De historisch moeizame relatie van Polen met Rusland

Vaak, wanneer we denken aan Oost-Europa, het Warschaupact of simpelweg de landen direct ten westen van de voormalige Sovjet-Unie, is het Polen dat als eerste in gedachten komt. Sinds het zich heeft bevrijd van de ketenen van zijn socialistische bestaan ​​in Sovjetstijl en een echt gevoel van zelfbeschikking heeft herwonnen, heeft Polen zich aan de wereld gepresenteerd op een manier die suggereert dat het klaar is om de leiding te nemen. Het spreekt en handelt stoutmoedig en dicteert zijn eigen lot. … Meer over de historisch moeizame relaties van Polen met Rusland

De oblast Kaliningrad – Tijd om los te komen?

Wat deze specifieke grens zo interessant maakt, is het gevolg van de Russische invasie van Oekraïne. Als reactie op de schending van het internationaal recht heeft de Europese Unie (EU), waar Litouwen lid van is, sancties opgelegd. Deze sancties hebben ertoe geleid dat Litouwen zijn grenzen heeft gesloten voor bepaalde goederen die door Rusland worden verhandeld of voor het transport van ander materieel. Met zijn gebruikelijke zelfingenomen verontwaardiging heeft Rusland Litouwen gedreigd met vergelding, die blijkbaar nog moet worden geformuleerd. Er speelt echter meer mee, aangezien de oblast Kaliningrad van strategisch militair belang is voor Rusland. Het is de enige ijsvrije winterhaven voor de Russische marine aan de Oostzee; tenminste, totdat de klimaatverandering daar verandering in brengt. … Meer over de oblast Kaliningrad – Een tijd om afstand te nemen?

De isolationistische houding van de ongeschoolden

De opmerkingen van sommige personen die in de komende presidentsverkiezingen politieke relevantie nastreven, lijken weinig te maken te hebben met de realiteit van de wereldpolitiek en meer met het aantrekken van kiezers. Meer gekwalificeerde deskundigen met kennis van de wereldgeschiedenis, de huidige geopolitieke dynamiek, militaire strategie, handelsbetrekkingen, humanitarisme en nationale identiteit zijn beter geschikt om commentaar te leveren dan degenen die louter opvallen met provocerende soundbites die zogenaamd wijsheid tonen. Wanneer er een effectieve wereldwijde inspanning gaande is, waarbij de Verenigde Staten het voortouw hebben genomen om een ​​crisis aan te pakken, zou de Amerikaanse vastberadenheid door de wereld niet als tijdsgebonden moeten worden beschouwd en zouden de beloftes niet beperkt moeten blijven tot de duur van één presidentiële ambtstermijn. Er kan geen garantie zijn dat het welzijn van de internationale gemeenschap, inclusief dat van Amerika zelf, wordt overwogen en op de lange termijn gewaarborgd kan blijven. Dit geldt met name wanneer autoritaire regimes zichzelf als permanent beschouwen en de intentie hebben om die situatie voor altijd te handhaven met alle middelen die hen ter beschikking staan, ondanks wat de geschiedenis ons herhaaldelijk heeft geleerd. … Meer De isolationistische houding van de ongeschoolden

Moldavië en het Poetin-draaiboek

Moldavië, een land met 2,62 miljoen inwoners, deelt een 1217 kilometer lange grens met Oekraïne in het zuidwesten. Het land kwam uit een bewogen geschiedenis in de 20e eeuw, nadat het in 1991 onafhankelijk werd van de Sovjet-Unie, om vervolgens aan het begin van de 21e eeuw opnieuw bedreigd te worden door Russisch autoritarisme en imperialistische aspiraties. Het land heeft een pro-Russisch separatistisch gebied in het oosten, een situatie die niet ongelijk is aan die in buurland Oekraïne, dat nu in open conflict is met Rusland, en ook niet ongelijk aan die in Georgië, dat in 2008 om soortgelijke redenen door Rusland werd binnengevallen. Het patroon is vrij bekend en onderstreept de intentie van Rusland om gebied terug te veroveren dat volgens de geschiedenis op de een of andere manier aan Rusland toebehoort. … Meer over Moldavië en het Poetin-draaiboek

Een vlam aansteken en brandend houden

Een jaar geleden brak er een oorlog uit op een schaal die sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer was voorgekomen – een scenario van "beer tegen muis" werd verwacht. Maar het liep al snel vreselijk mis voor de beer. Een president en zijn vrouw vluchtten niet, maar bleven thuis bij hun volk terwijl een natie werd aangevallen. Gewone burgers vormden territoriale verdedigingslinies om hun dorpen, steden en gemeenten te beschermen. Muzikanten, dansers, kantoorpersoneel, boeren, huisvrouwen en anderen leerden de kunst van het vechten, bewapenden zich en improviseerden explosieven; een partizanenbeweging laaide weer op, die een diepgewortelde geschiedenis in dit land in herinnering bracht. Een leger vocht terug en heroverde veel van wat aanvankelijk verloren was gegaan. In de loop van dit bijzondere jaar leed het land veel – levens gingen verloren, kinderen werden ontvoerd, gezinnen werden verdreven. Gruwelijkheden werden begaan – massa-executies, verkrachtingen, martelingen, vernietiging van huizen, ziekenhuizen en energiebronnen, allemaal om de wens van een despoot te bevredigen om een ​​imperium te herstellen dat de geschiedenis al had verworpen. … Meer om een ​​vlam aan te steken en brandend te houden

Een geschiedenis van het Oekraïense nationalisme en zijn partizanenbeweging

De wereldwijde reacties op de pogingen van Rusland om Oekraïners als nazi's te bestempelen, variëren van beleefd ongeloof tot cynisch gelach over alweer een onhandige propagandistische poging om de Russische inval in Oekraïne te rechtvaardigen. Het label dient als een manier om een ​​volk te ontmenselijken dat het aandurft zich te verzetten tegen wat Poetin beschouwt als de lotsbestemming van Rusland. Dit verzet is in werkelijkheid een uiting van nationalisme, een ideologie die loyaliteit, toewijding of trouw aan een natie benadrukt, aldus Britannica. Oekraïens verzet tegen Russische onderdrukking bestaat al sinds de tijd van het Russische Rijk, in de 18e en 19e eeuw, maar tegenwoordig komt het Poetins regime goed uit om het Oekraïense gevoel van nationaliteit te verwarren met fascistische ideologie. … Meer Een geschiedenis van het Oekraïense nationalisme en zijn partizanenbeweging

De Russische taal van slachtofferschap en de bevordering van wraak

Er is een zeer consistent patroon te zien in de retoriek van vooraanstaande Russische functionarissen, die de indruk wekken dat ze bedreigd worden door de opmars van het zondige Westen met zijn democratische idealen naar hun grens. Deze retoriek zou Otto von Bismarck 150 jaar geleden niet vreemd zijn geweest, toen hij klaagde over de 'onvoorspelbare domheid' van de Russen. De boodschap was echter grotendeels, zo niet volledig, bedoeld voor de Russische bevolking, die helaas ofwel de onzin die door de staatsmedia wordt verkondigd gelooft, ofwel gedwongen is zich te schikken naar de heersende opvattingen, zoals ze al eeuwenlang doen. Poetin heeft gebruikgemaakt van een onderstroom van Russisch nationalisme, die hij vermengde met het spirituele geloof van de natie, om te herinneren aan de historische strijd, met name tegen nazi-Duitsland. De strijd van nu, zoals Poetin Rusland wil laten geloven, is om zichzelf te redden van Oekraïne, een tot nu toe onbekend bolwerk van neonazisme dat blijkbaar alleen bij hem bekend is, en dat zich ook heeft aangesloten bij het Westen en de vermeende alomtegenwoordige decadentie daarvan. De scherpe en boze toon van de boodschap is bedoeld om de absurditeit ervan te verhullen, maar schiet tekort voor degenen die de intentie ervan begrijpen. … Meer De Russische taal van slachtofferschap en de bevordering van wraak

Lukashenko versus Belarus

Alexander Lukashenko, dictator van Belarus en daar ogenschijnlijk trots op, kwam in 1994 aan de macht als de eerste president van het land, drie jaar na de ontbinding van de Sovjet-Unie. Als ware volgeling van het oude Sovjetregime behield hij het staatseigendom van belangrijke industrieën en verwierf hij de macht om het parlement te ontbinden. Hij consolideerde geleidelijk zijn zeer gecentraliseerde gezag tegen 1996. De Russische taal kreeg een gelijkwaardige status als het Wit-Russisch en de reeds bestaande economische banden met Rusland werden versterkt toen de twee landen in 1996 een Gemenebest vormden. Dit Gemenebest evolueerde in 1999 tot de Unie van Rusland en Belarus met de ondertekening van een verdrag. Deze Unie formaliseerde de integratie van hun economieën, waaraan ook hun inlichtingendiensten en defensie werden toegevoegd. Belarus, duidelijk de zwakkere van de twee, zou in deze overeenkomst zowel financiële als militaire veiligheid verkrijgen. Het proces verliep echter niet zonder problemen voor Lukashenko. … Meer over Lukashenko versus Belarus

Krim

Zoals voor de meeste weldenkende mensen wellicht vanzelfsprekend is, blijft de Krim geografisch verbonden met Oekraïne, zodanig dat iedereen, behalve een Russische ultranationalist, de onontkoombare logica van een situatie zou begrijpen die Poetin negeert. De Krim is van vitaal belang voor de Russische belangen als militair bolwerk dat toegang biedt tot de Middellandse Zee en, tot op zekere hoogte, nog steeds een geliefde vakantiebestemming in de buurt die Russen maar al te graag als hun eigen zouden beschouwen. … Meer over de Krim

Misdaad en straf (deel 2)

Rechtvaardigheid in oorlogstijd kent twee vormen: bestraffing voor opzettelijk toegebracht letsel en de dood van burgers, en materiële schadevergoeding voor de schade aan de civiele infrastructuur. Wanneer andere middelen geen uitkomst bieden, kan rechtvaardigheid het beste via de rechtbank worden bewerkstelligd, zodat het misdrijf zorgvuldig en correct kan worden vervolgd, het bewijsmateriaal grondig kan worden onderzocht en gedetailleerd kan worden vastgelegd, en aanklachten kunnen worden ingediend tegen allen die het misdrijf hebben gepleegd of eraan hebben bijgedragen. … Meer over Misdaad en Straf (Deel 2)