Lasair a Lasadh agus í a Choinneáil Dóite
Bliain ó shin, thosaigh cogadh ar scála nár fhacthas ó Chogadh Domhanda II – bhíothas ag súil go dtarlódh cás “béar i gcoinne luch”. Ach chuaigh rudaí amú go han-ghearr don bhéar. Níor theith uachtarán agus a bhean chéile ach d’fhan siad sa bhaile lena muintir agus náisiún faoi ionsaí. Bhailigh saoránaigh ghnáth iad féin i gcosaintí críochacha chun a sráidbhailte, a mbailte agus a gcathracha a chosaint. D’fhoghlaim ceoltóirí, damhsóirí, oibrithe oifige, feirmeoirí, mná tí agus daoine eile ealaín an chatha, armáil siad iad féin dá réir agus d’ullmhaigh siad feistí pléascacha; athbheoíodh gluaiseacht pháirtíneach, ag meabhrú stair a bhí leabaithe sa tír seo le fada. Throid míleata ar ais agus ghnóthaigh siad cuid mhór den mhéid a cailleadh ar dtús. Le linn na bliana seo, d’fhulaing an tír go leor – cailleadh beatha, fuadaíodh leanaí, díláithríodh teaghlaigh. Rinneadh uafáis – básuithe mais, éigniú, céasadh, scriosadh tithe, ospidéal, agus acmhainní fuinnimh, agus iad uile chun mian deoraí a shásamh impireacht a athbhunú a raibh an stair tar éis a dhíbhe cheana féin. … Tuilleadh chun Lasair a Lasadh agus a Choinneáil Dóite