Orbán og popúlismi í Evrópu

Rétt handan við landamærin frá Eistlandi, á rússnesku yfirráðasvæði, stendur mjög áberandi skilti með einföldum yfirlýsingum: „Rússland þekkir engin landamæri,“ dæmigerður rússneskur sjálfsánægjubragur sem ætlað er að hræða minni þjóð sem hefur staðið þétt með Úkraínu í núverandi stríði við Rússland; stríð þar sem Rússland hefur gert það ljóst að það virðir ekki landamæri fullvalda ríkja. Það stendur sem viðvörun til allra þjóða í nágrenninu – Eystrasaltsríkjanna, Finnlands, Póllands, Slóvakíu, Ungverjalands, Rúmeníu, Moldóvu, Kasakstan, Aserbaídsjan, Armeníu, Georgíu. ... Meira Orbán og popúlismi í Evrópu

Fjármögnun mótspyrnu 2022-2024

Nokkrir þingmenn í fulltrúadeild Bandaríkjanna eru andvígir þeirri hugmynd að Úkraína þurfi á stuðningi þeirra að halda í viðnámsstríði sínu gegn Rússlandi og halda því fram, að því er virðist, að nægilega hafi verið veitt til þessa, að forgangsröðun fjárlaga ætti að beina annað, en jafnframt endurtaka þeir frásögnina, án réttlætingar, að úthlutun aðstoðar til Úkraínu hafi verið illa stjórnað og mikið hafi farið til spillis í ferlinu. Röksemdafærslan er óheiðarleg, ekkert annað en uppspunnir pólitískar yfirlýsingar sem sýna fram á djúpstæða fáfræði um alþjóðlegar afleiðingar fyrirhugaðrar aðgerðaleysis þeirra. ... Meiri fjármögnun viðnámsstríðis 2022-2024

Pútín, Rómönsku Ameríka, blendingahernaður og landamæri Bandaríkjanna

Þeir sem telja að Rússland undir stjórn Vladímírs Pútíns og stríð hans í Úkraínu hafi lítið að gera með innanríkismál í Bandaríkjunum og einnig gefa lítið gaum þeim áhrifum sem stjórn hans hefur í Mið-Austurlöndum, Afríku og Rómönsku Ameríku vegna þess að það virðist skipta litlu máli fyrir þá sjálfa eða heiminn í heild, eru meira en kominn tími til að endurskoða málin. Frá lokum síðari heimsstyrjaldarinnar hefur Rússland verið í átökum við Bandaríkin og keppt um alþjóðlegan ávinning, bæði hernaðarlega og landfræðilega. Upplausn Sovétríkjanna árið 1991 stöðvaði þetta tímabundið þar til Pútín komst til valda árið 2000. Í kjölfarið var endurreisn einræðisstjórnar með það að markmiði að endurskapa einhvers konar eftirlíkingu af rússnesku heimsveldi fortíðarinnar. Í leiðinni hefur Pútín aflað sér orðspors sem ákærður alþjóðlegur glæpamaður og sýnt heiminum fram á vanvirðingu sína fyrir réttarríkinu og velferð mannkynsins. Hegðun Pútíns á alþjóðavettvangi hefur leitt til fjölda grimmdarverka sem framin hafa verið innan hans eigin Rússlands, Lýðveldisins Tsjetsjeníu og þjóðanna Georgíu, Sýrlands og nú Úkraínu. … Meira um Pútín, Rómönsku Ameríku, blendingahernað og landamæri Bandaríkjanna.

Innlendi Pútín (2. hluti)

Skynjun á frammistöðu alræðisstjórnar snýst alfarið um leiðtoga hennar. Árangur og mistök eru öll til þess leiðtoga sem að lokum verða til þess að hann getur metið hvort kostnaðurinn við undirgefni hafi verið þess virði að fórna einstaklingsbundnum og samfélagslegum frelsisréttindum. Gefinn nægur tími, þegar þessir eiginleikar safnast upp á efnahagsreikningi sögunnar, er tekin ákvörðun, bæði að utan og innan, um hvort sagan brosir til þess leiðtoga og þar af leiðandi til viðkomandi þjóðar sem er sekur um aðild, eða snýr sér undan í viðbjóði. Séð að utan er Rússland Vladímírs Pútíns nú viðurkennt af flestum þjóðum sem stríðsgjarnt og ógnandi, mannlaust og óáreiðanlegt. Innan frá, með núverandi þróun sinni, er það dæmt til að verða misheppnað ríki, mengað af meðfæddri spillingu og ófært um að veita nægilega grunnþjónustu sem þarf fyrir nokkur af víðfeðmum svæðum þess. Eftir meira en 20 ár hefur forysta Pútíns valdið skömm yfir Rússland og fólk þess og efnahagslegum aðstæðum sem munu halda áfram að ásækja landið í komandi kynslóðum. Það er kominn tími til að skoða Rússland Pútíns innan frá. ... Meira Innlendir Pútín (2. hluti)

Innlendi Pútín (1. hluti)

Á síðustu öld hafa rússneskir leiðtogar, að einum undanskildum, reynt að koma sér á framfæri fyrir eigin stjórnvöldum og þjóð sinni með því hversu vel þeim tókst að takast á við átök við Vesturlönd. Með öðrum orðum, þeir hafa verið staðfastir í þeirri hugmynd að hernaðarleg og alþjóðleg yfirráð yfir Bandaríkjunum (Bandaríkjunum) hafi verið grundvallaratriði í skynjun þeirra á villandi og gróflega ofmetinni kapphlaupi til efsta sætinu sem of oft skildi velferð þjóðarinnar eftir. Einræðisleg forysta í gervi sovésks kommúnistaríkis með áherslu á vöxt hernaðar- og iðnaðarmáttar síns olli að lokum efnahagslegu falli stjórnar þeirra og þar með hruni Sovétríkjanna. Það mun gera slíkt hið sama á núverandi öld. ... Meira um innanlands Pútín (1. hluti)

Áform Pútíns um heimsveldi á móti ótta Pútíns við innrás NATO

Fjölmargar ritgerðir hafa birst á síðasta ári um aðgerðir Norður-Atlantshafsbandalagsins (NATO) við að kynda undir ákvörðun Vladímírs Pútíns um að ráðast inn í Úkraínu, fullvalda ríki, í tilraun til að ná stjórn þess í þeim tilgangi að koma í veg fyrir að það yrði aðild að NATO. Í raun var það hægfara og af ásettu ráði innrás NATO í Rússland sem var kjarninn í málinu. Yfirlýst markmið Pútíns var hins vegar að afnasista og afvopna Úkraínu vegna þess að hann leit á hana sem ógn við Rússland og alla þjóðernishópa Rússa í Úkraínu. Við höfum enn ekki séð skýr rök sem réttlæta ásökunina og síðari aðgerðir sem ekki koma stjórn hans og Rússlandi í uppnám fyrir meirihluta heimsins. ... Fleiri áform Pútíns um heimsveldi vs. ótti Pútíns við innrás NATO

Lúkasjenkó gegn Hvíta-Rússlandi

Alexander Lukashenko, einræðisherra Hvíta-Rússlands og virtist stoltur af því, komst til valda sem fyrsti forseti landsins árið 1994 eftir upplausn Sovétríkjanna þremur árum áður. Sem sannur fylgismaður gamla sovéska stjórnarinnar hélt hann ríkiseign á helstu atvinnugreinum og fékk vald til að víkja þinginu frá, og styrkti smám saman mjög miðstýrða völd sín fyrir árið 1996. Rússneska tungumálið fékk jafngilda stöðu og hvítrússneska og efnahagsleg tengsl við Rússland styrktust þegar löndin tvö mynduðu samveldi árið 1996. Hið síðarnefnda þróaðist í sambandsríki Rússlands og Hvíta-Rússlands með undirritun samnings árið 1999. Þetta sambandsríki formlega samþættingu hagkerfa þeirra, sem einnig bættist við bæði leyniþjónustur þeirra og varnarmál. Hvíta-Rússland, sem var mun veikari af tveimur, myndi greinilega fá bæði fjárhagslegt og hernaðarlegt öryggi í samkomulaginu. Ferlið var þó ekki auðvelt fyrir Lukashenko. ... Meira Lukashenko gegn Hvíta-Rússlandi