Putin gra Trumpem bez większego zysku

Nie należało oczekiwać wiele po trójstronnym szczycie Ukrainy, USA i Rosji w Abu Zabi, który odbędzie się 10-11 listopada 2026 roku. Żądania Rosji pozostały niezmienne od początku wojny. Pozostaną niezmienne, chyba że Władimir Putin będzie zmuszony stawić czoła katastrofie porównywalnej do upadku swojego reżimu, z całkowitą porażką militarną lub bez niej. Na pierwszy rzut oka administracja Trumpa zdaje się demonstrować nie tylko głęboki brak zrozumienia dla nieustępliwości Putina, ale także historycznych i kulturowych aspektów leżących u podstaw uzasadnionej nieufności Ukrainy do Rosji. Amerykańskie podejście do negocjacji zakończenia konfliktu przestanie zawodzić, gdy przestanie kompromitować się przed Kremlem swoją uległością wobec Putina. Jak dotąd służyło to jedynie przedłużaniu wojny. … Więcej Putin gra Trumpem dla marnych korzyści

Rosja, Złamana

Społeczeństwa są najbardziej odczuwalne, gdy reżim upada w wyniku gwałtownego zamachu stanu, rewolucji lub zostaje pokonany w wojnie. Wielkie imperia padają ofiarą nieszczęścia, gdy wyczerpuje się energia, która niegdyś napędzała dynamikę ich początków i zszywała tkankę ich społeczeństwa. Podstępny proces, który zdaje się często prowadzić do takich skutków, można rozpoznać, gdy autorytarni władcy, kierując się własnym interesem, podejmują próby monopolizacji władzy, odmawiając obywatelom ich praw. Czynią to poprzez podważanie niezależnych mediów, sprawowanie kontroli nad władzą ustawodawczą, która ma służyć bezpośrednio społeczeństwu, obsadzanie sądownictwa sędziami bardziej powiązanymi z celami władzy wykonawczej niż z Konstytucją oraz tworzenie potężnej klasy wyższej, która ułatwia niezbędną kontrolę nad społeczeństwem. Po pewnym czasie pieśni patriotyczne tracą swój zapał w obliczu represji, korupcji, dezinformacji, ogromnej nieproporcjonalności różnic w bogactwie i rozpadającej się infrastruktury społecznej. Ruina finansowa, rozpacz gospodarcza i nieudana próba wojny przyspieszą upadek, pozostawiając społeczeństwo w poszukiwaniu nadziei na lepszą przyszłość, która obecnie wydaje się nieosiągalna. … Więcej Rosja, Złamana

Rosyjska koalicja państw w trudnej sytuacji i sprzeciw Ukrainy

W wojnie Rosji z Ukrainą aktywnie uczestniczyły trzy inne sprzymierzone autokracje – Białoruś, Korea Północna i Iran – w prowadzeniu największego europejskiego konfliktu zbrojnego od czasów II wojny światowej. Czwarty partner, Chiny, udzieliły subtelniejszego, ale powszechnie uznawanego wsparcia dla wojny Rosji z powodów lepiej znanych ich przywódcom niż całemu światu. Pomimo braku odpowiedniego uzasadnienia dla rosyjskiej inwazji, przywódcy tych autokracji uznali za stosowne zaangażowanie się w tę wojnę, pozornie kierując się jedynie celami transakcyjnymi. … Więcej Rosyjska koalicja państw w trudnej sytuacji i sprzeciw Ukrainy

Inna wojna: modelowanie wyników w wojnie asymetrycznej i niekonwencjonalnej

Pomimo wyraźnej przewagi w uzbrojeniu, amunicji i liczebności wojsk, państwa faworyzowane nierzadko znacznie odbiegały od oczekiwań, jeśli chodzi o osiągnięcie celów wojny. Wiele czynników może na to wpływać – ukształtowanie terenu, morale, logistyka, potencjał przemysłowy i finanse, między innymi te, do których nawiązywał Carl von Clausewitz w swoim wpływowym dziele „O wojnie”, opublikowanym w 1832 roku. Co ważniejsze, modelowanie predykcyjne wyników oparte głównie na zmiennych zaczerpniętych z doświadczeń wojennych XIX i XX wieku wydaje się niewystarczające w XXI wieku. Stary, sowiecki styl prowadzenia wojny przez Rosję szybko przyciągnął uwagę opinii międzynarodowej we wczesnej fazie inwazji na Ukrainę, kiedy nie udało jej się osiągnąć celu zdobycia Kijowa i została zmuszona do wycofania się na wschód kraju, gdzie pozostawała w impasie przez kolejne cztery lata. Kilka niepowodzeń nastąpiło w następstwie szybkich innowacji w ukraińskiej strategii oporu, które miały miejsce nie tylko na polu bitwy, ale także w jej wysiłkach na rzecz osłabienia rosyjskiej gospodarki. … Więcej Inna wojna: modelowanie wyników w wojnie asymetrycznej i niekonwencjonalnej

Świat kłamstw, represji i jego punkt krytyczny w Rosji

Rosyjskie władze mają długą historię okłamywania swoich obywateli w ciągu ostatniego stulecia, częściej niż większość innych reżimów. Ich oszustwa przejawiały się na wiele sposobów, z których najbardziej rażącym w ostatnich czasach była eufemistyczna „specjalna operacja wojskowa” (SMO) Władimira Putina. W rzeczywistości była to pełnoskalowa inwazja na drugi co do wielkości kraj w Europie pod względem terytorium, mająca na celu obalenie jego rządu i ustanowienie prorosyjskiego reżimu, a tym samym przywrócenie mu statusu republiki zależnej. Szacuje się, że w ciągu czterech miesięcy na granicy z Ukrainą zgromadzono około 190 000 żołnierzy pod pretekstem ćwiczeń wojskowych podobnych do tych, które przeprowadzono niecały rok wcześniej. W styczniu 2022 roku minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow ogłosił, że Rosja nie chce wojny z Ukrainą, a jednak, bez żadnych pretekstów, do niej doszło. … Więcej Rosyjski świat kłamstw, represji i jego punkt krytyczny

Przegląd aktualnych globalnych i regionalnych aspektów wojny Rosji na Ukrainie.
Część II: Rosja i Europa

Rosja od dawna prowadzi kampanię dezinformacji, ingerencji w rząd i wybory oraz jawnego sabotażu w Europie. Czyni to, próbując osłabić determinację i podważyć koordynację obronną NATO. Rozczarowujące wyniki rosyjskiej armii w ciągu ostatniego roku i niepewny stan jej gospodarki prawdopodobnie jeszcze bardziej podkreślą potrzebę odniesienia sukcesu w jej złowrogich działaniach w Europie. Musi to zrobić, aby nie narażać się na to, co postrzega jako jeszcze większe zagrożenie dla Zachodu. Wiele z tego to raczej wyobrażenie niż rzeczywistość, ale Rosja wciąż tkwi we własnej propagandzie, że Zachód stanowi wieczne zagrożenie dla jej istnienia. W rzeczywistości sam reżim, bardziej niż naród, którym rządzi, czuje się zagrożony i jest gotowy podjąć wszelkie niezbędne działania, aby utrzymać się przy życiu, niezależnie od konsekwencji dla swoich obywateli. … Więcej Przegląd aktualnych globalnych i regionalnych aspektów wojny Rosji na Ukrainie, część II: Rosja i Europa

Władimir Putin i wzgórze, na którym umiera

Czy Władimir Putin jest w stanie poradzić sobie z narastającymi obawami dotyczącymi sytuacji w Rosji, wywołanymi wojną na Ukrainie? Jego upodobanie do konfliktów dominowało w polityce przez większość 25 lat jego rządów, począwszy od wojny w Czeczenii (1999–2009), poprzez inwazję na Gruzję (2008), wojnę w Donbasie (2014–2022), wojnę domową w Syrii (2015–2024), aż po inwazję na Ukrainę (2022–obecnie). Strategia ta podtrzymała putinowską wersję historycznego etosu „silnego człowieka” u steru losów Rosji, w którym bezpieczeństwo narodu odbywa się kosztem wolności jednostki. W ten sposób Putin zapewnił sobie władzę, którą niegdyś posiadali jego carscy przodkowie, ale teraz z dodatkową korzyścią w postaci znacznie bardziej zaawansowanego wewnętrznego aparatu bezpieczeństwa. Problem, z którym obecnie się mierzy, to mur, na który natrafił zarówno militarnie, jak i gospodarczo. Pytanie, przed którym stoją teraz Rosjanie, musi dotyczyć tego, czy Putin jest psychicznie zdolny do przezwyciężenia własnych słabości i uratowania kraju przed ruiną. … Więcej Władimir Putin i wzgórze, na którym umiera.

Od Mołdawii po Krym – niepewna przyszłość Rosji

Zmienia się sytuacja wzdłuż wybrzeża Ukrainy, Mołdawii, jej zachodniego sąsiada i Krymu na wschodzie. Stanowi to większe zagrożenie dla nieświadomego rosyjskiego intruza niż dla narodów, którym zagroził.

Rosja nasiliła ataki powietrzne na Odessę, główne nadmorskie miasto i port morski Ukrainy, począwszy od grudnia 2025 roku i kontynuując je do 2026 roku. Miasto ma istotne znaczenie strategiczne jako główny szlak ukraińskiego handlu zagranicznego, na który przypada 65% ukraińskiego importu i eksportu. Jego połączenia kolejowe rozciągają się na cały kraj, zapewniając zarówno sprawną koncentrację towarów na eksport, jak i szybką dystrybucję importowanych towarów. Zgodnie ze swoim zwyczajem Rosja zniszczyła budynki mieszkalne, szpitale, stacje elektroenergetyczne i ciepłownicze, wodociągi i mosty, co spowodowało ponad 60 ofiar śmiertelnych, a także długotrwałe przerwy w dostawie prądu i narażenie na ekstremalne mrozy panujące obecnie w zimie. … Więcej Od Mołdawii do Krymu – niepewna przyszłość dla Rosji

Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Termin „gwarancja bezpieczeństwa” niesie ze sobą poczucie komfortu, jakie inne państwa dają zagrożonemu państwu, zapewniając go o konieczności użycia znacznej siły wobec agresora zagrażającego jego dobru. Kiedy zagrożone państwo nie jest członkiem grupy takiej jak NATO, której statut wyraźnie określa obowiązek wszystkich członków do interwencji w oczekiwany sposób, takie „gwarancje bezpieczeństwa” stają się z czasem przedmiotem debaty, a co gorsza, niewygodne. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny Rosji, część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Kiedy retoryka zaciemnia rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część I: Niedocenianie

Łatwo zrozumieć, jak obecna amerykańska błazenada, wyraźnie widoczna przy stole negocjacyjnym, może budzić głęboki cynizm wobec dyplomacji, gdy postrzega się ją jako nastawioną na korzyści agresora i zewnętrznego mediatora, a nie ofiary agresji i jej wspierającego sąsiada, Europy. Charakter proponowanego rozwiązania mającego na celu zakończenie wojny Rosji z Ukrainą zdaje się jedynie zapobiegać nieuchronnemu wznowieniu wrogości, biorąc pod uwagę historyczną zawodność gwarancji bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do Rosji. Dostrzegalne są analogie z niedawnymi błędami administracji Trumpa w umowach handlowych z Chinami, w szaleńczym dążeniu do zawierania umów przy braku bardziej przemyślanych długoterminowych korzyści. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny z Rosją. Część I: Niedoszacowanie