Rosja, Złamana

Społeczeństwa są najbardziej odczuwalne, gdy reżim upada w wyniku gwałtownego zamachu stanu, rewolucji lub zostaje pokonany w wojnie. Wielkie imperia padają ofiarą nieszczęścia, gdy wyczerpuje się energia, która niegdyś napędzała dynamikę ich początków i zszywała tkankę ich społeczeństwa. Podstępny proces, który zdaje się często prowadzić do takich skutków, można rozpoznać, gdy autorytarni władcy, kierując się własnym interesem, podejmują próby monopolizacji władzy, odmawiając obywatelom ich praw. Czynią to poprzez podważanie niezależnych mediów, sprawowanie kontroli nad władzą ustawodawczą, która ma służyć bezpośrednio społeczeństwu, obsadzanie sądownictwa sędziami bardziej powiązanymi z celami władzy wykonawczej niż z Konstytucją oraz tworzenie potężnej klasy wyższej, która ułatwia niezbędną kontrolę nad społeczeństwem. Po pewnym czasie pieśni patriotyczne tracą swój zapał w obliczu represji, korupcji, dezinformacji, ogromnej nieproporcjonalności różnic w bogactwie i rozpadającej się infrastruktury społecznej. Ruina finansowa, rozpacz gospodarcza i nieudana próba wojny przyspieszą upadek, pozostawiając społeczeństwo w poszukiwaniu nadziei na lepszą przyszłość, która obecnie wydaje się nieosiągalna. … Więcej Rosja, Złamana

Inna wojna: modelowanie wyników w wojnie asymetrycznej i niekonwencjonalnej

Pomimo wyraźnej przewagi w uzbrojeniu, amunicji i liczebności wojsk, państwa faworyzowane nierzadko znacznie odbiegały od oczekiwań, jeśli chodzi o osiągnięcie celów wojny. Wiele czynników może na to wpływać – ukształtowanie terenu, morale, logistyka, potencjał przemysłowy i finanse, między innymi te, do których nawiązywał Carl von Clausewitz w swoim wpływowym dziele „O wojnie”, opublikowanym w 1832 roku. Co ważniejsze, modelowanie predykcyjne wyników oparte głównie na zmiennych zaczerpniętych z doświadczeń wojennych XIX i XX wieku wydaje się niewystarczające w XXI wieku. Stary, sowiecki styl prowadzenia wojny przez Rosję szybko przyciągnął uwagę opinii międzynarodowej we wczesnej fazie inwazji na Ukrainę, kiedy nie udało jej się osiągnąć celu zdobycia Kijowa i została zmuszona do wycofania się na wschód kraju, gdzie pozostawała w impasie przez kolejne cztery lata. Kilka niepowodzeń nastąpiło w następstwie szybkich innowacji w ukraińskiej strategii oporu, które miały miejsce nie tylko na polu bitwy, ale także w jej wysiłkach na rzecz osłabienia rosyjskiej gospodarki. … Więcej Inna wojna: modelowanie wyników w wojnie asymetrycznej i niekonwencjonalnej

Etniczna niechęć w Federacji Rosyjskiej do Kremla

„Zapamiętajcie moje słowa: Rosja zniknie, gdy wzejdzie ukraińskie słońce” – Dżochar Dudajew, przywódca rewolucyjny i prezydent Czeczeńskiej Republiki Iczkerii (1991-1996)

Dżochar Dudajew zginął w kwietniu 1996 roku w wyniku rosyjskiego ataku rakietowego, którego celem było jego miejsce pobytu. Cztery miesiące później, pierwsza wojna czeczeńska (1994–1996) zakończyła się podpisaniem porozumień chasawjurckich, po tym jak czeczeńscy bojownicy wyparli wojska rosyjskie ze stolicy, Groznego. Czeczenia była pierwszą republiką, która starła się z Kremlem po rozpadzie Związku Radzieckiego w 1991 roku. Czeczeni odmówili pozostania częścią państwa, które od dawna ich uciskało. Zarówno za caratu, jak i za sowietów, masowe deportacje i represje podkopały ich ojczyznę i tożsamość etniczną w nadziei na stłumienie odrodzenia się nastrojów nacjonalistycznych. W 1999 roku brutalna kampania wojskowa, rozpoczęta przez ówczesnego premiera Władimira Putina, zniweczyła nadzieje Czeczenów na suwerenność w drugiej wojnie czeczeńskiej (1999–2009). Grozny został zrównany z ziemią przez bezładne bombardowania z powietrza, ataki rakietowe i ciągły ostrzał artyleryjski stolicy, w wyniku którego zginęło około 8000 cywilów. Kampania wzmocniła pozycję Putina w Moskwie, przyczyniając się do jego awansu poprzez powszechne objęcie praktycznie bezkonkurencyjnej prezydentury. … Więcej Etniczny animus w Federacji Rosyjskiej wobec Kremla

Świat kłamstw, represji i jego punkt krytyczny w Rosji

Rosyjskie władze mają długą historię okłamywania swoich obywateli w ciągu ostatniego stulecia, częściej niż większość innych reżimów. Ich oszustwa przejawiały się na wiele sposobów, z których najbardziej rażącym w ostatnich czasach była eufemistyczna „specjalna operacja wojskowa” (SMO) Władimira Putina. W rzeczywistości była to pełnoskalowa inwazja na drugi co do wielkości kraj w Europie pod względem terytorium, mająca na celu obalenie jego rządu i ustanowienie prorosyjskiego reżimu, a tym samym przywrócenie mu statusu republiki zależnej. Szacuje się, że w ciągu czterech miesięcy na granicy z Ukrainą zgromadzono około 190 000 żołnierzy pod pretekstem ćwiczeń wojskowych podobnych do tych, które przeprowadzono niecały rok wcześniej. W styczniu 2022 roku minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow ogłosił, że Rosja nie chce wojny z Ukrainą, a jednak, bez żadnych pretekstów, do niej doszło. … Więcej Rosyjski świat kłamstw, represji i jego punkt krytyczny

Władimir Putin i wzgórze, na którym umiera

Czy Władimir Putin jest w stanie poradzić sobie z narastającymi obawami dotyczącymi sytuacji w Rosji, wywołanymi wojną na Ukrainie? Jego upodobanie do konfliktów dominowało w polityce przez większość 25 lat jego rządów, począwszy od wojny w Czeczenii (1999–2009), poprzez inwazję na Gruzję (2008), wojnę w Donbasie (2014–2022), wojnę domową w Syrii (2015–2024), aż po inwazję na Ukrainę (2022–obecnie). Strategia ta podtrzymała putinowską wersję historycznego etosu „silnego człowieka” u steru losów Rosji, w którym bezpieczeństwo narodu odbywa się kosztem wolności jednostki. W ten sposób Putin zapewnił sobie władzę, którą niegdyś posiadali jego carscy przodkowie, ale teraz z dodatkową korzyścią w postaci znacznie bardziej zaawansowanego wewnętrznego aparatu bezpieczeństwa. Problem, z którym obecnie się mierzy, to mur, na który natrafił zarówno militarnie, jak i gospodarczo. Pytanie, przed którym stoją teraz Rosjanie, musi dotyczyć tego, czy Putin jest psychicznie zdolny do przezwyciężenia własnych słabości i uratowania kraju przed ruiną. … Więcej Władimir Putin i wzgórze, na którym umiera.

Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Termin „gwarancja bezpieczeństwa” niesie ze sobą poczucie komfortu, jakie inne państwa dają zagrożonemu państwu, zapewniając go o konieczności użycia znacznej siły wobec agresora zagrażającego jego dobru. Kiedy zagrożone państwo nie jest członkiem grupy takiej jak NATO, której statut wyraźnie określa obowiązek wszystkich członków do interwencji w oczekiwany sposób, takie „gwarancje bezpieczeństwa” stają się z czasem przedmiotem debaty, a co gorsza, niewygodne. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny Rosji, część II: Nieuchwytna „żelazna” gwarancja bezpieczeństwa

Kiedy retoryka zaciemnia rzeczywistość wojny w Rosji. 
Część I: Niedocenianie

Łatwo zrozumieć, jak obecna amerykańska błazenada, wyraźnie widoczna przy stole negocjacyjnym, może budzić głęboki cynizm wobec dyplomacji, gdy postrzega się ją jako nastawioną na korzyści agresora i zewnętrznego mediatora, a nie ofiary agresji i jej wspierającego sąsiada, Europy. Charakter proponowanego rozwiązania mającego na celu zakończenie wojny Rosji z Ukrainą zdaje się jedynie zapobiegać nieuchronnemu wznowieniu wrogości, biorąc pod uwagę historyczną zawodność gwarancji bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do Rosji. Dostrzegalne są analogie z niedawnymi błędami administracji Trumpa w umowach handlowych z Chinami, w szaleńczym dążeniu do zawierania umów przy braku bardziej przemyślanych długoterminowych korzyści. … Więcej Kiedy retoryka przesłania rzeczywistość wojny z Rosją. Część I: Niedoszacowanie

Zima przychodzi do Moskwy

Czwarty rok wojny dobiega końca i choć państwo agresor doświadczyło stosunkowo niewielu fizycznych urazów związanych z tym konfliktem, okoliczności zmieniły się w tym roku na tyle, że zagroziły przetrwaniu Federacji Rosyjskiej (FR). Dla Władimira Putina jednak nie nastroje mieszkańców szeroko pojętej FR są tak ważne, jak tych, którzy mieszkają w Moskwie. Stolica Rosji jest zagrożona nie tylko przez nałożone międzynarodowe sankcje gospodarcze, narastające obciążenia finansowe i zmęczenie wojną, ale także przez bardziej bezpośrednie czynniki, które podważą zarówno życie obywatelskie, jak i autorytet Kremla. Być może nadszedł czas, aby amerykańskie media zwróciły większą uwagę na liczne słabości Rosji, która rozważa zakończenie wojny. … Więcej Zima nadchodzi do Moskwy

„Koniec dni” Putina

Wszystkie przewidywalne korzyści, jakie Rosja zyskała od czasu swojej niefortunnej inwazji na Ukrainę w 2022 roku, znikają w przyspieszonym tempie. Iluzja jej potęgi militarnej, nieograniczonej siły roboczej i możliwości technologicznych, powinna była zacząć budzić wątpliwości wkrótce po rozpoczęciu wojny, kiedy zderzyła się z rzeczywistością dwóch ukraińskich kontrofensyw w drugiej połowie 2022 roku. Więcej o toczącej się wojnie można powiedzieć poniżej, ale dla Władimira Putina porażka militarna nie jest jego największym problemem. To to, co czeka go w ostatnim kwartale 2025 roku. Los przypominający upadek Imperium Rosyjskiego w 1917 roku i rozpad Związku Radzieckiego w 1991 roku wisi teraz przed nim na włosku i może ostatecznie doprowadzić despotę i całą jego brzydotę do haniebnego końca. … Więcej „Koniec dni” Putina

Szanse Putina (część 2) – natura ludzi

Kluczem do autorytarnych rządów w XXI wieku jest oszustwo, ukrywanie się przed poważną kontrolą, a jednocześnie narzucanie postępowej kontroli nad społeczeństwem za pomocą różnych środków, w tym poprzez ustanowienie tajnej policji, która ma egzekwować zabezpieczenia uniemożliwiające demontaż tej kontroli. Jednak pojawiają się okoliczności, w których czarny łabędź wyrywa tę kontrolę, przynosząc ze sobą świadomość dawnego oszustwa, wzmocnionego wszystkimi nierozwiązanymi w tej haniebnej sprawie krzywdami. To powtarzająca się historia autorytarnej Rosji – rewolucja bolszewicka z 1917 roku, rozpad Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) – historia, która ponownie zmierza ku katastroficznemu zniszczeniu skorumpowanego reżimu. … Więcej Szanse Putina (część 2) – Natura ludzi