De bezorgdheid over de toetreding van Oekraïne tot de NAVO

Zowel de VS als de NAVO hebben aanzienlijke terughoudendheid betracht in hun steun aan Oekraïne tegen de Russische invasie door de wapens slechts zeer geleidelijk en stapsgewijs te leveren. Dit heeft er echter alleen maar toe geleid dat het conflict is verlengd en het lijden van de Oekraïense burgerbevolking is toegenomen. De redenen hiervoor waren vooral de angst voor escalatie en de vrees dat ze direct militair betrokken zouden raken bij een conflict met Rusland, wat zou uitmonden in een wereldoorlog. Deze aanhoudende angst voor een confrontatie met Rusland onder de verschillende NAVO-lidstaten heeft niet alleen consensus over de toetreding van Oekraïne tot de NAVO belemmerd, maar heeft Rusland ook in staat gesteld zich als een schurkenstaat te gedragen, talloze wreedheden te begaan in directe tegenspraak met internationale normen en de zwakte van de Verenigde Naties bloot te leggen. … Meer over de angst voor de toetreding van Oekraïne tot de NAVO

Een geschiedenis van het Oekraïense nationalisme en zijn partizanenbeweging

De wereldwijde reacties op de pogingen van Rusland om Oekraïners als nazi's te bestempelen, variëren van beleefd ongeloof tot cynisch gelach over alweer een onhandige propagandistische poging om de Russische inval in Oekraïne te rechtvaardigen. Het label dient als een manier om een ​​volk te ontmenselijken dat het aandurft zich te verzetten tegen wat Poetin beschouwt als de lotsbestemming van Rusland. Dit verzet is in werkelijkheid een uiting van nationalisme, een ideologie die loyaliteit, toewijding of trouw aan een natie benadrukt, aldus Britannica. Oekraïens verzet tegen Russische onderdrukking bestaat al sinds de tijd van het Russische Rijk, in de 18e en 19e eeuw, maar tegenwoordig komt het Poetins regime goed uit om het Oekraïense gevoel van nationaliteit te verwarren met fascistische ideologie. … Meer Een geschiedenis van het Oekraïense nationalisme en zijn partizanenbeweging

De Russische taal van slachtofferschap en de bevordering van wraak

Er is een zeer consistent patroon te zien in de retoriek van vooraanstaande Russische functionarissen, die de indruk wekken dat ze bedreigd worden door de opmars van het zondige Westen met zijn democratische idealen naar hun grens. Deze retoriek zou Otto von Bismarck 150 jaar geleden niet vreemd zijn geweest, toen hij klaagde over de 'onvoorspelbare domheid' van de Russen. De boodschap was echter grotendeels, zo niet volledig, bedoeld voor de Russische bevolking, die helaas ofwel de onzin die door de staatsmedia wordt verkondigd gelooft, ofwel gedwongen is zich te schikken naar de heersende opvattingen, zoals ze al eeuwenlang doen. Poetin heeft gebruikgemaakt van een onderstroom van Russisch nationalisme, die hij vermengde met het spirituele geloof van de natie, om te herinneren aan de historische strijd, met name tegen nazi-Duitsland. De strijd van nu, zoals Poetin Rusland wil laten geloven, is om zichzelf te redden van Oekraïne, een tot nu toe onbekend bolwerk van neonazisme dat blijkbaar alleen bij hem bekend is, en dat zich ook heeft aangesloten bij het Westen en de vermeende alomtegenwoordige decadentie daarvan. De scherpe en boze toon van de boodschap is bedoeld om de absurditeit ervan te verhullen, maar schiet tekort voor degenen die de intentie ervan begrijpen. … Meer De Russische taal van slachtofferschap en de bevordering van wraak