فریب پوتین: اوکراین، بلاروس و مسیر اروپای شرقی

لحظه موعود برای اروپا فرا رسیده است و در مواجهه با تجاوز مداوم روسیه در اوکراین، اقدامی لازم است، زیرا تعهد ایالات متحده، همانطور که قابل پیش‌بینی است، به دشمن دیرینه‌اش میدان می‌دهد. طرح‌های امپریالیستی ولادیمیر پوتین ابتدا متعهد به بازگرداندن اوکراین و بلاروس به آغوش روسیه است، قبل از اینکه گزینه‌های بازگرداندن کشورهای منطقه بالتیک و اروپای شرقی تحت هژمونی روسیه را بررسی کند. این بدان معنا نیست که پوتین در جاهای دیگر برای ایجاد بی‌ثباتی در اروپا مانند کشورهای بالکان غربی، آلمان، رومانی، لهستان، فرانسه، بریتانیا و سایر کشورها دخالت نمی‌کند. ... بیشتر پوتین: اوکراین، بلاروس و مسیر اروپای شرقی

بنابراین، چه کسی می‌خواهد بخشی از روسیه باشد؟

سه سال پیش، زمانی که روسیه با حمله به اوکراین، نیات امپریالیستی خود را آشکار کرد، با این باور بود که مردم اوکراین واقعاً هیچ کشوری از خود ندارند. همانطور که معلوم شد، برخلاف میل روسیه، اوکراینی‌ها خلاف این فکر می‌کردند، و همین کافی بود تا آنها بیش از هزار روز جنگ وحشیانه را با نوعی اراده ملی که هر ملتی را به چالش می‌کشد، تحمل کنند. در این فرآیند، آنها خسارات سنگینی به ارتش روسیه وارد کرده‌اند، به طوری که اکنون روسیه برای حفظ یک تهاجم مؤثر در تلاش است، در حالی که اقتصاد جنگی آن در صورت ادامه روند فعلی، در معرض فروپاشی قرار دارد. ... پس چه کسی می‌خواهد بخشی از روسیه باشد؟

ناکارآمدی مداوم سیاست خارجی آمریکا در اوکراین

نشانه‌های فعلی از درون دولت ترامپ نشان می‌دهد که قصد دارد به یک دهه ناکامی در مقابله مناسب با تجاوز روسیه در اوکراین پایان دهد، چیزی که اکنون می‌توان آن را تسلیم قریب‌الوقوع در برابر سرسختی ولادیمیر پوتین دانست. این در حالی است که او رئیس جمهور ایالات متحده را به خاطر انتخاب مجددش ستایش می‌کند. پوتین در ادامه دونالد ترامپ را «مردی باهوش و عملگرا» دانسته و گفته است که «اگر پیروزی او در سال ۲۰۲۰ دزدیده نمی‌شد»، ممکن بود بحرانی وجود نداشته باشد. در عوض، دومی به طرز چشمگیری ولادیمیر زلنسکی را به خاطر جنگ سرزنش کرده است، زمانی که تصمیم گرفت اوکراین را در مواجهه با تهاجم فوریه ۲۰۲۲ روسیه تسلیم نکند، که نشان دهنده عدم درک جدی از وضعیت توسط یک رئیس جمهور ناآگاه است. وضعیت فعلی جهل پس از چندین سال رهبری ایالات متحده است که با عمق نیات پوتین در اروپای شرقی و به ویژه اوکراین روبرو نشده است. ... ادامه مطلب عملکرد ضعیف مداوم سیاست خارجی آمریکا در اوکراین

مذاکره با یک جنایتکار جنگی - تاریخچه‌ای از فریب

در سال ۱۹۳۸، آدولف هیتلر، صدراعظم آلمان، نیروهایی را در امتداد مرز چکسلواکی مستقر کرد، با این هدف آشکار که به منطقه سودتنلند حمله کند، به این بهانه واهی که جمعیت غالب آلمانی ساکن در آن در معرض تهدید هستند. به امید جلوگیری از جنگ جهانی دیگری، پس از آنکه آلمان در سال‌های اخیر اقدامات تحریک‌آمیزی انجام داده بود، نویل چمبرلین، نخست‌وزیر بریتانیا، با هیتلر، بنیتو موسولینی از ایتالیا و ادوارد دالادیه از فرانسه دیدار کرد، در حالی که ادوارد بنش، رئیس‌جمهور چکسلواکی، غایب بود. ... ادامه مطلب مذاکره با یک جنایتکار جنگی - تاریخچه‌ای از فریب

وضعیت رو به زوال دنیای پوتین

احساس فوق، که ظاهراً ریشه در کتاب مقدس دارد، به خوبی با وقایع اخیر سوریه و سرنگونی رژیم استبدادی و نسلی اسد همخوانی دارد. این فروپاشی در عرض چند روز برای رژیمی که قدمت آن به سال ۱۹۷۱ برمی‌گردد، رخ داد، زمانی که حافظ اسد در یک کودتا به ریاست جمهوری سوریه رسید و آن را در سال ۲۰۰۰ به پسرش بشار منتقل کرد. بشار اسد روابط چندین دهه‌ای سوریه با ایران و شبه‌نظامیان نیابتی منطقه‌ای آن، حماس و حزب‌الله، را ادامه داد و به ایجاد یک حکومت وحشت از قتل‌ها و حبس‌های آشکار منجر شد و محکومیت غرب را به همراه داشت. همه اینها با فروپاشی فاجعه‌بار رژیم و رها کردن رهبر آن به پایان رسید. تا اینجا، این موضوع جایگاه مشکوک ولادیمیر پوتین را در افکار عمومی جهانی برجسته می‌کند. ... ادامه وضعیت رو به زوال دنیای پوتین

کارشناسان منفی‌باف و آینده اوکراین

در یک درگیری طولانی مدت، مشاهده رویکردهایی که سعی در ایجاد چیزی دارند که تصور می‌شود یک مصالحه معقول است، امری رایج است. هدف، صرف نظر کردن از رنج بیشتر است، اما اغلب اوقات، درگیری مورد بحث به طور غیرقابل توجیهی به عنوان بخشی از دستور کار یک متجاوز آشکار اجرا شده است. برخی از کارشناسان، اجتناب‌ناپذیری نتیجه خاص یک درگیری را بر اساس معیارهای ساده‌ای مانند اندازه جمعیت، ذخیره نظامی و ظرفیت تولید اعلام می‌کنند. این افراد معمولاً به نفع متجاوز استدلال می‌کنند. در این فرآیند، آنها عواقب مربوط به قربانی تجاوز و وضعیت ناپایدار آینده آن را نادیده می‌گیرند. آنها اجازه می‌دهند نظم جهانی بدون اذعان به اینکه ریشه مشکل تقریباً به همان شکلی که از ابتدا بوده است، ادامه یابد. ... ادامه مطلب: کارشناسان مخالف و آینده اوکراین

چین، کوو وادیس؟

چرا چین باید خود را با یک دولت خودکامه سرکش مانند روسیه که آشکارا منشور سازمان ملل متحد را با حمله به یک کشور مستقل نقض کرده، مرتکب جنایات بی‌شماری شده و با اختلال در توزیع مواد غذایی و مهاجرت‌های دسته‌جمعی فرامرزی، رنج‌های انسانی جهانی را افزایش داده است، همسو کند؟ انگیزه احتمالی چنین درگیری در درازمدت چیست، در حالی که قطب‌نمای اخلاقی چین در صحنه جهانی زیر سوال رفته است؟ طرح آن برای یک نظم جهانی چندقطبی به دنبال به چالش کشیدن نظم جهانی فعلی به رهبری ایالات متحده است که در چند دهه گذشته با موفقیت شکل گرفته است. اما چگونه می‌توان طرح چین را درک کرد وقتی اقدامات آن با نیات اعلام شده‌اش مغایرت دارد؟ ... بیشتر ، کوو وادیس؟

آبله جهانی روسیه

شرارت ولادیمیر پوتین فراتر از مرزهای اوکراین گسترش یافته است. همسایگان نزدیک روسیه در اتحادیه اروپا می‌توانند به ابزارهای مختلفی که از طریق آنها تهدید می‌شوند، گواهی دهند - مهاجرت گسترده مهندسی شده که سعی در بی‌ثبات کردن نظم اجتماعی دارد، حملات سایبری به نهادهای مالی و دولتی، کمپین‌های اطلاعات نادرست متمرکز بر نارضایتی‌های اجتماعی، خرابکاری، ترور و سایر ابزارهایی که در اینجا به تفصیل شرح داده خواهد شد. با این حال، نزدیکی ارضی پیش‌نیاز نفوذ روسیه نیست. رویکردهای مشابهی در مورد سایر ملت‌ها در سراسر جهان و به ویژه در غرب اعمال شده است که پوتین آنها را به شیوه معمول تربیت شوروی خود، دشمن نمونه خود می‌داند. ... ادامه آبله روسی جهانی

مسیر پوپولیسم به سوی اقتدارگرایی: شگفتی‌های غرب

قبل از اینکه بیش از حد شیفته‌ی این تصور شویم که دولت روسیه و حکومت آن، الگویی برای تقلید ماست و نوع مشارکتی است که باید در جهانی که به طور فزاینده‌ای به امنیت در برابر تهدیدات جهانی جنگ، فروپاشی اقتصادی، تغییرات اقلیمی و بیماری نیاز دارد، به دنبال آن باشیم، بررسی به موقع الگویی که روسیه ارائه می‌دهد، مناسب است. سرنوشت روسیه چنان با آرمان‌های دیکتاتور ساکن خود گره خورده است که اکنون نه تنها با شکست نظامی در تلاشی نسنجیده برای غلبه بر یک ملت مستقل همسایه، بلکه با رسوایی فروپاشی نهایی اقتصادی نیز روبرو است. برخی از کشورهای اروپایی و غربی به جای اجتناب از چنین «نقاط ضعف» حکومت استبدادی، درگیر ایده‌ی پیروی از نسخه‌های خود از آرمان‌های پوپولیستی شده‌اند. مجارستان ویکتور اوربان، که در مسیر افول به حکومت استبدادی قرار دارد، از اکثر کشورهای دیگر در مسیر وحشیانه‌اش به سوی استبداد مشابه، جلوتر است و بنابراین به همان اندازه برای بررسی مشابه مناسب است. ... ادامه‌ی مسیر پوپولیسم به سوی اقتدارگرایی: شگفتی‌های غرب

زمان تصمیم‌گیری در اوکراین فرا رسیده است

از زمان آغاز آن و تا همین اواخر، یک جنگ نامتقارن در اوکراین در جریان بوده است. این جنگ باعث نوآوری‌های قابل توجهی از سوی اوکراین شده است، اما همچنین مانع از آن شده است که ارتش این کشور تلاش‌های جنگی خود را با همان گزینه‌ها و مزایای استراتژیک موجود برای مهاجم روسی انجام دهد. سلاح‌های دفاعی در اوایل جنگ ارائه شد و با تأثیر زیادی برای دفع روس‌ها از بسیاری از دستاوردهای اولیه ارضی آنها مورد استفاده قرار گرفت. ... ادامه مطلب زمان قاطعیت در اوکراین فرا رسیده است