Eski Rusya, günümüzde varlığını sürdürüyor. Geçmiş yüzyıllardaki otoriter yönetimin birçok istenmeyen özelliği, günümüz Rusya'sında standart uygulama olarak devam ediyor. Çarlık otokrasisinin baskıcı politikaları ve erken dönemde kurumsallaşmış gizli polisi, 20. yüzyıl Sovyet toplumunda daha da yaygınlaştı. Bu durum, Stalinist teröre yol açtı ve bu terörün en kötü unsurlarından bazıları Vladimir Putin'in 21. yüzyıl Rusya'sında yansıyor. Ve şimdi, Rus şovenizmi, kendi çıkarlarını gözeten, itaatkâr memurlardan oluşan ve yerleşik despotlarına olan bağlılıkları en büyük öncelikleri olan bir rejimde yeni bir ifade buldu.
Putin, 1999'da Çeçenistan'a yaptığı acımasız saldırıyla, Rusya'nın alışılmış "güçlü adam" liderlik idealini yeniden canlandırarak gücünü pekiştirdi; bu saldırı, kendi yarattığı ulusal bir krizi de beraberinde getirdi. Sovyet sonrası Rusya'nın geleneksel maneviyat anlayışının yeniden canlanması, geçmişteki imparatorluk ihtişamını hatırlatan aşırı ifade edilmiş bir tarihsel vatanseverlik duygusuyla birleşerek kötü niyetli bir milliyetçiliğe yol açtı. Bu durum, Batı'ya duyulan köklü bir nefretle beslenen çatışmalar için uygun bir zemin oluşturdu.
Putin'in otoritesinin merkezileştirilmesinin devam etmesi, hem kendi güvenliğini hem de diktatör olarak uzun ömrünü garanti altına aldı ve Rus hegemonyası vizyonunu, artık doktrin haline getirdi. Bu durum, Orwell'in milliyetçilik anlayışını, yani iktidar hırsının kendi kendini kandırmayla birleştiği ve kişinin eylemlerine yönelik her türlü gerekçenin doktrinsel anlatıyı desteklemek için haklı görüldüğü düşüncesini hatırlatıyor. Zayıf bir şekilde sınırlandırılmış otoriter bir rejimin inançları, ister yasal emsal ister ahlaki temele dayalı olsun, karşı argümanlara sağır kalır. Önemli olan tek şey doktrinin ilerlemesidir.
Putin'in Ukrayna'daki ve Rusya'nın Avrupa ile olan batı sınırındaki diğer yerlerdeki gündemi değişmezdir ve Putin'in düşünce tarzına göre uzlaşma arama gibi saçma fikirler, Batı'nın endişelerinin periyodik olarak yatıştırıldığı bir maskaralığın devam etmesi için fırsat yaratır. Bu konudaki mevcut ABD pozisyonu, ateşkes arama yönündeki orijinal hedefinden çok uzaktır. Ciddi müzakereler başlamadan önce Kremlin'in taleplerine boyun eğerek, bu savaşın saldırganı üzerinde etki yaratabileceğine dair aşırı özgüvenli inanç, kötü bir şekilde kurgulanmıştır. Savaş suçları mirası biriktirmiş bir Rus diktatörüyle yapılabilecek tek etkili müzakere, başarısız olması durumunda ne olacağının kesin bir şekilde kendisine anlatıldığı bir müzakeredir. Bu mesajı iletmedeki başarısızlık, öncelikle Trump yönetimine ve bu olaydaki mevcut anlamsız ve etkisiz müdahalesine aittir.
Bu nedenle, Avrupa kararlı bir şekilde hareket etmek ve Churchill'in "insanlığın öğrenmeye karşı kesinleşmişliği" hakkındaki o kader belirleyici uyarısından kaçınmak zorundadır. Aksi takdirde, gelecek nesiller boyunca yine kötü niyetli bir Rusya ile uğraşmak zorunda kalacak ve kendi içine bakmaktan başka çaresi kalmayacaktır.
Telif hakkı ©Kost Elisevich, MD, PhD 2025. Tüm hakları saklıdır. Bu içeriğin yasa dışı çoğaltılması derhal yasal işlem başlatılmasına neden olacaktır.