do ustępstw na rzecz agresora. Roszczenia rewanżystowskie narastają i jątrzą się przez pokolenia, a rany nie są wybaczane. Co gorsza, agresor pozostaje nienasycony, gdy pierwotny cel nie został osiągnięty. To była lekcja ostatniej wojny światowej i ta, o której większość zdaje się chcieć zapomnieć, szczególnie ci, którzy naiwnie wierzą w to, że w jakiś sposób uchronią się przed krzywdą, lub ci, którzy po prostu chcą zarabiać pieniądze w bardziej kontrolowanych warunkach. Niezmierzenie się z trudną rzeczywistością zakończenia wojny poprzez powstrzymanie jawnej agresji w jej toku prowadzi do recydywy w przyszłości, której dopuści się ten sam agresor lub po prostu ktoś inny o podobnym pochodzeniu. … Więcej o europejskiej solidarności i celu w obliczu rosyjskiego zagrożenia

Obrona Kanady i Ukrainy przed rosyjską agresją – wspólna nienawiść do autorytaryzmu

Kanadyjczycy nienawidzą, gdy mówi im się, że nie powinni być krajem, zwłaszcza przez coraz bardziej autorytarny reżim amerykański, podobnie jak Ukraińcy nienawidzą myśli, że mówi im to samo rosyjski dyktator, który faktycznie najechał ich kraj. Zarówno Stany Zjednoczone, jak i Kanada uświadamiają sobie groteskową rzeczywistość polityczną: nieliberalny rząd doszedł do władzy w „świetlistym mieście na wzgórzu”, jak kiedyś wyobrażał sobie Waszyngton Ronald Reagan. … Więcej Obrona Kanady i Ukrainy przed rosyjską agresją – wspólna nienawiść do autorytaryzmu

Kurczący się stan świata Putina

Powyższe nastawienie, rzekomo o biblijnym rodowodzie, dobrze wpisuje się w niedawne wydarzenia w Syrii i upadek jej tyranicznego i pokoleniowego reżimu Asada. Upadek nastąpił w ciągu zaledwie kilku dni dla reżimu, którego początki sięgają 1971 roku, kiedy to Hafez al-Assad zdobył prezydenturę Syrii w zamachu stanu, przekazując ją swojemu synowi Baszarowi w 2000 roku. Ten ostatni kontynuował trwające dekady powiązania Syrii z Iranem i jego regionalnymi bojownikami, Hamasem i Hezbollahem, a następnie wprowadził rządy terroru, obejmujące zabójstwa i więzienia, co spotkało się z potępieniem Zachodu. Wszystko to zakończyło się katastrofalnym upadkiem reżimu i porzuceniem jego przywódcy. Jak dotąd, uwypukla to wątpliwą pozycję Władimira Putina w opinii światowej. … Więcej Kurczący się stan świata Putina

Droga populizmu do autorytaryzmu: dziwactwo Zachodu

Zanim zbytnio zachwycimy się ideą, że państwo rosyjskie i jego rządy stanowią wzór do naśladowania i rodzaj partnerstwa, którego musimy szukać w świecie coraz bardziej potrzebującym bezpieczeństwa przed globalnymi zagrożeniami w postaci wojny, załamania gospodarczego, zmian klimatycznych i chorób, warto na czas przyjrzeć się przykładowi Rosji. Los Rosji jest tak ściśle powiązany z jedynymi aspiracjami jej rezydencjonalnego dyktatora, że ​​teraz stoi ona w obliczu nie tylko militarnej klęski w źle pomyślanej próbie przejęcia sąsiedniego, suwerennego państwa, ale także hańby ostatecznego upadku gospodarczego. Zamiast unikać takich „słabości” autorytarnych rządów, niektóre kraje europejskie i zachodnie zaangażowały się w ideę pójścia w ich ślady, realizując własne wersje populistycznych ideałów. Wyprzedzając większość innych krajów w swoim szalonym dążeniu do podobnej autokracji, Węgry Viktora Orbána, będące na zaawansowanym etapie swojego upadku w autorytarne rządy, a zatem równie dobrze nadające się do podobnej analizy. … Więcej Droga populizmu do autorytaryzmu: dziwactwo Zachodu

Szanse Putina (część 4) – Drzewa i las

Historia ma służyć jako narzędzie edukacyjne dla przyszłych pokoleń. Ma wskazywać kierunek ustalania priorytetów, które będą determinować decyzje przywódców. Błędy przeszłości często wynikały z narodowych żalów, które autorytarne reżimy, kierujące się egoistycznymi celami, propagandowo podsycały do ​​szaleństwa. Kiedy skutkiem była wojna, jej wynik często prowadził do katastrofalnej klęski agresora i długotrwałego wstydu narodowego, ale nie bez nieuchronnego powszechnego żalu, który podzielają liczne narody zmuszone do konfrontacji z agresorem. … Więcej Szanse Putina (część 4) – Drzewa i las

Orbán i populizm w Europie

Tuż za granicą z Estonią, na terytorium Rosji, stoi bardzo widoczny znak z prostym napisem: „Rosja nie zna granic”. To typowo rosyjska, samouwielbiająca się brawura, mająca na celu zastraszenie mniejszego narodu, który twardo stoi po stronie Ukrainy w trwającej wojnie z Rosją; wojnie, w której Rosja jasno dała do zrozumienia, że ​​nie szanuje granic suwerennych państw. Stanowi on ostrzeżenie dla każdego państwa w jej pobliżu – państw bałtyckich, Finlandii, Polski, Słowacji, Węgier, Rumunii, Mołdawii, Kazachstanu, Azerbejdżanu, Armenii, Gruzji. ​​… Więcej Orbán i populizm w Europie