“Tankie” tanımı: Siyasi yelpazenin aşırı solunda veya aşırı sağında yer alan, kendi ulusunun politikalarından üstün olduğunu düşünerek, yozlaşmış yabancı otoriter rejimlerle ittifak kurarak onların dış politika gündemlerini destekleyen kişi. (Rusça çevirisi: “kullanışlı aptal”)
“Düşünmek zordur; bu nedenle, bırakın sürü hüküm versin.” – Carl G. Jung.
Bu alaycı sözle, iyi finanse edilmiş medya trolleri, bilgisiz gazeteciler, siyasi tetikçiler ve önyargıları bilimsel sınırları aşan akademisyenler tarafından yayılan çeşitli biçimlerdeki küresel Rus dezenformasyon kampanyası da aynı şekilde ilerliyor: İşte tankçılar sahneye çıkıyor. Söylem sıradan ve tekrarlayıcıdır; bu da, saçmalığına rağmen, ne kadar sık söylenirse o kadar “gerçek” olarak kabul edileceği hissini uyandırır. Açıkça belirtmek gerekirse, bazı akademisyenlerin iddia etmeye can attığı ve diğerlerinin tekrarlamaya hevesli olduğu gibi, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ve Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) Ukrayna'daki savaşı başlatmadı. İlgili argümanların bir özeti, “Putin'in İmparatorluk Tasarımları vs. Putin'in NATO'nun Müdahalesinden Korkusu” (1 Temmuz 2023) başlıklı bu makale serisinde bulunabilir. Benzer şekilde, Ukrayna'nın Rusya'nın egemenliğini ve kültürel saflığını bir şekilde tehdit eden bir Nazi kalesi olduğu fikri, Putin'in tarihi çarpıtmasına ve Batı kamuoyunun duygularını manipüle etme aracı olarak dezenformasyona olan düşkünlüğüne yansımaktadır. Bu konuda bazı bilgiler, "Rus Dezenformasyonu ve Gerçeğin Rahatsızlığı – 1941 ve 2022" (10 Mayıs 2023) başlıklı makalede bulunabilir.
Ukrayna'daki son 21 aylık savaş, Rus birliklerinin işlediği ve bireysel savaşçıların, subaylarının ve Kremlin liderliğinin, özellikle de Vladimir Putin'in yargılanmasını gerektiren, inkar edilemez vahşetlerin sayısız görüntüsünü bize sundu. Gerçek, anlık oluşu ve görülenler ışığında gelecekte olacakları önceden haber vermesiyle bizi derinden etkiliyor. Bu nedenle, Putin'in suçluluğu için özür dileme veya Rusya'nın işgal ettiği Ukrayna topraklarını elinde tutmasının nedenlerini haklı çıkarma girişimleri, yanlış bilgilendirilmiş ve sorumsuz olarak değerlendirilmelidir. Rusya'nın açık saldırganlığının gerçekliğinden kaçınmayı ve Ukrayna'daki bu terörü başkalarının işlediği yanılsamasını yaratmayı seçenlerin oyunları, insan aklına bir hakarettir. Bu oluşumlar, çatışmaya bir çözüm sunmaktan ziyade, özellikle Batı'ya ve NATO'ya, Putin'in bir imparatorluk kurma misyonu tamamlanmadığı sürece aynı şeyi yapma arzusunun olmadığını bilerek, durmaları ve vazgeçmeleri yönünde bir mesaj veriyorlar.

Bu tür faaliyetlerin dikkat çekici örnekleri arasında Batı'da "Savaş Makinesine Karşı Öfke", "Barış ve Adalet Ağı" ve "Şimdi Barış! Savaşı Durdurun, NATO'yu Durdurun" gibi hareketler yer almaktadır. Bu oluşumlar ve gösteriler, ABD ve Kanada'dan geçmiş ve mevcut Yeşil Parti ve muhafazakar özgürlükçü siyasi adayları, diğer görevden alınmış politikacıları, sosyal medyada Rus propagandası yayanları, solcu gazetecileri ve en iyi ihtimalle yüzeysel bir anlayışa sahip oldukları konularda görüşlerini bildirmek zorunda hisseden sosyal aktivistleri bünyesine katmıştır. Açıklamaları şu şekilde özetlenebilir:
- Nükleer savaş kapımızda. Bu anlayıştan anlaşıldığı kadarıyla, nükleer silah kapasitesine sahip herhangi bir ülke, dilediği zaman egemen bir ülkeyi işgal edebilir ve bunu yapmanın sonuçlarından sorumlu tutulmayacağından emin olabilir. Buna göre, muhtemelen yaşamak zorunda olduğumuz dünya budur. Nükleer savaş tehdidi burada ve başka yerlerde mevcuttur ve bu kapasiteye sahip her ülke, böyle bir ilk saldırı başlatması. Eski Rusya Devlet Başkanı Dmitry Medvedev, Çeçen lider Ramzan Kadirov ve Rusya Dış ve İç Politika Konseyi Onursal Başkanı Sergey Karaganov gibi isimlerin sergilediği küstahlık, biraz daha sağduyuya sahip Ruslar tarafından hızla dizginleniyor gibi görünüyor.
- İç meseleler fon gerektirir. İster beğenin ister beğenmeyin, dış politika, özellikle ABD gibi büyük bir küresel oyuncunun devlet işlerinde, tüm ulusların iç meseleleriyle birlikte var olmak zorundadır. Bir haydut ülke, toprak kazanımı amacıyla dünyanın bir bölgesini istikrarsızlaştırmayı, dünya çapında gıda dağıtımını engellemeyi, geniş kapsamlı ekonomik çatışmalar yaratmayı ve demokratik ilkeleri baltalamayı seçtiğinde, tek acil çözüm askeri olsa bile, harekete geçmek için bir neden yok mudur? Doğu Avrupa'da yerel ve görünüşte izole bir olay olarak düşünülen şey, aslında Rusya'nın küresel refahı tehdit eden, özellikle Batı ve ABD'ye zarar veren uzun bir müdahale ve açık saldırı geçmişinin bir parçasıdır. Amaç, ABD'ye, ekonomisine ve jeopolitik konumuna zarar vermektir.
Rusya şu anda Wagner paralı asker grubuyla birçok Afrika ülkesinde paramiliter faaliyetler yürütüyor , doğal kaynaklarından faydalanırken ulusal çıkarlarını baltalıyor. Suriye'deki Esad rejimini desteklemeye devam ederek siyasi nüfuz kazanıyor ve Ortadoğu'da askeri üsler kurarken yerel doğal kaynaklardan da faydalanıyor. Wagner paralı askerleri, ABD karşıtı duyguların kalesi olan Venezuela, Nikaragua ve Küba'da varlık göstererek Latin Amerika ve Karayipler'de de benzer stratejik eylemler gerçekleştiriyor . Bu durumda, ABD'nin Ukrayna'ya karşı koymadığı, Rusya'yı kendi kapısında durdurmadığı, Avrupa ülkelerinin Rus saldırganlığına karşı koymasına yardımcı olmadığı ve nihayetinde hem Rusya'yı hem de Putin'i haklı olarak hesap vermeye zorlamadığı sorulabilir.

ABD, sorumlu bir liderlik altında, hem önemli dış hem de iç meseleleri eş zamanlı ve etkili bir şekilde yürütebildiğini göstermiştir. Ukrayna ile yaşanan mevcut durumda, kendi güçlerinden hiçbirini çatışmaya dahil etmemektedir. Bu süreçte, acımasız bir saldırganı adalete teslim etmeye çalışırken, Rusya'nın askeri hazırlığı ve caydırıcılık önlemlerinin etkinliği hakkında paha biçilmez bilgiler edinmiştir
- Barış için müzakere edin. Katil olan biriyle müzakere etmeye çalışmak burada sorun olmaya devam ediyor. Putin'in kendi halkına karşı kayıtsızlığıyla birlikte acımasızlık konusunda kanıtlanmış bir geçmişi var. Amacına ulaşana kadar hiçbir müzakereye katılma niyeti yok; aksi takdirde işlediği çeşitli suçları itiraf etmek zorunda kalacak ve rejimini tehdit. Dahası, ABD'deki aşırı sağcı Trumpçı Cumhuriyetçilerin Ukrayna'ya yardımların tamamen kesilmesi yönündeki çabalarını izliyor. "Müzakereler"den kastedilen, Ukrayna'nın Rus işgali altındaki tüm topraklarını teslim etmesi anlamına gelmedikçe, bir anlaşma olmayacaktır. Böyle bir sonuç, Ukrayna ekonomisini ciddi şekilde tehlikeye atacak ve kendi varlığını tehdit edecektir. Dahası, savaşın ilk amacını tamamlamak ve Ukrayna topraklarının geri kalanını işgal etmek için uygun bir zamanda çatışma yeniden başlayacaktır. Bunun ardından, tüm gözler güneydeki Moldova'ya çevrilecektir; burada Transdinyester'in kuzeydoğu bölgesi zaten Rus yanlısı bir fraksiyonun etkisi altında ve küçük bir Rus askeri varlığı bulunmaktadır. Peki ya Baltık ülkeleri?
- NATO dağıtılmalı mı? Gerçekten mi? Avrupa ülkelerinin büyük çoğunluğunun, özellikle de son zamanlarda Doğu Avrupa ülkelerinin, öncelikle komşularına karşı uzun bir saldırganlık geçmişine sahip olan Rusya'ya karşı güvenlik amacıyla katıldığı çok uluslu bir savunma ittifakından bahsediyoruz. Bu talepler NATO tarafından talep edilmedi veya zorlanmadı, aksine 1975 Helsinki Anlaşmaları uyarınca hakları olan özgür iradeleriyle yerine getirildi. Önerilen ölçekte tek taraflı bir silahsızlanma, Avrupa'yı II. Dünya Savaşı'ndan bu yana görülmemiş bir otoriterlik tehdidine maruz bırakacaktır. Bu söylem, tarihin izini kaybetmiş ve geleceklerini Putin gibilerine bağlayabilecek anlamsız bir slogandan ibarettir. Bunlar en uç noktadaki tankçılardır.
“ yüzyılın kendine özgü günahlarından biri de,20. çok yüksek bir seviyeye ulaştırdığımız safdillik günahıdır. İnsanlar Tanrı'ya inanmayı bıraktıklarında hiçbir şeye inanmazlar denmiştir. Gerçek çok daha kötüdür: Her şeye inanırlar.” – Malcolm Muggeridge
20. yüzyılın ortalarında zaten doğrulanmış ve günümüzün sosyal medya endüstrisine kadar evrimleşmiştir. Bu endüstri, apaçık gerçeği inkar etmesi ve "öteki"ne yönelik kasıtlı nefret mesajıyla yaygın dezenformasyonu büyük ölçüde kontrol altına alamamıştır.
Putin, Ukrayna'daki gerçek niyetlerinden dikkati dağıtmak için Batı'daki dezenformasyonu ve toplumsal bölünmeyi istismar etti; özellikle de ABD'de medya önde gelenleri, Amerikalı Evanjelistler ve Cumhuriyetçi politikacılar arasında övgü topladı . Temsilî demokrasi tehlikede çünkü Putin bunu sadece kendi sınırlarında değil, küresel olarak bir tehdit olarak görüyor. Demokrasinin kalesi olan ABD'de bunun ortadan kaldırılması, dünyaya otoriterliğin değil, demokrasinin zayıflatılabileceğini ve yok edilebileceğini gösterecektir .
Tankçılar onun temalarını benimsemişlerdir; bazıları bunu kasıtlı olarak, diğerleri ise belki de kendi özel önyargılarının yönlendirmesiyle yapmıştır. Sosyal medya ise, gerçekliğe veya tutarlılığa bağlı kalmadan,. Bunu yaparken, bireylerin kendilerini belirli gruplar içinde sınıflandırma, kimliklerinin bir kısmını bu gruplara üyelik yoluyla inşa etme, hatta sosyal kimlik teorisinin gösterdiği gibi, aklın sınırlarının ötesinde bu gruplar için gerekçe arama eğilimini hızlandırır. Ardından, diğer gruplara karşı engeller oluşturur ve süreçte yeterli söylemi engeller. Bununla birlikte, zaman zaman toplumu ve özellikle bazı kurumları ele geçiren çılgınlık ortaya çıkar.

ABD Temsilciler Meclisi'nin çoğunluğu yakın zamanda Ukrayna'ya desteğin devam etmesi yönünde oy kullanırken (311:117), 69 Cumhuriyetçi fonlamayı reddetmeyi tercih etti. Bunların yarısından fazlası, önceki iki seçim döneminde (2020 ve 2022) seçilmişti; bu da önceki Cumhuriyetçi yönetimin Amerikan ideali ve dayandığı ilkeler üzerindeki yıkıcı etkisini göstermek için yeterli. Çoğunluğu güney eyaletlerinden gelen bu grubun %29'u sadece iki eyaletteki (Teksas (11) ve Florida (9)) bölgeleri temsil ediyor. Bu tür bir oy kullanmalarının gerekçesi, aşırı muhafazakârların kusurlu söylemlerini yansıtıyor. İddialarını yeterince destekleyecek bir temel bulmakta zorlanıyorlar; bu da böyle bir makamda bulunanlara yakışmayan bir davranış. yakın zamanda açıkladığı ve tarihçi Heather Cox Richardson'ın da yinelediğiİngiliz Başbakanı Neville Chamberlain'in Adolf Hitler ile barış için pazarlık ettiği ve Almanya'nın Südetland'ı ilhak etmesine izin verdiği 30 Eylül 1938 Münih Anlaşması'nın yıldönümünü hatırlatıyor. Südetland, bağımsız Çekoslovakya devletinin bir parçasıydı ve bu hamle, Hitler'in bir yıldan kısa bir süre sonra II. Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Avrupa'nın büyük bir bölümünü ele geçirme planını daha da körükledi. Putin'in emperyalist düşüncelerinden vazgeçmeyeceğine inanmak için gerçekten bir nedenimiz olduğunu düşünüyor muyuz?
ABD'de, Ukrayna'nın yasadışı bir işgale karşı savunmasına yardım etmenin amacını sorgulayan ve bunun yerine iç meselelere daha fazla kaynak ayırmayı savunan popülist bir düşünce ulusal zihniyete sızmış durumda. Hatırlatmak gerekirse, ABD, sırada yer alıyor12. küresel olarak ve bu oran %0,33'tür. Karşılaştırmalı olarak daha fazla katkıda bulunan ilk beş ülke (%0,63 – %1,26), Rusya'nın yakın çevresinde en çok tehdit ettiği ülkelerdir: Baltık ülkeleri, Polonya ve Slovakya. Elbette bu argüman, Rusya'nın ABD'ye küresel olarak yarattığı ve onu zayıflatma niyetiyle oluşturduğu tehdit nedeniyle çok daha fazla maliyete yol açtığı gerçeğini göz ardı ediyor. ABD, Rusya'yı hesap vermeye çağırmak ve bunu kendi halkının iradesiyle, kendi topraklarında ve sularında yapmak için şimdi harekete geçmedikçe, fonların, kaynakların ve zaman zaman Amerikan hayatlarının bu şekilde israf edilmesinin sonu görünmüyor.
Telif hakkı ©Kost Elisevich, MD, PhD 2023. Tüm hakları saklıdır. Bu içeriğin yasa dışı çoğaltılması derhal yasal işlem başlatılmasına neden olacaktır.
Kost, yine harika bir yazı! Saygıyla küçük bir düzeltme öneriyorum: "Bilgisiz gazeteciler" ifadesine "entelektüel olarak tembel ve sorumsuz" ifadesini ekleyin.