Poetin gebruikt Trump voor weinig voordeel

Er viel weinig te verwachten van de trilaterale top tussen Oekraïne, de VS en Rusland op 10 en 11 november 2026 in Abu Dhabi. De eisen van Rusland zijn onveranderd gebleven sinds het begin van de oorlog. Dat zal zo blijven, tenzij Vladimir Poetin gedwongen wordt een ramp te ondergaan die vergelijkbaar is met de ineenstorting van zijn regime, al dan niet met een regelrechte militaire nederlaag. Op het eerste gezicht lijkt de regering-Trump niet alleen een diepgaand gebrek aan begrip te tonen voor Poetins onverzettelijkheid, maar ook voor de historische en culturele aspecten die ten grondslag liggen aan het gegronde wantrouwen van Oekraïne jegens Rusland. De Amerikaanse aanpak om een ​​einde aan het conflict te onderhandelen zal pas echt mislukken als ze ophoudt zichzelf voor het Kremlin in verlegenheid te brengen met haar onderdanigheid aan Poetin. Tot nu toe heeft het de oorlog alleen maar verlengd. … Poetin speelt Trump voor weinig winst

Slechte leiders en nuttige idioten

Een terugkerende nachtmerrie in de geschiedenis is de opkomst van gekozen leiders die aan de macht kwamen door het aanwakkeren van populistische sentimenten rond controversiële kwesties zoals immigratie, rassenhaat en klassenstrijd. Hun belofte van verandering had een prijs: de onthulling dat de uitvoerende macht de bevoegdheid gaf om de mechanismen van de overheid naar eigen inzicht aan te passen. Verandering zou plaatsvinden in de vorm van gerechtelijke maatregelen en financiële druk op instellingen die bedoeld waren om de willekeurige uitoefening van de uitvoerende macht ten koste van het algemeen belang te beteugelen, en het controleren van de samenleving met alternatieve middelen. Dit patroon is bekend en heeft zich gedurende de 20e eeuw met name in Sovjet-Rusland en nazi-Duitsland afgespeeld. Het leidde tot de oprichting van repressieve autoritaire regimes die niet alleen de controle over hun eigen samenleving vestigden, maar ook een buitenlands beleid dicteerden dat de wereld minder veilig maakte. … Meer Slechte Leiders en Nuttige Idioten

Rusland, het gebroken land

Samenlevingen worden het meest merkbaar ontwricht wanneer het regime instort door een gewelddadige staatsgreep, een revolutie of een nederlaag in een oorlog. Grote rijken vallen ten prooi aan rampspoed wanneer de energie opraakt die ooit de dynamiek van hun ontstaan ​​voedde en de structuur van hun samenleving vormde. Het verraderlijke proces dat vaak tot deze uitkomsten lijkt te leiden, kan worden herkend wanneer autoritaire heersers, met hun eigenbelang voor ogen, ernaar streven de macht te monopoliseren door burgers hun rechten te ontzeggen. Ze doen dit door onafhankelijke media te ondermijnen, controle uit te oefenen over de wetgevende macht die bedoeld is om het volk direct te dienen, de rechterlijke macht te vullen met rechters die meer de doelen van de uitvoerende macht dienen dan de Grondwet, en door een machtige, rijke bovenklasse te creëren die de noodzakelijke controle over de samenleving mogelijk maakt. Na verloop van tijd verliezen patriottische liederen hun kracht tegen de achtergrond van repressie, corruptie, desinformatie, een enorme kloof tussen rijk en arm en een afbrokkelende sociale infrastructuur. Financiële ondergang, economische wanhoop en een falende oorlogsinspanning zullen het verval versnellen, waardoor de samenleving op zoek gaat naar hoop op een betere toekomst die nu buiten bereik lijkt. … Meer over Rusland, het gebroken land.

Etnische vijandigheid binnen de Russische Federatie jegens het Kremlin

"Onthoud mijn woorden: Rusland zal verdwijnen wanneer de Oekraïense zon opkomt" – Djokhar Doedayev, revolutionair leider en president van de Tsjetsjeense Republiek Ichkeria (1991-1996)

Djokhar Doedajev werd in april 1996 gedood door een Russische raketaanval die gericht was op zijn verblijfplaats. Vier maanden later eindigde de Eerste Tsjetsjeense Oorlog (1994-1996) met de ondertekening van de Akkoorden van Khasavyurt, nadat Tsjetsjeense strijders de Russische troepen uit hun hoofdstad Grozny hadden verdreven. Tsjetsjenië was de eerste republiek die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 in conflict kwam met het Kremlin. De Tsjetsjenen weigerden deel te blijven uitmaken van een staat die hen lange tijd had onderdrukt. Zowel onder tsaristisch als Sovjetbewind hadden massale deportaties en repressie hun thuisland en etnische identiteit uitgehold in de hoop een heropleving van nationalistische sentimenten te onderdrukken. In 1999 verpletterde een brute militaire campagne, gelanceerd door de toenmalige premier Vladimir Poetin, de Tsjetsjeense hoop op soevereiniteit in de Tweede Tsjetsjeense Oorlog (1999-2009). Grozny werd met de grond gelijk gemaakt door willekeurige luchtbombardementen, ballistische raketten en een aanhoudend artilleriebeleg van de hoofdstad, waarbij zo'n 8.000 burgers om het leven kwamen. De campagne versterkte Poetins positie in Moskou en droeg bij aan zijn opkomst door populariteit tot een feitelijk onbetwist presidentschap. ... Meer etnische vijandigheid binnen de Russische Federatie jegens het Kremlin

Van Moldavië tot de Krim ligt een onzekere toekomst voor Rusland

Er is sprake van een veranderende situatie langs de Oekraïense kust, in Moldavië, de westelijke buur, en op de Krim in het oosten. Deze situatie vormt een grotere bedreiging voor de nietsvermoedende Russische indringer dan voor de landen die door Rusland zelf bedreigd worden.

Rusland heeft zijn luchtaanvallen op Odessa, de belangrijkste kuststad en zeehaven van Oekraïne, opgevoerd vanaf december 2025 en doorlopend tot in 2026. De stad heeft een aanzienlijke strategische waarde als belangrijkste doorvoerhaven voor de Oekraïense buitenlandse handel, goed voor 65% van de import en export. De spoorverbindingen strekken zich uit over het hele land en zorgen voor zowel een efficiënte concentratie van goederen voor de export als een snelle distributie van geïmporteerde goederen. Zoals gebruikelijk heeft Rusland woongebouwen, ziekenhuizen, elektriciteits- en verwarmingsstations, waterleidingen en bruggen verwoest, met tot nu toe meer dan 60 doden, langdurige stroomuitval en blootstelling aan de extreme kou van de huidige winter. … Meer Van Moldavië tot de Krim: een onzekere toekomst voor Rusland.

Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt, 
deel II: De ongrijpbare "ijzersterke" veiligheidsgarantie

De term 'veiligheidsgarantie' wekt een gevoel van geruststelling op dat een kwetsbaar land door andere landen wordt verzekerd dat er aanzienlijke militaire middelen zullen worden ingezet tegen een agressor die zijn welzijn bedreigt. Wanneer het kwetsbare land geen lid is van een groep zoals de NAVO, waarvan het handvest de verplichtingen van alle leden om op een verwachte manier in te grijpen expliciet definieert, worden dergelijke 'veiligheidsgaranties' na verloop van tijd onderwerp van discussie, of erger nog, van ongemak. … Meer Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt Deel II: De ongrijpbare 'ijzersterke' veiligheidsgarantie

Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt 
Deel I: Onderschatting

Het is gemakkelijk te begrijpen hoe de huidige Amerikaanse kluchtigheid, die zich duidelijk aan de onderhandelingstafel manifesteert, iemand diep cynisch kan maken ten opzichte van diplomatie, wanneer deze lijkt te zijn gericht op het bevoordelen van de agressor en een externe onderhandelaar in plaats van het slachtoffer van de agressie en zijn steunende buurland, Europa. De aard van de voorgestelde schikking om een ​​einde te maken aan de Russische oorlog tegen Oekraïne lijkt slechts een onvermijdelijke hervatting van de vijandelijkheden uit te stellen, gezien de historische onbetrouwbaarheid van veiligheidsgaranties, met name als het om Rusland gaat. Parallellen zijn te zien met het recente geklungel van de Trump-administratie met handelsakkoorden met China, in een wilde jacht op koopjes zonder rekening te houden met meer doordachte voordelen op de lange termijn. … Meer Wanneer retoriek de realiteit van de Russische oorlog vertroebelt Deel I: Onderschatting

Europese solidariteit en eensgezindheid in het licht van de Russische dreiging

Als er één waarheid te leren valt uit de geschiedenis van wereldwijde conflicten, dan is het wel dat appeasement zelden tot duurzame vrede leidt wanneer het vooral resulteert in concessies aan de agressor. Wraakzuchtige grieven ontstaan ​​en etteren generaties lang, en wonden worden niet vergeven. Erger nog, de agressor blijft ontevreden wanneer het oorspronkelijke doel niet is bereikt. Dit was de les van de Tweede Wereldoorlog en een les die de meesten lijken te willen vergeten, met name degenen die er naïef van overtuigd zijn dat ze op de een of andere manier immuun zijn voor gevaar, of degenen die simpelweg hun geld willen verdienen onder meer gecontroleerde omstandigheden. Het niet onder ogen zien van de harde realiteit dat een oorlog beëindigd moet worden door een openlijke agressie in de kiem te smoren, nodigt uit tot een toekomst van herhaling, uitgevoerd door dezelfde agressor of simpelweg een andere van hetzelfde slag. … Meer Europese solidariteit en doelgerichtheid in het licht van de Russische dreiging

De verdediging van Canada en Oekraïne tegen Russische agressie – een gedeelde haat tegen autoritarisme

Canadezen haten het om te horen dat ze geen land zouden moeten zijn, vooral niet door een steeds autoritairder wordend Amerikaans regime, net zoals Oekraïners het haten om hetzelfde te horen van een Russische dictator die hun land daadwerkelijk is binnengevallen. Zowel de VS als Canada ontwaken tot de groteske politieke realiteit dat een illiberale regering aan de macht is gekomen in "de stralende stad op een heuvel", zoals Ronald Reagan Washington DC ooit beschreef. … Meer over de verdediging van Canada en Oekraïne tegen Russische agressie – een gedeelde haat tegen autoritarisme

Het pleidooi voor een hersteld Oekraïne zoals het was vóór Poetin

De levensvatbaarheid van een natie als autonome, zelfvoorzienende en welvarende entiteit hangt af van het voortdurende welzijn van haar bevolking, haar natuurlijke hulpbronnen, een evenwichtig bestuur, het vermogen om zichzelf en haar buren te verdedigen tegen buitenlandse dreigingen, gedeelde inlichtingen met haar bondgenoten en eerlijke wederzijdse handelsbetrekkingen. Voor Oekraïne is de weg niet alleen moeilijk, maar ook verraderlijk geweest, met name door Rusland en Vladimir Poetin. Van alle rechtvaardigingen voor de Russische invasie is er geen enkele die standhoudt, behalve voor degenen die ofwel op perverse wijze Kremlin-propaganda verspreiden, ofwel geen begrip hebben van de historische achtergrond van de regio en de details van de gebeurtenissen die zich daadwerkelijk hebben afgespeeld in de jaren voorafgaand aan het conflict. Ik laat al deze laatste argumenten, die de relevante kwesties opsommen, over aan eerder gepubliceerd materiaal om me te concentreren op waarom Oekraïne één geheel moet blijven in plaats van te worden ontmanteld door een onverstandig vredesverdrag. … Meer Het pleidooi voor een hersteld Oekraïne zoals het was vóór Poetin