Putin gra Trumpem bez większego zysku

Nie należało oczekiwać wiele po trójstronnym szczycie Ukrainy, USA i Rosji w Abu Zabi, który odbędzie się 10-11 listopada 2026 roku. Żądania Rosji pozostały niezmienne od początku wojny. Pozostaną niezmienne, chyba że Władimir Putin będzie zmuszony stawić czoła katastrofie porównywalnej do upadku swojego reżimu, z całkowitą porażką militarną lub bez niej. Na pierwszy rzut oka administracja Trumpa zdaje się demonstrować nie tylko głęboki brak zrozumienia dla nieustępliwości Putina, ale także historycznych i kulturowych aspektów leżących u podstaw uzasadnionej nieufności Ukrainy do Rosji. Amerykańskie podejście do negocjacji zakończenia konfliktu przestanie zawodzić, gdy przestanie kompromitować się przed Kremlem swoją uległością wobec Putina. Jak dotąd służyło to jedynie przedłużaniu wojny. … Więcej Putin gra Trumpem dla marnych korzyści

Źli przywódcy i pożyteczni idioci

Powtarzającym się koszmarem historii było pojawienie się wybranych przywódców, którzy zdobyli władzę dzięki promowaniu populistycznych nastrojów wobec tak kontrowersyjnych kwestii, jak imigracja, wrogość rasowa i walka klas. Ich obietnica zmiany miała swoją cenę – ujawnienie, że władza wykonawcza zapewnia uprawnienia do zmiany mechanizmów rządzenia, aby odpowiadały ich celom. Zmiana miała nadejść w formie działań sądowych i presji finansowej na instytucje, mających na celu ograniczenie arbitralnego sprawowania władzy wykonawczej nad dobrem publicznym oraz kontrolowania społeczeństwa za pomocą alternatywnych środków. Ten schemat jest dobrze znany i powtarzał się w XX wieku, zwłaszcza w Związku Radzieckim i nazistowskich Niemczech. Doprowadził on do powstania represyjnych reżimów autorytarnych, które nie tylko ustanowiły kontrolę nad własnym społeczeństwem, ale także narzuciły politykę zagraniczną, która czyniła świat mniej bezpiecznym. … Więcej Źli przywódcy i pożyteczni idioci

Świat kłamstw, represji i jego punkt krytyczny w Rosji

Rosyjskie władze mają długą historię okłamywania swoich obywateli w ciągu ostatniego stulecia, częściej niż większość innych reżimów. Ich oszustwa przejawiały się na wiele sposobów, z których najbardziej rażącym w ostatnich czasach była eufemistyczna „specjalna operacja wojskowa” (SMO) Władimira Putina. W rzeczywistości była to pełnoskalowa inwazja na drugi co do wielkości kraj w Europie pod względem terytorium, mająca na celu obalenie jego rządu i ustanowienie prorosyjskiego reżimu, a tym samym przywrócenie mu statusu republiki zależnej. Szacuje się, że w ciągu czterech miesięcy na granicy z Ukrainą zgromadzono około 190 000 żołnierzy pod pretekstem ćwiczeń wojskowych podobnych do tych, które przeprowadzono niecały rok wcześniej. W styczniu 2022 roku minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow ogłosił, że Rosja nie chce wojny z Ukrainą, a jednak, bez żadnych pretekstów, do niej doszło. … Więcej Rosyjski świat kłamstw, represji i jego punkt krytyczny

Przegląd aktualnych globalnych i regionalnych aspektów wojny Rosji na Ukrainie.
Część I: Dwie wojny                  

Nowa wojna w Zatoce Perskiej zmieniła sytuację na całym świecie i po raz kolejny obnażyła pogardę Władimira Putina dla Stanów Zjednoczonych. Inne rozgrywające się wydarzenia mają więcej wspólnego z wojną Putina na Ukrainie i ingerencją Rosji w szerszym wymiarze europejskiego teatru działań. Nowa wiosna nadchodzi na niespokojnym kontynencie w roku, który okaże się decydujący dla jego bezpieczeństwa, jeśli chodzi o stan psychiczny Putina, jego potrzebę konfliktu i jego własne przetrwanie. W grę wchodzi szybko zmieniająca się dynamika geopolityczna, którą można przypisać nieprzewidywalności wojny Trumpa z Iranem i potrzebie Putina, by kontynuować wojnę na Ukrainie, w obliczu zagrożenia dla przyszłości samej Rosji. Obie wojny są wojnami z wyboru, choć jedna z nich jak dotąd konsekwentnie okazywała się celowo przestępcza w swoim prowadzeniu, zarówno poprzez ataki powietrzne, jak i naziemne, wymierzone w ludność cywilną. … Więcej Przegląd aktualnych globalnych i regionalnych aspektów wojny Rosji na Ukrainie. Część I: Dwie wojny                  

Władimir Putin i wzgórze, na którym umiera

Czy Władimir Putin jest w stanie poradzić sobie z narastającymi obawami dotyczącymi sytuacji w Rosji, wywołanymi wojną na Ukrainie? Jego upodobanie do konfliktów dominowało w polityce przez większość 25 lat jego rządów, począwszy od wojny w Czeczenii (1999–2009), poprzez inwazję na Gruzję (2008), wojnę w Donbasie (2014–2022), wojnę domową w Syrii (2015–2024), aż po inwazję na Ukrainę (2022–obecnie). Strategia ta podtrzymała putinowską wersję historycznego etosu „silnego człowieka” u steru losów Rosji, w którym bezpieczeństwo narodu odbywa się kosztem wolności jednostki. W ten sposób Putin zapewnił sobie władzę, którą niegdyś posiadali jego carscy przodkowie, ale teraz z dodatkową korzyścią w postaci znacznie bardziej zaawansowanego wewnętrznego aparatu bezpieczeństwa. Problem, z którym obecnie się mierzy, to mur, na który natrafił zarówno militarnie, jak i gospodarczo. Pytanie, przed którym stoją teraz Rosjanie, musi dotyczyć tego, czy Putin jest psychicznie zdolny do przezwyciężenia własnych słabości i uratowania kraju przed ruiną. … Więcej Władimir Putin i wzgórze, na którym umiera.

Choreografia obecnych „rozmów pokojowych” Ukraina – Rosja – USA

Druga runda trójstronnych negocjacji pokojowych odbyła się w Abu Zabi w dniach 4-5 lutego 2026 r., po wstępnych rozmowach, które odbyły się 23-24 stycznia 2026 r. Administracja Trumpa ogłosiła 29 stycznia tygodniowe zawieszenie broni, wynegocjowane przez USA, mające na celu ochronę infrastruktury energetycznej, które miało wejść w życie przed drugą rundą rozmów w czasie, gdy zimowe temperatury gwałtownie spadły. Interpretacja zawieszenia broni przez Moskwę przewidywała jednak, że potrwa ono co najwyżej cztery dni i obejmie jedynie Kijów, podczas gdy Ukraina była zobowiązana do uwzględnienia wszystkich działań Rosji. Zgodnie z przewidywaniami, w nocy z 2 na 3 lutego Rosja wystrzeliła ponad 450 dronów i ponad 70 pocisków, w tym 32 pociski balistyczne, celując w obiekty energetyczne w 27 lokalizacjach w co najmniej sześciu regionach Ukrainy, zakłócając dostawy wody, prądu i ogrzewania. Ponad 1170 budynków mieszkalnych w samym Kijowie straciło ciepło, gdy temperatura na zewnątrz spadła do -20°C (-4°F). Następnej nocy doszło do podobnego ataku, w wyniku którego uszkodzono budynki mieszkalne i szkoły, a zginęło kilka osób. Fakt, że ataki te zapoczątkowały drugą rundę „rozmów pokojowych”, świadczy o lekceważeniu przez Władimira Putina prób znalezienia rozwiązania wojny, w której on i jego kremlowscy koledzy nadal dopuszczają się zbrodni wojennych, które łącznie sprowadzają się do nawoływań do ludobójstwa. … Więcej Choreografia obecnych „rozmów pokojowych” Ukraina – Rosja – USA

Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Termin „gwarancja bezpieczeństwa” niesie ze sobą poczucie komfortu, jakie inne państwa dają zagrożonemu państwu, zapewniając go o konieczności użycia znacznej siły wobec agresora zagrażającego jego dobru. Kiedy zagrożone państwo nie jest członkiem grupy takiej jak NATO, której statut wyraźnie określa obowiązek wszystkich członków do interwencji w oczekiwany sposób, takie „gwarancje bezpieczeństwa” stają się z czasem przedmiotem debaty, a co gorsza, niewygodne. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny Rosji, część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Kiedy retoryka zaciemnia rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część I: Niedocenianie

Łatwo zrozumieć, jak obecna amerykańska błazenada, wyraźnie widoczna przy stole negocjacyjnym, może budzić głęboki cynizm wobec dyplomacji, gdy postrzega się ją jako nastawioną na korzyści agresora i zewnętrznego mediatora, a nie ofiary agresji i jej wspierającego sąsiada, Europy. Charakter proponowanego rozwiązania mającego na celu zakończenie wojny Rosji z Ukrainą zdaje się jedynie zapobiegać nieuchronnemu wznowieniu wrogości, biorąc pod uwagę historyczną zawodność gwarancji bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do Rosji. Dostrzegalne są analogie z niedawnymi błędami administracji Trumpa w umowach handlowych z Chinami, w szaleńczym dążeniu do zawierania umów przy braku bardziej przemyślanych długoterminowych korzyści. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny z Rosją. Część I: Niedoszacowanie

Rosja Putina – represje, brutalność, terroryzm i wszystko inne

Stara Rosja rozkwita tu i teraz. Kilka niepożądanych cech minionych wieków autorytarnych rządów dominuje jako standardowa praktyka w dzisiejszej Rosji. Represje carskiej autokracji z jej wczesną zinstytucjonalizowaną tajną policją stały się bardziej powszechne w społeczeństwie sowieckim XX wieku. Ten ostatni ustąpił miejsca stalinowskiemu terrorowi, którego niektóre z najgorszych elementów odzwierciedlają się w Rosji Władimira Putina XXI wieku. A teraz rosyjski szowinizm znalazł nowy wyraz w reżimie złożonym z samolubnych, służalczych funkcjonariuszy, których oddanie swojemu despotycznemu władcy pozostaje najwyższym priorytetem. … Więcej Rosja Putina – represje, brutalizm, terroryzm i wszystko inne

Europejska solidarność i cel w obliczu zagrożenia ze strony Rosji

Jeśli z historii globalnych konfliktów można wyciągnąć jakąś naukę, to taką, że appeasement rzadko przynosi trwały pokój, gdy okazuje się, że prowadzi przede wszystkim do ustępstw na rzecz agresora. Roszczenia rewanżystowskie narastają i jątrzą się przez pokolenia, a rany nie są wybaczane. Co gorsza, agresor pozostaje nienasycony, gdy pierwotny cel nie został osiągnięty. To była lekcja ostatniej wojny światowej i ta, o której większość zdaje się chcieć zapomnieć, szczególnie ci, którzy naiwnie wierzą w to, że w jakiś sposób uchronią się przed krzywdą, lub ci, którzy po prostu chcą zarabiać pieniądze w bardziej kontrolowanych warunkach. Niezmierzenie się z trudną rzeczywistością zakończenia wojny poprzez powstrzymanie jawnej agresji w jej toku prowadzi do recydywy w przyszłości, której dopuści się ten sam agresor lub po prostu ktoś inny o podobnym pochodzeniu. … Więcej o europejskiej solidarności i celu w obliczu rosyjskiego zagrożenia