Poetin graaft alweer een doodlopend gat

Vladimir Poetin zet zijn oorlog met Oekraïne voort in de ijdele hoop als overwinnaar uit de strijd te komen in een conflict dat onbedoeld de zwakheden en kwetsbaarheden van Rusland aan de wereld heeft blootgelegd. Terwijl Rusland de controle over de Krim verliest; aanzienlijk verlies lijdt aan infanterie, wapens en grondgebied; ziet hoe zowel de exportindustrie van fossiele brandstoffen verdwijnt als grote commerciële ondernemingen instorten; en ziet hoe de financiële instellingen nu hetzelfde lot ondergaan, kiest Poetin ervoor zijn aandacht te richten op het escaleren van een hybride oorlog tegen Europa, alsof hij daarmee de aandacht wil afleiden van zijn mislukking in Oekraïne. De acties van Rusland in dat laatste geval zijn zo openlijk geworden dat ontkenning alleen maar tot spot leidt. Vermoedelijk is het doel van deze aanpak het verzwakken van de vastberadenheid van de landen die Oekraïne steunen, hoewel het wellicht ook de wens van het Russische publiek voedt om zich af te zetten tegen het Westen, dat Poetin heeft gedemoniseerd als de aanstichter van hun onvrede. … wéér een gat dat nergens heen leidt.

De Russische wereld van leugens, repressie en het breekpunt ervan

De Russische leiding heeft de afgelopen eeuw een lange geschiedenis van liegen tegen haar bevolking, meer nog dan de meeste andere regimes. Dit bedrog heeft zich op verschillende manieren gemanifesteerd, waarvan de meest flagrante recente de eufemistische "speciale militaire operatie" (SMO) van Vladimir Poetin is. In werkelijkheid was het een grootschalige invasie van het op één na grootste land van Europa met de bedoeling de regering omver te werpen en een pro-Russisch regime te installeren, waardoor Oekraïne weer de status van een afhankelijke republiek zou krijgen. Naar schatting 190.000 troepen werden in de loop van vier maanden aan de grens met Oekraïne verzameld onder het mom van een militaire oefening, vergelijkbaar met wat minder dan een jaar eerder had plaatsgevonden. In januari 2022 verklaarde de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergej Lavrov, dat Rusland geen oorlog met Oekraïne wilde, maar zonder enige aanleiding brak de oorlog toch uit. … Meer over Ruslands wereld van leugens, repressie en het breekpunt

Vladimir Poetin en de heuvel waarop hij zich aangetrokken voelt om te sterven

Is Vladimir Poetin in staat om de groeiende bezorgdheid over de toestand in Rusland, veroorzaakt door zijn oorlog in Oekraïne, het hoofd te bieden? Zijn voorliefde voor conflicten heeft het beleid gedurende het grootste deel van zijn 25-jarige leiderschap gedomineerd, beginnend met zijn oorlog in Tsjetsjenië (1999-2009), gevolgd door de inval in Georgië (2008), de Donbas-oorlog (2014-2022), de Syrische burgeroorlog (2015-2024) en de invasie van Oekraïne (2022-heden). Deze strategie heeft Poetins versie van het historische Russische "sterke-man"-ethos aan het roer van Ruslands lot gehouden, een ethos waarin de nationale veiligheid ten koste gaat van de individuele vrijheid. Daarmee heeft Poetin zichzelf de macht verzekerd die ooit zijn tsaristische voorouders bezaten, maar nu met het extra voordeel van een veel geavanceerder intern veiligheidsapparaat. Het probleem waar hij nu voor staat, is de muur waar hij zowel militair als economisch tegenaan is gelopen. De vraag die Russen nu bezighoudt, is of Poetin mentaal in staat is zijn eigen tekortkomingen te overwinnen en het land van de ondergang te redden. … Meer over Vladimir Poetin en de heuvel waarop hij zich aangetrokken voelt om te sterven.