پوتین برای منفعت ناچیز، ترامپ را بازی می‌دهد

از اجلاس سه‌جانبه اوکراین، آمریکا و روسیه در ابوظبی در تاریخ ۱۰ و ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶، انتظار زیادی نمی‌رفت. خواسته‌های روسیه همانند آغاز جنگش باقی مانده است. این خواسته‌ها همچنان پابرجا خواهند ماند، مگر اینکه ولادیمیر پوتین مجبور شود با فاجعه‌ای شبیه به فروپاشی رژیم خود، چه با شکست نظامی آشکار و چه بدون آن، روبرو شود. در ظاهر، به نظر می‌رسد دولت ترامپ نه تنها عدم درک عمیقی از سرسختی پوتین، بلکه جنبه‌های تاریخی و فرهنگی زیربنای بی‌اعتمادی موجه اوکراین به روسیه را نیز نشان می‌دهد. رویکرد ایالات متحده برای مذاکره برای پایان دادن به درگیری، زمانی که از شرمساری خود در برابر کرملین با تمکین خود نسبت به پوتین دست بردارد، دیگر شکست نخواهد خورد. تاکنون، این رویکرد تنها به طولانی شدن جنگ منجر شده است. ... ادامه مطلب: پوتین برای کسب سود اندک، ترامپ را به بازی می‌گیرد

جنگی متفاوت: مدل‌سازی نتیجه در یک جنگ نامتقارن و نامتعارف

با وجود برتری آشکار در تسلیحات، مهمات و تعداد سربازان، کشورهای مورد حمایت، اغلب، در دستیابی به اهداف خود در جنگ، بسیار کمتر از انتظارات عمل کرده‌اند. عوامل زیادی می‌توانند در این امر دخیل باشند - زمین، روحیه، لجستیک، ظرفیت صنعتی و امور مالی از جمله مواردی هستند که کارل فون کلاوزویتس در اثر تأثیرگذار خود با عنوان «درباره جنگ» که در سال ۱۸۳۲ منتشر شد، به آنها اشاره کرد. مهم‌تر از آن، مدل‌سازی پیش‌بینی‌کننده نتایج که عمدتاً بر متغیرهای برگرفته از تجربیات جنگی قرن‌های ۱۹ و ۲۰ استوار است، در قرن ۲۱ ناکافی به نظر می‌رسد. سبک قدیمی شوروی روسیه در اداره جنگ، به سرعت در مراحل اولیه حمله به اوکراین، توجه بین‌المللی را به خود جلب کرد، زمانی که این کشور در دستیابی به هدف خود برای تصرف کیف شکست خورد و مجبور به عقب‌نشینی به بخش شرقی کشور شد، جایی که در چهار سال پس از آن تا حد زیادی متوقف مانده است. در پی نوآوری‌های سریع در استراتژی مقاومت اوکراین که نه تنها در میدان نبرد، بلکه در تلاش‌های آن برای تضعیف اقتصاد روسیه نیز آشکار شده است، چندین شکست به دنبال داشت. ... ادامه مطلب جنگی متفاوت: مدل‌سازی نتیجه در یک جنگ نامتقارن و نامتعارف

از مولداوی تا کریمه، آینده‌ای نامعلوم برای روسیه در پیش است

در امتداد سواحل اوکراین، مولداوی، همسایه غربی آن، و کریمه در شرق، وضعیت در حال تغییر است. این وضعیت، متجاوز بی‌خبر روسی را بیش از ملت‌هایی که مورد تهدید قرار داده است، تهدید می‌کند.

روسیه حملات هوایی خود به شهر ساحلی و بندری اصلی اوکراین، اودسا، را از دسامبر ۲۰۲۵ آغاز کرد و تا ۲۰۲۶ ادامه داد. این شهر به عنوان شاهراه اصلی تجارت خارجی اوکراین که ۶۵٪ از واردات و صادرات آن را تشکیل می‌دهد، از ارزش استراتژیک قابل توجهی برخوردار است. ارتباطات ریلی آن نیز به نوبه خود در سطح ملی گسترش یافته است تا هم تمرکز کارآمد کالاها برای صادرات و هم توزیع سریع نیازهای وارداتی را فراهم کند. روسیه طبق معمول خود، ساختمان‌های مسکونی، بیمارستان‌ها، پست‌های برق و گرمایش، منابع آب و پل‌ها را ویران کرده است که تاکنون منجر به بیش از ۶۰ تلفات شده است، به همراه قطعی‌های طولانی برق و قرار گرفتن در معرض سرمای شدید زمستان فعلی. ... ادامه مطلب از مولداوی تا کریمه، آینده‌ای نامعلوم برای روسیه

اوکراین، چکش اروپا

به نفع اروپاست که توجه ولادیمیر پوتین را از طرح جنگ ترکیبی چندوجهی او که برای ارعاب کشورهای اروپایی به خاطر حمایتشان از اوکراین طراحی شده است، منحرف کند. این امر می‌تواند با تهدید آشکار روسیه بر سرزمین‌های اوکراین که اشغال کرده است، به ویژه کریمه، محقق شود. اوکراین بیش از 3.5 سال است که در درگیری آشکار با روسیه است و توانایی نظامی خود را برای وارد کردن خسارات گسترده به مهاجم روسی نشان داده است. بنابراین، اروپا در صورت استفاده از چکش خود برای تلافی، ابزار لازم را در اختیار دارد. وسیله رسیدن به این هدف، تأمین مهمات لازم برای منزوی کردن شبه جزیره کریمه و وادار کردن اوکراین به تسلیم شدن هر نیروی روسی باقی مانده‌ای است که دیگر قادر به تخلیه این سرزمین نیست. از دست دادن کریمه توسط روسیه اولین گام در بازپس‌گیری سرزمین‌های باقی مانده و فروپاشی رژیم پوتین به دلیل عدم دستیابی به هدف خود برای مطیع کردن اوکراین و در عین حال غفلت از رفاه مردم خود خواهد بود. ... ادامه مطلب اوکراین چکش اروپا است

«پایان روزهای» پوتین

تمام مزایای قابل پیش‌بینی که از زمان حمله‌ی شوم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ به این کشور اعطا شده بود، با سرعت فزاینده‌ای در حال ناپدید شدن است. توهم قدرت نظامی روسیه با نیروی انسانی نامحدود و قابلیت‌های تکنولوژیکی‌اش، باید اندکی پس از شروع جنگ، زمانی که با واقعیت دو ضدحمله‌ی اوکراین در نیمه‌ی دوم سال ۲۰۲۲ روبرو شد، شروع به ایجاد شک و تردید می‌کرد. در مورد جنگ جاری در پایین صفحه، حرف‌های بیشتری برای گفتن وجود دارد، اما برای ولادیمیر پوتین، شکست نظامی بدترین مشکل او نیست. این چیزی است که در سه‌ماهه‌ی آخر سال ۲۰۲۵ در انتظار اوست. سرنوشتی یادآور سقوط امپراتوری روسیه در سال ۱۹۱۷ و انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، اکنون در انتظار اوست و ممکن است در نهایت این مستبد و تمام زشتی‌هایش را به پایانی ننگین بکشاند. ... ادامه‌ی «پایان روزهای» پوتین

استدلال برای بازسازی اوکراین به شکلی که قبل از پوتین بود

بقای یک ملت به عنوان یک نهاد خودمختار، خودکفا و شکوفا به رفاه مداوم مردم آن، منابع طبیعی آن، حکومت متعادل، توانایی دفاع از خود و همسایگانش در برابر تهدید خارجی، اطلاعات مشترک با متحدانش و روابط تجاری متقابل منصفانه بستگی دارد. برای اوکراین، این مسیر نه تنها دشوار، بلکه خطرناک بوده است، که مورد دوم مربوط به روسیه و به ویژه ولادیمیر پوتین است. از بین تمام توجیهاتی که برای حمله روسیه ارائه شده است، هیچ کدام برای کسی مناسب نیست، مگر کسانی که یا به طور غیرمستقیم تبلیغات کرملین را پخش می‌کنند یا از پیشینه تاریخی منطقه و جزئیات وقایعی که واقعاً در طول چند سال قبل از درگیری رخ داده است، بی‌اطلاع هستند. من تمام این استدلال‌های اخیر را که مسائل مربوطه را به تفصیل شرح می‌دهند، به مطالب منتشر شده قبلی واگذار می‌کنم تا بر این موضوع تمرکز کنم که چرا اوکراین باید یکپارچه باقی بماند تا اینکه توسط یک معاهده صلح نسنجیده از هم پاشیده شود. ... ادامه استدلال برای بازسازی اوکراین همانطور که قبل از پوتین بود

بنابراین، چه کسی می‌خواهد بخشی از روسیه باشد؟

سه سال پیش، زمانی که روسیه با حمله به اوکراین، نیات امپریالیستی خود را آشکار کرد، با این باور بود که مردم اوکراین واقعاً هیچ کشوری از خود ندارند. همانطور که معلوم شد، برخلاف میل روسیه، اوکراینی‌ها خلاف این فکر می‌کردند، و همین کافی بود تا آنها بیش از هزار روز جنگ وحشیانه را با نوعی اراده ملی که هر ملتی را به چالش می‌کشد، تحمل کنند. در این فرآیند، آنها خسارات سنگینی به ارتش روسیه وارد کرده‌اند، به طوری که اکنون روسیه برای حفظ یک تهاجم مؤثر در تلاش است، در حالی که اقتصاد جنگی آن در صورت ادامه روند فعلی، در معرض فروپاشی قرار دارد. ... پس چه کسی می‌خواهد بخشی از روسیه باشد؟

ناکارآمدی مداوم سیاست خارجی آمریکا در اوکراین

نشانه‌های فعلی از درون دولت ترامپ نشان می‌دهد که قصد دارد به یک دهه ناکامی در مقابله مناسب با تجاوز روسیه در اوکراین پایان دهد، چیزی که اکنون می‌توان آن را تسلیم قریب‌الوقوع در برابر سرسختی ولادیمیر پوتین دانست. این در حالی است که او رئیس جمهور ایالات متحده را به خاطر انتخاب مجددش ستایش می‌کند. پوتین در ادامه دونالد ترامپ را «مردی باهوش و عملگرا» دانسته و گفته است که «اگر پیروزی او در سال ۲۰۲۰ دزدیده نمی‌شد»، ممکن بود بحرانی وجود نداشته باشد. در عوض، دومی به طرز چشمگیری ولادیمیر زلنسکی را به خاطر جنگ سرزنش کرده است، زمانی که تصمیم گرفت اوکراین را در مواجهه با تهاجم فوریه ۲۰۲۲ روسیه تسلیم نکند، که نشان دهنده عدم درک جدی از وضعیت توسط یک رئیس جمهور ناآگاه است. وضعیت فعلی جهل پس از چندین سال رهبری ایالات متحده است که با عمق نیات پوتین در اروپای شرقی و به ویژه اوکراین روبرو نشده است. ... ادامه مطلب عملکرد ضعیف مداوم سیاست خارجی آمریکا در اوکراین

وضعیت رو به زوال دنیای پوتین

احساس فوق، که ظاهراً ریشه در کتاب مقدس دارد، به خوبی با وقایع اخیر سوریه و سرنگونی رژیم استبدادی و نسلی اسد همخوانی دارد. این فروپاشی در عرض چند روز برای رژیمی که قدمت آن به سال ۱۹۷۱ برمی‌گردد، رخ داد، زمانی که حافظ اسد در یک کودتا به ریاست جمهوری سوریه رسید و آن را در سال ۲۰۰۰ به پسرش بشار منتقل کرد. بشار اسد روابط چندین دهه‌ای سوریه با ایران و شبه‌نظامیان نیابتی منطقه‌ای آن، حماس و حزب‌الله، را ادامه داد و به ایجاد یک حکومت وحشت از قتل‌ها و حبس‌های آشکار منجر شد و محکومیت غرب را به همراه داشت. همه اینها با فروپاشی فاجعه‌بار رژیم و رها کردن رهبر آن به پایان رسید. تا اینجا، این موضوع جایگاه مشکوک ولادیمیر پوتین را در افکار عمومی جهانی برجسته می‌کند. ... ادامه وضعیت رو به زوال دنیای پوتین

کارشناسان منفی‌باف و آینده اوکراین

در یک درگیری طولانی مدت، مشاهده رویکردهایی که سعی در ایجاد چیزی دارند که تصور می‌شود یک مصالحه معقول است، امری رایج است. هدف، صرف نظر کردن از رنج بیشتر است، اما اغلب اوقات، درگیری مورد بحث به طور غیرقابل توجیهی به عنوان بخشی از دستور کار یک متجاوز آشکار اجرا شده است. برخی از کارشناسان، اجتناب‌ناپذیری نتیجه خاص یک درگیری را بر اساس معیارهای ساده‌ای مانند اندازه جمعیت، ذخیره نظامی و ظرفیت تولید اعلام می‌کنند. این افراد معمولاً به نفع متجاوز استدلال می‌کنند. در این فرآیند، آنها عواقب مربوط به قربانی تجاوز و وضعیت ناپایدار آینده آن را نادیده می‌گیرند. آنها اجازه می‌دهند نظم جهانی بدون اذعان به اینکه ریشه مشکل تقریباً به همان شکلی که از ابتدا بوده است، ادامه یابد. ... ادامه مطلب: کارشناسان مخالف و آینده اوکراین