Orbán i populizm w Europie

Tuż za granicą z Estonią, na terytorium Rosji, stoi bardzo widoczny znak z prostym napisem: „Rosja nie zna granic”. To typowo rosyjska, samouwielbiająca się brawura, mająca na celu zastraszenie mniejszego narodu, który twardo stoi po stronie Ukrainy w trwającej wojnie z Rosją; wojnie, w której Rosja jasno dała do zrozumienia, że ​​nie szanuje granic suwerennych państw. Stanowi on ostrzeżenie dla każdego państwa w jej pobliżu – państw bałtyckich, Finlandii, Polski, Słowacji, Węgier, Rumunii, Mołdawii, Kazachstanu, Azerbejdżanu, Armenii, Gruzji. ​​… Więcej Orbán i populizm w Europie

Finansowanie wojny oporu 2022-2024

Kilku członków Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych (USA) sprzeciwia się poglądowi, że Ukraina potrzebuje ich wsparcia w wojnie oporu z Rosją, argumentując, rzekomo, że do tej pory udzielono jej wystarczająco dużo wsparcia, a priorytety budżetowe powinny zostać przesunięte gdzie indziej, jednocześnie powtarzając bezpodstawną narrację, że dystrybucja pomocy dla Ukrainy była źle zarządzana i wiele zmarnowano w tym procesie. Argumenty te są nieszczere, stanowią jedynie sztuczne oświadczenia polityczne, świadczące o głębokiej ignorancji globalnych konsekwencji proponowanej bezczynności. … Więcej Finansowanie wojny oporu 2022-2024

Putin, Ameryka Łacińska, wojna hybrydowa i granica z USA

Dla tych, którzy uważają, że Rosja Władimira Putina i jego wojna na Ukrainie mają niewiele wspólnego z sytuacją wewnętrzną w Stanach Zjednoczonych (USA), a także tych, którzy nie zwracają uwagi na wpływ jego reżimu na Bliskim Wschodzie, w Afryce i Ameryce Łacińskiej, ponieważ wydaje się on mało istotny dla nich samych lub dla całego świata, nadszedł czas, aby to przemyśleć. Od zakończenia II wojny światowej Rosja pozostaje w stanie konfliktu ze Stanami Zjednoczonymi, walcząc o globalne korzyści, zarówno militarne, jak i geopolityczne. Rozpad Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) w 1991 roku tymczasowo przerwał ten proces, aż do dojścia Putina do władzy w 2000 roku. Następnie nastąpiła odbudowa autorytarnego reżimu z zamiarem odtworzenia jakiejś kopii dawnego imperium rosyjskiego. W ten sposób Putin zyskał sobie reputację oskarżonego o przestępstwa międzynarodowe i zademonstrował światu swoją pogardę dla praworządności i dobrobytu ludzkości. Postępowanie Putina na arenie międzynarodowej doprowadziło do serii okrucieństw popełnionych w jego własnej Rosji, Republice Czeczenii oraz w Gruzji, Syrii, a teraz na Ukrainie. … Więcej Putin, Ameryka Łacińska, wojna hybrydowa i granica z USA

Krajowy Putin (część 2)

Percepcja funkcjonowania reżimu totalitarnego koncentruje się wyłącznie na jego przywódcy. Atrybucje sukcesu i porażki ostatecznie trafiają do tego przywódcy, by ostatecznie ocenić, czy koszty uległości były warte koniecznej ofiary z wolności jednostki i społeczeństwa. Z upływem czasu, gdy te atrybuty kumulują się w bilansie historii, zapada decyzja, zarówno z zewnątrz, jak i od wewnątrz, czy historia uśmiechnie się do tego przywódcy, a co za tym idzie, do współwinnego narodu, czy też odwróci się z obrzydzeniem. Patrząc z zewnątrz, Rosja Władimira Putina jest obecnie uznawana przez większość narodów za wojowniczą i groźną, pozbawioną człowieczeństwa i niewiarygodną. Od wewnątrz, z obecną trajektorią, jest skazana na stanie się państwem upadłym, skażonym wrodzoną korupcją i niezdolnym do odpowiedniego zapewnienia podstawowych usług niezbędnych dla wielu rozległych terytoriów. Po ponad 20 latach przywództwo Putina przyniosło wstyd Rosji, jej mieszkańcom i sytuacji gospodarczej, które będą nadal dręczyć kraj w kolejnych pokoleniach. Czas spojrzeć na Rosję Putina od wewnątrz. … Więcej Putin w kraju (część 2)

Krajowy Putin (część 1)

W ciągu ostatniego stulecia rosyjscy przywódcy, z wyjątkiem jednego, starali się zaprezentować przed własnym rządem i swoim narodem, pokazując, jak dobrze radzili sobie w konflikcie z Zachodem. Mówiąc wprost, pozostali wierni przekonaniu, że militarna i globalna dominacja terytorialna nad Stanami Zjednoczonymi (USA) była kluczowa w ich postrzeganiu błędnego i rażąco przecenianego wyścigu na szczyt, który zbyt często pomijał dobrobyt ich narodu. Autorytarne przywództwo pod płaszczykiem sowieckiego państwa komunistycznego, koncentrujące się na wzroście potęgi militarno-przemysłowej, ostatecznie doprowadziło do gospodarczego upadku ich reżimu, a wraz z nim do upadku Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. To samo stanie się w obecnym stuleciu. … Więcej o Putinie w kraju (część 1)

Plany Putina dotyczące imperium kontra strach Putina przed ingerencją NATO

W ciągu ostatniego roku ukazało się wiele esejów na temat działań Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) mających na celu podsycenie decyzji Władimira Putina o inwazji na Ukrainę, suwerenne państwo, w celu przejęcia władzy nad jej rządem, najwyraźniej w celu uniemożliwienia jego asymilacji z NATO. W istocie sednem sprawy była stopniowa i celowa ingerencja NATO w Rosję. Deklarowanym celem Putina była jednak denazyfikacja i demilitaryzacja Ukrainy, ponieważ postrzegał ją jako zagrożenie dla Rosji i wszystkich etnicznych Rosjan na Ukrainie. Wciąż nie widzieliśmy jasnego argumentu uzasadniającego oskarżenie i późniejsze działania, który nie zawstydziłby jego reżimu i Rosji przed większością świata. … Więcej Plany Putina dotyczące imperium a strach Putina przed ingerencją NATO

Łukaszenka kontra Białoruś

Aleksander Łukaszenka, dyktator Białorusi i pozornie dumny z tego faktu, doszedł do władzy jako jej pierwszy prezydent w 1994 roku, po rozpadzie Związku Radzieckiego trzy lata wcześniej. Jako prawdziwy wyznawca dawnego reżimu sowieckiego, zachował państwową własność głównych gałęzi przemysłu i uzyskał prawo do odwoływania parlamentu, stopniowo konsolidując swoją bardzo scentralizowaną władzę do 1996 roku. Język rosyjski uzyskał status równorzędny z białoruskim, a wcześniej nawiązane więzi gospodarcze z Rosją zostały wzmocnione, gdy oba kraje utworzyły Wspólnotę Narodów w 1996 roku. Ta ostatnia przekształciła się w Państwo Związkowe Rosji i Białorusi wraz z podpisaniem traktatu w 1999 roku. To Państwo Związkowe sformalizowało integrację swoich gospodarek, do której dołączyły również służby wywiadowcze i obronne. Znacznie słabsza z nich, Białoruś, zyskałaby w tym porozumieniu bezpieczeństwo zarówno finansowe, jak i militarne. Proces ten nie przebiegł jednak gładko dla Łukaszenki. … Więcej Łukaszenka kontra Białoruś