ائتلاف کشورهای مشکل‌دار روسیه و سرپیچی اوکراین

جنگ روسیه علیه اوکراین شاهد مشارکت فعال سه حکومت خودکامه متحد دیگر - بلاروس، کره شمالی و ایران - در پیگیری بزرگترین درگیری نظامی اروپا از زمان جنگ جهانی دوم بوده است. شریک چهارم، چین، به دلایلی که برای رهبران مربوطه‌شان بهتر از کل جهان شناخته شده است، حمایت نامحسوس اما شناخته شده‌ای از جنگ روسیه ارائه داده است. علیرغم فقدان توجیه کافی برای تهاجم روسیه، رهبران این حکومت‌های خودکامه ظاهراً به دلیلی جز اهداف معامله‌گرایانه از هر نوع، درگیر شدن در این جنگ را مناسب دیده‌اند. ... ادامه مطلب ائتلاف کشورهای آشفته روسیه و سرکشی اوکراین

فریب پوتین: اوکراین، بلاروس و مسیر اروپای شرقی

لحظه موعود برای اروپا فرا رسیده است و در مواجهه با تجاوز مداوم روسیه در اوکراین، اقدامی لازم است، زیرا تعهد ایالات متحده، همانطور که قابل پیش‌بینی است، به دشمن دیرینه‌اش میدان می‌دهد. طرح‌های امپریالیستی ولادیمیر پوتین ابتدا متعهد به بازگرداندن اوکراین و بلاروس به آغوش روسیه است، قبل از اینکه گزینه‌های بازگرداندن کشورهای منطقه بالتیک و اروپای شرقی تحت هژمونی روسیه را بررسی کند. این بدان معنا نیست که پوتین در جاهای دیگر برای ایجاد بی‌ثباتی در اروپا مانند کشورهای بالکان غربی، آلمان، رومانی، لهستان، فرانسه، بریتانیا و سایر کشورها دخالت نمی‌کند. ... بیشتر پوتین: اوکراین، بلاروس و مسیر اروپای شرقی

آبله جهانی روسیه

شرارت ولادیمیر پوتین فراتر از مرزهای اوکراین گسترش یافته است. همسایگان نزدیک روسیه در اتحادیه اروپا می‌توانند به ابزارهای مختلفی که از طریق آنها تهدید می‌شوند، گواهی دهند - مهاجرت گسترده مهندسی شده که سعی در بی‌ثبات کردن نظم اجتماعی دارد، حملات سایبری به نهادهای مالی و دولتی، کمپین‌های اطلاعات نادرست متمرکز بر نارضایتی‌های اجتماعی، خرابکاری، ترور و سایر ابزارهایی که در اینجا به تفصیل شرح داده خواهد شد. با این حال، نزدیکی ارضی پیش‌نیاز نفوذ روسیه نیست. رویکردهای مشابهی در مورد سایر ملت‌ها در سراسر جهان و به ویژه در غرب اعمال شده است که پوتین آنها را به شیوه معمول تربیت شوروی خود، دشمن نمونه خود می‌داند. ... ادامه آبله روسی جهانی

پوتین، آمریکای لاتین، جنگ ترکیبی و مرز ایالات متحده

برای کسانی که فکر می‌کنند روسیه‌ی ولادیمیر پوتین و جنگ او در اوکراین ارتباط چندانی با وضعیت داخلی ایالات متحده ندارد و به همین ترتیب به نفوذ رژیم او در خاورمیانه، آفریقا و آمریکای لاتین توجه کمی دارند، زیرا به نظر می‌رسد که این نفوذ برای خودشان یا جهان به طور کلی اهمیت چندانی ندارد، زمان آن رسیده است که تجدید نظر کنند. از پایان جنگ جهانی دوم، روسیه در حالت درگیری با ایالات متحده بوده و برای برتری جهانی، چه از نظر نظامی و چه از نظر ژئوپلیتیکی، رقابت می‌کرده است. انحلال اتحاد جماهیر شوروی (اتحاد جماهیر شوروی) در سال ۱۹۹۱ این وضعیت را موقتاً متوقف کرد تا اینکه پوتین در سال ۲۰۰۰ به قدرت رسید. آنچه در پی آن رخ داد، استقرار مجدد یک رژیم اقتدارگرا با هدف بازآفرینی نوعی کپی از امپراتوری روسیه در گذشته بود. در این فرآیند، پوتین برای خود شهرت یک جنایتکار بین‌المللی تحت تعقیب را به دست آورده و بی‌توجهی خود را به حاکمیت قانون و رفاه انسانی به جهانیان نشان داده است. رفتار پوتین در عرصه جهانی به مجموعه‌ای از جنایات منجر شده است که در داخل روسیه، جمهوری چچن و کشورهای گرجستان، سوریه و اکنون اوکراین رخ داده است. ... ادامه مطلب پوتین، آمریکای لاتین، جنگ ترکیبی و مرز ایالات متحده

هویت روسی به دستور پوتین

هویت ملی چیزی ذاتی است که به شیوه‌ای کافی ساخته شده تا به مردمی با ریشه‌های متنوع و نسل‌های بعدی، فرصت دهد تا خود و ملتشان را به یک موجودیت پایدار تبدیل کنند که به همان اصولی که آن ملت را به وجود آورده است، پایبند باشد. تحقق چنین هویتی اغلب با تراژدی ملی و تعهد بعدی برای غلبه بر آن توسط قدرت جمعی مردم کشور، تأیید می‌شود. همچنین با تعهد مداوم رهبری ملت به پایبندی به اصول اولیه و بیان حقیقت در مورد این اصول در برابر مردم، محقق می‌شود. قانون اساسی قرار است یادآوری ملموسی از این تعهد برای یک ملت و رهبری آن باشد. ... ادامه مطلب هویت روسی به دستور پوتین

لوکاشنکو در مقابل بلاروس

الکساندر لوکاشنکو، دیکتاتور بلاروس و ظاهراً به آن افتخار می‌کرد، در سال ۱۹۹۴ پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، سه سال قبل، به عنوان اولین رئیس جمهور این کشور به قدرت رسید. او که از نوادگان واقعی رژیم شوروی سابق بود، مالکیت دولتی صنایع بزرگ را حفظ کرد و قدرت انحلال پارلمان را به دست آورد و به تدریج تا سال ۱۹۹۶ اقتدار بسیار متمرکز خود را تثبیت کرد. زبان روسی جایگاهی معادل زبان بلاروسی پیدا کرد و روابط اقتصادی از پیش برقرار شده با روسیه با تشکیل یک کشور مشترک المنافع توسط دو کشور در سال ۱۹۹۶ تقویت شد. کشور دوم با امضای پیمانی در سال ۱۹۹۹ به دولت متحد روسیه و بلاروس تبدیل شد. این دولت متحد، ادغام اقتصادهای خود را رسمیت بخشید و سازمان‌های اطلاعاتی و دفاعی آنها نیز به آن اضافه شد. واضح است که هر چه بلاروس ضعیف‌تر باشد، در این ترتیبات، امنیت مالی و نظامی بیشتری به دست خواهد آورد. با این حال، این روند برای لوکاشنکو هموار نبود. ... ادامه لوکاشنکو در مقابل بلاروس