Władimir Putin i wzgórze, na którym umiera

Czy Władimir Putin jest w stanie poradzić sobie z narastającymi obawami dotyczącymi sytuacji w Rosji, wywołanymi wojną na Ukrainie? Jego upodobanie do konfliktów dominowało w polityce przez większość 25 lat jego rządów, począwszy od wojny w Czeczenii (1999–2009), poprzez inwazję na Gruzję (2008), wojnę w Donbasie (2014–2022), wojnę domową w Syrii (2015–2024), aż po inwazję na Ukrainę (2022–obecnie). Strategia ta podtrzymała putinowską wersję historycznego etosu „silnego człowieka” u steru losów Rosji, w którym bezpieczeństwo narodu odbywa się kosztem wolności jednostki. W ten sposób Putin zapewnił sobie władzę, którą niegdyś posiadali jego carscy przodkowie, ale teraz z dodatkową korzyścią w postaci znacznie bardziej zaawansowanego wewnętrznego aparatu bezpieczeństwa. Problem, z którym obecnie się mierzy, to mur, na który natrafił zarówno militarnie, jak i gospodarczo. Pytanie, przed którym stoją teraz Rosjanie, musi dotyczyć tego, czy Putin jest psychicznie zdolny do przezwyciężenia własnych słabości i uratowania kraju przed ruiną. … Więcej Władimir Putin i wzgórze, na którym umiera.

Choreografia obecnych „rozmów pokojowych” Ukraina – Rosja – USA

Druga runda trójstronnych negocjacji pokojowych odbyła się w Abu Zabi w dniach 4-5 lutego 2026 r., po wstępnych rozmowach, które odbyły się 23-24 stycznia 2026 r. Administracja Trumpa ogłosiła 29 stycznia tygodniowe zawieszenie broni, wynegocjowane przez USA, mające na celu ochronę infrastruktury energetycznej, które miało wejść w życie przed drugą rundą rozmów w czasie, gdy zimowe temperatury gwałtownie spadły. Interpretacja zawieszenia broni przez Moskwę przewidywała jednak, że potrwa ono co najwyżej cztery dni i obejmie jedynie Kijów, podczas gdy Ukraina była zobowiązana do uwzględnienia wszystkich działań Rosji. Zgodnie z przewidywaniami, w nocy z 2 na 3 lutego Rosja wystrzeliła ponad 450 dronów i ponad 70 pocisków, w tym 32 pociski balistyczne, celując w obiekty energetyczne w 27 lokalizacjach w co najmniej sześciu regionach Ukrainy, zakłócając dostawy wody, prądu i ogrzewania. Ponad 1170 budynków mieszkalnych w samym Kijowie straciło ciepło, gdy temperatura na zewnątrz spadła do -20°C (-4°F). Następnej nocy doszło do podobnego ataku, w wyniku którego uszkodzono budynki mieszkalne i szkoły, a zginęło kilka osób. Fakt, że ataki te zapoczątkowały drugą rundę „rozmów pokojowych”, świadczy o lekceważeniu przez Władimira Putina prób znalezienia rozwiązania wojny, w której on i jego kremlowscy koledzy nadal dopuszczają się zbrodni wojennych, które łącznie sprowadzają się do nawoływań do ludobójstwa. … Więcej Choreografia obecnych „rozmów pokojowych” Ukraina – Rosja – USA

Od Mołdawii po Krym – niepewna przyszłość Rosji

Zmienia się sytuacja wzdłuż wybrzeża Ukrainy, Mołdawii, jej zachodniego sąsiada i Krymu na wschodzie. Stanowi to większe zagrożenie dla nieświadomego rosyjskiego intruza niż dla narodów, którym zagroził.

Rosja nasiliła ataki powietrzne na Odessę, główne nadmorskie miasto i port morski Ukrainy, począwszy od grudnia 2025 roku i kontynuując je do 2026 roku. Miasto ma istotne znaczenie strategiczne jako główny szlak ukraińskiego handlu zagranicznego, na który przypada 65% ukraińskiego importu i eksportu. Jego połączenia kolejowe rozciągają się na cały kraj, zapewniając zarówno sprawną koncentrację towarów na eksport, jak i szybką dystrybucję importowanych towarów. Zgodnie ze swoim zwyczajem Rosja zniszczyła budynki mieszkalne, szpitale, stacje elektroenergetyczne i ciepłownicze, wodociągi i mosty, co spowodowało ponad 60 ofiar śmiertelnych, a także długotrwałe przerwy w dostawie prądu i narażenie na ekstremalne mrozy panujące obecnie w zimie. … Więcej Od Mołdawii do Krymu – niepewna przyszłość dla Rosji

Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Termin „gwarancja bezpieczeństwa” niesie ze sobą poczucie komfortu, jakie inne państwa dają zagrożonemu państwu, zapewniając go o konieczności użycia znacznej siły wobec agresora zagrażającego jego dobru. Kiedy zagrożone państwo nie jest członkiem grupy takiej jak NATO, której statut wyraźnie określa obowiązek wszystkich członków do interwencji w oczekiwany sposób, takie „gwarancje bezpieczeństwa” stają się z czasem przedmiotem debaty, a co gorsza, niewygodne. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny Rosji, część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Kiedy retoryka zaciemnia rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część I: Niedocenianie

Łatwo zrozumieć, jak obecna amerykańska błazenada, wyraźnie widoczna przy stole negocjacyjnym, może budzić głęboki cynizm wobec dyplomacji, gdy postrzega się ją jako nastawioną na korzyści agresora i zewnętrznego mediatora, a nie ofiary agresji i jej wspierającego sąsiada, Europy. Charakter proponowanego rozwiązania mającego na celu zakończenie wojny Rosji z Ukrainą zdaje się jedynie zapobiegać nieuchronnemu wznowieniu wrogości, biorąc pod uwagę historyczną zawodność gwarancji bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do Rosji. Dostrzegalne są analogie z niedawnymi błędami administracji Trumpa w umowach handlowych z Chinami, w szaleńczym dążeniu do zawierania umów przy braku bardziej przemyślanych długoterminowych korzyści. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny z Rosją. Część I: Niedoszacowanie

Zima przychodzi do Moskwy

Czwarty rok wojny dobiega końca i choć państwo agresor doświadczyło stosunkowo niewielu fizycznych urazów związanych z tym konfliktem, okoliczności zmieniły się w tym roku na tyle, że zagroziły przetrwaniu Federacji Rosyjskiej (FR). Dla Władimira Putina jednak nie nastroje mieszkańców szeroko pojętej FR są tak ważne, jak tych, którzy mieszkają w Moskwie. Stolica Rosji jest zagrożona nie tylko przez nałożone międzynarodowe sankcje gospodarcze, narastające obciążenia finansowe i zmęczenie wojną, ale także przez bardziej bezpośrednie czynniki, które podważą zarówno życie obywatelskie, jak i autorytet Kremla. Być może nadszedł czas, aby amerykańskie media zwróciły większą uwagę na liczne słabości Rosji, która rozważa zakończenie wojny. … Więcej Zima nadchodzi do Moskwy

Ukraina jest młotem Europy

W interesie Europy leży odwrócenie uwagi Władimira Putina od jego wielopłaszczyznowego planu wojny hybrydowej, mającego na celu zastraszenie narodów europejskich za ich poparcie dla Ukrainy. Można to osiągnąć, jawnie grożąc Rosji kontrolą nad okupowanymi przez nią terytoriami ukraińskimi, a w szczególności Krymem. Ukraina od ponad 3,5 roku pozostaje w otwartym konflikcie z Rosją i zademonstrowała swoją zdolność militarną do zadania rosyjskiemu najeźdźcy ogromnych obrażeń. Europa ma zatem swój młot, którym może się posłużyć, jeśli zdecyduje się go skutecznie użyć. Środkiem do tego celu jest dostarczenie Ukrainie niezbędnej amunicji, wystarczającej do odizolowania Półwyspu Krymskiego i wymuszenia kapitulacji wszelkich pozostałych sił rosyjskich, które nie są już w stanie ewakuować się z tego terytorium. Utrata Krymu przez Rosję byłaby pierwszym krokiem do odzyskania pozostałych terytoriów i doprowadzenia do upadku reżimu Putina za nieosiągnięcie celu podporządkowania sobie Ukrainy, przy jednoczesnym zaniedbaniu dobrobytu własnego narodu. … Więcej Ukraina jest młotem Europy

„Koniec dni” Putina

Wszystkie przewidywalne korzyści, jakie Rosja zyskała od czasu swojej niefortunnej inwazji na Ukrainę w 2022 roku, znikają w przyspieszonym tempie. Iluzja jej potęgi militarnej, nieograniczonej siły roboczej i możliwości technologicznych, powinna była zacząć budzić wątpliwości wkrótce po rozpoczęciu wojny, kiedy zderzyła się z rzeczywistością dwóch ukraińskich kontrofensyw w drugiej połowie 2022 roku. Więcej o toczącej się wojnie można powiedzieć poniżej, ale dla Władimira Putina porażka militarna nie jest jego największym problemem. To to, co czeka go w ostatnim kwartale 2025 roku. Los przypominający upadek Imperium Rosyjskiego w 1917 roku i rozpad Związku Radzieckiego w 1991 roku wisi teraz przed nim na włosku i może ostatecznie doprowadzić despotę i całą jego brzydotę do haniebnego końca. … Więcej „Koniec dni” Putina

Zdegradowanie Rosji do granic możliwości: Transgraniczna ofensywa Ukrainy

W obrębie swoich granic Ukraina stawia czoła rosyjskim siłom zbrojnym na wschodzie i południowym wschodzie, a poza tym broni ludności cywilnej w całym kraju przed rosyjskimi atakami powietrznymi na miasta. Wojna Władimira Putina sprowadza się zasadniczo do dwóch natychmiastowych strategii: 1. zdobycia i utrzymania terenów, szczególnie w Donbasie, w celu całkowitego zajęcia niektórych obwodów na terenach wschodnich, oraz 2. terroryzowania obywateli Ukrainy, aby osłabić ich determinację i skłonić do ubiegania się o pokój. W ciągu ostatnich 3,5 roku Ukraina, przy wsparciu ponad 40 państw na całym świecie, oparła się rosyjskiemu atakowi na swoją suwerenność i naród z odpornością, którą zazwyczaj przypisuje się stosunkowo znacznie większemu państwu. Uczyniła to nie tylko dzięki odwadze przejawianej w bitwie, ale także dzięki przebiegłości, innowacyjności i niezwykłej śmiałości w działaniu. Podczas gdy Putin koncentrował swoje wysiłki na bezpardonowym niszczeniu ludności cywilnej i infrastruktury oraz celowym poświęcaniu rosyjskich wojsk w imię ograniczonych korzyści terytorialnych, Ukraina podjęła wysoce strategiczną taktykę podważania jego przemysłu wojennego i środków finansowych, które go wspierają. … Więcej Rozbijanie Rosji na kawałki: Transgraniczna ofensywa Ukrainy

Niepokój związany z wejściem Ukrainy do NATO

Zarówno USA, jak i NATO wykazały się znaczną powściągliwością we wspieraniu Ukrainy przeciwko rosyjskiej inwazji, dostarczając uzbrojenie w sposób bardzo umiarkowany i stopniowy, co jedynie przedłużyło konflikt i przyczyniło się do dalszych cierpień ukraińskiej ludności cywilnej. Powody takiego postępowania koncentrowały się wokół obawy przed eskalacją i przekonania, że ​​zostaną wciągnięte w bezpośrednie zaangażowanie militarne przeciwko Rosji w to, co miało przerodzić się w wojnę światową. Ta ciągła obawa przed konfrontacją z Rosją wśród państw członkowskich NATO nie tylko uniemożliwiła osiągnięcie konsensusu w sprawie przyjęcia Ukrainy do NATO, ale także pozwoliła Rosji zachowywać się jak podmiot zbójecki, dopuszczając się licznych okrucieństw, które są bezpośrednim naruszeniem norm międzynarodowych i obnażają słabość Organizacji Narodów Zjednoczonych. … Więcej Niepokój związany z przystąpieniem Ukrainy do NATO