Bir yıl önce, İkinci Dünya Savaşı'ndan beri görülmemiş ölçekte bir savaş başladı; "ayı fareye karşı" senaryosunun yaşanması bekleniyordu. Ancak işler kısa sürede ayı için korkunç bir şekilde ters gitti. Bir başkan ve eşi kaçmak yerine, bir ülke saldırıya uğrarken halklarıyla birlikte evlerinde kaldılar. Sıradan vatandaşlar köylerini, kasabalarını ve şehirlerini savunmak için bölgesel savunma birlikleri kurdular. Müzisyenler, dansçılar, ofis çalışanları, çiftçiler, ev hanımları ve diğerleri savaş sanatını öğrendiler, kendilerini buna göre silahlandırdılar ve patlayıcı düzenekler ürettiler; bu ülkede uzun zamandır kök salmış bir tarihi hatırlatan bir partizan hareketi yeniden alevlendi. Ordu karşı koydu ve başlangıçta kaybedilenlerin çoğunu geri kazandı. Bu çok özel yıl boyunca ülke çok acı çekti; can kayıpları yaşandı, çocuklar kaçırıldı, aileler yerinden edildi. Vahşetler işlendi; toplu infazlar, tecavüz, işkence, evlerin, hastanelerin ve enerji kaynaklarının yıkımı, hepsi de tarihin çoktan reddettiği bir imparatorluğu yeniden kurma arzusundaki bir despotun tatmin edilmesi amacıyla yapıldı. … Daha Fazlası Bir Alevi Yakmak ve Yanmaya Devam Ettirmek İçin