De bezorgdheid over de toetreding van Oekraïne tot de NAVO

Zowel de VS als de NAVO hebben aanzienlijke terughoudendheid betracht in hun steun aan Oekraïne tegen de Russische invasie door de wapens slechts zeer geleidelijk en stapsgewijs te leveren. Dit heeft er echter alleen maar toe geleid dat het conflict is verlengd en het lijden van de Oekraïense burgerbevolking is toegenomen. De redenen hiervoor waren vooral de angst voor escalatie en de vrees dat ze direct militair betrokken zouden raken bij een conflict met Rusland, wat zou uitmonden in een wereldoorlog. Deze aanhoudende angst voor een confrontatie met Rusland onder de verschillende NAVO-lidstaten heeft niet alleen consensus over de toetreding van Oekraïne tot de NAVO belemmerd, maar heeft Rusland ook in staat gesteld zich als een schurkenstaat te gedragen, talloze wreedheden te begaan in directe tegenspraak met internationale normen en de zwakte van de Verenigde Naties bloot te leggen. … Meer over de angst voor de toetreding van Oekraïne tot de NAVO

Dus, wie wil deel uitmaken van Rusland?

Drie jaar geleden, toen Rusland zijn imperialistische intenties duidelijk maakte met de invasie van Oekraïne, was het ervan overtuigd dat het Oekraïense volk geen eigen land had. Tot grote ontsteltenis van Rusland bleek echter dat de Oekraïners daar anders over dachten, genoeg zelfs om meer dan duizend dagen van brute oorlogsvoering te doorstaan ​​met een nationale wilskracht die elke natie zou uitdagen om hetzelfde te doen. Daarbij hebben ze het Russische leger zware verliezen toegebracht, zozeer zelfs dat Rusland nu moeite heeft om een ​​effectief offensief te handhaven, terwijl de oorlogseconomie dreigt in te storten als het op deze koers doorgaat. … Meer Dus, wie wil er deel uitmaken van Rusland?

De kansen van Poetin (deel 4) – De bomen en het bos

Geschiedenis is bedoeld als educatief hulpmiddel voor de generaties die volgen. Het is bedoeld om richting te geven aan het vaststellen van prioriteiten die de beraadslagingen van leiders zullen sturen. Blunders uit het verleden zijn vaak het gevolg van nationale grieven die door autoritaire regimes met zelfzuchtige agenda's tot een koortsachtig niveau zijn aangewakkerd. Wanneer oorlog het gevolg was, leidde de uitkomst vaak tot een catastrofale nederlaag voor de agressor en een langdurige nationale schande, maar niet zonder de onvermijdelijke wijdverspreide rouw die werd gedeeld door de vele naties die gedwongen werden de agressor te confronteren. … Meer over Poetins kansen (deel 4) – De bomen en het bos

De kansen van Poetin (deel 3) – De hoop van een dictator

Autoritaire leiders met dezelfde ideeën lijken geneigd allianties te vormen om de zekerheid te hebben dat hun gedrag, hoe corrupt en brutaal ook, in ieder geval goedkeuring vindt bij hun collega's. Deze leiders vinden hun rechtvaardiging vaak in de rol die ze hebben gespeeld bij het bevorderen van een nationaal doel. In werkelijkheid hebben ze zichzelf echter verheven tot een positie die hen in staat stelt elke vorm van afwijkend gedrag te vertonen die nodig is om doelen te bereiken die beter bij henzelf passen dan bij hun natie. Wanneer dergelijke doelen worden bedreigd, zoals onvermijdelijk gebeurt, zal de wanhopige dictator zijn autoritaire collega's om steun vragen in de hoop dat die beschikbaar zal zijn gedurende de duur van zijn problemen. … Meer over Poetins kansen (deel 3) – De hoop van een dictator

Russische desinformatie en het ongemak van de waarheid – 1941 en 2022

Dit is het tafereel dat zich voor Rusland heeft ontvouwd tijdens de invasie van Oekraïne. Het getuigt van bekende elementen van wat we zijn gaan beschouwen als het ergste van de mensheid: willekeurige vernietiging van steden, massa-executies, ontvoering van kinderen, verdrijving van miljoenen burgers, verkrachting, gedwongen prostitutie en marteling, recentelijk nog benadrukt door de wreedheid van het onthoofden van gevangenen. De naakte waarheid achter deze Russische invasie is dat deze volkomen ongerechtvaardigd is. … Meer Russische desinformatie en het ongemak van de waarheid – 1941 en 2022

De oblast Kaliningrad – Tijd om los te komen?

Wat deze specifieke grens zo interessant maakt, is het gevolg van de Russische invasie van Oekraïne. Als reactie op de schending van het internationaal recht heeft de Europese Unie (EU), waar Litouwen lid van is, sancties opgelegd. Deze sancties hebben ertoe geleid dat Litouwen zijn grenzen heeft gesloten voor bepaalde goederen die door Rusland worden verhandeld of voor het transport van ander materieel. Met zijn gebruikelijke zelfingenomen verontwaardiging heeft Rusland Litouwen gedreigd met vergelding, die blijkbaar nog moet worden geformuleerd. Er speelt echter meer mee, aangezien de oblast Kaliningrad van strategisch militair belang is voor Rusland. Het is de enige ijsvrije winterhaven voor de Russische marine aan de Oostzee; tenminste, totdat de klimaatverandering daar verandering in brengt. … Meer over de oblast Kaliningrad – Een tijd om afstand te nemen?

De isolationistische houding van de ongeschoolden

De opmerkingen van sommige personen die in de komende presidentsverkiezingen politieke relevantie nastreven, lijken weinig te maken te hebben met de realiteit van de wereldpolitiek en meer met het aantrekken van kiezers. Meer gekwalificeerde deskundigen met kennis van de wereldgeschiedenis, de huidige geopolitieke dynamiek, militaire strategie, handelsbetrekkingen, humanitarisme en nationale identiteit zijn beter geschikt om commentaar te leveren dan degenen die louter opvallen met provocerende soundbites die zogenaamd wijsheid tonen. Wanneer er een effectieve wereldwijde inspanning gaande is, waarbij de Verenigde Staten het voortouw hebben genomen om een ​​crisis aan te pakken, zou de Amerikaanse vastberadenheid door de wereld niet als tijdsgebonden moeten worden beschouwd en zouden de beloftes niet beperkt moeten blijven tot de duur van één presidentiële ambtstermijn. Er kan geen garantie zijn dat het welzijn van de internationale gemeenschap, inclusief dat van Amerika zelf, wordt overwogen en op de lange termijn gewaarborgd kan blijven. Dit geldt met name wanneer autoritaire regimes zichzelf als permanent beschouwen en de intentie hebben om die situatie voor altijd te handhaven met alle middelen die hen ter beschikking staan, ondanks wat de geschiedenis ons herhaaldelijk heeft geleerd. … Meer De isolationistische houding van de ongeschoolden

Moldavië en het Poetin-draaiboek

Moldavië, een land met 2,62 miljoen inwoners, deelt een 1217 kilometer lange grens met Oekraïne in het zuidwesten. Het land kwam uit een bewogen geschiedenis in de 20e eeuw, nadat het in 1991 onafhankelijk werd van de Sovjet-Unie, om vervolgens aan het begin van de 21e eeuw opnieuw bedreigd te worden door Russisch autoritarisme en imperialistische aspiraties. Het land heeft een pro-Russisch separatistisch gebied in het oosten, een situatie die niet ongelijk is aan die in buurland Oekraïne, dat nu in open conflict is met Rusland, en ook niet ongelijk aan die in Georgië, dat in 2008 om soortgelijke redenen door Rusland werd binnengevallen. Het patroon is vrij bekend en onderstreept de intentie van Rusland om gebied terug te veroveren dat volgens de geschiedenis op de een of andere manier aan Rusland toebehoort. … Meer over Moldavië en het Poetin-draaiboek

De Russische taal van slachtofferschap en de bevordering van wraak

Er is een zeer consistent patroon te zien in de retoriek van vooraanstaande Russische functionarissen, die de indruk wekken dat ze bedreigd worden door de opmars van het zondige Westen met zijn democratische idealen naar hun grens. Deze retoriek zou Otto von Bismarck 150 jaar geleden niet vreemd zijn geweest, toen hij klaagde over de 'onvoorspelbare domheid' van de Russen. De boodschap was echter grotendeels, zo niet volledig, bedoeld voor de Russische bevolking, die helaas ofwel de onzin die door de staatsmedia wordt verkondigd gelooft, ofwel gedwongen is zich te schikken naar de heersende opvattingen, zoals ze al eeuwenlang doen. Poetin heeft gebruikgemaakt van een onderstroom van Russisch nationalisme, die hij vermengde met het spirituele geloof van de natie, om te herinneren aan de historische strijd, met name tegen nazi-Duitsland. De strijd van nu, zoals Poetin Rusland wil laten geloven, is om zichzelf te redden van Oekraïne, een tot nu toe onbekend bolwerk van neonazisme dat blijkbaar alleen bij hem bekend is, en dat zich ook heeft aangesloten bij het Westen en de vermeende alomtegenwoordige decadentie daarvan. De scherpe en boze toon van de boodschap is bedoeld om de absurditeit ervan te verhullen, maar schiet tekort voor degenen die de intentie ervan begrijpen. … Meer De Russische taal van slachtofferschap en de bevordering van wraak