Putin gra Trumpem bez większego zysku

Nie należało oczekiwać wiele po trójstronnym szczycie Ukrainy, USA i Rosji w Abu Zabi, który odbędzie się 10-11 listopada 2026 roku. Żądania Rosji pozostały niezmienne od początku wojny. Pozostaną niezmienne, chyba że Władimir Putin będzie zmuszony stawić czoła katastrofie porównywalnej do upadku swojego reżimu, z całkowitą porażką militarną lub bez niej. Na pierwszy rzut oka administracja Trumpa zdaje się demonstrować nie tylko głęboki brak zrozumienia dla nieustępliwości Putina, ale także historycznych i kulturowych aspektów leżących u podstaw uzasadnionej nieufności Ukrainy do Rosji. Amerykańskie podejście do negocjacji zakończenia konfliktu przestanie zawodzić, gdy przestanie kompromitować się przed Kremlem swoją uległością wobec Putina. Jak dotąd służyło to jedynie przedłużaniu wojny. … Więcej Putin gra Trumpem dla marnych korzyści

Źli przywódcy i pożyteczni idioci

Powtarzającym się koszmarem historii było pojawienie się wybranych przywódców, którzy zdobyli władzę dzięki promowaniu populistycznych nastrojów wobec tak kontrowersyjnych kwestii, jak imigracja, wrogość rasowa i walka klas. Ich obietnica zmiany miała swoją cenę – ujawnienie, że władza wykonawcza zapewnia uprawnienia do zmiany mechanizmów rządzenia, aby odpowiadały ich celom. Zmiana miała nadejść w formie działań sądowych i presji finansowej na instytucje, mających na celu ograniczenie arbitralnego sprawowania władzy wykonawczej nad dobrem publicznym oraz kontrolowania społeczeństwa za pomocą alternatywnych środków. Ten schemat jest dobrze znany i powtarzał się w XX wieku, zwłaszcza w Związku Radzieckim i nazistowskich Niemczech. Doprowadził on do powstania represyjnych reżimów autorytarnych, które nie tylko ustanowiły kontrolę nad własnym społeczeństwem, ale także narzuciły politykę zagraniczną, która czyniła świat mniej bezpiecznym. … Więcej Źli przywódcy i pożyteczni idioci

Putin kopie kolejną dziurę donikąd

Władimir Putin kontynuuje wojnę z Ukrainą, żywiąc płonną nadzieję na zwycięstwo w konflikcie, który nieumyślnie obnażył słabości i podatności Rosji na ataki ze strony świata. W miarę jak Rosja traci kontrolę nad Krymem; ponosi znaczne straty w piechocie, uzbrojeniu i terytorium; obserwuje upadek swojego przemysłu eksportowego paliw kopalnych i upadek dużych przedsiębiorstw handlowych; a także obserwuje, jak jej instytucje finansowe idą w jej ślady, Putin postanawia skupić się na eskalacji wojny hybrydowej przeciwko Europie, jakby po to, by odwrócić uwagę od swojej porażki na Ukrainie. Działania Rosji w tym ostatnim przypadku stały się tak jawne, że zaprzeczanie im grozi jedynie śmiesznością. Przypuszczalnie celem tego podejścia jest osłabienie determinacji narodów wspierających Ukrainę, choć może ono również pozornie podsycać pragnienie rosyjskiej opinii publicznej, by uderzyć w Zachód, który Putin demonizował jako sprawcę ich niezadowolenia. … Więcej Putin kopie kolejną dziurę donikąd

Inna wojna: modelowanie wyników w wojnie asymetrycznej i niekonwencjonalnej

Pomimo wyraźnej przewagi w uzbrojeniu, amunicji i liczebności wojsk, państwa faworyzowane nierzadko znacznie odbiegały od oczekiwań, jeśli chodzi o osiągnięcie celów wojny. Wiele czynników może na to wpływać – ukształtowanie terenu, morale, logistyka, potencjał przemysłowy i finanse, między innymi te, do których nawiązywał Carl von Clausewitz w swoim wpływowym dziele „O wojnie”, opublikowanym w 1832 roku. Co ważniejsze, modelowanie predykcyjne wyników oparte głównie na zmiennych zaczerpniętych z doświadczeń wojennych XIX i XX wieku wydaje się niewystarczające w XXI wieku. Stary, sowiecki styl prowadzenia wojny przez Rosję szybko przyciągnął uwagę opinii międzynarodowej we wczesnej fazie inwazji na Ukrainę, kiedy nie udało jej się osiągnąć celu zdobycia Kijowa i została zmuszona do wycofania się na wschód kraju, gdzie pozostawała w impasie przez kolejne cztery lata. Kilka niepowodzeń nastąpiło w następstwie szybkich innowacji w ukraińskiej strategii oporu, które miały miejsce nie tylko na polu bitwy, ale także w jej wysiłkach na rzecz osłabienia rosyjskiej gospodarki. … Więcej Inna wojna: modelowanie wyników w wojnie asymetrycznej i niekonwencjonalnej

Świat kłamstw, represji i jego punkt krytyczny w Rosji

Rosyjskie władze mają długą historię okłamywania swoich obywateli w ciągu ostatniego stulecia, częściej niż większość innych reżimów. Ich oszustwa przejawiały się na wiele sposobów, z których najbardziej rażącym w ostatnich czasach była eufemistyczna „specjalna operacja wojskowa” (SMO) Władimira Putina. W rzeczywistości była to pełnoskalowa inwazja na drugi co do wielkości kraj w Europie pod względem terytorium, mająca na celu obalenie jego rządu i ustanowienie prorosyjskiego reżimu, a tym samym przywrócenie mu statusu republiki zależnej. Szacuje się, że w ciągu czterech miesięcy na granicy z Ukrainą zgromadzono około 190 000 żołnierzy pod pretekstem ćwiczeń wojskowych podobnych do tych, które przeprowadzono niecały rok wcześniej. W styczniu 2022 roku minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow ogłosił, że Rosja nie chce wojny z Ukrainą, a jednak, bez żadnych pretekstów, do niej doszło. … Więcej Rosyjski świat kłamstw, represji i jego punkt krytyczny

Przegląd aktualnych globalnych i regionalnych aspektów wojny Rosji na Ukrainie.
Część I: Dwie wojny                  

Nowa wojna w Zatoce Perskiej zmieniła sytuację na całym świecie i po raz kolejny obnażyła pogardę Władimira Putina dla Stanów Zjednoczonych. Inne rozgrywające się wydarzenia mają więcej wspólnego z wojną Putina na Ukrainie i ingerencją Rosji w szerszym wymiarze europejskiego teatru działań. Nowa wiosna nadchodzi na niespokojnym kontynencie w roku, który okaże się decydujący dla jego bezpieczeństwa, jeśli chodzi o stan psychiczny Putina, jego potrzebę konfliktu i jego własne przetrwanie. W grę wchodzi szybko zmieniająca się dynamika geopolityczna, którą można przypisać nieprzewidywalności wojny Trumpa z Iranem i potrzebie Putina, by kontynuować wojnę na Ukrainie, w obliczu zagrożenia dla przyszłości samej Rosji. Obie wojny są wojnami z wyboru, choć jedna z nich jak dotąd konsekwentnie okazywała się celowo przestępcza w swoim prowadzeniu, zarówno poprzez ataki powietrzne, jak i naziemne, wymierzone w ludność cywilną. … Więcej Przegląd aktualnych globalnych i regionalnych aspektów wojny Rosji na Ukrainie. Część I: Dwie wojny                  

Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Termin „gwarancja bezpieczeństwa” niesie ze sobą poczucie komfortu, jakie inne państwa dają zagrożonemu państwu, zapewniając go o konieczności użycia znacznej siły wobec agresora zagrażającego jego dobru. Kiedy zagrożone państwo nie jest członkiem grupy takiej jak NATO, której statut wyraźnie określa obowiązek wszystkich członków do interwencji w oczekiwany sposób, takie „gwarancje bezpieczeństwa” stają się z czasem przedmiotem debaty, a co gorsza, niewygodne. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny Rosji, część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Ukraina jest młotem Europy

W interesie Europy leży odwrócenie uwagi Władimira Putina od jego wielopłaszczyznowego planu wojny hybrydowej, mającego na celu zastraszenie narodów europejskich za ich poparcie dla Ukrainy. Można to osiągnąć, jawnie grożąc Rosji kontrolą nad okupowanymi przez nią terytoriami ukraińskimi, a w szczególności Krymem. Ukraina od ponad 3,5 roku pozostaje w otwartym konflikcie z Rosją i zademonstrowała swoją zdolność militarną do zadania rosyjskiemu najeźdźcy ogromnych obrażeń. Europa ma zatem swój młot, którym może się posłużyć, jeśli zdecyduje się go skutecznie użyć. Środkiem do tego celu jest dostarczenie Ukrainie niezbędnej amunicji, wystarczającej do odizolowania Półwyspu Krymskiego i wymuszenia kapitulacji wszelkich pozostałych sił rosyjskich, które nie są już w stanie ewakuować się z tego terytorium. Utrata Krymu przez Rosję byłaby pierwszym krokiem do odzyskania pozostałych terytoriów i doprowadzenia do upadku reżimu Putina za nieosiągnięcie celu podporządkowania sobie Ukrainy, przy jednoczesnym zaniedbaniu dobrobytu własnego narodu. … Więcej Ukraina jest młotem Europy

Niepokój związany z wejściem Ukrainy do NATO

Zarówno USA, jak i NATO wykazały się znaczną powściągliwością we wspieraniu Ukrainy przeciwko rosyjskiej inwazji, dostarczając uzbrojenie w sposób bardzo umiarkowany i stopniowy, co jedynie przedłużyło konflikt i przyczyniło się do dalszych cierpień ukraińskiej ludności cywilnej. Powody takiego postępowania koncentrowały się wokół obawy przed eskalacją i przekonania, że ​​zostaną wciągnięte w bezpośrednie zaangażowanie militarne przeciwko Rosji w to, co miało przerodzić się w wojnę światową. Ta ciągła obawa przed konfrontacją z Rosją wśród państw członkowskich NATO nie tylko uniemożliwiła osiągnięcie konsensusu w sprawie przyjęcia Ukrainy do NATO, ale także pozwoliła Rosji zachowywać się jak podmiot zbójecki, dopuszczając się licznych okrucieństw, które są bezpośrednim naruszeniem norm międzynarodowych i obnażają słabość Organizacji Narodów Zjednoczonych. … Więcej Niepokój związany z przystąpieniem Ukrainy do NATO

Europejska solidarność i cel w obliczu zagrożenia ze strony Rosji

Jeśli z historii globalnych konfliktów można wyciągnąć jakąś naukę, to taką, że appeasement rzadko przynosi trwały pokój, gdy okazuje się, że prowadzi przede wszystkim do ustępstw na rzecz agresora. Roszczenia rewanżystowskie narastają i jątrzą się przez pokolenia, a rany nie są wybaczane. Co gorsza, agresor pozostaje nienasycony, gdy pierwotny cel nie został osiągnięty. To była lekcja ostatniej wojny światowej i ta, o której większość zdaje się chcieć zapomnieć, szczególnie ci, którzy naiwnie wierzą w to, że w jakiś sposób uchronią się przed krzywdą, lub ci, którzy po prostu chcą zarabiać pieniądze w bardziej kontrolowanych warunkach. Niezmierzenie się z trudną rzeczywistością zakończenia wojny poprzez powstrzymanie jawnej agresji w jej toku prowadzi do recydywy w przyszłości, której dopuści się ten sam agresor lub po prostu ktoś inny o podobnym pochodzeniu. … Więcej o europejskiej solidarności i celu w obliczu rosyjskiego zagrożenia