مروری بر جنبه‌های جهانی و منطقه‌ای فعلی در مورد جنگ روسیه در اوکراین
بخش دوم: روسیه و اروپا

روسیه مدت‌هاست که درگیر کمپینی از اطلاعات نادرست، دخالت‌های دولتی و انتخاباتی و خرابکاری آشکار در اروپا بوده است. این کار را در تلاشی برای تضعیف عزم و هماهنگی دفاعی ناتو انجام داده است. عملکرد ناامیدکننده ارتش روسیه در طول سال گذشته و وضعیت ناپایدار اقتصاد آن، احتمالاً تأکید بیشتری بر نیاز آن به حداقل موفقیت در تلاش‌های بدخواهانه‌اش در کل اروپا ایجاد می‌کند. روسیه باید این کار را انجام دهد تا خود را در معرض آنچه که آسیب‌پذیری‌های حتی بیشتر برای غرب خود می‌داند، قرار ندهد. بخش عمده‌ای از این تصور بیشتر از واقعیت است، اما روسیه همچنان در تبلیغات خود مبنی بر اینکه غرب تهدیدی ابدی برای موجودیت آن است، غرق است. در واقع، واقعیت این است که خود رژیم، بیش از ملتی که بر آن حکومت می‌کند، احساس تهدید می‌کند و آماده است تا هر اقدامی را که برای حفظ خود لازم است، صرف نظر از عواقب آن برای مردمش، انجام دهد. ... مروری بیشتر بر جنبه‌های جهانی و منطقه‌ای فعلی در مورد جنگ روسیه در اوکراین بخش دوم: روسیه و اروپا

همبستگی و هدف اروپایی در مواجهه با تهدید روسیه

اگر حقیقتی از تاریخ درگیری‌های جهانی آموخته شود، باید این باشد که مماشات به ندرت صلح پایدار را به ارمغان می‌آورد، زمانی که به نظر می‌رسد منجر به امتیازدهی ترجیحی به متجاوز می‌شود. نارضایتی‌های انتقام‌جویانه برای نسل‌ها ایجاد و تشدید می‌شوند و زخم‌ها بخشیده نمی‌شوند. حتی بدتر از آن، متجاوز وقتی به هدف اصلی نرسیده، سیر نمی‌شود. این درس جنگ جهانی آخر بود و درسی بود که به نظر می‌رسد اکثر افراد قصد فراموش کردن آن را دارند، به ویژه کسانی که احمقانه متقاعد شده‌اند که به نوعی از آسیب دور هستند یا کسانی که صرفاً می‌خواهند در شرایط کنترل‌شده‌تری به کسب درآمد بپردازند. عدم مواجهه با واقعیت سخت پایان دادن به جنگ با متوقف کردن تجاوز آشکار در مسیر خود، آینده‌ای را برای تکرار جنایات توسط همان متجاوز یا صرفاً یکی دیگر از همان نوع، رقم می‌زند. ... بیشتر اروپایی در مواجهه با تهدید روسیه

دفاع کانادا و اوکراین در برابر تجاوز روسیه - نفرت مشترک از اقتدارگرایی

کانادایی‌ها از اینکه به آنها گفته شود نباید کشور باشند، متنفرند، به خصوص از سوی یک رژیم آمریکایی که به طور فزاینده‌ای به سمت اقتدارگرایی متمایل است، درست همانطور که اوکراینی‌ها از این ایده که یک دیکتاتور روسی که در واقع به کشورشان حمله کرده، همین را به آنها بگوید، متنفرند. هم ایالات متحده و هم کانادا در حال بیدار شدن از این واقعیت سیاسی عجیب و غریب هستند که یک دولت غیرلیبرال در «شهر درخشان بر فراز تپه» به قدرت رسیده است، همانطور که رونالد ریگان زمانی واشنگتن دی سی را به تصویر کشیده بود. ... ادامه مطلب دفاع کانادا و اوکراین در برابر تجاوز روسیه - نفرت مشترک از اقتدارگرایی

وضعیت رو به زوال دنیای پوتین

احساس فوق، که ظاهراً ریشه در کتاب مقدس دارد، به خوبی با وقایع اخیر سوریه و سرنگونی رژیم استبدادی و نسلی اسد همخوانی دارد. این فروپاشی در عرض چند روز برای رژیمی که قدمت آن به سال ۱۹۷۱ برمی‌گردد، رخ داد، زمانی که حافظ اسد در یک کودتا به ریاست جمهوری سوریه رسید و آن را در سال ۲۰۰۰ به پسرش بشار منتقل کرد. بشار اسد روابط چندین دهه‌ای سوریه با ایران و شبه‌نظامیان نیابتی منطقه‌ای آن، حماس و حزب‌الله، را ادامه داد و به ایجاد یک حکومت وحشت از قتل‌ها و حبس‌های آشکار منجر شد و محکومیت غرب را به همراه داشت. همه اینها با فروپاشی فاجعه‌بار رژیم و رها کردن رهبر آن به پایان رسید. تا اینجا، این موضوع جایگاه مشکوک ولادیمیر پوتین را در افکار عمومی جهانی برجسته می‌کند. ... ادامه وضعیت رو به زوال دنیای پوتین

مسیر پوپولیسم به سوی اقتدارگرایی: شگفتی‌های غرب

قبل از اینکه بیش از حد شیفته‌ی این تصور شویم که دولت روسیه و حکومت آن، الگویی برای تقلید ماست و نوع مشارکتی است که باید در جهانی که به طور فزاینده‌ای به امنیت در برابر تهدیدات جهانی جنگ، فروپاشی اقتصادی، تغییرات اقلیمی و بیماری نیاز دارد، به دنبال آن باشیم، بررسی به موقع الگویی که روسیه ارائه می‌دهد، مناسب است. سرنوشت روسیه چنان با آرمان‌های دیکتاتور ساکن خود گره خورده است که اکنون نه تنها با شکست نظامی در تلاشی نسنجیده برای غلبه بر یک ملت مستقل همسایه، بلکه با رسوایی فروپاشی نهایی اقتصادی نیز روبرو است. برخی از کشورهای اروپایی و غربی به جای اجتناب از چنین «نقاط ضعف» حکومت استبدادی، درگیر ایده‌ی پیروی از نسخه‌های خود از آرمان‌های پوپولیستی شده‌اند. مجارستان ویکتور اوربان، که در مسیر افول به حکومت استبدادی قرار دارد، از اکثر کشورهای دیگر در مسیر وحشیانه‌اش به سوی استبداد مشابه، جلوتر است و بنابراین به همان اندازه برای بررسی مشابه مناسب است. ... ادامه‌ی مسیر پوپولیسم به سوی اقتدارگرایی: شگفتی‌های غرب

شانس پوتین (بخش ۴) – درختان و جنگل

تاریخ قرار است به عنوان ابزاری آموزشی برای نسل‌های آینده عمل کند. قرار است مسیری را برای تعیین اولویت‌هایی فراهم کند که راهنمای مشورت رهبران خواهد بود. اشتباهات گذشته اغلب ناشی از نارضایتی‌های ملی بوده است که توسط رژیم‌های اقتدارگرا با دستور کارهای خودخواهانه به سطح تب‌آلودی تبلیغ شده‌اند. وقتی جنگ نتیجه بوده است، نتیجه اغلب به شکست فاجعه‌بار برای متجاوز و شرمساری ملی طولانی منجر شده است، اما نه بدون اجتناب‌ناپذیری از غم و اندوه گسترده که بسیاری از ملت‌ها مجبور به مقابله با متجاوز شده‌اند. ... بیشتر پوتین (بخش 4) - درختان و جنگل

اوربان و پوپولیسم در اروپا

درست آن سوی مرز استونی در خاک روسیه، تابلویی بسیار مشهود با جمله‌ای ساده قرار دارد: «روسیه هیچ مرزی نمی‌شناسد»، یک جسارت خودخواهانه و مختص روسیه که برای ارعاب ملت کوچک‌تری که در جنگ فعلی اوکراین با روسیه محکم در کنارش ایستاده است، خودنمایی می‌کند؛ جنگی که روسیه در آن روشن کرده است که هیچ توجهی به مرزهای کشورهای مستقل ندارد. این تابلو هشداری است برای هر ملتی در مجاورت آن - کشورهای بالتیک، فنلاند، لهستان، اسلواکی، مجارستان، رومانی، مولداوی، قزاقستان، آذربایجان، ارمنستان، گرجستان... ادامه مطلب اوربان و پوپولیسم در اروپا