Het pleidooi voor een hersteld Oekraïne zoals het was vóór Poetin

De levensvatbaarheid van een natie als autonome, zelfvoorzienende en welvarende entiteit hangt af van het voortdurende welzijn van haar bevolking, haar natuurlijke hulpbronnen, een evenwichtig bestuur, het vermogen om zichzelf en haar buren te verdedigen tegen buitenlandse dreigingen, gedeelde inlichtingen met haar bondgenoten en eerlijke wederzijdse handelsbetrekkingen. Voor Oekraïne is de weg niet alleen moeilijk, maar ook verraderlijk geweest, met name door Rusland en Vladimir Poetin. Van alle rechtvaardigingen voor de Russische invasie is er geen enkele die standhoudt, behalve voor degenen die ofwel op perverse wijze Kremlin-propaganda verspreiden, ofwel geen begrip hebben van de historische achtergrond van de regio en de details van de gebeurtenissen die zich daadwerkelijk hebben afgespeeld in de jaren voorafgaand aan het conflict. Ik laat al deze laatste argumenten, die de relevante kwesties opsommen, over aan eerder gepubliceerd materiaal om me te concentreren op waarom Oekraïne één geheel moet blijven in plaats van te worden ontmanteld door een onverstandig vredesverdrag. … Meer Het pleidooi voor een hersteld Oekraïne zoals het was vóór Poetin

Poetins bedrog: Oekraïne, Belarus en de weg naar Oost-Europa

Het moment voor Europa is aangebroken en actie is geboden in het licht van de aanhoudende Russische agressie in Oekraïne, nu de Amerikaanse inzet voorspelbaar genoeg plaatsmaakt voor haar aloude tegenstander. Vladimir Poetins imperialistische plannen zijn er in de eerste plaats op gericht om zowel Oekraïne als Belarus terug te brengen in de Russische greep, alvorens de opties te overwegen om de landen van de Baltische regio en Oost-Europa weer onder Russische hegemonie te brengen. Dat wil niet zeggen dat Poetin zich niet elders bemoeit om instabiliteit binnen Europa te veroorzaken, zoals in de Westelijke Balkanlanden, Duitsland, Roemenië, Polen, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en nog andere landen. … Meer over Poetins bedrog: Oekraïne, Belarus en de weg naar Oost-Europa

Dus, wie wil deel uitmaken van Rusland?

Drie jaar geleden, toen Rusland zijn imperialistische intenties duidelijk maakte met de invasie van Oekraïne, was het ervan overtuigd dat het Oekraïense volk geen eigen land had. Tot grote ontsteltenis van Rusland bleek echter dat de Oekraïners daar anders over dachten, genoeg zelfs om meer dan duizend dagen van brute oorlogsvoering te doorstaan ​​met een nationale wilskracht die elke natie zou uitdagen om hetzelfde te doen. Daarbij hebben ze het Russische leger zware verliezen toegebracht, zozeer zelfs dat Rusland nu moeite heeft om een ​​effectief offensief te handhaven, terwijl de oorlogseconomie dreigt in te storten als het op deze koers doorgaat. … Meer Dus, wie wil er deel uitmaken van Rusland?

Onderhandelen met een oorlogsmisdadiger – Een geschiedenis van bedrog

In 1938 stationeerde de Duitse bondskanselier Adolf Hitler troepen langs de grens van Tsjechoslowakije met de kennelijke bedoeling het Sudetenland binnen te vallen, onder het valse voorwendsel dat de overwegend Duitse bevolking daar bedreigd werd. In de hoop een nieuwe wereldoorlog te voorkomen na een aantal provocerende acties van Duitsland in de voorgaande jaren, ontmoette de Britse premier Neville Chamberlain Hitler, de Italiaanse president Benito Mussolini en de Franse president Édouard Daladier. De Tsjechoslowaakse president Edvard Beneš was opvallend afwezig. … Meer over onderhandelen met een oorlogsmisdadiger – een geschiedenis van bedrog

De krimpende staat van Poetins wereld

Het voorgaande sentiment, ogenschijnlijk van bijbelse oorsprong, sluit goed aan bij de recente gebeurtenissen in Syrië en de val van het tirannieke en generatieslange Assad-regime. De ineenstorting voltrok zich in wat slechts een kwestie van dagen leek voor een regime dat terugging tot 1971, toen Hafez al-Assad via een staatsgreep het presidentschap van Syrië veroverde en dit in 2000 overdroeg aan zijn zoon Bashar. Laatstgenoemde zette Syrië's decennialange banden met Iran en zijn regionale militante groeperingen Hamas en Hezbollah voort en vestigde een schrikbewind van regelrechte moorden en gevangennemingen, wat hem de veroordeling van het Westen opleverde. Het zou allemaal tot een catastrofale ontmanteling van het regime en de afzetting van zijn leider leiden. Tot nu toe benadrukt dit de twijfelachtige positie van Vladimir Poetin in de wereldopinie. … Meer De krimpende staat van Poetins wereld

De pessimistische deskundigen en de toekomst van Oekraïne

Het is gebruikelijk dat er in een langdurig conflict pogingen worden ondernomen om tot een redelijk compromis te komen. De bedoeling is om verder leed te voorkomen, maar al te vaak is het conflict in kwestie onrechtmatig uitgevoerd als onderdeel van een agenda van een duidelijke agressor. Sommige deskundigen beweren dat een bepaalde uitkomst van een conflict onvermijdelijk is op basis van eenvoudige cijfers zoals bevolkingsomvang, militaire reserves en productiecapaciteit. Zij pleiten doorgaans voor de agressor. Daarbij negeren ze de gevolgen voor het slachtoffer van de agressie en de precaire situatie waarin die zich in de toekomst bevindt. Ze laten de wereldorde haar gang gaan zonder te erkennen dat de kern van het probleem grotendeels onveranderd is gebleven. … Meer over de pessimistische deskundigen en de toekomst van Oekraïne

China, Quo Vadis?

Waarom zou China zich aansluiten bij een autoritaire schurkenstaat als Rusland, die openlijk het Handvest van de Verenigde Naties (VN) heeft geschonden met de invasie van een soevereine natie, talloze wreedheden heeft begaan en wereldwijd humanitair leed heeft veroorzaakt door de voedseldistributie en massale grensoverschrijdende migratie te verstoren? Wat is het mogelijke motief voor een dergelijke langdurige verstrengeling, terwijl China's morele kompas op het wereldtoneel ter discussie staat? Het plan voor een multipolaire wereldorde is erop gericht de huidige, door de Verenigde Staten (VS) geleide orde, die zich de afgelopen decennia succesvol heeft ontwikkeld, uit te dagen. Maar hoe moet China's plan worden begrepen als de daden de uitgesproken intenties tegenspreken? … Meer China, Quo Vadis?

Een brief aan Kamala Harris

Hier is geen grijs gebied. De intenties en het gedrag van Vladimir Poetin maken hem tot een crimineel van een kaliber dat wordt toegekend aan de meest gruwelijke daders van oorlog en lijden die de mensheid ooit heeft voortgebracht. Nu, in het derde jaar van de oorlog in Oekraïne, heeft Poetin zijn verbijsterde natie opgezadeld met een verwoestende militaire campagne die Rusland wereldwijd te schande heeft gemaakt. Die schande rust niet alleen op de door Rusland gepleegde wreedheden die nog steeds worden gedocumenteerd, maar ook op de onthulling dat het land feitelijk niet in staat is om een ​​oorlog effectief te voeren. … Meer Een brief aan Kamala Harris

De wereldwijde Russische pokken

De kwaadaardigheid van Vladimir Poetin reikt veel verder dan de grenzen van Oekraïne. De directe buurlanden van Rusland in de Europese Unie (EU) kunnen getuigen van de verschillende manieren waarop ze worden bedreigd – georganiseerde massamigratie die de sociale orde probeert te destabiliseren, cyberaanvallen op financiële en overheidsinstellingen, desinformatiecampagnes gericht op maatschappelijke grieven, sabotage, moorden en andere methoden die hier verder zullen worden toegelicht. Territoriale nabijheid is echter geen voorwaarde voor Russische inmenging. Soortgelijke methoden zijn toegepast op andere landen over de hele wereld, en met name in het Westen, dat Poetin beschouwt als zijn aartsvijand, zoals typerend is voor zijn Sovjet-achtergrond. … Meer De wereldwijde Russische pest

De weg van het populisme naar het autoritarisme: de eigenaardigheden van het Westen

Voordat we te enthousiast worden over het idee dat de Russische staat en zijn bestuur een model vormen dat we zouden moeten navolgen en een partnerschap dat we moeten aangaan in een wereld die steeds meer behoefte heeft aan veiligheid tegen de mondiale dreigingen van oorlog, economische ineenstorting, klimaatverandering en ziekte, is een grondige herziening van het voorbeeld dat Rusland stelt op zijn plaats. Het lot van Rusland is zo nauw verbonden met de aspiraties van zijn dictator dat het nu niet alleen het vooruitzicht heeft van een militaire nederlaag in een slecht doordachte poging om een ​​naburige soevereine natie te overnemen, maar ook van de schande van een uiteindelijke economische ineenstorting. In plaats van dergelijke "zwakheden" van autoritair bestuur te vermijden, hebben sommige Europese en andere westerse landen zich toegelegd op het nastreven van hun eigen populistische idealen. Hongarije, onder leiding van Viktor Orbán, loopt voorop in zijn wilde streven naar een soortgelijke autocratie en is al ver gevorderd in zijn afdaling naar autoritair bestuur, en is daarom eveneens geschikt voor een dergelijke kritische analyse. … Meer over het pad van populisme naar autoritarisme: de eigenaardigheden van het Westen