Europejska solidarność i cel w obliczu zagrożenia ze strony Rosji

Jeśli z historii globalnych konfliktów można wyciągnąć jakąś naukę, to taką, że appeasement rzadko przynosi trwały pokój, gdy okazuje się, że prowadzi przede wszystkim do ustępstw na rzecz agresora. Roszczenia rewanżystowskie narastają i jątrzą się przez pokolenia, a rany nie są wybaczane. Co gorsza, agresor pozostaje nienasycony, gdy pierwotny cel nie został osiągnięty. To była lekcja ostatniej wojny światowej i ta, o której większość zdaje się chcieć zapomnieć, szczególnie ci, którzy naiwnie wierzą w to, że w jakiś sposób uchronią się przed krzywdą, lub ci, którzy po prostu chcą zarabiać pieniądze w bardziej kontrolowanych warunkach. Niezmierzenie się z trudną rzeczywistością zakończenia wojny poprzez powstrzymanie jawnej agresji w jej toku prowadzi do recydywy w przyszłości, której dopuści się ten sam agresor lub po prostu ktoś inny o podobnym pochodzeniu. … Więcej o europejskiej solidarności i celu w obliczu rosyjskiego zagrożenia

Oszustwo Putina: Ukraina, Białoruś i droga do Europy Wschodniej

Nadszedł moment dla Europy i konieczne jest podjęcie działań w obliczu ciągłej agresji Rosji na Ukrainie, ponieważ zaangażowanie USA, jak można było przewidzieć, ustępuje pola swojemu długoletniemu przeciwnikowi. Imperialistyczne plany Władimira Putina koncentrują się najpierw na ponownym włączeniu Ukrainy i Białorusi do rosyjskiego kręgu, a następnie rozważeniu możliwości powrotu państw regionu bałtyckiego i Europy Wschodniej pod rosyjską hegemonię. Nie oznacza to jednak, że Putin nie ingeruje w inne obszary, aby wywołać niestabilność w Europie, jak w przypadku państw Bałkanów Zachodnich, Niemiec, Rumunii, Polski, Francji, Wielkiej Brytanii i innych. … Więcej Oszustwo Putina: Ukraina, Białoruś i droga do Europy Wschodniej

Szanse Putina (część 4) – Drzewa i las

Historia ma służyć jako narzędzie edukacyjne dla przyszłych pokoleń. Ma wskazywać kierunek ustalania priorytetów, które będą determinować decyzje przywódców. Błędy przeszłości często wynikały z narodowych żalów, które autorytarne reżimy, kierujące się egoistycznymi celami, propagandowo podsycały do ​​szaleństwa. Kiedy skutkiem była wojna, jej wynik często prowadził do katastrofalnej klęski agresora i długotrwałego wstydu narodowego, ale nie bez nieuchronnego powszechnego żalu, który podzielają liczne narody zmuszone do konfrontacji z agresorem. … Więcej Szanse Putina (część 4) – Drzewa i las

Orbán i populizm w Europie

Tuż za granicą z Estonią, na terytorium Rosji, stoi bardzo widoczny znak z prostym napisem: „Rosja nie zna granic”. To typowo rosyjska, samouwielbiająca się brawura, mająca na celu zastraszenie mniejszego narodu, który twardo stoi po stronie Ukrainy w trwającej wojnie z Rosją; wojnie, w której Rosja jasno dała do zrozumienia, że ​​nie szanuje granic suwerennych państw. Stanowi on ostrzeżenie dla każdego państwa w jej pobliżu – państw bałtyckich, Finlandii, Polski, Słowacji, Węgier, Rumunii, Mołdawii, Kazachstanu, Azerbejdżanu, Armenii, Gruzji. ​​… Więcej Orbán i populizm w Europie

Krajowy Putin (część 2)

Percepcja funkcjonowania reżimu totalitarnego koncentruje się wyłącznie na jego przywódcy. Atrybucje sukcesu i porażki ostatecznie trafiają do tego przywódcy, by ostatecznie ocenić, czy koszty uległości były warte koniecznej ofiary z wolności jednostki i społeczeństwa. Z upływem czasu, gdy te atrybuty kumulują się w bilansie historii, zapada decyzja, zarówno z zewnątrz, jak i od wewnątrz, czy historia uśmiechnie się do tego przywódcy, a co za tym idzie, do współwinnego narodu, czy też odwróci się z obrzydzeniem. Patrząc z zewnątrz, Rosja Władimira Putina jest obecnie uznawana przez większość narodów za wojowniczą i groźną, pozbawioną człowieczeństwa i niewiarygodną. Od wewnątrz, z obecną trajektorią, jest skazana na stanie się państwem upadłym, skażonym wrodzoną korupcją i niezdolnym do odpowiedniego zapewnienia podstawowych usług niezbędnych dla wielu rozległych terytoriów. Po ponad 20 latach przywództwo Putina przyniosło wstyd Rosji, jej mieszkańcom i sytuacji gospodarczej, które będą nadal dręczyć kraj w kolejnych pokoleniach. Czas spojrzeć na Rosję Putina od wewnątrz. … Więcej Putin w kraju (część 2)

Historycznie trudne stosunki Polski z Rosją

Często, gdy myśli się o Europie Wschodniej, Układzie Warszawskim lub po prostu o krajach położonych bezpośrednio na zachód od byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR), to właśnie Polska wysuwa się na pierwszy plan. Odkąd zerwała kajdany socjalistycznego bytu w stylu sowieckim i odzyskała prawdziwe poczucie samostanowienia, Polska ogłosiła się światu w sposób sugerujący, że jest gotowa przewodzić. Mówi i działa śmiało, dyktując własny los. … Więcej Historycznie trudne stosunki Polski z Rosją

Izolacjonistyczna postawa niewykształconych

Komentarze niektórych osób walczących o polityczne znaczenie w nadchodzącym wyścigu prezydenckim zdają się mieć niewiele wspólnego z realiami globalnych wydarzeń, a więcej z atrakcyjnością wyborców. Bardziej wykwalifikowani eksperci, znający historię świata, aktualną dynamikę geopolityczną, strategię militarną, stosunki handlowe, humanitaryzm i tożsamość narodową, są lepiej przygotowani do komentowania niż ci, którzy jedynie szukają wyróżnienia za pomocą prowokacyjnych haseł, udających mądrość. Kiedy trwa skuteczny globalny wysiłek, w którym Stany Zjednoczone przejmują inicjatywę w rozwiązywaniu kryzysu, amerykańska determinacja nie powinna być postrzegana przez świat jako ograniczona czasowo, a jej obietnice ograniczone do okresu jednej administracji prezydenckiej. Nie ma innej gwarancji niż to, że dobrobyt społeczności międzynarodowej, w tym samej Ameryki, jest brany pod uwagę i może pozostać bezpieczny w perspektywie długoterminowej. Dzieje się tak szczególnie wtedy, gdy reżimy autorytarne uważają się za trwałe i mają zamiar na zawsze zabezpieczyć ten stan rzeczy wszelkimi dostępnymi środkami, pomimo tego, czego historia wielokrotnie nas uczyła. … Więcej Izolacjonistyczna postawa niewykształconych

Zbrodnia i kara (część 1)

Unia Europejska (UE) niedawno uznała Rosję za państwo sponsorujące terroryzm. Zbyt często zbrodnia przeciwko ludzkości, choć widoczna dla wszystkich, nie spotyka się z powszechnym potępieniem. Ukryte motywy, mniej honorowe, pozwalają na jej kontynuowanie, podczas gdy społeczność międzynarodowa pozostaje sparaliżowana przez rozważania ekonomiczne, geopolityczne i prawne. Inwazja Rosji na Ukrainę jest właśnie taką zbrodnią. … Więcej Zbrodnia i kara (część 1)