«پایان روزهای» پوتین

تمام مزایای قابل پیش‌بینی که از زمان حمله‌ی شوم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ به این کشور اعطا شده بود، با سرعت فزاینده‌ای در حال ناپدید شدن است. توهم قدرت نظامی روسیه با نیروی انسانی نامحدود و قابلیت‌های تکنولوژیکی‌اش، باید اندکی پس از شروع جنگ، زمانی که با واقعیت دو ضدحمله‌ی در نیمه‌ی دوم سال ۲۰۲۲ روبرو شد، شروع به ایجاد شک و تردید می‌کرد. برای ولادیمیر پوتین، شکست نظامی بدترین مشکل او نیست. این چیزی است که در سه‌ماهه‌ی آخر سال ۲۰۲۵ در انتظار اوست. سرنوشتی یادآور سقوط امپراتوری روسیه در سال ۱۹۱۷ و انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، اکنون در انتظار اوست و ممکن است در نهایت این مستبد و تمام زشتی‌هایش را به پایانی ننگین بکشاند.

نقشه اوکراین، با برجسته کردن چهار استان لوهانسک، دونتسک، زاپوریژیا و خرسون در شرق که بخش عمده‌ای از درگیری‌ها در آنجا رخ داده است. منبع نقشه: olenadesign

دونتسک

حمله تابستانی روسیه در شرق اوکراین، که بخش عمده آن در بخش پوکروفسک استان دونتسک متمرکز بود، در دستیابی به هدف خود برای تصرف بقیه استان شکست خورده است. این یک سوم شمالی استان، همچنان تحت کنترل کیف است و به همراه تلفات سنگین تسلیحاتی، به میدان کشتار پیاده نظام روسیه تبدیل شده است. اخیراً اوضاع بدتر شده است، در اوایل سپتامبر، اوکراینی‌ها در عرض کمی بیش از یک هفته، پنج برابر بیشتر از سرزمینی که روس‌ها در کل ماه اوت تصرف کرده بودند، در بخش پوکروفسک بازپس گرفتند . در بخش همسایه، دوبروپیلیا در شمال غربی، اوکراینی‌ها دو برابر سرزمینی را که روس‌ها اخیراً اشغال کرده بودند، بازپس گرفتند. چندین ساختار فرماندهی نظامی در شهر دونتسک از بین رفتند و عملیات ارتش چهل و یکم و لشکر بیستم موتوری تفنگداران روسیه مختل شد. یک پرتابگر موشک زمین به هوای میان‌برد BUK-M1 که به این منطقه اعزام شده بود نیز در این فرآیند از بین رفت. این به علاوه‌ی تخریب دو باتری موشک زمین به هوای Tor-M2، یک لانچر موشک زمین به هوای BUK-M3 و یک رادار BUK-M2 به ارزش مجموعاً ۹۰ میلیون دلار در ماه قبل بود .

استان دونتسک، به ویژه در اطراف پوکروفسک و دوبروپیلیا، محل عملیات نظامی قابل توجهی بوده است. منبع نقشه: Radzas2008

در مجموع، نیروهای اوکراینی بیش از ۶۰ مایل مربع از خاک شرق استان دونتسک، شامل هفت شهرک، را در طول یک ماه آزاد کردند. ۶۵ مایل مربع شامل نه شهرک نیز از حضور کنترل‌کننده روسیه پاکسازی شد. این حمله ۲۵۰۰ سرباز روسی را خنثی کرد که از این تعداد بیش از ۱۳۰۰ نفر کشته و حدود ۱۰۰ نفر اسیر شدند. در غرب پوکروفسک، در نزدیکی شهر اوداچنه، یک حمله نامنظم روسیه خنثی شد و شهر بازپس گرفته شد و این بخش اضافی تثبیت شد.

از سال ۲۰۲۵ تاکنون، تلفات روسیه در جبهه شرقی اوکراین به ۲۹۷,۳۵۰ نفر رسیده است که شامل ۲۸۷۹۰ نفر تنها در ماه اوت می‌شود. این رقم اکنون با اضافه شدن به تقریباً ۷۸۹,۵۵۰ که از آغاز تهاجم از دست رفته‌اند، از یک میلیون نفر فراتر رفته است. فرار از خدمت در جبهه به ویژه از درون منطقه نظامی جنوبی روسیه که نیروهای آن عمدتاً در استان‌های دونتسک و لوهانسک. تا آوریل ۲۰۲۴، بیش از ۱۸,۰۰۰ سرباز روسی فرار کرده بودند که ۱۲,۰۰۰ نفر از آنها از ارتش هشتم ترکیبی مستقر در استان دونتسک بودند. استخدام در روسیه تا اوایل سال ۲۰۲۳، ۴۰ تا ۵۰ درصد به سطح هدف نرسیده بود. تا سپتامبر ۲۰۲۴، بیش از ۳۴,۰۰۰ نفر از سازمانی که برای مقاومت در برابر تلاش‌های استخدامی کرملین تأسیس شده بود، درخواست کمک کرده بودند.

از دست دادن تسلیحات سنگین نیز همچنان در سال ۲۰۲۵ ارتش روسیه را آزار داده است. تنها در ماه مارس، ۱۶۴۴ قبضه توپخانه منهدم شد. گزارشی در ماه مه حاکی از از دست رفتن یا آسیب دیدن ۱۱۵۹ تانک روسی و بیش از ۲۵۰۰ خودروی زرهی بود. ذخایر از مهمات و تجهیزات الکترونیکی علاوه بر ۱۹۰۰۰ پهپاد اخیراً در منطقه دونباس پس از تکمیل محموله‌ها برای تأمین مجدد تدارکات ارتش روسیه نابود شدند و بدین ترتیب هرگونه تلاش بیشتر برای درگیری در استان دونتسک، به ویژه، به طور جدی محدود شد. مؤسسه مطالعات جنگ پیش از این اعلام کرده بود که ارتش روسیه قادر به تحمل از دست دادن سالانه نزدیک به ۹۰۰۰ خودروی زرهی خود تا سال ۲۰۲۵ نخواهد بود. روس‌ها در واکنش به چنین تلفاتی، استفاده از خودروهای زرهی را کاهش داده و عمدتاً به حملات مستقیم پیاده نظام با اسکوترهای برقی، موتورسیکلت‌ها و خودروهای همه‌کاره در حملات خود متوسل شده‌اند.

کریمه

اگرچه اشغال اوکراین یا کنترل آن به معنایی دیگر، هدف نهایی پوتین بوده است، اما کریمه همچنان محور اصلی ارضی در این جنگ است. این اولین بخش از اوکراین بود که در سال ۲۰۱۴ توسط روسیه تصرف شد و در نهایت عامل تعیین‌کننده‌ای خواهد بود که سرنوشت پوتین را تعیین می‌کند. برای روسیه، کریمه به عنوان یک پایگاه نظامی که دامنه نفوذ خود را به سمت اروپای شرقی، خاورمیانه و حوزه مدیترانه گسترش می‌دهد، از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردار است. کریمه خانه سنتی تاتارها بود که از قرن سیزدهم آن را اشغال کرده بودند، اما در قرن نوزدهم توسط روسیه تزاری مورد تبعیض و آوارگی اجباری قرار گرفتند. هدف، حذف فرهنگ و میراث آنها در کریمه برای ایجاد پایگاه امپراتوری خود بود. بدتر از آن، روسیه شوروی تحت رهبری جوزف استالین، برنامه وحشیانه‌ای برای تبعید تقریباً ۲۰۰۰۰۰ تاتار به آسیای مرکزی اجرا کرد که به نوعی پاکسازی قومی و نسل‌کشی فرهنگی محسوب می‌شد. بازگشت بعدی آنها به کریمه روندی کند بود که توسط رهبران بعدی کرملین دیکته شد و سرانجام در سال ۱۹۸۹، اندکی قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اجازه رسمی به آنها داده شد. بیست و پنج سال بعد، تاتارها در سال ۲۰۱۴ دوباره خود را تحت اشغال رژیم دیگری از روسیه یافتند که به نقض حقوق بشر مشهور است و تاکنون نیز تحت همین اشغال هستند .

کلمه آتش در زبان تاتاری کریمه، آتِش ، نامی است که به یک واحد شبه‌نظامی مخفی متشکل از تاتارهای کریمه، اوکراینی‌ها و روس‌های مخالف اشغال داده شده است. آتِش با همکاری نیروهای مسلح اوکراین در کریمه و سایر نقاط داخل اوکراین و همچنین فدراسیون روسیه، اقدامات خرابکارانه‌ای انجام داده است. این گروه علاوه بر انجام عملیات شناسایی و جمع‌آوری اطلاعات، در تخریب تأسیسات نظامی ، مانند مرکز پشتیبانی مادی و فنی استراتژیک ۷۵۸ در سواستوپول در غرب کریمه، نیز مشارکت داشته است. حملات لجستیکی دیگری که راه‌آهن، پل‌ها و واحدهای برق را هدف قرار می‌دهند، همچنان خطوط تدارکاتی نظامی را مختل می‌کنند. حملات مستقیم بیشتری به تأسیسات نظامی رخ داده است، مانند حمله به پایگاه هوایی کیروفسک در تابستان امسال که منجر به تخریب چندین هلیکوپتر و یک سیستم دفاع هوایی شد. حملات مشابهی نیز سیستم دفاع هوایی را در منطقه مرکزی سیمفروپول در کریمه هدف قرار داده‌اند .

کریمه در جنوب اوکراین یک قلمرو استراتژیک کلیدی است که روسیه به دنبال آن است. شبه جزیره کرچ در شرق توسط پلی به سرزمین اصلی روسیه متصل است که به عنوان یک خط تدارکاتی اصلی برای نیروهای اشغالگر روسیه عمل می‌کند. منبع نقشه: پیتر هرمس فوریان

سیستم‌های تسلیحاتی دوربرد مستقر شده توسط نیروهای مسلح اوکراین، تخریب فرودگاه‌ها، ایستگاه‌های رادار، زیرساخت‌های ارتباطی، انبارهای مهمات، مراکز راه‌آهن و سیستم‌های دفاع هوایی در سراسر کریمه را افزایش داده‌اند. حمله دریایی قبلی این کشور بیش از یک سوم ناوگان دریای سیاه روسیه را نابود کرد و آن را مجبور به عقب‌نشینی از پایگاه خود در کریمه به خط ساحلی روسیه در امتداد ساحل شرقی دریای سیاه کرد. در اواخر اوت 2024، اوکراین یک کشتی مسافربری به مقصد کریمه را که حامل 30 واگن ریلی پر از سوخت بود و هنوز در منطقه کراسنودار روسیه پهلو گرفته بود، منهدم کرد. این آخرین کشتی مسافربری بزرگ ریلی بود که پس از تعدادی حمله هوایی به سیستم کشتیرانی در طول بهار و تابستان، در این مسیر فعالیت می‌کرد. تا پاییز 2024، در نتیجه انزوای فزاینده خود در کریمه، روسیه سیستم‌های دفاع هوایی باقی مانده خود را از قسمت شمال غربی شبه جزیره به سمت شرق خارج کرد تا آنها را بیشتر در مجاورت پل کرچ که سرزمین اصلی روسیه را به کریمه متصل می‌کند و به طور فزاینده‌ای توسط مهمات اوکراینی تهدید می‌شود، متمرکز کند. بر این اساس، حمله پهپادی اوکراینی در اوایل ماه اوت، یک قطعه رادار پیشرفته 98L6 Yenisei از سامانه دفاع هوایی و موشکی S-500 را که برای دفاع از پل استفاده می‌شد، نابود کرد. تعدادی حمله به این پل رخ داده است که در صورت حملات بیشتر، نگرانی‌هایی را در مورد تمامیت ساختاری آن ایجاد می‌کند. تخریب این پل 3.7 میلیارد دلاری به طول 12 مایل، خط اصلی تدارکات برای نظامیان روسی مستقر در کریمه، نه تنها پوتین را تحقیر می‌کند، بلکه امنیت کل شبه جزیره، اگر نگوییم مناطق اشغالی شرق اوکراین، را زیر سوال می‌برد.

سربازان بازگشته از
جنگ روسیه                                                                                                             

تا آغاز سال ۲۰۲۵، بیش از ۱۰۰۰۰۰ سرباز روسی در حین خدمت مفقود گزارش شدند و بستگان آنها پس از کشف اینکه وزارت دفاع روسیه فاقد یک فرآیند رسمی برای ردیابی سربازان مفقود شدهروی آورده‌اند. تا ماه مه ۲۰۲۵، اوکراین بیش از ۸۸۰۰۰ درخواست اطلاعات دریافت کرده بود که ۹۰۰۰ درخواست تنها در ماه آوریل ارسال شده بود. مقامات روسی در مرکز پذیرش، پردازش و اعزام متوفیان در روستوف، با افزایش حدود ۱۵۰۰۰ سرباز فوت شده ناشناس، به این مشکل افزودند.

این وضعیت خشم قابل توجهی را در میان خانواده‌ها برانگیخته است و اتهامات بی‌تفاوتی و بی‌مسئولیتی از طریق اتاق‌های گفتگوی آنلاین در فدراسیون روسیه مطرح می‌شود. شش ماه پس از آخرین تماس با یک سرباز مفقود، حقوق جنگی قطع می‌شود و اگر خانواده مایل باشد رسماً فوت خویشاوند خود را اعلام کند، ممکن است از مزایای فوت بهره‌مند شود. نگران‌کننده‌تر برای خانواده‌های روسی، افشای این موضوع بوده است که مقامات روسی اجساد سربازان کشته شده روسی را به اوکراین منتقل کرده‌اند و آنها را به عنوان اوکراینی‌های بازگردانده شده به کشورشان معرفی کرده‌اند، اقدامی که ظاهراً برای پنهان کردن تلفات واقعی نیروهای مسلح خود انجام شده است. وزارت امور داخلی اوکراین اخیراً با کمیسیون بین‌المللی مفقودین (ICMP) برای تسریع شناسایی سربازان روسی، چه مرده و چه مفقود، همکاری کرده است.

اخیراً یک مادر روسی به دلیل اعتراض به ارتش به دلیل عدم رعایت حقوق پسرش دستگیر و جریمه شد. منبع عکس: پائولینا سافونووا، پروژه «راه خانه».

بر اساس نظرسنجی شورای امور جهانی شیکاگو-مرکز لوادا که در ژانویه 2025 انجام شد، حمایت از جنگ در میان مردم روسیه رو به کاهش بوده است. 61 درصد از مردم روسیه معتقد بودند که زمان شروع مذاکرات صلح فرا رسیده است و 65 درصد مایل به جلوگیری از مرگ و میر بیشتر بودند، در حالی که 26 درصد خواهان ادامه عملیات نظامی بودند. تعداد بیشتری از روس‌ها (50 درصد) اکنون به گزارش‌های کرملین در مورد تلفات غیرنظامیان و نظامیان بی‌اعتماد هستند. با وجود این بی‌اعتمادی، 76 درصد به طرز شگفت‌آوری معتقدند که در حال پیروزی هستند. خستگی از جنگ نه تنها در بین شهروندان روسی، بلکه در بین صفوف نظامی نیز مشهود است . این در تضاد با احساسات اوکراینی‌ها است که مبارزه خود را حیاتی می‌دانند و از از دست دادن فرهنگ و هویت ملی خود می‌ترسند.

برای آن دسته از سربازان روسی که در اثر جنگ معلول شده‌اند، اقتصاد روسیه چیز زیادی برای رسیدگی به رفاه آنها ندارد. از سال ۲۰۱۲، تعداد بیمارستان‌ها ۲۰ درصد کاهش یافته و تنها ۱۰ بیمارستان ویژه جانبازان در فدراسیون روسیه باقی مانده است. حداقل ۵۴ درصد از سربازان بازگشته از جنگ ، قطع عضو شده‌اند و پس از دریافت مبلغی بالغ بر ۳۵۰۰۰ دلار پس از اتمام توانبخشی، بسیاری از آنها نمی‌توانند شغلی پیدا کنند. برای کسانی که پیدا می‌کنند، اکثر آنها حقوقی بسیار کمتر از قبل از ورود به ارتش دارند. تبلیغات استاندارد روسیه نمی‌تواند در برابر عواقب قابل مشاهده یک ارتش آسیب‌دیده و محاصره شده در جامعه و در میان مردم خود مقاومت کند.

یکی دیگر از جنبه‌های بازگشت پرسنل نظامی، مربوط به کسانی است که از زندان استخدام شده و پس از شش ماه خدمت اجباری نظامی در اوکراین، آزاد شده‌اند. به نظر نمی‌رسد میزان فساد جنایی که آنها مرتکب شده و منجر به حبس آنها شده است، در تصمیم برای آزادی مجدد آنها به جامعه. تخمین تعداد محکومین استخدام شده در ارتش بیش از ۱۵۰۰۰۰ نفر است. می‌توان انتظار داشت که تلاش‌های دولت برای تعدیل اضطراب اجتماعی ناشی از بازگشت هزاران مجرم که تحت تأثیر آسیب‌های روانی بیشتر ناشی از جنگ به شهرها و شهرستان‌های روسیه قرار دارند، با شکست مواجه شود. افزایش چشمگیر جرایم خشونت‌آمیز مرتبط با تعداد کهنه سربازان بازگشته، با ۳۳۳،۲۵۱ مورد ثبت شده در نیمه اول سال ۲۰۲۵، افزایش ۱۰.۴ درصدی در مقایسه با مدت مشابه در سال ۲۰۲۴ و ۳۲.۳ درصد بیشتر از سال ۲۰۱۹، پیش از این رخ داده است. خود مسکو در این دوره زمانی تقریباً ۴۳۵۰۰ جرم جدی را شاهد بوده است. آمار سالانه جرایم خشونت‌آمیز پس از آنکه در سال ۲۰۲۴ به رقم سرسام‌آور ۶۱۷,۳۰۱ مورد رسید، که بالاترین رقم در ۱۵ سال گذشته است، در حال افزایش است. جای تعجب نیست که وزارت امور داخلی روسیه اکنون تعداد قتل‌های مرتکب شده را از سوابق عمومی حذف کرده است.

مصرف‌کنندگان روسی

وضعیت اسفناک مصرف‌کننده معمولی روسی در بحبوحه جنگ، امسال بسیار آشکارتر از ۳۴ ماه قبل از اواخر فوریه ۲۰۲۲ شده است، به طوری که هزینه زندگی در طول سال ۱۰ درصد افزایش یافته است. از زمان شروع جنگ، هزینه‌ها تقریباً ۳۰ درصدکه دو برابر میانگین افزایش در منطقه یورو است. قیمت مواد غذایی به طور قابل توجهی افزایش یافته است، به عنوان مثال، سیب‌زمینی و کره تا اواخر ژانویه ۲۰۲۵ دو برابر شده‌اند و کلم و پیاز به ترتیب ۵۶.۸ درصد و ۸۷.۲ درصد. این عوامل با ادعاهای پوتین در دسامبر ۲۰۲۴ در مورد ثبات اقتصاد و استدلال می‌کنند که آنها بیشتر نتیجه جنگ هستند. به عنوان مثال، منطقه اصلی کشت سیب‌زمینی در بریانسک، کورسک و بلگورود واقع شده است که همگی در محدوده عملیات جنگی در امتداد مرز اوکراین قرار دارند. اینجا جایی است که ماشین‌آلات کشاورزی گران‌قیمت هدف قرار می‌گیرند و زمین‌های کشاورزی برای استفاده نظامی برای ایجاد میدان‌های مین، ذخیره تجهیزات نظامی و ساخت استحکامات مصادره می‌شوند. کارگران محلی از عملیات منطقه جنگی تخلیه می‌شوند در حالی که بخش کشاورزی بزرگترین کمبود کارگر را از پایان جنگ جهانی دوم تجربه می‌کند. تحریم‌هایی که مانع جایگزینی ماشین‌آلات از دست رفته و قدیمی می‌شوند و همچنین انحراف بودجه مورد نیاز به سمت افزایش هزینه‌های نظامی، بحران کشاورزی را تشدید کرده‌اند.

همچنین پیش‌بینی می‌شود که برداشت غلات روسیه در سال ۲۰۲۵ با کاهش ۲۷ درصدی در تولید ذرت، ۱۲ درصدی در جو دوسر و ۱۱ درصدی در گندم مواجه شود. کاهش ۳۲ درصدی فروش تجهیزات و ماشین‌آلات کشاورزی که اکنون مقرون به صرفه نیستند، در ماه مارس، کمترین میزان در ۲۵ سال گذشته بوده است. تورم بالای فعلی احتمالاً باعث ایجاد محدودیت قیمت برای مواد غذایی اساسی مانند سبزیجات، لبنیات و مرغ خواهد شد که پیش‌بینی می‌کند دولت به سمت کنترل تولید و توزیع مواد غذایی حرکت خواهد کرد. این امر می‌تواند باعث کمبود مواد غذایی منطقه‌ای و صف‌های طولانی مصرف‌کنندگان شود که بدون شک با افزایش سریع اضطراب اجتماعی در مورد ناامنی غذایی و کمبودهای تغذیه‌ای، مردم را بیشتر آزار خواهد داد.

تابستان امسال، اوکراین حملات هوایی بی‌وقفه‌ای را علیه پالایشگاه‌های نفت روسیه، چه در نزدیکی و چه در دوردست‌های فدراسیون روسیه، انجام داد و اغلب این حملات را در طول زمان به چندین مورد از آنها تکرار می‌کرد. این حملات در ماه اوت تشدید شد، به طوری که تا اواسط سپتامبر، ۱۷ پالایشگاه که ۴۲٪ از کل ظرفیت پالایش نفت ، همانطور که ایگور سوشکو در X گزارش داد، مورد حمله قرار گرفتند. پهپادهای تهاجمی با قابلیت هوش مصنوعی برای تشخیص هدف و هدایت ترمینال، به گونه‌ای مهندسی شده‌اند که بتوانند با برد بیش از ۱۲۰۰ مایل، حتی تأسیسات دورافتاده را نیز هدف قرار دهند. تأثیر این سطح از تخریب نه تنها نیازهای نظامی را تهدید کرده است، بلکه، شاید بدتر از آن برای رژیم پوتین، توجه عمومی را به خود جلب کرده است.

حملات مداوم پهپادها و موشک‌های اوکراین به پالایشگاه‌های نفت روسیه تأثیر قابل توجهی بر اقتصاد داشته است. منبع عکس: NOELREPORTS via X

کمبود بنزین در چندین منطقه از فدراسیون روسیه به سطح نگران‌کننده‌ای رسیده است، به طوری که دولت در پایان ماه ژوئیه ممنوعیت صادرات را اعمال کرد. نیژنی نووگورود ششمین شهر بزرگ روسیه با جمعیت ۱.۲۵ میلیون نفر و یک شهر کوچک با ۲ میلیون نفر جمعیت دیگر است که در ۲۷۳ مایلی شرق مسکو در روسیه اروپایی واقع شده است. گزارش شده است که پمپ بنزین‌های منطقه سوکولسکی این شهر برای چند روز خالی بوده‌اند، در حالی که قیمت سوخت در سایر نقاط تا اواسط ماه اوت ۴۰ تا ۵۰ درصد افزایش یافته است . قیمت در بازار سیاه به ۹ دلار در هر گالن افزایش یافته بود. با ظرفیت باک حدود ۱۵ گالن در یک ماشین سواری معمولی روسی، پر کردن باک در کشوری که میانگین حقوق ۳۰۰ دلار در هفته است، ۱۳۵ دلار هزینه خواهد داشت. علاوه بر این بدبختی، محدودیت سهمیه بنزین ۲.۶ گالنی اعمال شده نیز وجود دارد که بیشتر آن در صف‌های طولانی که اکنون در پمپ بنزین‌ها دیده می‌شود، مصرف می‌شود. تا اوایل سپتامبر، این مشکل به ۱۰ منطقه در داخل روسیه اروپایی گسترش یافته بود.

اقتصاد روسیه

صنعت دفاعی روسیه تقریباً ۸٪ از تولید ناخالص داخلی و ۴۰٪ از بودجه و هزینه‌های نظامی برای سال ۲۰۲۵ بالغ بر ۱۷۲ میلیارد دلار است که نسبت به سال ۲۰۲۴، ۱۲٪ افزایش یافته است، زیرا پوتین با وجود تحریم‌های بین‌المللی، تورم بالا و کاهش استانداردهای زندگی، به روند نظامی‌سازی اقتصاد ادامه می‌دهد. علاوه بر این، رژیم قصد دارد تولید نظامی را بدون یک نقطه پایانی مشخص حفظ کند، با این هدف که در صورت پایان جنگ، نیروهای مسلح خود را مجدداً مسلح کند و انبارهای خود را دوباره پر کند. در غیر این صورت، بازگشت ناگهانی به یک مدل غیرنظامی، آن را با یک اقتصاد راکد متشکل از نرخ رشد پایین، افت جدی در تولید ناخالص داخلی و یک بحران مالی.

روسیه در طول جنگ، دارایی‌های نقدشونده صندوق ثروت ملی (NWF) خود را به طور قابل توجهی کاهش داده است و ممکن است به دلیل هزینه‌های جنگ و کاهش قیمت نفت، این دارایی‌ها در سه ماهه آخر سال 2025 به طور کامل تمام شوند. اتحادیه اروپا در 3 سپتامبر سقف قیمت نفت خام روسیه را به 47.60 دلار در هر بشکه کاهش داد و جایگزین سقف قبلی 60 دلار شد تا درآمد صادراتی را بیشتر کاهش دهد. روسیه برای مقابله با کسری بودجه فزاینده ، فروش ارز خارجی از صندوق ثروت ملی خود را در ماه ژوئیه افزایش داد و این دومین بار در سال 2025 بود که به این ذخیره ارزی حمله شد. یکی دیگر از ترفندهایی که پوتین برای ادامه تلاش‌های جنگی خود به کار گرفته است، ملی کردن دارایی‌های خصوصی با 102 توقیف به ارزش 50 میلیارد دلار از مالکان خصوصی عمدتاً صنایع در بخش‌های استراتژیک از فوریه 2022 بوده است. این عمل علاوه بر ایجاد نارضایتی در بخش خصوصی، اعتماد سرمایه‌گذاران و کارایی عملیاتی را در کوتاه‌مدت و بلندمدت تضعیف می‌کند و چشم‌انداز بهبود اقتصادی آینده را دشوارتر می‌سازد.

تا ماه مه ۲۰۲۵، کسری بودجه فدرال روسیه با ۴۰.۷ میلیارد دلار، تقریباً ۹۰٪ از ۴۵.۵ میلیارد دلاری که در ابتدا به عنوان هدف برای سال اختصاص داده شده بود. این کسری در ، تقریباً پنج برابر افزایش یافت . بودجه‌ای که در دسامبر ۲۰۲۴ با پیش‌بینی درآمد ۵۰۸.۵ میلیارد دلار امضا شده بود، تا اواسط سال به ۴۸۵.۹ میلیارد دلار کاهش یافت. تولید صنعتی در نیمه اول سال ۲۰۲۵ که نشان دهنده نرخ بالای بهره، کمبود نیروی کار و اختلال در زنجیره تأمین به دلیل تحریم‌ها بود. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد سطح هزینه‌های نظامی در طول تابستان با تهاجم مداوم روسیه در شرق اوکراین و بمباران گسترده و مداوم شهرهای اوکراین کاهش نیافته است. اگرچه بمباران مناطق شهری در سراسر اوکراین توسط روسیه در سال ۲۰۲۴ افزایش یافت، اما تشدید چشمگیر حملات پهپادی و موشکی در طول تابستان ۲۰۲۵و اکنون تا پاییز ادامه دارد. علیرغم قصد تضعیف عزم عمومی اوکراین، به نظر می‌رسد که برعکس عمل شده است و با توجه به شکست‌های اخیر در میدان نبرد به دلیل تهاجم تابستانی، روسیه باید پاسخگوی اشتباهات پرهزینه خود باشد.

اپیلوگ

روسیه پوتین اکنون ثابت کرده است که یک قدرت جهانی نیست، بلکه یک بنگاه ملی فاسد و رو به زوال با اقتصادی ورشکسته، نظامی ناکارآمد، مردمی سرخورده و مفهومی معیوب از استثناگرایی است. این کشور به توانایی هسته‌ای خود به عنوان تهدیدی برای دیگران می‌بالد، در حالی که ظاهراً قادر به تشخیص تهدید علیه خود نیست. این موضوع تنها دیوانگی پشت تولید بیش از حد زرادخانه هسته‌ای با هزینه گزاف را که در نهایت هیچ هدفی نخواهد داشت، بیشتر تأیید می‌کند. روسیه اکنون در اتحاد خود با چین،. پوتین، به نوبه خود، وانمود می‌کند که در این رابطه به عنوان یک شریک برابر، ظاهراً از اختلاف عظیم در این شرایط بی‌اطلاع است. در وضعیت فعلی پیری، پوتین به عنوان فردی "منسوخ"که دیگر با نگرانی‌های داخلی در ارتباط نیست یا از جزئیات جنگ خود آگاه نیست. پس از اینکه در سال‌های اولیه زندگی‌اش، ابتدا در قالب یک افسر اطلاعاتیِ کارکشته و مخفی الگوبرداری شد، این تصویر بعدها به یک جنگجوی مردانه، برهنه و کینه‌توز تغییر یافت. اکنون که او به وضوح مسن‌تر شده است، اگر به خاطر قاتلی شناخته‌شده و جنایتکار جنگیِ تحت تعقیب.

این رهبری پوتین است که نیاز به بررسی جدی دارد، زیرا در نهایت، او توجه کمی یا هیچ توجهی به مردم خود نشان نداده است. او دستور جنگ ناعادلانه‌ای علیه مردم اوکراین را صادر کرد و در عین حال سطحی از بی‌عدالتی را علیه مردم خود مرتکب شد که از زمان جنگ جهانی دوم دیده نشده بود، و به دلایلی که هنوز درک آنها دشوار است. او کاهش جمعیتی از پیش شناخته شده کشورش را به طرز چشمگیری تسریع کرده و آینده‌ای نامشخص که بسیار طولانی‌تر از زمان باقی مانده از او خواهد بود. در حالی که این اتفاق در حال رخ دادن است، نهادهایی که به رفاه مردم او اختصاص داده شده‌اند، مدت‌هاست که به دلیل دنبال کردن مداوم جنگ، از کمبود بودجه رنج می‌برند و قادر به پشتیبانی از نیازهای آنها نیستند. زمستان در حال آمدن به مسکو و سایر نقاط فدراسیون روسیه است و شبکه‌های برق اکنون برای اولین بار در برابر موشک‌های دوربرد خود اوکراین آسیب‌پذیر هستند.

هیچ راه چاره‌ای برای اوکراین و اروپا وجود ندارد جز اینکه این جنگ را در میدان نبرد به پایان برسانند، زیرا پوتین مسیر خود را تعیین کرده است و باید سرنوشت او به طور واضح و به شیوه‌ای که او درک می‌کند، به او نشان داده شود. سپس نوبت اوکراین خواهد بود که به عنوان ملتی که مدت‌ها آرزویش را داشته، بهبود یابد و شکوفا شود، در صلح با همسایگانش، و روسیه نیز باید با این موضوع کنار بیاید که چگونه می‌تواند از این فاجعه با چشم‌اندازی جدید برای خود، در صورت امکان، عبور کند.

حق نشر برای @Kost Elisevich, MD, PhD 2025 محفوظ است. هرگونه کپی‌برداری غیرقانونی از این محتوا منجر به اقدام قانونی فوری خواهد شد.


یک نظر در مورد «پایان روزهای پوتین»

نظرات بسته است.