تاریخ قرار است به عنوان ابزاری آموزشی برای نسلهای آینده عمل کند. قرار است جهت تعیین اولویتهایی را فراهم کند که راهنمای مشورت رهبران خواهد بود. اشتباهات گذشته اغلب ناشی از نارضایتیهای ملی بوده است که توسط رژیمهای اقتدارگرا با دستور کارهای خودخواهانه تا سطح تبآلودی تبلیغ شدهاند. هنگامی که جنگ نتیجه بوده است، نتیجه اغلب به شکست فاجعهبار برای متجاوز و شرمساری ملی طولانی منجر شده است، اما نه بدون اجتنابناپذیری از غم و اندوه گسترده که بسیاری از ملتها مجبور به مقابله با متجاوز شدهاند.
به همان اندازه، آن دسته از بازیگران خارجی نیز مقصر بودهاند که به خاطر منافع سیاسی کوتهبینانه، تصمیم گرفتند نسبت به آشکار شدن این داستان ویرانگر کور بمانند. با آشکار شدن مشکل فعلی ولادیمیر پوتین و روسیه، این افراد نیز باید در قبال اعمال خود پاسخگو باشند، نه فقط توسط تاریخ، بلکه توسط ملتی که خودشان گمراه کردهاند. در این مورد، باید به خودمان و کسانی که آنها را متحد خود میدانیم نگاه کنیم تا قضاوت کنیم که آیا همه ما به اصولی که وجود ما را برای مدت طولانی تضمین کردهاند، به عنوان جوامعی آزاد و مبتنی بر قانون، در دفاع از کسانی که سعی در از بین بردن آنها داشتهاند، پایبند هستیم یا خیر.
ایالات متحده
تهاجم روسیه به اوکراین و جنایاتی که در طول دو سال گذشته مرتکب شده است، نقض آشکار تعهد این کشور به منشور سازمان ملل متحد بوده است. ایالات متحده، تعدادی از نهادهای اتحادیه اروپا و تعداد زیادی از کشورهای جامعه جهانی تلاشهای زیادی برای ارائه کمکهای نظامی و بشردوستانه به اوکراین انجام دادهاند. اکنون، در مرحلهای حساس از درگیری که کمبود جدی مهمات، نتیجه جنگ را تهدید میکند، روند تصمیمگیری سیاست خارجی دولت ایالات متحده توسط یک جناح که کمترین امکانات را برای سنجش تأثیر اقدامات خود نه تنها بر تأثیر تجاوز روسیه در اروپا، بلکه بر کل نظم بینالمللی مبتنی بر قانون به رهبری ایالات متحده دارد. این نظم، وسیلهای بوده است که همکاری بینالمللی، به ویژه بین دموکراسیهای لیبرال در سراسر جهان، در طول ۸۰ سال گذشته از طریق آن عمل کرده است. این امر از طریق ایجاد نهادهای چندجانبه که ملتها را از طریق ارتقای حقوق بشر، امنیت جمعی، تجارت آزاد و سیاست پولی تنظیمشده به هم پیوند میدهد، محقق شده است، و همه اینها در حالی که ما شاهد بیاعتنایی به تجاوزگری روسیه هستیم، در هالهای از ابهام قرار دارد.

تکامل این نظم بینالمللی در گذشته در چندین مورد توسط رژیمهای اقتدارگرا، رقابتهای نژادی و قومی و افراطگرایی مذهبی که عمدتاً خارج از آن باقی ماندهاند، خنثی شده است. با این حال، این نظم همچنان به رشد خود ادامه داده و علیرغم بحرانهایی که با آن روبرو بوده است، در تمام این مدت دستنخورده باقی مانده است. اکنون تهدید جدیدی در میان همه جا ظاهر شده است، کنگره ایالات متحده، به اصطلاح دژ دموکراسی، جایی که اعضای کنگره حزب جمهوریخواه تصمیم گرفتهاند از حمایت اوکراین دست بکشند و جای خود را به اقدامات پوتین، یک جنایتکار بینالمللی متهم که از ایالات متحده و غرب بیزار است و از حمایت رژیمهای دیگری برخوردار است که به دنبال تضعیف نه تنها ایالات متحده، بلکه نظم بینالمللی هستند، میدهند و ما را در این فکر فرو میبرند که چه چیزی جایگزین آن خواهد شد.
پس از سوءمدیریت ناشیانه قانونگذاری در بحران مرزی ایالات متحده که منجر به از مسیر خارج شدن بودجه بسیار مورد نیاز برای تلاشهای جنگی اوکراین و همچنین کمکهای بشردوستانه برای غزه شد، بدون هیچ توجیه دیگری، جز وفاداری به دونالد ترامپ، این جناح کنگره توسط لیز چنی، نماینده سابق حزب جمهوریخواه، «جناح پوتینی حزب جمهوریخواه» نامیده شد . با وجود اینکه سنای ایالات متحده پیشنهاد مصالحه دو حزبی اساسی و از نظر تاریخی بینظیری برای یک راهحل مرزی به آنها ارائه داد، مجلس نمایندگان تحت رهبری حزب جمهوریخواه همچنان در ترویج یک نسخه افراطی برای یک راهحل مرزی کوتاهی کرده است، اما این کار را تنها برای طولانیتر کردن مشکل انجام داده است. همه اینها در حالی است که بودجه حیاتی برای جلوگیری از بیثباتی نظم بینالمللی رد شده است. طنز ماجرا اینجاست که اکثریت مردم آمریکا همچنان از اوکراین در برابر متجاوز روسی و کمکهای بشردوستانه برای گرفتاری فلسطینیان غزه حمایت میکنند
شکی نیست که لایحهای که از کمک ایالات متحده به اوکراین حمایت میکند، اگر به صحن علنی ارائه ، در مجلس نمایندگان تصویب خواهد شد. با توجه به سرسختیای که مایکل جانسون، رئیس مجلس نمایندگان (جمهوریخواه-لاند) نشان داده است، شاید ارائه دادخواستی برای کمک به اوکراین همان چیزی باشد که برای وادار کردن به رأیگیری لازم است. در غیر این صورت، بستهای برای مرز اوکراین-ایالات متحده توسط نماینده برایان فیتزپاتریک (جمهوریخواه-پنسیلوانیا) پیشنهاد شده است که ممکن است موفقیتی را که اکنون مدتها به تأخیر افتاده بود، به ارمغان بیاورد.
برای بدتر کردن چشمانداز موفقیت انتخاباتی حزب جمهوریخواه در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو، لفاظیهای انتخاباتی ترامپ بار دیگر او را در تضاد با سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) قرار میدهد، همانطور که در دوران ریاست جمهوریاش به آن معروف بود، زمانی آن را «منسوخ» مینامید و تلویحاً آن را فاقد ارزش حمایت ایالات متحده میدانست . اکنون، او کشورهای ناتو را تهدید میکند که در صورت مواجهه با روسیه، آنها را رها خواهند کرد. برداشت ترامپ از نظم جهانی در اوایل ریاست جمهوریاش آشکار شد، زمانی که او در مورد دخالت روسیه در انتخابات ایالات متحده در سالهای ۲۰۱۵-۲۰۱۶، به جای جامعه اطلاعاتی خود، به پوتین احترام گذاشت. این نوعی رفتار خودخواهانه بود که از کسی که خود را از چهرههای اقتدارگرا الگوبرداری میکند، انتظار داریم. مالکوم ترنبول، نخست وزیر سابق استرالیا (۲۰۱۵-۲۰۱۸)، که در همان دوره رهبری را داشته است، به علاقه ترامپ به پوتین به عنوان «واقعاً چندشآور» نگاه میکند و ترامپ را صرفاً یک «قلدر» با تمایل به دیکتاتورها میداند.
روسیهی پوتین دوباره آماده است تا پیش از انتخابات ۲۰۲۴، یک کمپین قوی انتشار اطلاعات نادرست را برای بازپسگیری دفتر اجرایی «احمق مفید» خود آغاز کند. ترامپ، به نوبه خود، اوکراین را رها خواهد کرد، برخلاف اصول سیاست خارجی آمریکا، و ایالات متحده را در مسیری به سوی شبه انزوا قرار خواهد داد، دیگر نه رهبر جهانی دموکراسی و نه شریکی قابل اعتماد در صحنه جهانی، بلکه شریکی ترجیحاً همسو با رژیمهای اقتدارگرا در سطح جهان. با یک دوره دیگر ریاست جمهوری ترامپ، نگرانی به تهدید بیثباتی ناشی از فقدان سیاستگذاری کافی و تصمیمگیری موقعیتی از سوی کابینه وفادار تبدیل خواهد شد. امنیت و تجارت جهانی اکنون در معرض خطر ، جایی که ایالات متحده نقش سابق خود را به عنوان یک شریک ثباتبخش در میان متحدان دیرینه خود رها میکند و به ویژه کشورهای اروپایی را رها میکند تا روابط فردی خود را با سایر بازیگران بزرگ بینالمللی مانند چین. امنیت، خود را مسلح خواهند کرد، احتمالاً آمادگی هستهای خود را توسعه خواهند داد و در مواجهه با چین که به طور فزایندهای به دنبال گسترش قلمرو خود است، به دنبال اتحادهای جدید خواهند بود، و روابط تجاری اجتنابناپذیری را به دنبال خواهد داشت که به دور از ایالات متحده خواهد بود؛ در واقع، یک نظم جهانی جدید.
کافی است به چندین قصور ترامپ در طول دوره ریاست جمهوریاش (۲۰۱۶-۲۰۲۰) نگاهی بیندازیم تا بفهمیم چرا این ننگ به او روا داشته شد که از بین ۴۶ رئیس جمهور تاریخ ایالات متحده، بدترین رئیس جمهور لقب بگیرد. این تصمیم توسط ۱۵۴ متخصص ریاست جمهوری، که همگی عضو انجمن علوم سیاسی آمریکا هستند، گرفته شد. با توجه به فرصت از سرگیری نقش رئیس جمهور، شکی نیست که ترامپ راه را برای دستور کار پوتین هموار خواهد کرد و حمایت لازم را که برای ادامه عمل بر اساس توهماتش در مورد امپریالیسم روسیه به عنوان نوعی سرنوشت ملی نیاز دارد، در اختیار او قرار خواهد داد. فرصت غلبه بر اوکراین به طور کامل و حرکت به سمت گرجستان، آذربایجان، ارمنستان، مولداوی و کشورهای بالتیک قبل از پرداختن به لهستان و بقیه کشورهای سابق پیمان ورشو، اکنون برای پوتین یک برنامه عملی مناسب به نظر میرسد.
بنابراین، شانس پوتین در انتخابات ایالات متحده با توجه به شانس موفقیتش در اوکراین چقدر است؟ ترامپ، نامزد ریاست جمهوری، به طور غیرمنتظرهای، با مجموعهای از پیروزیها که او را به نامزدی حزب جمهوریخواه رساند، از انتخابات مقدماتی عبور کرده است. نیکی هیلی، که تا همین اواخر تنها رقیب جمهوریخواه باقیمانده ترامپ بود، در بسیاری از رقابتها تقریباً 30 تا 40 درصد آرا را به دست آورد و جمهوریخواهانی را که هرگز طرفدار ترامپ نبودند و مستقلهای راستگرا را قبل از اعلام انصرافش از رقابت به خود جذب کرد. برای ترامپ، مشکلات آشکاری در حوزههای انتخابیه کلیدی شناسایی شده است که او پیش از این به طور نامطلوب و بدون شک خود را در آنها بد جلوه داده است. دیدگاههای غیرعلمی او در مورد مسائل مربوط به سلامت زنان، تجارت، مهاجران بدون مدرک و ناتو؛ سخنرانیهای او که تحت سلطه لفاظیهای نفرتانگیز است و شکایات بیپایان او از قربانی بودن، تصویر خوشایندی از یک نامزد ریاست جمهوری در انتخابات عمومی ترسیم نمیکند . اینکه آیا او میتواند اکثریت رأیدهندگانی را که از هیلی حمایت کردند، جذب کند، پس از اعلام عدم تمایل آنها در میان خودش، جای تردید دارد . بهتر است نصیحت مایا آنجلو را به یاد بیاوریم ، زیرا ممکن است مربوط به عرصه سیاست و به طور خاص به ترامپ باشد: «وقتی کسی به شما نشان میدهد که کیست، همان بار اول او را باور کنید.»
وقتی صحبت از قضاوت او در روابط خارجی میشود، تمکین ترامپ نسبت به پوتین، او را در تضاد با ۶۴ درصد از مردم آمریکا قرار میدهد که نظر مساعدی نسبت به اوکراین در مبارزه فعلیاش علیه مهاجم روسی دارند. این میزان در گروه سنی ۶۵ سال به بالا به حدود ۷۰ درصد میرسد، کسانی که درک بیشتری از تاریخ قرن گذشته دارند و میدانند که روسیه و رهبرانی مانند پوتین چه تاثیری بر جهان گذاشتهاند. علاوه بر این، یک نظرسنجی گالوپ از یک سال پیش نشان داد که میزان محبوبیت روسیه توسط مردم آمریکا از ۱۵ درصد در سال ۲۰۲۲ به ۹ درصد کاهش یافته است، به طوری که ۵۶ درصد معتقدند که جنگ روسیه در اوکراین تهدیدی حیاتی برای ایالات متحده است.

چندین پرونده حقوقی علیه ترامپ، که همگی با دلایل موجه مطرح شدهاند، تا به امروز در دادگاه مدنی در رابطه با خشونت جنسی و کلاهبرداریکه منجر به جریمههای مالی قابل توجهی شده است که در حال حاضر بالغ بر ۵۰۰،۰۰۰،۰۰۰ دلار. این موارد، همراه با هزینههای حقوقی و مراحل دادگاهی مداوم او، همچنان بودجه کمپین انتخاباتی او را کاهش داده و حتی قبل از اتمام انتخابات مقدماتی، حامیان مالی جمهوریخواه را خسته میکند. ۹۱ اتهام کیفری ترامپ در چهار پرونده شامل اتهامات دخالت در انتخابات، تلاش برای لغو نتایج انتخابات، جعل سوابق تجاری و سوء مدیریت سوابق طبقهبندی شده و برخی از سوابق دولتیاست. دستکاری او در نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ باعث شد تعدادی از ایالتها حتی مشروعیت او را برای نامزدی در انتخابات فعلی زیر سوال ببرند، این موضوع اخیراً توسط دیوان عالی کشور به نفع ترامپ ، اگرچه بدون جنجال در مورد نگرانیها در مورد نحوه برخورد با «شورشیان سوگندشکن» در رابطه با نامزدهای سیاسی در سطح فدرال نبود.
در مورد تمایل آشکار ترامپ برای دیکتاتور بودن برای یک روز؛ برای روشن شدن، غیرقابل تصور است که ترامپ در ادامه ریاست جمهوری خود به عنوان یک دیکتاتور ادامه ندهد، به ویژه هنگامی که به نظر میرسد ۷۴٪ از جمهوریخواهان از قبل با مفهوم سناریوی « حکومت یک روزه » که به صورت ضمنی مطرح شده، راحت هستند. عدم تمایل شدید ترامپ به احکام دادگاه مخالف دیدگاههایش، به عدم تمایل او به یک قوه قضائیه مستقل که قادر به به چالش کشیدن ارادهاش باشد، گسترش مییابد. دولت جدید تحت رهبری ترامپ، خودِ حاکمیت قانون را در معرض تهدید خواهد دید، زیرا او با کمک چاپلوسان و نزدیکان همفکر خود در قوه مجریه و کنگره، به براندازی عدالت ادامه میدهد. به همین ترتیب، یک رسانه مستقل که قادر به بررسی تخلفات ترامپ باشد، همانطور که مدتهاست شناخته شده است، یک نهاد هدفمند برای اوست
لفاظیهای اقتدارگرایانه فزاینده ترامپ با نوع جهانبینی مورد حمایت پوتین همسو است که توجه کمتری به امور داخلی نشان داده است، مگر در مواردی که برای تقویت اعتبار پوپولیستی خود لازم باشد، و ترجیح میدهد دستور کار شخصی خود را که توسط تبلیغات تحت کنترل دولت ترویج میشود، پیش ببرد. با تضعیف قوه قضائیه و رسانههای مستقل ، طرحی مشابه آنچه در روسیه پوتین و مجارستان ویکتور اوربان برقرار شده است، برای ترامپ نیز در افق پدیدار خواهد شد .
با این حال، اولین دستور کار مستلزم آن است که ترامپ برای جلوگیری از پیگرد قانونی، ریاست جمهوری را به دست آورد و به همین دلیل، او به طرز طعنهآمیزی از اختیارات دیوان عالی ایالات متحده برای به تأخیر انداختن روند عدالت. با انجام این کار، دیوان عالی در رد صدور حکم کسی که تمایلی به اثبات بیگناهی خود ندارد، یا صادقانه بگویم قادر به اثبات آن نیست، در سیستمی که حق «محاکمه سریع» را برای متهم فراهم میکند، همدست به نظر میرسد. آیا ممکن است که دیوان عالی آنقدر سیاسی شده باشد که عمداً قصد داشته باشد تضمین کند ؟
سناریوی خیالی که در آن اتهامات جنایی در دادگاه فدرال به اندازه کافی پس از انتخابات به تعویق افتاده و سپس ظاهراً توسط دادستان کل منصوب ترامپ رد میشود، پیامدهای منفی جدی برای رئیس جمهور آینده در انتخابات عمومی دارد. چنین تخریب آشکار عدالت، تصویری کاملاً غیرآمریکایی از کسی ارائه میدهد که ادعا میکند آمریکا را دوباره بزرگ میکند، در حالی که سعی در تقلب برای رسیدن به ریاست جمهوری دارد. یک نظرسنجی CNN-SSRS در ژانویه 2024 نشان داد که 64 درصد از مردم خواهان صدور حکم در پرونده تخریب انتخابات فدرال 2020 قبل از انتخابات نوامبر 2024 هستند، در حالی که تنها 11 درصد خواستار تعویق تا پس از آن هستند. هنگامی که این نظرسنجی بر اساس وابستگی سیاسی تجزیه و تحلیل شد، 72 درصد از دموکراتها، 52 درصد از مستقلها و 38 درصد از جمهوریخواهان چنین رویکردی به عدالت را ترجیح میدهند. یک ماه بعد، نظرسنجی دیگری با بیش از 40000 شرکتکننده نشان داد که 88 درصد از آنها موافق محاکمه ترامپ توسط وزارت دادگستری در پاییز 2024، در صورت لزوم، هستند.
ترامپ به دلیل آنچه که او نماینده آن است - خطری برای دموکراسی، آمریکا و قانون اساسی آن و نظم بینالمللی - در ماه نوامبر پیروز نخواهد شد. یادآوری و رد حداقل برخی از خودبزرگبینیهای اغراقآمیز ترامپ ضروری است. او هیچ مهارت خارقالعادهای در مدیریت اقتصاد ایالات متحده، چه قبل و چه به ویژه در طول همهگیری کووید ، که خود با بیعملی او در روزهای اولیه بحران فزاینده بدتر شد و چنین مرگ و میر شرمآوری را به همراه داشت، نشان نداد. سابقه طولانی نژادپرستی بیش از 50 سال است و در دوران ریاست جمهوریاش نیز آشکار بود، و افراطگرایان راستگرا را جسور کرد تا خود را به گونهای اعلام کنند که با خشونت بیفکرانه. به گفته اچ آر مک مستر، مشاور امنیت ملی سابق او، در سال آخر دولتش، ترامپ با امضای «توافق تسلیم با طالبان» که عملاً آزادی 5000 زندانی طالبان را ممکن میکرد، موقعیت ایالات متحده را در افغانستان تضعیف کرد و همزمان بر خروج زودهنگام نیروهای آمریکایی اصرار ورزید. با این کار، مشکل خروج از افغانستان به دولت بایدن تحمیل شد، به شیوهای که در نهایت به یک فاجعه تبدیل شد؛ با این حال، ترامپ تلاش کرده است تا نقش خود را در این ماجرا انکار کند.
اتحادیه اروپا و ناتو
دو سال گذشته شاهد تعدادی از تحولات بد برای پوتین بوده است. او به جای تضعیف همکاری ناتو، تنها در تقویت عزم و انسجام آن موفق بوده و با پیوستن دو کشور نسبتاً قدرتمند، فنلاند و سوئد، اوضاع را بدتر کرده است. اعضای ناتو هزینههای نظامی و صنایع مهمات خود را با برنامههای تولید تسریع کردهاند . سرمایهگذاری بیشتر در فناوریهای جدید توسط ناتو و کشورهای مختلف به نوسازی جنگ کمک میکند، زیرا ناتو با نوآوریهایی که در میدان نبرد، دریا و هوا به صورت زنده در اوکراین انجام میشود ، دستاوردهای بیشتری را در آنجا به دست میآورد

با وجود تمام شادی پیشبینیشدهای که روسیه هنگام تلافی تحریمهای غرب با قطع عرضه گاز طبیعی به اروپا به دست آورده بود، در واقع نتیجه چندانی حاصل نشد. زمستانهای نامساعد غیرمعمول، ذخیرهسازی منابع انرژی، اقدامات سختگیرانهتر در مورد مصرف، بهبود بهرهوری، اتکای بیشتر به منابع انرژی تجدیدپذیر و افزایش واردات گاز طبیعی مایع (LNG) از ایالات متحده، همگی در نتیجه مثبت برای اروپا نقش داشتند. این اقدامات تنها در حال افزایش اثربخشی خود هستند و کشورهایی مانند مجارستان و اسلواکی را که تصمیم گرفتند به لطف روسیه وابسته بمانند، در برابر تمایلات ژئوپلیتیکی خاص آن آسیبپذیر میکنند. واردات گاز روسیه به اتحادیه اروپا از ۳۹ درصد در پیش از جنگ ۲۰۲۱ به ۱۲ درصد در اواخر ۲۰۲۳ کاهش یافت. درآمد نفت و گاز روسیه که تقریباً ۵۰ درصد از بودجه فدرال آن را در سال ۲۰۲۱ تشکیل میداد، ۴۵ درصد کاهش یافت، در حالی که اروپا در سال ۲۰۲۲، اولین سال حمله روسیه به اوکراین، شاهد افزایش ۲۵ درصدی تولید انرژی خورشیدی بود.

رابرت فیکو، نخست وزیر اسلواکی از سال ۲۰۲۳، و ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان از سال ۲۰۱۰، هر دو ترجیح خود را برای پوتین اعلام کردهاند و از حمایت اتحادیه اروپا از اوکراین انتقاد میکنند. وابستگی اسلواکی به انرژی روسیه ۶۰٪ از گاز طبیعی، ۷۰٪ از نفت و ۱۰۰٪ از سوخت هستهای آن را تشکیل میدهد. اسلواکی اخیراً از کمیسیون اروپا درخواست تمدید یک ساله معافیت از ممنوعیت نفت روسیه توسط اتحادیه اروپا را کرده است که موقعیت ژئوپلیتیکی متزلزل اسلواکی را آشکار میکند. پالایشگاه اسلونفت آن، که اتفاقاً متعلق به شرکت سهامی عام نفت و گاز مجارستان (MOL)، یک شرکت چندملیتی نفت و گاز مستقر در بوداپست، است، نفت خام روسیه را برای فرآوری دریافت میکند. طبق الزام اتحادیه اروپا، این تأسیسات اکنون باید بیش از ۳۸۰ میلیون دلار سرمایهگذاری کند تا خود را با پالایش نفت خام از جاهای دیگر وفق دهد، در حالی که کل زیرساختهای انرژی اسلواکی در حال حاضر عملاً تحت کنترل مجارستان اما همچنین تحت نفوذ روسیه است. اینکه آیا اسلواکی در نهایت قصد انجام این گذار را دارد یا خیر، بیشتر به سیاستهای ملی و منطقهای مربوط میشود تا مسائل اقتصادی
اقدامات فیکو تاکنون نشان میدهد که اسلواکی محکوم به یک دموکراسی غیرلیبرال و آیندهای نامطمئن است، که هنوز از رژیم اقتدارگرای اوربان در مجارستان عقب مانده اما فاصله چندانی با آن ندارد. ابراز احساسات ضد اتحادیه اروپا، همانطور که عادت اوربان بوده است، تأمین بودجه آینده اتحادیه اروپا را تهدید میکند و فیکو را از تحقق وعدههایش برای گسترش سیستم رفاه اسلواکی و کنترل بودجه ملی باز میدارد. او خود را در موقعیتی مشکوک قرار داده است، زیرا با دو رهبر خودخواه، اوربان و پوتین، متحد شده است، در حالی که تلاش میکند از عضویت در اتحادیه اروپا به اندازه کافی برای حمایت از رفاه اسلواکی سود ببرد.

روابط اوربان با اتحادیه اروپا نیز به دلیل موضع سیاست خارجی طرفدار روسیه او به همین ترتیب تیره شده است . برخلاف این رویکرد، مطالعهای که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد، نشان داد که اکثریت قریب به اتفاق مجارستانیها طرفدار عضویت در اتحادیه اروپا هستند و در میان کسانی که با سازوکار این اتحاد آشنا بودند، به ۸۲ درصد رسید. به طور مشابه، در یک نظرسنجی که در سال ۲۰۱۷ توسط موسسه امور عمومی این کشور انجام شد، ۷۴ درصد از اسلواکیها عضویت در اتحادیه اروپا را تأیید کردند و ۵۸ درصد از آنها عضویت در ناتو را ترجیح دادند. فیکو و اوربان ، علیرغم انتقاد از اتحادیه اروپا و حمایت آن از اوکراین، به دلایل مختلف در جدایی از اتحادیه اروپا مشکل دارند. تأمین بودجه برنامههای اجتماعی همچنان برای اسلواکی و مجارستان یک نیاز مداوم است و چیزی است که روسیه شریک غیرقابل اعتمادی برای آن خواهد بود.
خلاصه
رویدادهای منفردی مانند ترور اخیر الکسی ناوالنی، مخالف سیاسی و منتقد پوتین، در زندانی در سیبری در شمال دایره قطب شمال، در چارچوب نارضایتیهای قابل توجه جوانان روسیه از آینده از دست رفتهشان، همسران و مادرانی که با از دست دادن پسران و شوهرانشان در جنگی غیرقابل توجیه و غیرضروری دست و پنجه نرم میکنند ، و اقلیتهای قومی به دلیل از دست دادن حقوق فرهنگی و ارضی ، چالشهایی را ایجاد میکنند که با گذشت زمان همچنان رو به افزایش هستند. علاوه بر این، عملکرد ضعیف سیستم رفاه، به ویژه در ارائه مراقبتهای بهداشتی، و فروپاشی اجتنابناپذیر اقتصاد آن، نوعی بستر برای بحرانی است که میتواند با هر یک از نارضایتیهای قبلی ایجاد شود. اینها گرههای منفرد بحرانی اجتماعی در زندگی یک ملت هستند و علیرغم حضور آشکار پلیس امنیتی او، عدم اطمینان زیادی را برای پوتین ایجاد میکنند.

زنی که در اوایل ماه مارس در مراسم تشییع جنازه ناوالنی شرکت کرده بود، با مقایسه ساده ناوالنی و پوتین، وضعیت اسفناک روسیه را اینگونه توصیف کرد: «یکی خود را فدای نجات کشور کرد، دیگری کشور را فدای نجات خود.» دیگران در حالی که شعار میدادند «نه به جنگ»، ارزیابی صریحتری از رهبر کرملین به عنوان «یک قاتل» ارائه دادند
در مجموع، به نظر میرسد شانس موفقیت پوتین در اوکراین به ضرر اوست. تلفات سختافزار نظامی به دلیل تأثیر فوریتر رسانههای اجتماعی و شواهد آشکار تأثیر آن بر کل جمعیت، در حال حاضر قابل تحمل نیست. اقتصاد آسیبپذیریهای قابل توجهی دارد زیرا با فشارهای تورمی ، افزایش هزینهها و نرخ بهره در مواجهه با هزینههای دفاعی بالاتر روبرو است، در حالی که همچنان به شدت به صادرات سوخت فسیلی وابسته است . صنعت سوخت فسیلی با تخریب پالایشگاهها، بنادر کشتیرانی و انبارهای ذخیرهسازی مورد حمله قرار گرفته و همچنان با محدودیتهای اعمال شده توسط تحریمهای خارجی مواجه است . کمبود نیروی کار قابل توجهی برای تولید غیرنظامی وجود داشته است، زیرا تعداد قابل توجهی از جوانان روسی از خدمت سربازی فرار کرده و کشور را ترک میکنند ، نرخ زاد و ولد کاهش یافته ، نرخ مرگ و میر افزایش یافته و به طور کلی نرخ رشد جمعیت کاهش یافته است . اقلیتهای قومی، که 20 درصد از جمعیت فدراسیون روسیه را تشکیل میدهند، به جنگ اعتراض کردهاند و در اتحادیهای سازماندهی شدهاند که به دلیل نارضایتی از نحوه برخورد رژیم پوتین با آنها، جدایی را ترویج میدهند. اتحاد غربی به رهبری ایالات متحده، هماهنگی و وفاداری بسیار بهتری نسبت به آنچه روسیه در میان گروه اقتدارگرای خود جمع کرده است، دارد. بودجه تلاشهای دفاعی اوکراین اخیراً با تعهد ۵۴ میلیارد دلار توسط ۲۷ کشور اتحادیه اروپا در یک بسته سه ساله (۲۰۲۴-۲۰۲۷) بار دیگر در حال پیشرفت بوده است. چیزی که برای بسیاری در ایالات متحده و جاهای دیگر نسبتاً ناشناخته است، کمکهای مداوم کشورهای مختلف در سراسر جهان به همین تلاش است. آرزوهای ریاست جمهوری ترامپ برای نوامبر امسال به همراه بودجه مبارزات انتخاباتی او در زمانی رو به کاهش است که مبارزات انتخاباتی رئیس جمهور جو بایدن، موفقیتهای متعدد دولت او، بهبود قابل توجه اقتصاد ایالات متحده از یک چالش جدی تورمی جهانی که برای مصرفکنندگان آمریکایی آسودگی خاطر به همراه خواهد داشت، یک راه حل دو حزبی برای مرز جنوبی ایالات متحده و پیامی از عظمت موجود جامعه آمریکا برای مقابله با وعده یک جامعه دیستوپیایی ترامپیستی را اعلام میکند.
پوتین نماد ظهور اقتدارگرایی در سطح جهانی است، چرا که برخی از رهبران با حذف مخالفان، سرکوب روزنامهنگاری مستقل، مطیع کردن قوه قضائیه و زیر پا گذاشتن قانون اساسی، به دنبال تضمین کنترل پایدار بر حکومت ملت خود هستند. آزادیهای مدنی با تأسیس یک مرجع پلیسی که در خدمت نیازهای رژیم است، محدود شده است. به همین ترتیب، ارتش در درجه اول به رژیم سوگند وفاداری میخورد تا به ملت. در مسیر چنین قدرت آشکاری، فساد، قضاوت نادرست، رها کردن اصول و حذف حاکمیت قانون به وجود میآید، که همه اینها در روسیه پوتین مشهود بوده است، در مجارستان اوربان به خوبی در حال انجام است و ظاهراً در مرحله برنامهریزی برای آمریکای ترامپ است.
میتوان امیدوار بود که به زودی، تاریخ قرن بیستمدرسهایی را در اختیار ما قرار دهد که ما نیز به زودی فاجعهای را که میتواند در اثر سهلانگاری خودمان به وجود آید، فراموش خواهیم کرد.
حق نشر متعلق به @Kost Elisevich, MD, PhD 2024 است. تمامی حقوق محفوظ است. هرگونه کپیبرداری غیرقانونی از این محتوا منجر به اقدام قانونی فوری خواهد شد.