تعریف «تانکی»: فردی در منتهیالیه چپ یا راست طیف سیاسی که با رژیمهای اقتدارگرای فاسد خارجی همسو میشود تا دستور کار سیاست خارجی آنها را ترویج دهد و آنها را برتر از دستور کار ملت خود میداند. (ترجمه روسی: «احمق مفید»)
«فکر کردن به مسائل دشوار است؛ بنابراین، بگذارید گله قضاوت کند.» – کارل جی یونگ
با این کنایه، کارزار جهانی انتشار اطلاعات نادرست روسی در اشکال مختلف آن که توسط ترولهای رسانهای با بودجه کافی، روزنامهنگاران ناآگاه، سیاستمداران و دانشگاهیانی که تعصبشان از چارچوبهای علمی فراتر میرود، منتشر میشود، نیز ادامه دارد: تانکها وارد میشوند. این لفاظیها رایج و تکراری هستند و این احساس را به فرد میدهند که علیرغم پوچیشان، هر چه بیشتر گفته شوند، احتمال بیشتری دارد که به عنوان «حقیقت» پذیرفته شوند. برای روشن شدن موضوع، ایالات متحده و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) جنگ اوکراین را آنطور که برخی از محققان ناامیدانه ادعا میکنند و برخی دیگر مشتاق تکرار آن هستند، تحریک نکردند. خلاصهای از استدلالهای مربوطه را میتوانید در این مجموعه مقالات با عنوان «طرحهای پوتین برای امپراتوری در مقابل ترس پوتین از تجاوز ناتو» (1 ژوئیه 2023) بیابید. به همین ترتیب، این ایده که اوکراین دژ نازیها بوده و به نوعی حاکمیت و خلوص فرهنگی روسیه را تهدید میکرده، در تحریفهای عظیم پوتین از تاریخ و تمایل او به انتشار اطلاعات نادرست به عنوان وسیلهای برای دستکاری احساسات غربیها منعکس شده است. میتوان در مقالهای با عنوان «اطلاعات نادرست روسی و دردسر حقیقت - 1941 و 2022» (10 مه 2023) به این موضوع پی برد.
۲۱ ماه گذشته جنگ در اوکراین، تصاویر بیشماری از جنایات انکارناپذیر سربازان روسی را برای ما به ارمغان آورده است که مستلزم پیگرد قانونی تک تک جنگجویان، افسران آنها و رهبری کرملین است، که ولادیمیر پوتین یکی از آنهاست. حقیقت با فوریت خود و با پیشبینی آنچه که با توجه به آنچه دیده شده است، ما را تحت تأثیر قرار میدهد. از این رو، تلاشها برای عذرخواهی به خاطر جنایت پوتین یا توجیه دلایل حفظ قلمرو اوکراین توسط روسیه که به آن تجاوز کرده است، باید به عنوان اطلاعات نادرست و غیرمسئولانه تلقی شود. تدبیر کسانی که ترجیح میدهند از واقعیت تجاوز آشکار روسیه اجتناب کنند و این توهم را ایجاد کنند که دیگران مسئول ارتکاب این ترور در اوکراین هستند، توهینی به خرد انسانی است. این نهادها هیچ راه حلی برای این درگیری ارائه نمیدهند، بلکه صرفاً پیامی به غرب و به ویژه ناتو هستند که دست از این کار بردارند، زیرا میدانند که پوتین تا زمانی که ماموریتش برای احیای یک امپراتوری ناقص باشد، تمایلی به انجام همین کار ندارد.

نمونههای قابل توجه این نوع فعالیت، جنبشهایی در غرب تحت عنوان «خشم علیه ماشین جنگ»، «شبکه صلح و عدالت» و «صلح همین حالا! جنگ را متوقف کنید، ناتو را متوقف کنید» هستند. این نهادها و تظاهرات، افرادی مانند اعضای سابق و فعلی حزب سبز و سیاستمداران محافظهکار لیبرتارین از ایالات متحده و کانادا و دیگر سیاستمداران بیعرضه، تأمینکنندگان تبلیغات روسیه در رسانههای اجتماعی، روزنامهنگاران چپگرا و فعالان اجتماعی را که احساس میکنند موظف به ارائه نظرات خود در مورد موضوعاتی هستند که در بهترین حالت، درک سرسری از آنها دارند، جذب کردهاند. اظهارات آنها به شرح زیر است:
- جنگ هستهای در پیش است. از این نوع درک به نظر میرسد که هر ملتی که دارای توانایی تسلیحات هستهای باشد، میتواند به دلخواه خود به یک ملت مستقل حمله کند و احساس امنیت کند که میتواند این کار را بدون نیاز به پاسخگویی برای این تجاوز انجام دهد. بر این اساس، اکنون این جهانی است که احتمالاً باید در آن زندگی کنیم. تهدید جنگ هستهای در اینجا و جاهای دیگر وجود دارد و هر ملتی که چنین توانایی دارد باید برای خود پاسخ دهد که آیا در صورت شروع چنین حمله اولیهایخیر. به نظر میرسد لافزنیهای افرادی مانند دیمیتری مدودف، رئیس جمهور سابق روسیه، رمضان قدیروف، رهبر چچن و سرگئی کاراگانوف، رئیس افتخاری شورای سیاست خارجی و داخلی روسیه، به سرعت توسط روسهایی که کمی عقل و منطق بیشتری دارند، تعدیل میشود.
- دغدغههای داخلی نیاز به بودجه دارند. چه بخواهیم چه نخواهیم، سیاست خارجی باید با دغدغههای داخلی در امور داخلی همه ملتها، به ویژه دغدغههای یک بازیگر جهانی بزرگ مانند ایالات متحده، همزیستی داشته باشد. وقتی یک کشور یاغی تصمیم میگیرد منطقهای از جهان را با هدف تصرف اراضی، ایجاد مانع در توزیع مواد غذایی در سراسر جهان، ایجاد درگیریهای اقتصادی گسترده و تضعیف اصول دموکراتیک بیثبات کند، آیا دلیلی برای اقدام وجود ندارد، حتی زمانی که تنها راه حل فوری نظامی است؟ آنچه که تصور میشود یک امر محلی و به ظاهر منزوی در اروپای شرقی است، در واقع بخشی از تاریخ طولانی دخالتها و تهاجمهای آشکار روسیه است که رفاه جهانی را به ویژه به ضرر غرب و ایالات متحده تهدید کرده است. هدف، آسیب رساندن به ایالات متحده، اقتصاد و جایگاه ژئوپلیتیکی آن است.
روسیه در حال حاضر با گروه مزدور واگنر خود در چندین کشور آفریقایی مشغول انجام اقدامات شبهنظامی است و از منابع طبیعی آنها سود میبرد و در عین حال منافع ملی آنها را تضعیف میکند. این کشور همچنان از رژیم اسد در سوریه حمایت میکند تا نفوذ سیاسی کسب کند و پایگاههای نظامی در خاورمیانه ایجاد کند و در عین حال از منابع طبیعی محلی نیز سود ببرد. مزدوران واگنر با حضور در ونزوئلا، نیکاراگوئه و کوبا، دژهای احساسات ضد آمریکایی، اقدامات استراتژیک مشابهی را در آمریکای لاتین و کارائیب انجام میدهند . بنابراین، ممکن است پرسیده شود که ایالات متحده اگر اوکراین را عقب نراند، روسیه را در آستانه خود متوقف کند، به کشورهای اروپایی کمک کند تا در برابر تجاوز روسیه مقاومت کنند و سرانجام و به درستی آن و خود پوتین را به سزای اعمالشان برساند، کجاست؟

ایالات متحده، تحت رهبری مسئولانه، نشان داده است که میتواند همزمان و به طور مؤثر، امور مهم خارجی و داخلی را اداره کند. در شرایط فعلی با اوکراین، هیچ یک از نیروهای خود را درگیر درگیری نمیکند. در این فرآیند، اطلاعات ارزشمندی در مورد آمادگی نظامی روسیه و اثربخشی اقدامات بازدارنده به دست آورده است ، در حالی که به دنبال محاکمه یک متجاوز بیرحم است.
- مذاکره برای صلح. تلاش برای مذاکره با قاتلی که در حال قتل است، همچنان یک مشکل است. پوتین سابقهی اثباتشدهای از وحشیگری همراه با بیتوجهی به مردم خود دارد. او تا زمانی که به هدف خود نرسد، قصد همکاری با هیچ مذاکرهای را ندارد. انجام کاری غیر از این او را مجبور به اعتراف به جنایات متعددی که مرتکب شده است و رژیم او را تهدید. علاوه بر این، او در حال تماشای تلاشهای جمهوریخواهان راست افراطی ترامپیست در ایالات متحده است که برای قطع کامل کمک به اوکراین استدلال میکنند. مگر اینکه منظور از «مذاکرات» تسلیم تمام سرزمینهای تحت اشغال روسیه توسط اوکراین باشد، هیچ توافقی حاصل نخواهد شد. چنین نتیجهای اقتصاد اوکراین را به طور جدی به خطر میاندازد و بقای خود آن را تهدید میکند. علاوه بر این، درگیری پس از یک زمان مناسب از سر گرفته میشود تا هدف اولیه جنگ تکمیل شود و به بقیه خاک اوکراین حمله شود. پس از این، همه نگاهها به مولداوی در جنوب خواهد بود، جایی که قلمرو شمال شرقی آن، ترانسنیستریا، از قبل تحت نفوذ یک جناح طرفدار روسیه بوده و حضور نظامی کوچکی از روسیه در آن وجود دارد. پس از آن، تکلیف کشورهای بالتیک چه میشود؟
- ناتو باید منحل شود. واقعاً؟ ما از یک اتحاد دفاعی چندملیتی صحبت میکنیم که اکثریت قریب به اتفاق کشورهای اروپایی، اخیراً کشورهای اروپای شرقی، اکنون عمدتاً به منظور امنیت در برابر تنها کشور، روسیه، که سابقه طولانی در خصومت با همسایگان خود دارد، وارد آن شدهاند. این درخواستها توسط ناتو درخواست یا اجباری نشدهاند، بلکه آزادانه انجام شدهاند، همانطور که حق آنها تحت توافقنامه هلسینکی ۱۹۷۵ بود. خلع سلاح یکجانبه در چنین مقیاسی که پیشنهاد میشود، اروپا را در معرض تهدید اقتدارگرایی قرار میدهد، تا حدی که از زمان جنگ جهانی دوم (جنگ جهانی دوم) تجربه نشده است. این لفاظیها بیشتر یک لفاظی بیمعنی است که ممکن است برای کسانی که رشته تاریخ را گم کردهاند و معتقدند که آینده آنها میتواند به امثال پوتین گره خورده باشد، جذاب باشد. اینها تانکهای نهایی هستند.
«یکی از گناهان عجیب قرن بیستمکه ما آن را به سطح بسیار بالایی رساندهایم، گناه زودباوری است. گفته شده است که وقتی انسانها از اعتقاد به خدا دست میکشند، به هیچ چیز اعتقاد ندارند. حقیقت بسیار بدتر است: آنها به هر چیزی اعتقاد دارند.» – مالکوم ماگریج
بیستم ، زمانی که ماشین تبلیغاتی نازیها شروع به کار کرد و به صنعت رسانههای اجتماعی امروزی تکامل یافته است ، اثبات شده بود . این صنعت با انکار حقیقت آشکار و پیام نسبتاً عمدی نفرت از «دیگری»، تا حد زیادی در مهار اطلاعات نادرست شایع شکست خورده است.
پوتین از دروغپراکنی و شکاف اجتماعی ذاتی در غرب برای منحرف کردن توجه از نیات واقعی خود در اوکراین، به ویژه در ایالات متحده، که در آن مورد تحسین چهرههای برجسته رسانهای، انجیلیهای آمریکایی و سیاستمداران جمهوریخواه قرار گرفته است، سوءاستفاده کرده است. دموکراسی نمایندگی در معرض خطر است زیرا پوتین نه تنها آن را تهدیدی در مرزهای خود، بلکه در سطح جهانی میبیند. برچیدن آن در ایالات متحده، دژ دموکراسی، به جهانیان نشان میدهد که دموکراسی و نه اقتدارگرایی، میتواند تضعیف و خاموش.
تانکیها مضامین او را پذیرفتهاند، برخی عمداً، و برخی دیگر شاید بیشتر تحت تأثیر تعصبات خاص خود. رسانههای اجتماعی، به نوبه خود، امکان انتقال سریع، تکراری و مداوم با حجم بالا را بدون تعهد به واقعیت یا انسجام. با انجام این کار، تمایل افراد را برای دستهبندی خود در گروههای خاص، برای ساختن بخشی از هویت خود با عضویت در آنها، و حتی برای جستجوی توجیهی فراتر از محدودیتهای عقل، همانطور که نظریه هویت اجتماعی نشان داده است، تسریع میکنند. سپس، موانعی را علیه سایر گروهها اعمال میکند و در این فرآیند، گفتمان کافی را ممنوع میکند. با این کار، جنونی به وجود میآید که گاهی اوقات بر جامعه و به ویژه نهادهای خاص غلبه میکند.

در حالی که اکثریت مجلس نمایندگان ایالات متحده اخیراً به ادامه حمایت از اوکراین رأی دادند (311:117)، 69 جمهوریخواه تصمیم به رد بودجه گرفتند. بیش از نیمی از آنها در دو دوره قبلی، 2020 و 2022، به کرسیهای خود انتخاب شدهاند، که این امر به اندازه کافی نشان دهنده نفوذ مخرب دولت جمهوریخواه قبلی بر آرمان آمریکایی و اصول آن است. اکثریت از ایالتهای جنوبی بودند و 29٪ از این گروه نماینده حوزههای انتخابیه فقط در دو ایالت، تگزاس (11) و فلوریدا (9) بودند. استدلال آنها برای دادن چنین رأیی، نشان دهنده لفاظیهای ناقص افراد بیعرضه است. آنها به سختی میتوانند مبنایی پیدا کنند که به طور کافی از ادعاهای آنها پشتیبانی کند - رفتاری که شایسته کسانی نیست که چنین منصبی را در اختیار دارند. اخیراً اعلام کرد و همانطور که هدر کاکس ریچاردسون، مورخ، تکرار کردما را به یاد سالگرد توافق مونیخ در 30 سپتامبر 1938 میاندازد، زمانی که نخست وزیر بریتانیا، نویل چمبرلین، با اجازه دادن به الحاق سودتنلند به آلمان، با آدولف هیتلر صلح کرد. سودتنلند بخشی از کشور مستقل چکسلواکی بود و این اقدام تنها به برنامه هیتلر برای تسلط بر بخش بزرگی از اروپا در کمتر از یک سال بعد و آغاز جنگ جهانی دوم دامن زد. آیا واقعاً فکر میکنیم دلیلی وجود دارد که باور کنیم پوتین به عقاید امپریالیستی خود ادامه نخواهد داد؟
یک احساس پوپولیستی در ذهنیت ملی اینجا در ایالات متحده نفوذ کرده است که هدف از کمک به اوکراین در دفاع از آن در برابر تهاجم غیرقانونی را به نفع تأمین بودجه بیشتر برای دغدغههای داخلی به چالش میکشد. به عنوان یادآوری، ایالات متحده در دوره زمانی 24 ژانویه 2022 تا 31 مه 2023، با 0.33٪ کمک به اوکراین در رتبهدوازدهم جهان از نظر درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) قرار دارد. پنج کشور برتری که به طور نسبی کمک بیشتری به اوکراین کردهاند (0.63٪ - 1.26٪)، کشورهایی هستند که در مجاورت نزدیک خود بیشترین تهدید را از سوی روسیه دارند - کشورهای بالتیک، لهستان و اسلواکی. البته این استدلال از این واقعیت اجتناب میکند که روسیه با تهدیدی که در سطح جهانی با هدف تضعیف ایالات متحده ایجاد میکند، هزینههای بسیار بیشتری را برای ایالات متحده به همراه داشته و خواهد داشت. هیچ پایانی برای این تخلیه بودجه، منابع و گاهی اوقات جان آمریکاییها متصور نیست، مگر اینکه ایالات متحده همین حالا خواستار آن شود - روسیه را به پاسخگویی وادارد و این کار را در خاک و آبهای سرزمین دیگری انجام دهد که تصمیم گرفته است به جای آن مبارزه کند و این کار را به خواست مردم خود انجام دهد.
حق نشر برای @Kost Elisevich, MD, PhD 2023 محفوظ است. هرگونه کپیبرداری غیرقانونی از این محتوا منجر به اقدام قانونی فوری خواهد شد.
کاست، یکی دیگه از موارد خوب! با احترام، یه اصلاحیه کوچیک پیشنهاد میکنم: اضافه کردن عبارت «از نظر فکری تنبل و بیمسئولیت» به «روزنامهنگاران کماطلاع».