Pútín leikur Trump fyrir lítinn ávinning

Ekki var mikið að vænta af þríhliða leiðtogafundinum sem Úkraínu, Bandaríkin og Rússland áttu að halda í Abú Dabí 10.-11. nóvember 2026. Kröfur Rússlands hafa verið þær sömu og í upphafi stríðsins. Þær munu haldast óbreyttar nema Vladímír Pútín neyðist til að horfast í augu við hörmungar sem líkjast falli stjórnar sinnar, með eða án algers hernaðarlegs ósigurs. Á yfirborðinu virðist stjórn Trumps ekki aðeins sýna fram á djúpstætt skilningsleysi á óbilgirni Pútíns heldur einnig sögulegum og menningarlegum þáttum sem liggja að baki vel rökstuddu vantrausti Úkraínu á Rússland. Aðferð Bandaríkjanna við að semja um endalok átakanna mun hætta að mistakast þegar þau hætta að gera sig vandræðalega fyrir Kreml með virðingu sinni gagnvart Pútín. Hingað til hefur það aðeins leitt til þess að stríðið verður lengt. ... Meira af Pútín leikur Trump fyrir lítinn ávinning.

Slæmir leiðtogar og gagnlegir fávitar

Endurtekin martröð sögunnar hefur verið komu kjörinna leiðtoga sem öðluðust völd með því að efla popúlískan hugsunarhátt gagnvart sundrandi málum eins og innflytjendamálum, kynþáttafjandskap og stéttabaráttu. Loforð þeirra um breytingar myndi kosta sitt – sú opinberun að framkvæmdavaldið veitti heimild til að breyta stjórnunarháttum til að henta tilgangi sínum. Breytingar myndu koma í formi dómsúrskurða og fjárhagslegs þrýstings á stofnanir sem áttu að hefta handahófskennda framkvæmd framkvæmdavalds yfir almannaheill og eftirlit með samfélaginu með öðrum hætti. Þetta mynstur er kunnuglegt og hefur komið fram á 20. öld, einkum í Sovétríkjunum og nasistaþýskalandi. Það leiddi til stofnunar kúgandi einræðisstjórna sem ekki aðeins komu á stjórn á eigin samfélagi heldur réðust einnig á utanríkisstefnu sem gerði heiminn óöruggari. ... Fleiri slæmir leiðtogar og gagnlegir fávitar

Pútín grefur enn eina holuna til hvergi

Vladímír Pútín heldur áfram að berjast gegn Úkraínu í von um að sigra í átökum sem hafa óvart afhjúpað veikleika og varnarleysi Rússlands fyrir heiminum. Þegar Rússland missir tökin á Krímskaga; verður fyrir miklu tapi á fótgönguliði, vopnum og landsvæði; horfir upp á bæði jarðefnaeldsneytisútflutningsiðnað sinn hverfa og stór fyrirtæki hrynja; og verður vitni að því að fjármálastofnanir þess fylgja í kjölfarið, kýs Pútín að beina athygli sinni að því að auka blönduð stríð gegn Evrópu eins og til að beina athyglinni að mistökum sínum í Úkraínu. Aðgerðir Rússlands í síðarnefnda tilfellinu eru orðnar svo opinberar að afneitun býður aðeins upp á háðung. Líklega miðast tilgangur aðferðarinnar við að veikja ákveðni þjóða sem styðja Úkraínu, þó að hún geti einnig augljóslega nært löngun rússneskrar almennings til að ráðast á Vesturlönd, sem Pútín hefur lýst sem fulltrúa óánægju þeirra. ... Meira Pútín grefur enn eina holu niður í hvergi.

Rússland, hið brotna

Samfélög raskast hvað mest þegar stjórnin hrynur í ofbeldisfullu valdaráni, byltingu eða beið ósigur í stríði. Stórveldi verða fórnarlömb hörmunga þegar þau klárast sú orka sem eitt sinn knúði kraft uppruna þeirra og mótaði samfélagsgerð þeirra. Það lúmska ferli sem virðist oft leiða til þessara afleiðinga má sjá þegar einræðisstjórnendur, með eigin hagsmuni að leiðarljósi, reyna að einoka völdin með því að neita borgurum um réttindi þeirra. Þeir gera það með því að grafa undan sjálfstæðum fjölmiðlum, beita stjórn á löggjafarvaldi sem ætlað er að þjóna fólkinu beint, fylla dómskerfið með dómurum sem eru meira í samræmi við markmið framkvæmdavaldsins en stjórnarskrárinnar og með því að efla öfluga yfirstétt auðmanna sem auðveldar nauðsynlega stjórn á samfélaginu. Eftir nokkurn tíma missa þjóðræknislög ákafa sinn gegn bakgrunni kúgunar, spillingar, rangra upplýsinga, gríðarlegs óhóflegs auðsmunar og hrörnandi félagslegs innviða. Fjárhagslegt hrun, efnahagsleg örvænting og misheppnuð stríðsátök munu flýta fyrir hnignuninni og skilja samfélagið eftir í leit að von um betri framtíð sem nú virðist utan seilingar. ... Meira Rússland, hið brotna

Öðruvísi stríð: Líkanagerð á niðurstöðum í ósamhverfu og óhefðbundnu stríði

Þrátt fyrir greinilega yfirburði í vopnabúnaði, skotfærum og hermannafjölda hafa þjóðir sem njóta stuðnings, oft, staðið langt undir væntingum þegar kemur að því að ná markmiðum sínum í stríði. Margir þættir geta skýrt þetta - landslag, starfsandi, flutningar, iðnaðargeta og fjármál, svo eitthvað sé nefnt sem Carl von Clausewitz vísaði til í áhrifamiklu verki sínu „Um stríð“, sem gefið var út árið 1832. Mikilvægara er að spálíkön um niðurstöður, sem aðallega byggjast á breytum sem dregnar eru af stríðsreynslu 19. og 20. aldar, virðast ófullnægjandi á 21. öldinni. Gamli sovéski stíll Rússa við að heyja stríð vakti fljótt alþjóðlega athygli á fyrstu stigum innrásar sinnar í Úkraínu þegar þeim mistókst að ná markmiði sínu um að ná Kænugarði og þeir neyddust til að hörfa inn í austurhluta landsins þar sem þeir hafa að mestu leyti staðið í stað næstu fjögur árin. Nokkur bakslög fylgdu í kjölfar hraðra nýjunga í viðnámsstefnu Úkraínu sem hafa ekki aðeins þróast á vígvellinum heldur einnig í viðleitni þeirra til að grafa undan rússneskum hagkerfi. ... Meira Öðruvísi stríð: Líkanagerð niðurstaðna í ósamhverfu og óhefðbundnu stríði

Lygarheimur Rússlands, kúgunar og brotpunktur hans

Rússnesk stjórnvöld hafa lengi logið að þjóð sinni síðustu öldina, meira en flest önnur stjórnkerfi. Svik þeirra hafa birst á ýmsa vegu, en sú alvarlegasta í seinni tíð hefur verið dulnefni Vladímírs Pútíns sem „sérstaka hernaðaraðgerð“ (SMO). Í raun var þetta allsherjar innrás í næststærsta landsvæði Evrópu með það að markmiði að steypa stjórninni af stóli og koma á fót rússneskum stjórnvöldum og þar með gera landið að sjálfstæðu lýðveldi. Áætlað er að um 190.000 hermenn hafi verið safnað saman á fjórum mánuðum á landamærum Úkraínu undir því yfirskini að heræfing væri svipuð og sú sem var gerð innan við ári áður. Í janúar 2022 lýsti utanríkisráðherra Rússlands, Sergey Lavrov, því yfir að Rússland vildi ekki stríð við Úkraínu og samt sem áður gerðist það án nokkurrar kveikju í millitíðinni. ... Meira um lygaheim Rússlands, kúgunar og brotpunktinn.

Vladímír Pútín og hæðin sem hann er dreginn til að deyja á

Er Vladímír Pútín fær um að sætta sig við vaxandi áhyggjur af stöðu mála í Rússlandi sem stríð hans í Úkraínu hefur valdið? Átökahneigð hans hefur ráðið ríkjum í stjórnmálum mestan hluta 25 ára hans við völd, allt frá stríðinu í Tsjetsjeníu (1999 – 2009), innrás í Georgíu (2008), Donbas-stríðið (2014 – 2022), sýrlenska borgarastyrjöldin (2015 – 2024) og innrásina í Úkraínu (2022 – nútíðin). Þessi stefna hefur viðhaldið útgáfu Pútíns af sögulegu rússnesku „sterka manninum“ sem stýra örlögum Rússlands, þar sem öryggi þjóðarinnar kemur á kostnað einstaklingsfrelsis. Í leiðinni hefur Pútín tryggt sér vald sem forfeður hans í keisaraveldinu höfðu áður en nú með þeim viðbótarkosti að innra öryggiskerfi sé mun fullkomnara. Vandamálið sem hann stendur frammi fyrir á þessari stundu er múrinn sem hann hefur rekist á bæði hernaðarlega og efnahagslega. Spurningin sem Rússar standa nú frammi fyrir hlýtur að snúast um hvort Pútín sé andlega fær um að sigrast á eigin göllum til að bjarga landinu frá tortímingu. … Meira um Vladímír Pútín og hæðin sem hann er dreginn að deyja á

Að minnka Rússland: Landamæraárás Úkraínu

Innan landamæra sinna stendur Úkraína frammi fyrir rússneskum herjum í austri og suðaustri og verndar að öðru leyti borgara sína um allt landið gegn loftárásum Rússa á borgir þess. Stríð Vladímírs Pútíns hefur aðallega skipt sér í tvær tafarlausar aðferðir: 1. að ná og halda landsvæði, sérstaklega í Donbas, til að hernema að fullu sum héruð í austurhlutanum, og 2. að hræða úkraínska borgara til að veikja ákveðni þeirra og sækjast eftir friði. Undanfarin 3,5 ár hefur Úkraína, með stuðningi yfir 40 þjóða um allan heim, staðist árás Rússa á fullveldi sitt og fólk með þeirri seiglu sem venjulega er eignað tiltölulega miklu stærri þjóð. Því hefur tekist ekki aðeins með hugrekki sem birtist í bardaga heldur með slægð, nýsköpun og ótrúlegri dirfsku í framkvæmd. Þó að Pútín hafi einbeitt sér að handahófskenndri eyðileggingu á almennu lífi og innviðum og vísvitandi fórn rússneskra hermanna fyrir takmarkaðan landvinning, hefur Úkraína tekið að sér þá mjög stefnumótandi aðferð að grafa undan hernaðariðnaði sínum og fjármagninu sem styður hann. ... Meira: Að minnka Rússland: Landamærasókn Úkraínu