اوکراین در مرزهای خود با نیروهای نظامی روسیه در شرق و جنوب شرقی مقابله میکند و در غیر این صورت، از غیرنظامیان خود در سراسر کشور در برابر حملات هوایی روسیه به شهرهایش دفاع میکند. جنگ ولادیمیر پوتین در درجه اول به دو استراتژی فوری تقسیم شده است: ۱. تصرف و حفظ زمین، به ویژه در دونباس، به منظور اشغال کامل برخی از استانهای سرزمینهای شرقی، و ۲. ایجاد رعب و وحشت در شهروندان اوکراینی برای تضعیف عزم آنها و درخواست صلح. در طول ۳.۵ سال گذشته، اوکراین با حمایت بیش از ۴۰ کشور در سراسر جهان، در برابر حمله روسیه به حاکمیت و مردم خود با نوعی انعطافپذیری که معمولاً به یک ملت نسبتاً بزرگتر نسبت داده میشود، مقاومت کرده است. این کشور این کار را نه تنها با شجاعت آشکار در نبرد، بلکه از طریق حیلهگری، نوآوری و جسارت قابل توجه در اجرا انجام داده است. در حالی که پوتین تلاشهای خود را بر نابودی بیهدف زندگی غیرنظامیان و زیرساختها و قربانی کردن عمدی نیروهای روسی برای دستیابی به دستاوردهای محدود ارضی متمرکز کرده است، اوکراین تاکتیک بسیار استراتژیک تضعیف صنعت جنگی خود و پولی که از آن حمایت میکند را در پیش گرفته است.
شرح امروزی مبانی فکری کارل فون کلاوزویتس در مورد ماهیت جنگ، طبیعتاً شامل چندین عنصر آسیبپذیر است که زیربنای صنعت جنگ دشمن را تشکیل میدهند. این عناصر نه تنها شامل کارخانههای مهمات و تسلیحات و همچنین انبارها میشوند، بلکه شامل صنایع تولید دستگاههای الکترونیکی، راداری و نوری؛ سایتهای فرآوری سوخت و خطوط لوله؛ مؤسسات مالی، منابع درآمدزا و تأسیسات صادراتی؛ حمل و نقل ریلی؛ مناطق آموزش نظامی؛ و فرودگاهها نیز میشوند. به همین ترتیب، اختلال مشابه در قابلیت پارازیت الکترونیکی و تخریب شبکههای ارتباطی، هدف ایجاد اختلال در هماهنگی و برنامهریزی لجستیکی را دنبال میکند. جنگ سایبری برای هک کردن تأسیسات ذخیرهسازی دادههای حساس و به دست آوردن طرحهای طراحی سختافزارها و تأسیسات نظامی و همچنین برنامههای جنگی استفاده میشود. بیش از پیش، نتیجه یک جنگ در نسخه مدرن آن به این بستگی دارد که آیا یک ملت میتواند دشمن خود را در میدان نبرد شکست دهد، قبل از اینکه توانایی خود را برای جنگیدن از جبهه داخلی از دست بدهد.
فهرست جامع و مرجعی از حملات به سرزمین اصلی روسیه از زمان آغاز حمله روسیه به اوکراین در ویکیپدیا که خواننده را به سهماهه اول سال ۲۰۲۵ میبرد و مروری عالی بر رویدادهای متعددی که در طول بیشتر جنگ رخ داده است، ارائه میدهد. این کمپین در سال ۲۰۲۵ به طور قابل توجهی تشدید شد. این مقاله بهروزرسانی وضعیت فعلی را ارائه میدهد تا نقاط ضعف آشکار شده در روسیه ناشی از این مداخلات را برجسته کند. این مقاله به هیچ وجه خلاصه کاملی از حملات متعدد اخیر که در خاک روسیه رخ داده است، نیست، اما قرار است تصویر واضحتری از میزان تخریب رخ داده و تأثیر آن بر جنگ را در اختیار خواننده قرار دهد. روسیه به سرعت به پایان این بازی کارتی استعاری نزدیک میشود که در آن دست بازنده را بازی میکند و پوتین را به زودی به سمت چین تا از دلال درخواست لطف کند.
صنعت سوخت فسیلی
اخیراً جلسه فوری مدیران نفتی روسیه به دلیل نگرانیهای دولت در مورد افزایش تقریباً ۵۰ درصدی قیمت سوخت در بازار سوخت این کشور در سال ۲۰۲۵ تشکیل شد. نگرانی اصلی مربوط به کمپین اخیر اوکراین برای بمباران پالایشگاههای روسیه بود. در طول یک هفته در اوایل ماه اوت، شش پالایشگاه بزرگ توسط هواپیماهای بدون سرنشین (پهپاد) مورد حمله قرار گرفتند که در مجموع منجر به از دست رفتن ۲۲ درصد از ظرفیت پالایش شد . دو مورد از این پالایشگاهها، پالایشگاههای نووکویبیشفسک و ریازان ، متعلق به بزرگترین تولیدکننده نفت روسیه، روسنفت، هستند که ۳۰ درصد از نفت خام این کشور را از طریق ۱۳ تأسیسات خود پالایش میکند. این کمپین با تخریب بیشتر پالایشگاههای ساراتوف و سیزران روسنفت ادامه یافت . سود این غول نفتی تا سه ماهه اول سال ۲۰۲۵ ، ۵۷.۴ درصد کاهش یافته بود و تولید به پایینترین حد خود در نه سال گذشته رسیده بود.
افزایش قیمت در بازار سوخت، نرخ تورم روسیه را که تا ژوئن ۹.۴۱ درصد، بیش از پیش تهدید کرده است و بعید است که به خوبی با شاخص کلی قیمت مصرفکننده که در سال ۲۰۲۴، ۸.۲ درصد افزایش یافته بود، مقابله کند. علاوه بر این، ذخایر سوخت در بازار داخلی مستقل آن به پایینترین حد خود نزدیک میشود، در حالی که تعمیر تأسیسات آسیبدیده به دلیل کمبود قطعات یدکی به دلیل تحریمهای بینالمللی به تعویق افتاده است. اکنون کمبود بنزین در تعدادی از مناطق شرقی فدراسیون روسیه گزارش شده است و از قضا، استان لوهانسک تحت اشغال روسیه در اوکراین را تحت تأثیر قرار داده و به ساکنان آن طعم زندگی تحت رژیم پوتین را چشانده است. ذخایر، در صورت نیاز، تنها برای پنج روز مصرف داخلی کافی به نظر میرسد. با توجه به کاهش ظرفیت پالایش روسیه و اولویتبندی برای استفاده نظامی، بعید است که این وضعیت به زودی اصلاح شود.
دومین تولیدکننده بزرگ نفت روسیه، لوکاویل، که با چهار پالایشگاه خود حدود ۱۵٪ از کل تولید را در اختیار دارد، نیز بدون نگرانیهای مشابه نبوده است. حمله پهپادی به کومی ، تقریباً ۱۲۵۰ مایل از اوکراین، به یک مخزن برخورد کرد و به یک واحد فرآوری گاز آسیب رساند. بدتر از آن، حمله گسترده به پالایشگاه ولگوگراد این شرکت بود که ۵.۶٪ از کل پالایش روسیه را تشکیل میدهد و سالانه ۱۵ میلیون تن نفت را برای تولید دیزل، بنزین و سوخت جت برای ارتش فرآوری میکند. این سایت پیش سه بار و این شرکت در پایان سال به طور کلی ۲۶.۵٪ کاهش سود را گزارش کرد و علاوه بر این، به از دست دادن قابل توجه داراییهای ثابت خود نیز اشاره کرد.

اختلال در خطوط لوله نفت نیز یک نگرانی مکرر است که باعث ناامنی انرژی برای ارتش روسیه و بازارهای داخلی و خارجی آن میشود. تنها در ماه اوت، سه حمله جداگانه به ایستگاه پمپاژ اونچا در استان بریانسک، مرکز اصلی خط لوله عظیم دروژبا، منجر به کمبودهای بحرانی منطقهای شد. این ایستگاه سالانه 60 میلیون تن نفت را جابجا میکند و آن را به مجارستان و اسلواکی، که هر دو هنوز به شدت به انرژی روسیه وابسته هستند ، و به بندر اوست-لوگا در دریای بالتیک برای صادرات به جاهای دیگر توزیع میکند. با این حال، توزیع آن به پالایشگاههای موزیر و نووپولتسک در بلاروس ، زیرا رژیم لوکاشنکو نه تنها حامی اصلی جنگ روسیه در اوکراین است، بلکه به شدت به تأمین نفت داخلی خود نیز وابسته . بندر اوست-لوگا در استان لنینگراد در اواخر ماه اوت در مجتمع فرآوری گاز نواتک PUSC، جایی که سالانه بیش از 13 میلیون تن نیتروژن مایع جریان دارد، مورد حمله پهپادها قرار گرفت و باعث انفجار و آتشسوزی گسترده با خسارات گسترده شد. همین کارخانه فرآوری در ژانویه ۲۰۲۴ مورد حمله قرار گرفت و در آن زمان ضرر مالی قابل توجهی برای شرکت به همراه داشت. این حمله بخشی از حملات گستردهای بود که به تأسیسات سن پترزبورگ و همچنین استانهای اوریول، اسمولنسک و تولا از جمله انبار بزرگ ذخیره نفت در نزدیکی کلینتسی در استان بریانسک.
بزرگ نفت اطلس در استان روستوف که تدارکات ارتش روسیه در اوکراین را تأمین میکند، هدف حملات مکرر قرار گرفته است و اخیراً در ماه ژوئن و پس از حملهای در نوامبر ۲۰۲۴قرار گرفته است. پس از حمله پهپادی اخیر به نووشاختینسک ، یکی از بزرگترین پالایشگاههای جنوب روسیه، انفجارها و آتشسوزی گستردهای گزارش شد. این محل در زمان نگارش این مطلب حداقل پنج روز . آخرین حمله از این دست در دسامبر ۲۰۲۴که منجر به تخریب حداقل یک مخزن ذخیره سوخت شد.
به ویژه در ۱۸ ماه گذشته، حملات مکرر به صنعت سوخت فسیلی روسیه با هدف محدود کردن دسترسی به انرژی برای مصارف داخلی و نظامی و کاهش سود صادرات، مشاهده شده است. تنها در سال ۲۰۲۵، ۴۲ درصد از حملات، پالایشگاههای نفت، ۳۷ درصد از انبارهای نفت و ۱۰ درصد از ایستگاههای پمپاژ را هدف قرار دادهاند که ۴ درصد از تولید ناخالص داخلی. در اوایل ماه اوت، خسارت به زیرساختهای انرژی بیش از ۹۰۰ میلیون دلار و کاهش ۱۵ درصدی ظرفیت پالایش آن تخمین زده شد. ارزیابی در اواخر ماه اوت، این تخمین را ۱۷ درصد معادل ۱.۱ میلیون بشکه در روز اعلام کرد. نتیجه این امر، تغییر استراتژی صادرات به سمت نفت خام به جای مشتقات پالایششده سودآورتر بوده است.

یکی از تحولات شوم اخیر در عرصه جهانی در تمام این موارد، اعمال افزایش تعرفهها توسط ایالات متحده (US) بوده است که محدودیتهای وارداتی سختتری را برای شرکای تجاری روسیه اعمال میکند و سقف قیمت برای نفت خام روسیه توسط اتحادیه اروپا (EU) که از ۳ سپتامبر ۲۰۲۵ به اجرا در میآید، اعمال میشود. هند همچنان یکی از خریداران اصلی نفت خام روسیه است و انتقاد است. پالایشگاههای این کشور نفت خام را به بنزین و گازوئیل برای بازار داخلی هند تبدیل میکنند و مقدار زیادی از آن به کشورهایی که روسیه را تحریم کردهاند،.
بانک مرکزی هند، در راستای رعایت قوانین بینالمللی، اخیراً معاملات ارزی و تجارت بینالمللی با شرکت نایارا انرژی را که بخشی از آن متعلق به شرکت روسنفت روسیه است و یکی از پالایشگاههای برتر نفت در آسیا است، به حالت تعلیق درآورد. همین نگرانیهای مربوط به رعایت قوانین ممکن است ظاهراً بر همه شرکتهای هندی مرتبط با روسیه تأثیر بگذارد، زیرا بانکها احتمالاً مایل به اجتناب از بررسیهای نظارتی خواهند بود. تمایل به خرید نفت روسیه احتمالاً انگیزهای قوی برای ادامه این رویه به نوعی خواهد بود. تحریمهای اعمال شده توسط گروه هفت (G7) باعث شده است که ترکیه واردات نفت خام روسیه را حداقل 31 درصد ، به طوری که اکنون تنها 19 درصد از نفت خام ورودی را تشکیل میدهد. اتحادیه اروپا نیز به همین ترتیب واردات گاز طبیعی و نفت روسیه را تا پایان سال 2027 تا ریسک امنیت اقتصادی خود را که مربوط به وابستگی به انرژی روسیه است، کاهش دهد.
داراییهای نظامی و منابع صنعتی
اکنون، اکثر افراد از حملات همزمان و چشمگیر پهپادهای اوکراینی به چهار فرودگاه نظامی دورافتاده روسیه در ژوئن 2025 مطلع شدهاند. عملیات تار عنکبوت، 117 پهپاد نیمهخودکار دید اول شخص (FPV) بهبود یافته با هوش مصنوعی (AI) را از وسایل نقلیه حمل و نقل محلی با استفاده از شبکههای ارتباطی محلی برای آسیب رساندن یا نابودی حدود 41 هواپیما از جمله بمبافکنهای استراتژیک Tu-22 و Tu-95 و هواپیماهای نظارتی A-50 پرتاب کرد. این حمله ناوگان هوایی هستهای تاکتیکی روسیه را بیش از 30 درصد، به ارزش مجموع 7 میلیارد دلار، کاهش داد و تا حدودی با نابودی یک سوم ناوگان دریای سیاه روسیه در دو سال اول جنگ مقایسه میشود و آن را از نظر عملکردی غیرفعال میکند.
آخرین مورد از این دست در اوایل سال ۲۰۲۴، ناوچه کوروت ایوانووتسبا ارزش بیش از ۷۰ میلیون دلار و چهار موشک مافوق صوت P-270 Moskit که هر کدام ۱.۳ میلیون دلار قیمت داشتند و ۴۰ خدمه داشت، توسط یک پهپاد دریایی Magura V5 با قیمت ۳۰۰۰۰۰ دلار غرق شد. حمله پهپادی دیگری به پایگاه هوایی ساکی در کریمه که نقش مهمی در عملیات نظامی در دریای سیاه ایفا میکند، در اوایل ماه اوت به پنج جنگنده روسی اصابت کرد و یک هواپیمای Su-30SM به ارزش حدود ۴۰ میلیون دلار را منهدم کرد و به یک Su-30SM دیگر به همراه سه جنگنده بمبافکن Su-24 دیگر علاوه بر یک انبار تسلیحات هوایی آسیب رساند.
نگرانی بیشتر روسیه، فقدان امنیت در فرودگاههای نظامی این کشور بوده است. اقدامات خرابکارانه توسط عوامل نفوذی به پایگاههای هوایی در سراسر فدراسیون روسیه (RF)، با استفاده از پهپادها یا کاشت مواد منفجره و آتشزا در جنگنده-بمبافکنها و هلیکوپترها انجام شده و باعث خسارات تجمعی مداوم هواپیماهای انفرادی شده است. آسیب به زیرساختهای فرودگاه نیز به همین ترتیب عملکرد عملیاتی را به خطر میاندازد. بخش زیادی از این خسارات به دلیل ماهیت پنهان این رویدادها و لاپوشانی یا انکار روسیه از وقوع آنها، ناشناخته میماند. از سال 2022، دو هلیکوپتر تهاجمی رده بالای Ka-52 در استان پسکوف، حدود 430 مایلی اوکراین، در زمین منهدم و دو هلیکوپتر دیگر به طور جدی آسیب دیدند. در سال 2023، پارتیزانهای بلاروس در عملیات مشابهی با انهدام قابل توجه یک هواپیمای نظارتی 330 میلیون دلاری A-50 در خارج از مینسک با استفاده از پهپادهای محلی شرکت کردند. در پایگاه هوایی چکالوفسکی در منطقه مسکو، یک هواپیمای ترابری An-148، یک هواپیمای شناسایی فرماندهی و کنترل Il-20 مجهز به تجهیزات جنگ الکترونیک و یک بالگرد تهاجمی Mi-28N توسط «افراد ناشناس» منهدم شدند.
در طول سال ۲۰۲۴، عملیات خرابکاری اوکراین با گزارشهایی مبنی بر انهدام یک جنگنده-بمبافکن Su-34 در چلیابینسک، یک هلیکوپتر نجات آتشنشانی Ka-32 در مسکو، یک هواپیمای ترابری Tu-134 در استان اورنبورگ و یک جنگنده Su-27 در سرزمین کراسنودار،به طور قابل توجهی تشدید شد. ادامه این عملیات در سال ۲۰۲۵، علاوه بر انهدام گسترده هواپیماهای نظامی در چهار فرودگاه در ماه ژوئن، دو حمله دیگر در ماه ژوئیه را نیز به دنبال داشت. در استان توِر، در ۳۴۲ مایلی شمال مرز اوکراین، یک پارتیزان اوکراینی وارد یک پایگاه هوایی شد و یک بالگرد تهاجمی Mi-28N دیگر به ارزش ۱۸ میلیون دلار را منفجر کرد. و در پایگاه هوایی بوریسوگلبسک در استان ورونژ که جنگندههای Su-34، Su-35S و Su-30SM در آن مستقر بودند، علاوه بر حمله به یک انبار بمب گلاید، تعداد نامشخصی هواپیما آسیب دیده یا منهدم شد. حمله دیگری در همان استان در پایگاه هوایی بالتیمور، یک سامانه دفاع هوایی S-300 به ارزش حدود ۱۵۰ میلیون دلار و احتمالاً دو جنگنده-بمبافکن Su-24 را طبق تصاویر ماهوارهای منهدم کرد.

علاوه بر فرودگاهها، عملیات خرابکاری با هدف قرار دادن تأسیسات نظامی و لجستیکی دورافتاده روسیه در طول جنگ انجام شده است. این عملیاتها شامل خطوط راهآهن و ایستگاههای سوئیچینگ؛ پلها؛ منابع سوخت؛ کشتیها؛ کارخانههای تسلیحات و مهمات؛ انبارها؛ و تأسیسات تولید دستگاههای الکترونیکی و نوری بوده است. مأموریت اخیری که در اوایل آگوست 2025 انجام شد، یکی از واحدهای نخبه پدافند هوایی روسیه، تیپ 90 موشک ضدهوایی مستقر در آفیپسکی در سرزمین کراسنودار را هدف قرار داد و 12 سرباز را کشته، چندین نفر دیگر را زخمی و تجهیزات را منهدم کرد. این مکان خاص، در 310 مایلی غرب مرز اوکراین، مجهز به سامانههای موشکی زمین به هوای میانبرد Buk-M2 بود که برای محافظت از مواضع روسیه در جهت استانهای خرسون و زاپوریژیا در جنوب شرقی اوکراین استفاده میشد.
ایستگاههای رادار هشدار اولیه برای شناسایی پرتاب موشکهای بالستیک علیه روسیه، مانند ایستگاهی در سرزمین کراسنودار، در شرق کریمه، توسط پهپادهای اوکراینی مورد حمله قرار گرفتند تا قابلیت نظارت هوایی کاهش یابد. حمله دیگری به کارخانه رادیو سیگنال در استاوروپول در منطقه همسایه که سیستمهای مهم جنگ الکترونیک (EW) و رادار در آن تولید میشدند، آسیب جدی وارد کرد، که بخش عمدهای از آنها به ماشینآلات وارداتی تحت تحریم نیاز داشتند. یک کارخانه شیمیایی که اسید نیتریک را برای تولید مواد منفجره قوی مورد استفاده در گلولههای توپخانه تأمین میکرد، نیز اخیراً در دو نوبت جداگانه در همان مجاورت مورد حمله قرار گرفت. به همین ترتیب، حمله پهپادی به کارخانه الکتروپریبور در پنزا، شهری در جنوب شرقی مسکو و بیش از ۹۵۰ مایل از اوکراین، تولید اقلام شبکههای دیجیتال مورد استفاده در سیستمهای کنترل هوانوردی، خودروهای زرهی و کشتیها را به طور قابل توجهی مختل کرد . علاوه بر این، این کارخانه سیستمهای مخابراتی، تجهیزات رمزنگاری و بردهای مدار را برای نیروهای هوافضای روسیه تولید میکند. کارخانه رادیوزاوود در پنزا که واحدهای فرماندهی سیار، کنترل رزمی خودکار و سیستمهای رادیویی درجه نظامی تولید میکند، نیز اخیراً دوباره مورد حمله قرار گرفت و خسارات قابل توجهی به آن وارد شد.
حملات پهپادی اوکراین، کارخانههای تولید قطعات الکترونیکی، ابزار نوری و فیبر نوری مورد استفاده در ارتش روسیه را هدف قرار داده است. این حملات، اگرچه انفجار مشکوکی در نزدیکی مسکو در اوت ۲۰۲۳ باعث خسارات قابل توجهی در کارخانه اپتیک و مکانیک زاگورسک، اما تحولات جدیدتری بودهاند. این کارخانه در میان سایر دستگاهها، تجهیزات دید در شب برای ارتش تولید میکرد. به نظر میرسد حملات جدیدتر، تابستان امسال در اوایل ژوئیه با حمله به کارخانه اپتیک-مکانیک آزوف در استان روستوف، بخشی از شرکت تسلیحات موشکی تاکتیکی روسیه، آغاز شده است. این مرکز، تجهیزات الکترونیکی، نوری و تصویربرداری حرارتی با دقت بالا از جمله لنز، رادار، فاصلهیاب، سرهای هدایت و سیستمهای کنترل برای تانکها، خودروهای جنگی پیاده نظام، سیستمهای دریایی و هواپیما تولید میکند. این کارخانه از مارس ۲۰۲۲ تحت تحریم بود و در اوایل ژوئیه ۲۰۲۵ مورد حمله قرار گرفت. کارخانه ابزارسازی آرزاماس در استان نیژنی-نووگورود که ابزارهای ژیروسکوپی، سیستمهای کنترل و کامپیوترهای داخلی برای موشکهای Kh-32 و Kh-101 تولید میکند، در اوت ۲۰۲۵ مورد حمله قرار گرفت و خسارات قابل توجهی به بار آورد.
کارخانه سیستمهای فیبر نوری واقع در سارانسک، شهری در جمهوری موردوویا، بخشی از فدراسیون روسیه، حدود ۶۲۰ مایلی شمال شرقی اوکراین است. این کارخانه تولیدکننده اصلی کابل فیبر نوری در روسیه برای استفاده در پهپادها جهت جلوگیری از تداخل جنگ الکترونیکی و تأمینکننده اصلی کابل برای صنعت مخابرات است. میزان خسارات ناشی از حمله آوریل ۲۰۲۵ برای تعطیلی اجباری این کارخانه کافی به نظر میرسید. یکی دیگر از سایتهای تولیدی تخصصی، دفتر طراحی ابزار دقیق JSC در تولا، ۱۲۰ مایلی جنوب مسکو، در اوایل ماه مه مورد حمله قرار گرفت. این کارخانه یکی از تولیدکنندگان کلیدی مهمات هدایتشونده با دقت بالا است که توسط نیروهای زمینی، نیروی دریایی و هوافضا برای دفاع هوایی، سیستمهای توپخانه خودکار و سلاحهای کوچک استفاده میشود. کارخانه همسایه، NPO Splav، طراح و توسعهدهنده پیشرو سیستمهای راکتانداز چندگانه (MLRS) و سیستمهای شعلهافکن سنگین، در همان حمله مورد حمله قرار گرفت. کارخانه میکروالکترونیک Kremniy EI در بریانسک، تنها ۱۰۰ مایلی شمال مرز اوکراین، در اواخر آوریل مورد حمله قرار گرفت. این شرکت یکی از بزرگترین تولیدکنندگان میکروالکترونیک در روسیه است و قطعات مورد نیاز سامانههای دفاع هوایی S-300/400 و پهپادها را تأمین میکند.
یکی از دردسرسازترین مهمات هوایی روسیه، پهپاد شاهد است که به طور مداوم برای ایجاد رعب و وحشت و کشتن غیرنظامیان و بمباران کورکورانه زیرساختهای غیرنظامی - ساختمانهای مسکونی، تأسیسات انرژی، بیمارستانها، مراکز خرید، مدارس و دفاتر اداری - استفاده میشود. این حملات در اواخر سال 2024 به طور قابل توجهی افزایش یافت و تا سال 2025 ادامه یافته است. آنها به طور فزایندهای پیچیدهتر شدهاند، هوش مصنوعی را در خود جای دادهاند، محمولههای بزرگتری حمل میکنند و در ارتفاع بالاتر و سریعتر پرواز میکنند. از سال 2022، آنها از ایران وارد میشدند، اما تولید داخلی در نیمه دوم سال 2023 در تأسیساتی در یلابوگا در جمهوری تاتارستان، حدود 600 مایلی شرق مسکو، آغاز شد. هدف تولید 6000 پهپاد تا سپتامبر 2025 تعیین شد. تصویربرداری ماهوارهای در آوریل 2025 نشان داد که این تأسیسات دو برابر شده است. دومین خط تولید پهپاد شاهد در ایژفسک در جمهوری اودمورت، حدود 630 مایلی شرق مسکو، تأسیس شد. از ژوئن ۲۰۲۴، تعداد پرتابهای پهپاد شاهد به طور مداوم افزایش یافته و در ژانویه ۲۰۲۵ به تقریباً ۲۷۰۰ فروند رسیده است.

از ماه آوریل، پهپادهای اوکراینی مرتباً کارخانههای تولید پهپاد در یلابوگا و اطراف آن ، نیژنکامسک، را هدف قرار دادهاند و در چندین مورد، حملات مستقیم انجام دادهاند. موفقیت این حملات در نهایت میتواند به فروپاشی این صنایع منجر شود. کارخانه یلابوگا در ماه ژوئن مورد حمله قرار گرفت و باعث آتشسوزی شد. کارخانه الکترومکانیکی ایژفسک کوپول که نوعی از پهپاد شاهد-۱۳۶، یعنی گارپیا-A1، را که با استفاده از قطعات چینی و سیستم موشکی تور ساخته شده است، تولید میکند، پس از حمله دیگری در ماه ژوئیه تعطیل شد. در اوایل ماه اوت، یک ترمینال بزرگ ذخیرهسازی پهپادهای نوع شاهد و قطعات خارجی توسط پهپادها در کیزیل-یول در جمهوری تاتارستان، بیش از ۸۰۰ مایل از اوکراین، نابود شد. یک انبار و محل پرتاب پهپاد دیگر در پریمورسکو-آختارسک در کراسنودار مورد حمله قرار گرفت . علاوه بر تأثیر حملات بر تولید پهپادهای داخلی روسیه، واردات ایران که همچنان از صنعت جنگ پشتیبانی میکنند، هدف قرار گرفته است. باز هم، در ماه اوت، یک کشتی باری بزرگ روسی که پهپادهای شاهد، مهمات و سایر قطعات سلاح را به روسیه حمل میکرد، در دریای خزر توسط یک حمله پهپادی اوکراینی تا حدی غرق شد، که اولین مورد از این نوع به یک کشتی تجاری بود.

کارخانه باروت الاستیک روسیه در استان ریازان دارای یک مجتمع زیرزمینی است که چندین طبقه امتداد دارد و مواد منفجره و مهمات را ذخیره میکند. مقامات انفجاری در ماه اوت را به انفجار یک گلوله توپ غیرمجاز نسبت دادند که منجر به تخریب این تأسیسات شد و آمار کشتهشدگان اخیر اکنون به ۲۴ نفر و حداقل ۱۵۷ نفر زخمی افزایش یافته است. اگرچه نقض ایمنی در صنعت روسیه بدنام است و انفجار قبلی در سال ۲۰۲۱ رخ داده بود که منجر به کشته شدن ۱۷ نفر شد، اما در شرایط فعلی، رد خرابکاری زودهنگام خواهد بود. کارخانه هواپیماسازی لوخوویتسکی در استان مسکو در ماه ژوئیه مورد حمله پهپادها قرار گرفت. این کارخانه پهپادهای شاهد-۱۳۶ ساخت ایران را ارتقا میدهد و آنها را پهپادهای Geran-۲ مینامد. این کارخانه همچنین جنگندههای MiG-۲۹ و MiG-۳۱ را تولید و ارتقا میدهد و در توسعه هواپیماهای جنگی نسل بعدی مشارکت دارد. در دوبنا، که آن هم در استان مسکو واقع شده است، تأسیسات تولید پهپاد کرونشتات که پهپادهای تهاجمی و شناسایی اوریون را تولید میکند، که قبلاً در ماه مه مورد حمله قرار گرفته بود، در این مورد نیز هدف قرار گرفت.
یکی دیگر از تأسیسات بزرگ هوافضا، شرکت هواپیمایی GM Beriev در تاگانروگ در استان روستوف، مورد حمله قرار گرفت و تولید هواپیماهای آبی-خاکی و هواپیماهای رادار هشدار اولیه A-50 را مختل کرد. این کارخانه همچنین به هواپیماهای هوانوردی دریایی خدمات ارائه میدهد و بمبافکنهای استراتژیک مانند Tu-95MSM را ارتقا میدهد. یک حمله بزرگ دیگر در تولا رخ داد که تعدادی از تأسیسات صنایع دفاعی را در خود جای داده است و در منطقهای با سه کارخانه، انفجارهایی مشاهده شد - کارخانه NPO Splavکه قبلاً در ماه مه مورد حمله قرار گرفته بود، دفتر طراحی ابزار KBPکه قبلاً در ماه مه و ژوئن مورد حمله قرار گرفته بود و سلاحهای هدایتشونده دقیق تولید میکند و کارخانه Shcheglovsky Val که سلاح و مهمات هدایتشونده برای نیروهای زمینی و سیستمهای دفاع هوایی از جمله Pantsir-S1 تولید میکند. در استان تولا، کارخانه شیمیایی Azot در نووموسکوفسک، یکی دیگر از تولیدکنندگان اسید نیتریک برای تولید مواد تشکیلدهنده گلولههای توپخانه، برای سومین بار از ماه مه مورد حمله قرار گرفت.
خطوط راه آهن روسیه
روسیه بخش عمدهای از تدارکات و تجهیزات نظامی خود را از طریق راهآهن منتقل میکند و اهمیت لجستیکی آن را به محور عملیات نظامی اوکراین برای آزادسازی سرزمینهای اشغالی خود تبدیل کرده است. این عملیات اندکی پس از حمله روسیه در فوریه ۲۰۲۲ آغاز شد، اگرچه خرابکاری و حملات هوایی هدفمند از سال ۲۰۲۳ به بعد به تدریج افزایش یافت. سرویسهای امنیتی اوکراین (SBU) با شبکه گستردهای از عوامل اوکراینی و روسی برای تخریب زیرساختهای ریلی در روسیه و اوکراین اشغالی همکاری کردهاند. ظرف یک ماه پس از حمله روسیه به اوکراین، خرابکاران بلاروسی در حال ایجاد اختلال در خطوط ریلی مربوط به حمل و نقل نیروهای روسی در جنوب بلاروس بودند. در ژانویه ۲۰۲۴، اداره کل نظم و نگهداری عمومی وزارت امور داخلی روسیه از ۱۸۴ رویداد خرابکاری در شبکه راهآهن روسیه که ۵۸ منطقه از ۸۹ منطقه اداری آن را در بر میگیرد، خبر داد. کل شبکه شامل ۵۳۱۹۰ مایل راهآهن است که این امر، زمانی که حملات ممکن است نه تنها خطوط ریلی، بلکه ایستگاههای تعویض خط و انبارهای تدارکات را نیز هدف قرار دهد، یک مسئولیت امنیتی قابل توجه است. اختلال در مکانهای استراتژیک مختلف میتواند منجر به تأخیرهای قابل توجه و در عین حال افزایش اتکا به حمل و نقل جادهای شود که به نوبه خود در برابر شرایط آب و هوایی و حملات هوایی آسیبپذیرتر است.
یک نمونه چشمگیر از خرابکاری در نوامبر 2023 در جمهوری بوریاتیا در جنوب سیبری، 3000 مایل از مرز اوکراین، رخ داد، زمانی که بخش ایتیکیت-اوکوسیکان از راه آهن بایکال-آمور روسیه با انفجاری عظیم در تونل 9.5 مایلی سورومویسکی. در زمان انفجار، یک قطار 50 واگنه با 41 تانکر سوخت دیزل و سه تانکر سوخت هواپیما از تونل عبور میکرد. هنگامی که روسها تلاش کردند آنچه از قطار باقی مانده بود را از طریق گذرگاه چورتوف موست، مواد منفجره بیشتری که در پل جاسازی شده بودند، منفجر شدند. این رویداد منجر به تأخیر قابل توجه ترافیک ریلی در امتداد خط بایکال-آمور شد که تنها راه ارتباطی ریلی بود که روسیه مرکزی را به چین و کره شمالی متصل میکرد، عاملی که با توجه به اتحاد بین این رژیمهای اقتدارگرا و جنگی که آنها در اوکراین انجام میدهند، از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردار است. عملیات خرابکاری دیگری در اواخر اوت ۲۰۲۵ بر روی یک قطار سوخت در شهر تور، حدود ۱۰۰ مایلی شمال مسکو، در یک ایستگاه راهآهن بزرگ رخ داد که باعث انفجار بزرگی شد و آتش به سراسر ایستگاه سرایت کرد.
حمله پهپادی در ماه مه ۲۰۲۴، یک قطار باری حامل گازوئیل را در استان ولگوگراد از ریل خارج کرد و منجر به آتشسوزی و تخریب چند صد متر خط آهن شد. در ماه ژوئیه، گروه پارتیزانی زیرزمینی آتش متشکل از عوامل اوکراینی، روسی و تاتار، بخشی از راهآهن مورد استفاده برای تحویل مهمات و تسلیحات کره شمالی برای ارتش روسیه را منهدم کردند. این حمله در نزدیکی یکاترینبورگ در استان سوردلوفسک در غرب سیبری انجام شد. در اواخر ماه اوت، گروه پارتیزانی آتش یک ایستگاه رله در امتداد راهآهن در سرزمین پریمورسکی هممرز با کره شمالی در شرق دور روسیه را منهدم کرد و بار دیگر حرکت قطارها را به خطر انداخت و تحویل تدارکات نظامی را به تأخیر انداخت و در عین حال حضور فراگیر این گروه را در تمام گوشه و کنار فدراسیون روسیه نشان داد. انفجاری در ماه سپتامبر در یک پل راهآهن در استان سامارا در نزدیکی شهر کینل به زیرساختهای محلی آسیب رساند و ترافیک ریلی باری را در امتداد راهآهن کویبیشف به حالت تعلیق درآورد. این حمله مانع از حمل مواد منفجره، مواد شیمیایی و سایر مواد برای مصارف نظامی و صنعتی از کارخانه بزرگ Polimer JSC در چاپایفسک شد. اختلال مشابهی در حمل و نقل ریلی از این نیروگاه پیش از این در ماه مارس رخ داده بود، زمانی که حملهای منجر به تخریب پلی بر روی رودخانه چاپایوکا شد .

پل کرچ، سازهای به طول ۱۱ مایل، سرزمین کراسنودار روسیه را از طریق تنگه کرچ به کریمه متصل میکند و یک پل موازی با جادهای چهار بانده در کنار راهآهن دو خطه است که در سال ۲۰۱۹ با هزینهای حدود ۳.۷ میلیارد دلار پس از الحاق غیرقانونی کریمه توسط پوتین در سال ۲۰۱۴ به طور کامل تکمیل شد. این پل به عنوان یک گذرگاه اصلی جادهای و ریلی برای ارتش روسیه عمل میکند. انفجار یک کامیون تانکر سوخت روی پل در اکتبر ۲۰۲۲ باعث فرو ریختن دو دهانه از عرشه جاده شد و احتمالاً تیرهای سازهای نگهدارنده پل ریلی را ضعیف کرد. انتظار میرفت تعمیرات تا ژوئیه ۲۰۲۳ به طور کامل تکمیل شود، زمانی که حمله دوم با پهپادهای دریایی باعث دو انفجار شد که منجر به فروپاشی جزئی بخشی از پل جادهای و آسیب جزئی ظاهری به پل ریلی شد. در ژوئن ۲۰۲۵، اندکی پس از اجرای عملیات تار عنکبوت، مواد منفجره زیر آب معادل ۲۴۲۵ پوند (حدود ۲۴۲۵ کیلوگرم) را به داخل پل پرتاب کردند. تیانتی را به پایه تکیهگاههای میانی پل راهآهن شلیک کرد و دستههای شمع بتن مسلح را هدف قرار داد. این مأموریت احتمالاً توسط یک وسیله نقلیه زیرآبی بدون سرنشین (UUV) دوربرد ماریچکا، شناوری با طول ۲۰ فوت و برد ۶۲۰ مایل، انجام شده است. اثر تجمعی حملات بر سازه عظیم پل هنوز مشخص نشده است و حملات بیشتر با نوعی از نبوغ نشان داده شده تا به امروز محتمل است.

در اواخر ماه ژوئیه، پهپادهای اوکراینی طی یک دوره سه روزه، بارها به ایستگاه راهآهن در سالسک ، شهری در جنوب شرقی استان روستوف، حمله کردند. این حمله در امتداد خط آهنی رخ داد که تدارکات سربازان در کریمه و استانهای دونباس دونتسک و لوهانسک را تأمین میکند. در این حمله، یک لوکوموتیو و دو تانکر سوخت مورد اصابت قرار گرفتند و منجر به انفجار بزرگی شدند . یک پست برق برای همان خط آهن در شهر همسایه اورلوفسکی در شمال شرقی نیز در امتداد بخشی از مسیر دچار قطعی برق شد، در حالی که حمله قبلی به یک پست برق در نزدیکی اوختیابرسکی در استان ولگوگراد که بلافاصله در شمال واقع شده بود، همین اتفاق را رقم زده بود. حمله اخیر پهپادها در کامنولومنی ، شهری کوچک در استان روستوف، که تنها ۲۴ مایل با اوکراین فاصله دارد و یکی دیگر از قطبهای مهم استراتژیک برای ارتش روسیه است، باعث توقف ترافیک قطارها در امتداد خطی شد که به استان دونتسک در اوکراین منتهی میشد. این مسیر طولانی تخریب تا اوکراین تحت اشغال روسیه ادامه یافت، جایی که در استان زاپوریژیا ، یک قطار سوخت توسط پهپادهای FPV مورد اصابت قرار گرفت و انفجارهایی از ۱۱ مخزن در منطقه توکماک رخ داد که نه تنها قطار، بلکه زیرساخت راهآهن را نیز نابود کرد.
تأثیر جنگ سایبری
حملات سایبری به سیستمهای بانکی به دلیل اختلال موقت در خدمات، مانند حملات منع سرویس توزیعشده (DDoS) که از طریق منابع جمعی انجام میشوند و بانکداری آنلاین و برنامههای تلفن همراه آنها را مختل میکنند، بدنام هستند. چندین بانک روسی، سیستمهای پرداخت و اپراتورهای بزرگ مخابراتی از سال ۲۰۲۲ تحت تأثیر این اختلالات ایجاد شده توسط هکرهای اوکراینی مانند داوطلبان «ارتش فناوری اطلاعات اوکراین» که گاهی با همکاری اطلاعات نظامی اوکراین (HUR) و از جاهای دیگر انجام میشود، قرار گرفتهاند. حملات جدیتر ، سرورهای بانکی را بیفایده کرده و عملیاتی مانند هک مرکز فدرال روسیه، Osnovanie، که امضاهای دیجیتال را تأیید میکند، مانع از پردازش کارآمد معاملات تجاری شده است.
آلفا-بانک در سال ۲۰۲۳ هدف یک حمله سایبری قرار گرفت که منجر به نقض چشمگیر اطلاعات ۳۰ میلیون مشتری شد. دومین بانک بزرگ روسیه، VTB، در سپتامبر ۲۰۲۴ توسط یک گروه هکری با بدترین حمله سایبری DDoS در تاریخ خود مورد حمله قرار گرفت. در دسامبر ۲۰۲۴، گازپرومبانک، یکی از بزرگترین بانکهای روسیه، توسط HUR اوکراین هک شد و باعث اختلال DDoS قابل توجهی شد که هم خدمات داخلی و هم خارجی آن را درگیر کرد و ۴۵۰۰۰ کسب و کار در این کشور را تحت تأثیر قرار داد. سایر بانکهای روسی از جمله Sberbank، Raiffeisen Bank و Tinkoff Bank نیز به همین ترتیب مختل شدهاند و باعث ایجاد ناامنی و وحشت در بخش مالی روسیه شدهاند که پایه و اساس آن به طور فزایندهای متزلزلو اعتماد مصرفکنندگان از سه ماهه دوم سال ۲۰۲۴ رو به کاهش بوده است.
از اوایل سال ۲۰۲۴، صنعت روسیه تحت حمله شدید HUR اوکراین قرار گرفت و زیرساختهای سیستمها غیرفعال شد و ۶۰ ترابایت داده متعلق به شرکت مشاوره IPL که بخش صنعتی روسیه را مدیریت میکرد، حذف شد. دقیقاً یک سال پیش، عوامل HUR حمله سایبری گستردهای را به سرورهای ارائه دهندگان اینترنت روسیه انجام دادند و بیش از ۳۰ پلتفرم آنلاین از تأسیسات صنعتی را مسدود کردند که در آن حداقل ۳۳ سرور و ۲۸۳ کامپیوتر اداری به خطر افتاد و ۱۵ فضای ذخیرهسازی ابری و فایل را نابود کردند. گفته میشود که این پلتفرمها از جنگ پشتیبانی و تأمین مالی میکردند. حمله قبلی در ژوئن ۲۰۲۴، بسیاری از مناطق اشغالی روسیه در اوکراین را بدون ارتباط گذاشت. در فوریه ۲۰۲۵، HUR به پیمانکار نفت و گاز گازپروم، گازترویپروم، حمله کرد و بیش از ۱۲۰ سرور را غیرفعال کرد و ظاهراً ۲ پتابایت از فضای ذخیرهسازی دادهها را پاک کرد. در ژوئن ۲۰۲۵، یک هفته قبل از حمله پهپادی معروف به چهار پایگاه هوایی روسیه، HUR شرکت بزرگ هواپیماسازی دولتی توپولف و ۴.۴ گیگابایت از ارتباطات داخلی، سوابق خرید و جلسات خصوصی از جمله نام کسانی که به شهرهای اوکراین موشک پرتاب کردند را به دست آورد.
ارتش روسیه به طور خاص توسط HUR و گروههای هکر داوطلب در چندین حمله هدف قرار گرفته است. در ژانویه 2024، یک ابررایانه در مرکز پردازش دادههای ماهوارهای دولتی روسیه که برای پردازش دادههای ماهوارهای نظامی مورد استفاده وزارت دفاع بود، با تخریب 280 سرور و از دست دادن حدود 2 پتابایت داده با هزینه 10 میلیون دلار، بیفایده شد. این حمله توسط تیم داوطلب BO انجام شد. ماه بعد، HUR سرورهای روسی را که برای اصلاح پهپادهای تجاری برای استفاده نظامی استفاده میشدند، غیرفعال کرد و باعث شد نرمافزار کنترل برای اپراتورها غیرقابل دسترس شود. نتیجه این امر، عملیات میدان نبرد را با زمینگیر شدن چندین ناوگان پهپادی مختل کرد. سیستمهای اطلاعات داخلی یک مرکز آموزشی برای اپراتورهای پهپاد در اکتبر 2024 با حذف 150 ترابایت داده به خطر افتاد.
اگرچه بخش عمدهای از توجه کمپین سایبری اوکراین به تضعیف ارتش روسیه، منابع صنعتی و نهادهای مالی آن معطوف شده است، اما از تأثیر روانی که ممکن است با آشکار کردن آسیبپذیریهای خود در نتیجه جنگ بر جامعه روسیه داشته باشد، غافل نشده است. در حالی که پوتین با تخریب تقریباً روزانه و بیهدف زیرساختهای غیرنظامی، که منجر به کشته شدن ۱۳۸۸۳ نفر و زخمی شدن ۳۵۵۴۸ نفر دیگر تا ۱۴ آگوست ۲۰۲۵ شده است، آشکارا جامعه اوکراین را مرعوب کرده است ، اوکراینیها صرفاً به دنبال ایجاد مزاحمت برای روسها بودهاند. به عنوان مثال، بحران کمبود بنزین فعلی که در بیشتر روسیه در حال گسترش است، نتیجه مستقیم تخریب پالایشگاههای نفت روسیه توسط اوکراین است.
اختلال دیگر، تأثیر پهپادهای اوکراینی در تهدید آسمان در مجاورت فرودگاههای غیرنظامی که باعث لغو یا تأخیر پروازها به داخل و خارج از چندین شهر شده است. این مشکل همچنان با حملات مکرر پهپادها در مجاورت شهرهای بزرگ آشکار میشود. در اواخر ژوئیه 2025، دو گروه هک سایبری، یکی اوکراینی به نام Silent Crow و دیگری بلاروسی به نام Cyber Partisans، شرکت هواپیمایی اصلی روسیه، Aeroflot، را مجبور به لغو بیش از 50 پرواز رفت و برگشت کردند. این ماجرا باعث شد سهام این شرکت در بازاری که از قبل عملکرد ضعیفی داشت، به شدت 3.9 درصد کاهش یابد و نگرانیهایی را در مورد بزرگی این نقض امنیتی ایجاد کند.
اپیلوگ
روسیه کارتهای لازم را ندارد. در ماه اوت، رویترز گزارش داد که کسری بودجه روسیه پس از هفت ماه اول سال ۲۰۲۵، از میزان در نظر گرفته شده برای کل سال فراتر رفته است. کسری بودجه ۶۰.۹ میلیارد دلاری برای این سال برنامهریزی شده بود که معادل ۲.۲ درصد از تولید ناخالص داخلی پیشبینی شده بود. هزینههای دوره ژانویه تا ژوئیه ۲۰۲۵، ۲۰.۸ درصد بیشتر از مدت مشابه در سال ۲۰۲۴ بود، در حالی که درآمدها قبل از تعدیل تورم، تنها ۲.۸ درصد افزایش یافت. روسیه تاکنون ۳۱۶ میلیارد دلار از ۵۳۰ میلیارد دلار اختصاص داده شده برای سال را خرج کرده است و تنها در ماه ژوئیه، هزینهها ۴۸.۹ میلیارد دلار بود که تقریباً ۲۰ درصد بیشتر از ژوئن است. صادرات نفت و گاز، منبع اصلی درآمد روسیه، نسبت به سال ۲۰۲۴، ۱۸.۵ درصد کاهش یافته است. قیمت نفت اورال روسیه به دلیل کاهش تقاضای جهانی در حال کاهش بوده و به پایینترین سطح خود از سال ۲۰۲۳ رسیده است. قیمت هر بشکه نفت در ماه ژوئیه ۵۸ دلار باقی ماند کهپایینتر از سقف قیمتی است که در حال حاضر توسط کشورهای غربی اعمال شده است.
ذخایر نقدی روسیه از ۱۱۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۱ به ۳۱ میلیارد دلار کاهش یافته و کمترین میزان از سال ۲۰۱۹ است که این امر زنگ خطری را برای خالی شدن احتمالی آنها تا پاییز امسال به صدا درآورده است. صندوق بینالمللی پول به طور قابل توجهی پیشبینی خود را برای تولید ناخالص داخلی روسیه در سال ۲۰۲۵ در بهروزرسانی چشمانداز اقتصادی جهان در ماه ژوئیه از تخمین ۴.۱ درصدی برای سال ۲۰۲۴ به تنها ۰.۹ درصد کاهش داد که کاهش بیشتری نسبت به تخمین ۱.۵ درصدی آن در ماه آوریل است. الویرا نابیولینا، رئیس بانک مرکزی روسیه، با اشاره به کمبود نیروی کار، ظرفیت تولید ثابت و انقباض صندوق ثروت ملی، اظهار داشت که منابعی که اقتصاد جنگی این کشور را تغذیه میکنند ، به پایان رسیدهاند. ماکسیم رشتنیکوف، وزیر اقتصاد، اعلام کرد که روسیه با رکود اقتصادی روبرو است .
اوکراین همچنان به حملات خود به روسیه پایان نداده است، همانطور که در حمله اخیر به خط لوله اصلی نفت ریازان-مسکو که پایتخت روسیه را تأمین میکند، شاهد آن بودیم . این حمله در استان ریازان در مکانی در حدود ۱۲۰ مایلی جنوب شرقی مسکو رخ داد و حمل و نقل فرآوردههای نفتی به این شهر را به طور نامحدود مختل کرد. تأثیر این حمله بر اقتصاد نفتی روسیه در مدت زمان نسبتاً کوتاهی قابل توجه بوده و به طور قابل توجهی اثرات تحریمها را تشدید کرده است. این کارزار تخریب ممکن است با توسعه سیستمهای تسلیحاتی دوربرد اوکراین که حاوی کلاهکهایی هستند که قادر به نابودی کامل یک پالایشگاه با یک حمله هستند، بدتر شود.

به مرحلهای رسیدهایم که کمبود نیروی کار به طور قابل توجهی تشدید شده و تحریمها علیه تانکرهای سایه و واسطهها به اندازهای تشدید میشود که درآمد صادرات نفت را خفه میکند. پیگرد قانونی خدمه یک تانکر ناوگان سایه در حال حاضر در فنلاند در حال انجام است که با انتشار این نوع اخبار، فشار بیشتری بر استراتژی صادرات غیرقانونی وارد میکند. علاوه بر این، نهادهای ملی برای پیشبرد جنگ در حال تخریب هستند . در مقابل، نگرانیهای داخلی تا حد زیادی نادیده گرفته شده است، اما اکنون توسط جامعه روسیه مورد توجه قرار گرفته است .
جنگ اوکراین علیه جبهه داخلی روسیه به همان اندازه دفاع ترسناک اوکراین از ملت خود برای روسیه مخرب بوده است. تهاجم روسیه به اوکراین که به سال ۲۰۱۴ برمیگردد، نقض آشکار قوانین بینالمللی بوده است و نباید با مماشات از طریق «مذاکرات» که به قصد پاداش دادن به روسیه با سرزمینی که برای حمله انتخاب کرده است، انجام میشود، مورد تکریم قرار گیرد. پاسخ موجه مستلزم آن است که روسیه عواقب وحشیگری خود را متحمل شود و اوکراین را به حال خود رها کند تا مسیر آینده خود را تعیین کند، تقریباً به همان روشی که چندین ملت پس از جنگهای جهانی قرن گذشته آزاد شدند. ولادیمیر پوتین و رژیم او به اندازه کافی روسیه را شرمنده کردهاند تا او و همراهانش را به عنوان یک رهبر شکستخورده اعلام کنند و باید به عنوان نمونهای برای سایر اقتدارگرایان همفکر قرن بیست و یکم از مسیری باشد که نباید در پیش گرفت.
حق نشر برای @Kost Elisevich, MD, PhD 2025 محفوظ است. هرگونه کپیبرداری غیرقانونی از این محتوا منجر به اقدام قانونی فوری خواهد شد.
یک نظر در مورد «کوچک کردن روسیه: تهاجم فرامرزی اوکراین»
نظرات بسته است.