من یکی از بسیاری از کسانی هستم که حمله روسیه به اوکراین را یادآور شرارتی میدانم که به طور نامنظم اما مداوم در طول تاریخ ظهور میکند، که اغلب توسط رژیمهای اقتدارگرا رهبری شده و با احساسات ملیگرایانه قوی دامن زده میشود. والدین من زمانی که نیروهای نازی در سال ۱۹۴۱ به غرب اوکراین حمله کردند، طعمه چنین شرایطی شدند. مادرم در اواخر نوجوانی برای کار در مزرعه به آلمان برده شد و پدرم به عنوان رزمنده وارد جنگ شد تا در کنار لهستانیها در نیروهای مسلح بریتانیا بجنگد. او در ایتالیا زخمی شد و در نهایت به انگلستان رفت و در آنجا با مادرم آشنا شد. او به عنوان یک آواره وارد یک اردوگاه پناهندگان متفقین شده بود و از طریق حمایت اجتماعی به انگلستان آورده شد. این زوج به کانادا رفتند، جایی که من در آنجا متولد شدم.
من در یک جامعهی اوکراینی-کاناداییِ بههمپیوسته بزرگ شدم که اکثریت آن تجربیات مشابهی از سختیها و غم از دست دادن بستگانشان داشتند. همه ما همچنین با خاطرهی قحطی بزرگ، هولودومور، دههی ۱۹۳۰ که توسط استالین تحمیل شد، پیوند خورده بودیم. در آن زمان، روسیه بهطور سیستماتیک غلات را برای تغذیهی شهرهای خود میدزدید و به روزنامهنگاران غربی که از ورود به روستاها منع شده بودند، نشان میداد که نظم اجتماعی تازه تأسیسشدهی آنها چقدر موفق بوده است. همه مرگ میلیونها اوکراینی از گرسنگی و بیرحمیای که این سیاستها با آن اجرا میشدند را به یاد داشتند. همه وحشت بزرگی را که در اواخر دههی ۱۹۳۰ رخ داد، به یاد داشتند، زمانی که استالینِ پارانوئید، محاکمههای سیاسیِ ساختگیِ اعضای دانشگاه، قانونگذاران، پرسنل نظامی، وکلا و دیگران را که کمونیستهای ضد استالینی تلقی میشدند، انجام داد. تخمین زده میشود که ۷۵۰۰۰۰ نفر اعدام شدند و بسیاری دیگر در مکانهای دورافتاده زندانی شدند و تعداد کمی از آنها بازگشتند. همه از قتل عام کاتین در سال ۱۹۴۰ آگاه بودند، زمانی که ۲۲۰۰۰ لهستانی، عمدتاً افسران نظامی و روشنفکران، توسط افسران روسی اعدام شدند، آن هم در زمانی که استالین قبل از شروع جنگ جهانی دوم با هیتلر متحد شده بود.
در طول سالهای شکلگیری شخصیتم، به یاد دارم که یک روزنامه هفتگی اوکراینی-کانادایی با اخباری از سیاستهای شوروی در رابطه با اوکراین در دوران رژیمهای خروشچف، برژنف، آندروپوف و دیگران منتشر میشد. روسیهسازی اوکراین با ثروت معدنی، غلات و صنایعش، سابقهای طولانی دارد، به این امید که اتحادش با روسیه مستحکم شود. این سیاست به دوران امپراتوری روسیه برمیگردد و در دوران شوروی نیز ادامه یافت تا احساسات ملیگرایانه اوکراین را سرکوب کند و از همسویی مداوم آن با روسیه اطمینان حاصل کند. با وجود اعلام استقلال اوکراین و به رسمیت شناختن حاکمیت آن توسط روسیه، تمایل به تحت سلطه درآوردن اوکراین همچنان ادامه داشته است.
این موضوع مرا عصبانی میکند. بنابراین تصمیم گرفتم بنویسم تا صدایم را به دیگرانی که به طور مشابه تحت تأثیر قرار گرفتهاند، برسانم. هدف من این است که به طور مستقیم به بسیاری از جنبههای این درگیری بپردازم و بینشی در مورد تاریخ و اهمیت فرهنگی برخی از وقایع در حین وقوع ارائه دهم. امیدوارم با من همراه باشید.
دکتر کاست الیسویچ، Ph.D

حق نشر برای @Kost Elisevich, MD, PhD 2022 محفوظ است. هرگونه کپیبرداری غیرقانونی از این محتوا منجر به اقدام قانونی فوری خواهد شد.