Europese solidariteit en eensgezindheid in het licht van de Russische dreiging

Als er één waarheid te leren valt uit de geschiedenis van wereldwijde conflicten, dan is het wel dat appeasement zelden tot duurzame vrede leidt wanneer het vooral resulteert in concessies aan de agressor. Wraakzuchtige grieven ontstaan ​​en etteren generaties lang, en wonden worden niet vergeven. Erger nog, de agressor blijft ontevreden wanneer het oorspronkelijke doel niet is bereikt. Dit was de les van de Tweede Wereldoorlog en een les die de meesten lijken te willen vergeten, met name degenen die er naïef van overtuigd zijn dat ze op de een of andere manier immuun zijn voor gevaar, of degenen die simpelweg hun geld willen verdienen onder meer gecontroleerde omstandigheden. Het niet onder ogen zien van de harde realiteit dat een oorlog beëindigd moet worden door een openlijke agressie in de kiem te smoren, nodigt uit tot een toekomst van herhaling, uitgevoerd door dezelfde agressor of simpelweg een andere van hetzelfde slag. … Meer Europese solidariteit en doelgerichtheid in het licht van de Russische dreiging

De aanhoudende ondermaatse prestaties van het Amerikaanse buitenlandbeleid in Oekraïne

De huidige signalen vanuit de Trump-administratie wijzen op een intentie om een ​​einde te maken aan het tien jaar durende onvermogen om de Russische agressie in Oekraïne adequaat aan te pakken, wat inmiddels kan worden beschouwd als een dreigende capitulatie voor de onverzettelijkheid van Vladimir Poetin. Dit terwijl hij de Amerikaanse president overlaadt met lof voor zijn herverkiezing. Poetin heeft Donald Trump zelfs omschreven als een "slimme en pragmatische man" en gesuggereerd dat "als zijn overwinning in 2020 niet was gestolen", er wellicht geen crisis was geweest. Op zijn beurt heeft Trump opmerkelijk genoeg Volodymyr Zelensky de schuld gegeven van de oorlog, omdat hij weigerde Oekraïne over te geven na de Russische invasie in februari 2022. Dit duidt op een ernstig gebrek aan inzicht in de situatie bij een slecht geïnformeerde president. Deze onwetendheid volgt op een aantal jaren van Amerikaans leiderschap waarin de diepte van Poetins intenties in Oost-Europa en met name Oekraïne niet is onderkend. … Meer over het aanhoudende falen van het Amerikaanse buitenlandbeleid in Oekraïne

Onderhandelen met een oorlogsmisdadiger – Een geschiedenis van bedrog

In 1938 stationeerde de Duitse bondskanselier Adolf Hitler troepen langs de grens van Tsjechoslowakije met de kennelijke bedoeling het Sudetenland binnen te vallen, onder het valse voorwendsel dat de overwegend Duitse bevolking daar bedreigd werd. In de hoop een nieuwe wereldoorlog te voorkomen na een aantal provocerende acties van Duitsland in de voorgaande jaren, ontmoette de Britse premier Neville Chamberlain Hitler, de Italiaanse president Benito Mussolini en de Franse president Édouard Daladier. De Tsjechoslowaakse president Edvard Beneš was opvallend afwezig. … Meer over onderhandelen met een oorlogsmisdadiger – een geschiedenis van bedrog

Het is tijd voor daadkracht in Oekraïne

Sinds het begin en tot voor kort woedde er een asymmetrische oorlog in Oekraïne. Deze oorlog heeft geleid tot opmerkelijke innovatie aan de Oekraïense kant, maar heeft er ook voor gezorgd dat het Oekraïense leger niet over dezelfde strategische opties en voordelen beschikte als de Russische invaller. Defensieve wapens werden al vroeg in de oorlog geleverd en met groot succes ingezet om de Russen van een groot deel van hun aanvankelijke territoriale winsten te verdrijven. … Meer Het is tijd voor daadkracht in Oekraïne

Poetin, een anachronisme

Terwijl diverse leiders in het Westen en elders, ongeacht hun leeftijd, zich bewust willen blijven van hun eigen plaats in de geschiedenis en de aspiraties van hun respectievelijke naties, lijkt de ouder wordende Vladimir Poetin zijn verleden, en zelfs dat van zijn voorgangers, nooit achter zich te hebben gelaten. Hij is een reïncarnatie uit een ander tijdperk, vastbesloten om de vroegere glorie van Rusland te herwinnen, waarvan hij gelooft dat die ooit heeft bestaan. … Poetin , een anachronisme

De kansen van Poetin (deel 4) – De bomen en het bos

Geschiedenis is bedoeld als educatief hulpmiddel voor de generaties die volgen. Het is bedoeld om richting te geven aan het vaststellen van prioriteiten die de beraadslagingen van leiders zullen sturen. Blunders uit het verleden zijn vaak het gevolg van nationale grieven die door autoritaire regimes met zelfzuchtige agenda's tot een koortsachtig niveau zijn aangewakkerd. Wanneer oorlog het gevolg was, leidde de uitkomst vaak tot een catastrofale nederlaag voor de agressor en een langdurige nationale schande, maar niet zonder de onvermijdelijke wijdverspreide rouw die werd gedeeld door de vele naties die gedwongen werden de agressor te confronteren. … Meer over Poetins kansen (deel 4) – De bomen en het bos

De kansen van Poetin (deel 3) – De hoop van een dictator

Autoritaire leiders met dezelfde ideeën lijken geneigd allianties te vormen om de zekerheid te hebben dat hun gedrag, hoe corrupt en brutaal ook, in ieder geval goedkeuring vindt bij hun collega's. Deze leiders vinden hun rechtvaardiging vaak in de rol die ze hebben gespeeld bij het bevorderen van een nationaal doel. In werkelijkheid hebben ze zichzelf echter verheven tot een positie die hen in staat stelt elke vorm van afwijkend gedrag te vertonen die nodig is om doelen te bereiken die beter bij henzelf passen dan bij hun natie. Wanneer dergelijke doelen worden bedreigd, zoals onvermijdelijk gebeurt, zal de wanhopige dictator zijn autoritaire collega's om steun vragen in de hoop dat die beschikbaar zal zijn gedurende de duur van zijn problemen. … Meer over Poetins kansen (deel 3) – De hoop van een dictator

De kansen van Poetin (deel 2) – De aard van de mens

De sleutel tot autoritair bewind in de 21e eeuw is misleiding, het zich onttrekken aan serieuze controle terwijl men geleidelijk aan controle over de samenleving uitoefent met diverse middelen, waaronder de oprichting van een geheime politie om waarborgen te handhaven die de ontmanteling van die controle voorkomen. Toch doen zich omstandigheden voor waarin een zwarte zwaan die controle wegneemt, met als gevolg het besef van eerdere misleiding, versterkt door alle onopgeloste grieven uit die smerige affaire. Dit is het terugkerende verhaal van autoritair Rusland – de bolsjewistische revolutie van 1917, de ontbinding van de Sovjet-Unie – een verhaal dat opnieuw op weg is naar een catastrofale ondergang van een corrupt regime. … Meer over Poetins kansen (deel 2) – De aard van de mens

Orbán en het populisme in Europa

Net over de grens met Estland, op Russisch grondgebied, staat een zeer opvallend bord met de simpele tekst: "Rusland kent geen grenzen." Een typisch Russische zelfingenomen bravoure, bedoeld om een ​​kleiner land te intimideren dat Oekraïne standvastig steunt in de huidige oorlog met Rusland; een oorlog waarmee Rusland duidelijk heeft gemaakt dat het geen respect heeft voor de grenzen van soevereine staten. Het bord dient als waarschuwing voor alle landen in de nabije omgeving – de Baltische staten, Finland, Polen, Slowakije, Hongarije, Roemenië, Moldavië, Kazachstan, Azerbeidzjan, Armenië, Georgië. … Meer over Orbán en populisme in Europa

Pro-Russische gaslighting in Noord-Amerika – de "Tankies"

Definitie van "Tankie": een individu aan de uiterste linker- of rechterkant van het politieke spectrum die zich aansluit bij corrupte buitenlandse autoritaire regimes om hun buitenlandse beleid te bevorderen, in de overtuiging dat dit beleid superieur is aan dat van het eigen land. (Russische vertaling: "nuttige idioot")

“Nadenken is moeilijk; laat daarom de massa oordelen.” – Carl G. Jung.   
Met dat sarcasme gaat de wereldwijde campagne van Russische desinformatie in haar verschillende vormen verder, verspreid door goed gefinancierde mediatrollen, slecht geïnformeerde journalisten, politieke opportunisten en academici wier vooringenomenheid de grenzen van de wetenschap overschrijdt: de tankies. De retoriek is alledaags en repetitief, waardoor je het gevoel krijgt dat, ondanks de absurditeit ervan, hoe vaker het wordt gezegd, hoe groter de kans is dat het als “waarheid” wordt aangenomen. Om duidelijk te zijn: de Verenigde Staten (VS) en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) hebben de oorlog in Oekraïne niet uitgelokt, zoals sommige wetenschappers wanhopig beweren en anderen gretig herhalen. … Meer pro-Russische gaslighting in Noord-Amerika – de “tankies”