برداشت از عملکرد یک رژیم تمامیتخواه کاملاً بر رهبر آن متمرکز است. نسبت دادن موفقیت و شکست، همگی در نهایت به آن رهبر راه پیدا میکنند تا در مورد اینکه آیا هزینههای تسلیم، ارزش فداکاری لازم از آزادیهای فردی و اجتماعی را داشته است، قضاوت کنند. با گذشت زمان کافی، همزمان با انباشته شدن این ویژگیها در ترازنامه تاریخ، از بیرون و درون تصمیمی گرفته میشود که آیا تاریخ به آن رهبر و بر این اساس، ملت همدست مورد نظر لبخند میزند یا با انزجار روی برمیگرداند. از بیرون، روسیه ولادیمیر پوتین اکنون توسط اکثر ملتها به عنوان کشوری متخاصم و تهدیدآمیز، عاری از انسانیت و غیرقابل اعتماد شناخته میشود. از درون، با مسیر فعلی خود، محکوم به تبدیل شدن به یک کشور شکستخورده، آلوده به فساد ذاتی و ناتوان از ارائه خدمات اساسی مورد نیاز برای چندین قلمرو گسترده خود است. پس از بیش از 20 سال، رهبری پوتین برای روسیه، مردم و شرایط اقتصادی آن شرمآور بوده است که در نسلهای بعدی نیز کشور را آزار خواهد داد. وقت آن رسیده است که از درون به روسیه پوتین نگاه کنیم.
روسیه در حال حاضر بر اساس معیارهای اجتماعی-اقتصادی که توسط Investopedia، منبع جهانی پیشرو در محتوای مالی در وب، مشخص شده است، به عنوان یک کشور "توسعه یافته" در نظر گرفته نمیشود. این معیارها شامل سرانه تولید ناخالص داخلی (GDP)، کل تولید ناخالص داخلی کشور، سطح صنعتی شدن و زیرساختهای فناوری و سطح زندگی است. در طول دهه گذشته، فقر همچنان گسترده بوده و ۱۳٪ از جمعیت، عمدتاً کودکان، را درگیر کرده است. روسیه از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی در رتبه ۷۸ جهان قرار دارد ، پایینتر از رتبه ۷۶ چین که تقریباً ۱۰ برابر جمعیت دارد. در همین راستا، نابرابری ثروت روسیه در دوران پوتین به حدی افزایش یافته است که در سال ۲۰۲۰، تقریباً نیمی از کل ثروت کشور در دست ۱٪ از جمعیت بوده است.
ارائه خدمات درمانی در سراسر کشور به شدت نابرابر است و به نفع مناطق شهری مانند مسکو و سن پترزبورگ نسبت به مناطق عمدتاً روستایی که بخش وسیعی از زمین را اشغال میکنند، میباشد. علاوه بر این، این سیستم به طور ضعیفی مدیریت میشود و به طور مزمن با کمبود بودجه مواجه است. اگرچه مرگ و میر نوزادان ظاهراً کاهش یافته است، اما نرخ فعلی ۴.۸ مرگ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده آن، از نرخ اتحادیه اروپا (EU) که ۳.۴ مرگ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده را ثبت میکند، پایینتر است . کل امید به زندگی در بدو تولد در سال ۲۰۲۱، ۷۲ سال بود، اگرچه برای مردان، ۶۴ سال بود که از ۶۸ سال در سال ۲۰۱۸ کاهش یافته است. امید به زندگی مردان در مقایسه با اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۲، ۷۷.۷ سال بود. میانگین طول عمر ثبت شده برای مردان روسی همچنان رو به وخامت خواهد گذاشت، زیرا آمار مرگ و میر در جنگ فعلی پوتین در اوکراین با نرخ نگران کنندهای افزایش مییابد . متأسفانه، میانگین نمره رضایت از زندگی گزارش شده توسط روسها تنها ۲.۱ از ۱۰ بود، حکمی در مورد زندگی در روسیه پوتین که یادآور نظر هابز است که زندگی «منزوی، فقیرانه، زننده، وحشیانه و کوتاه» است.
با توجه به اینکه دورههای ریاست جمهوری در روسیه شش سال است، پوتین اکنون یک سال تا پایان دوره چهارم ریاست جمهوری خود فاصله دارد و انتظار دارد که در اوایل سال 2024، همانطور که در روسیه میگویند، "دوباره انتخاب شود". بررسی مختصری از اقتصاد روسیه در دوران پوتین نشان میدهد که تحت تأثیر عوامل متعددی بوده است، که از جمله آنها میتوان به سهلانگاری او در برابر فساد، تمایل او به مشارکت در تهاجمات غیرقانونی خارجی، پارانویای کودکانه از غرب و نیات آن، تصورات امپریالیستی از احیای شکوه گذشته روسیه و بیتوجهی عمومی به رفاه مردمش اشاره کرد. پیش از به قدرت رسیدن پوتین در سال 2000، اقتصاد روسیه در دهه 1990 تا حد زیادی با مشکل مواجه شده بود و به پایینترین رشد تولید ناخالص داخلی یعنی -12.57٪ رسیده بود. این رشد در سال 1999 با وقوع جنگ دوم چچن (1999-2009) به 6.40٪ رسید و در سال بعد به 10٪ افزایش یافت. این پوتین بود که با تحمیل عملیاتهای پرچم دروغین علیه مردم خود، و مقصر دانستن تروریستهای چچنی برای بمبگذاری در آپارتمانهای اطراف مسکو و جاهای دیگر، به جنگ انگیزه داد. او با تظاهر به انتقام برحق برای کشته شدن بیش از ۲۰۰ روس، یک کارزار نظامی بهخصوص وحشیانه را علیه چچنیها آغاز کرد و یک رژیم دستنشانده را روی کار آورد که تا به امروز به نمایندگی از او عمل میکند.

اندکی پس از پایان بخش عمدهای از جنگ، اقتصاد دوباره با رشد تولید ناخالص داخلی ۴.۷۰٪ تا سال ۲۰۰۲ کند شد. متعاقباً با افزایش قیمت کالاها و رشد طبقه متوسط روسیه، دستاوردهایی حاصل شد، اگرچه شکاف درآمدی رو به افزایش بود، زیرا پوتین حلقه ثروتمند خود را به دیگران ترجیح میداد. تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۰۷ به ۸.۵٪ رسید، در حالی که تورم قبل از شروع رکود بزرگ (۲۰۰۷-۲۰۰۹) به دو رقم افزایش یافته بود. برای روسیه، رکود اقتصادی با حمله پوتین به گرجستان به دلیل اختلاف ارضی، پیچیدهتر شد. تمایل به حمله در واقع توسط گرجستان و اوکراین که برای بهبود روابط با غرب تلاش میکردند و همچنین اعلامیه اخیر سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) برای حمایت از درخواستهای عضویت آنها در اجلاس بخارست که پوتین با دعوت در آن شرکت کرده بود، تشدید شد. بیتوجهی پوتین به حق حاکمیت یک ملت برای تعیین سرنوشت خود به نفع آرمانهای امپریالیستی خود برای روسیه، همچنان بر سیاست خارجی او تأثیر میگذاشت. تحریمهایی که در واکنش به این تهاجم وضع شده بود، بحران مالی را تشدید کرد. متأسفانه برای پوتین و روسیه، همزمان با این اتفاق، کاهش چشمگیر قیمت نفت خام نیز رخ داده بود و وابستگی نابخردانه و بیش از حد خوشبینانه اقتصاد روسیه به یک کالای غالب را آشکار کرد. در واقع، صادرات انرژی (یعنی نفت و گاز) بیش از ۵۰ درصد از درآمد دولت و تقریباً ۲۰ درصد از تولید ناخالص داخلی آن را تشکیل میداد.
در نتیجه، رشد تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۰۹ به طور ناگهانی به ۷.۸- درصد کاهش یافت و در سال ۲۰۱۰ به ۴.۵ درصد بهبود یافت، اما پس از آن روند منفی مداومی را نشان داد و در سال ۲۰۱۳ به زیر ۲ درصد سقوط کرد تا اینکه در سال ۲۰۱۸ به زیر ۳ درصد رسید و سپس تا سال ۲۰۲۰ به زیر ۲.۶۶- درصد کاهش یافت. بحران مالی دیگری ناشی از سقوط پول روسیه در اواخر سال ۲۰۱۴ بود که ناشی از از دست دادن اعتماد به اقتصاد روسیه بود و دوباره تا حدودی به کاهش ۵۰ درصدی قیمت نفت خام در نیمه دوم سال نسبت داده شد. مهمتر از آن، این بحران با اعمال تحریمهای اقتصادی پس از یکی دیگر از تهاجمهای خارجی پوتین به یک کشور مستقل آغاز شد. این اتفاق اکنون در اوکراین رخ داد که شبهنظامیان روسی کریمه را تصرف کردند و به دنبال آن الحاق غیرقانونی آن را انجام دادند. نفوذ کریمه با برکناری یک رژیم طرفدار پوتین و فاسد در اوکراین پس از انقلاب میدان در سالهای ۲۰۱۳-۲۰۱۴ آغاز شد . این مورد اخیر، برخلاف میل پوتین، ناشی از احساسات بسیار محبوب اوکراینیها برای پیوستن به اتحادیه اروپا بود. پوتین با توجه به ارزش استراتژیک تاریخی اوکراین، چه از نظر ژئوپلیتیکی و چه از نظر نظامی، این را تهدید دیگری برای روسیه امپراتوری میدید. علاوه بر این، تقویت ارزشهای دموکراتیک از طریق غربیسازی یک کشور همسایه، بدون شک اختلافات با روسیه را که از طریق افزایش برنامههای رفاه اجتماعی، ایجاد شفافیت بیشتر در قوه قضائیه و افزایش رفاه ناشی از روابط تجاری نزدیکتر با اتحادیه اروپا حاصل میشود، بیشتر نشان میدهد.

نرخ رشد تولید ناخالص داخلی روسیه برای سال ۲۰۲۱ به ۴.۷۵ درصد افزایش یافته بود که به یک دهه قبل بازگشته بود، اما دوباره با حمله پوتین به اوکراین در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ شاهد رکود بود. در ۲ مارس، آژانس رتبهبندی اعتباری فیچ، که معیاری برای توانایی نسبی یک نهاد یا شرکت دولتی در انجام تعهدات مالی خود ارائه میدهد، رتبه نکول صادرکننده (IDR) روسیه را از «BBB» به «B» کاهش داد، به دلیل نگرانیها در مورد شدت تحریمهای بینالمللی که به سرعت در حال تشدید هستند و «تمایل روسیه به پرداخت بدهیهای دولتی». یک هفته بعد، در ۸ مارس، درست قبل از انتشار بعدی برنامهریزی شده خود در ۲۷ مه، فیچ رتبه IDR دولتی روسیه را به «C» کاهش داد، زیرا گمان میرفت که نکول قریبالوقوع باشد که در واقع در ماه ژوئن رخ داد. طبق بیانیه آن زمان، این گزارش به شاخصهای حاکمیت بانک جهانی (WBGI) در مدل رتبهبندی دولتی فیچ اشاره کرده است که روسیه را در رتبه بیست و نهمصدک . این امر منعکس کننده «حقوق ضعیف برای مشارکت در روند سیاسی، ظرفیت نهادی ضعیف، اجرای ناهموار حاکمیت قانون و سطح بالای فساد» بود.
پیش از آغاز جنگ پوتین علیه اوکراین، رتبهبندی اقتصادهای جهان ، تولید ناخالص داخلی روسیه را در رتبه یازدهم، پایینتر از کره جنوبی قرار داده بود.در سهماهه آخر سال 2022، با ادامه جنگ، تولید ناخالص داخلی 2.7 درصد کاهش یافت و به دنبال آن در سهماهه اول سال 2023 نیز 1.8 درصد کاهش یافت که نشاندهنده چهار انقباض فصلی متوالی ناشی از تحریمهای غرب است، همانطور که توسط دفتر آمار ایالتی فدرال روسیه گزارش شده است. در حال حاضر، پس از سه ماه جنگ، تولید ناخالص داخلی ماه مه 2022، کاهش 4.3 درصدی تولید ناخالص داخلی سالانه.
بازپسگیری بخش عمدهای از اقتصاد روسیه توسط پوتین و تحت کنترل دولت قرار دادن آن دسته از الیگارشی که زمانی بخشهای انرژی و مالی را رهبری میکردند، به او این امکان را داد که جریان نقدینگی را به سمتی هدایت کند که با اهدافش بهتر هماهنگ باشد. بر این اساس، رویههای نظارتی فاسد شدند. سرمایهگذاری خارجی در روسیه پوتین به یک اقدام پرخطر تبدیل شد، همانطور که بیل براودر و دیگران به خوبی مستند کردهاند . دخالت دولت فدرال در معاملات تجاری مربوط به بسیاری از صنایع و خدمات اصلی روسیه، فرصتهایی را برای سودجویی در اختیار حلقه داخلی پوتین و دیگران که در حاشیه آن قرار داشتند، قرار داد . تدارکات عمومی به یک بنگاه سودآور تبدیل شد که به نخبگان ممتاز ابزاری برای اختلاس مقادیر قابل توجهی از پول مالیاتدهندگان میداد. قوه قضائیه فاسدی که در حفظ استانداردهای قانونی خود کوتاهی کرده است، در عمل ناسازگاریهایی را نشان داده و عدم شفافیتی را ایجاد کرده که کل فرآیند عدالت را تضعیف میکند. سوء رفتار دادستانی، ظاهری انتقامجویانه از سوی دولت علیه نهادهایی که در برابر این فرآیند مقاومت میکردند، به خود گرفت. این موضوع هم به مخالفان سیاسی و هم به شرکتهای تجاری مربوط میشد و شامل هر نهاد دیگری که به عنوان تهدیدی برای اقتدار نظام تلقی شود، میشد.
صرف نظر از تأثیر مخرب یک دولت و قوه قضائیه فاسد بر روابط تجاری خارجی در روسیه، خروج بیش از ۱۰۰۰ شرکت چندملیتی پس از وقوع جنگ ۲۰۲۲، اکنون بر اشتغال ۱۲٪ از نیروی کار روسیه تأثیر گذاشته و باعث از دست رفتن ۳۵٪ از درآمد ناخالص داخلی آن شده است. بدتر از آن، قضاوت نادرست پوتین در مورد وابستگی اروپا به گاز طبیعی روسیه بود که زمانی ۸۶٪ از فروش را تشکیل میداد. زمستان معتدل اروپایی همراه با منابع انرژی جهانی جایگزین به شکل گاز طبیعی مایع (LNG) عملاً منجر به بسته شدن این بازار برای روسیه شد و درآمدهای گازی آن را ۸۰٪ کاهش داد. تصمیم ائتلاف گروه هفت (G7)، استرالیا و اتحادیه اروپا برای تعیین سقف قیمت برای نفت خام روسیه که از طریق دریا حمل میشود در دسامبر ۲۰۲۲، حاشیه سود پوتین را بیشتر کاهش داد. این اقدام به عنوان توهینی مضاعف، به چین و هند این فرصت را داد تااز قیمتهای بسیار تخفیفدار نفت روسیه، بیش از ۳۰٪ سود ببرند.
از آنجا که روسیه تا حد زیادی به عنوان یک تأمینکننده کالاهای جهانی به جای تولیدکننده محصولات صادراتی، به جز شاید صنعت تسلیحات، تکیه کرده است، مصرفکنندگان جهانی با اتخاذ زنجیرههای تأمین جایگزین که روسیه را به دلیل قابلیت اطمینان پایینش کنار میگذارند، به طور فزایندهای به دنبال تأمینکنندگان دیگری خواهند بود. کمبود درآمد انباشته شده در گذشته اخیر باعث شده است که دولت به دنبال منابع مالی دیگری باشد . بودجه فدرال 2022 با وجود انتقالهای گسترده از صندوق ثروت ملی روسیه، فروش داراییها و اکنون اعمال مالیات بر ثروت بادآورده شرکتهای بزرگ ملی، همچنان با کسری 2.3 درصدی کاهش نشان میدهد
تلاش برای تأمین مالی جنگ، تأثیر منفی بر اقتصاد روسیه گذاشته است، به گونهای که بر مردم روسیه نیز تأثیر گذاشته است. فشارهای تورمی در حال افزایش است، زیرا پول بیش از حد چاپ میشود و باعث میشود بانکهای روسی بدهیهایی را خریداری کنند که تقریباً بیارزش هستند. مهاجرت در ۱.۵ سال گذشته همراه با بسیج نظامی ۳۰۰۰۰۰ نفری، منجر به تخمین از دست دادن ۱.۳ میلیون کارگر جوان روسیه تا سال ۲۰۲۲ شده است. کارخانهها با بالاترین کمبود نیروی کار از زمان شروع ثبت سوابق در سال ۱۹۹۸ روبرو هستند ، به طوری که ۴۲٪ از صنایع روسیه در ژوئیه ۲۰۲۳ کمبودهایی را گزارش کردهاند که نسبت به ۳۵٪ در آوریل افزایش یافته است و بدتر از همه، کارگران به دستمزدهای پایین اعتراض دارند . تأثیر چنین از دست دادن بهرهوری و هوش جوانی را نمیتوان فقط در شرایط فعلی سنجید، بلکه با توجه به فرصتها و آزادیهای بیشتری که در جاهای دیگر به این نسل داده شده است، در آینده نیز قابل اندازهگیری خواهد بود. این امر آنها را تشویق میکند تا از روسیه دوری کنند.
ارزیابی اخیر از نرخ سالانه افزایش قیمت مصرفکننده در روسیه، به روند تورمی که ناشی از کاهش نرخ ارز روبل است. اگرچه بانک مرکزی روسیه افزایش تورم مورد انتظار در ژوئیه ۲۰۲۳ را ۱۱.۱ درصد اعلام کرده بود، اما تخمینهای استیو هانکه، اقتصاددان برجسته، نشان میدهد که این رقم در واقع ۶۰ درصد خواهد بود. ارزش روبل در به پایینترین حد خود در ۱۵ ماه گذشته، یعنی ۹۴.۴۸ دلار در برابر دلار، رسیده بود. تضعیف ارز منجر به هجوم برداشتها از بانک مرکزی شد که با عدم قطعیت سیاسی ناشی از شورش اخیر مزدوران واگنر،.
تعدادی از مشکلات اقتصادی در سه ماهه جاری گریبانگیر روسیه شده است و وخامت اوضاع مالی این کشور را بیش از پیش افزایش خواهد داد. درآمد مالیاتی حاصل از فروش محصولات نفت و گاز روسیه در ماه ژوئن در مقایسه با سال قبل ۳۶ درصد کاهش یافته و سود آن نیز ۳۱ درصد کاهش یافته است که ناشی از سقف قیمتهای سال قبل است. مازاد حساب جاری روسیه در سه ماهه دوم ۹۳ درصد از ۷۶.۷ میلیارد دلار (USD) در سال ۲۰۲۲ به ۵.۴ میلیارد دلار (USD) در سال ۲۰۲۳ کاهش یافته است که عمدتاً به دلیل تحریمهای غرب است. تحریمهای زمان جنگ مانع از انجام تعهدات بدهی دولتی روسیه شد و در ژوئن ۲۰۲۲، برای اولین بار از سال ۱۹۱۸ به دلیل عدم پرداخت بدهی، این کشور را با مشکل مواجه کرد. این امر میتواند هزینههای استقراض آینده را در صورت دسترسی مجدد روسیه به بازارهای جهانی، پیچیدهتر کند.

شرایط زندگی در روسیه در طول دهه گذشته از زمان حمله پوتین به کریمه بدتر شده و به ویژه به دلیل ناتوانی بیشتر آنها در مدیریت قیمتهای تورمی کالاهای اساسی یا صرفاً دسترسی به آنها، بر کمدرآمدترین افراد تأثیر گذاشته است. شاخص توسعه انسانی (HDI)، که توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) استفاده میشود، توسعه اقتصادی و اجتماعی مردم در جامعه جهانی را بر اساس امید به زندگی ملی، آموزش و سرانه تولید ناخالص داخلی در نظر میگیرد. از بین 191 کشور، روسیه در رتبه 52 قرار گرفت،پایینتر از آلمان (9)، کانادا (15)، بریتانیا (18)، ایالات متحده (21) و فرانسه (28). طبق گزارش دفتر آمار فدرال روسیه (Rosstat)، یک نظرسنجی در سال 2019 نشان داد که 48.8٪ از جمعیت بودجه کافی برای غذا و پوشاک دارند اما برای کالاهای مصرفی بادوام ندارند، 16.1٪ در خرید لباس و مدیریت هزینههای خانوار مشکل دارند و 1٪ پول کافی برای غذا ندارند. دسترسی به مراقبتهای بهداشتی، به ویژه در مناطق روستایی، به مرحله بحرانی رسیده است. تعداد مراکز درمانی در این مناطق بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳، ۷۵ درصد کاهش یافته است، از جمله کاهش ۹۵ درصدی تعداد بیمارستانهای منطقهای و ۶۵ درصدی تعداد کلینیکهای درمانی محلی. این شرایط تحت تأثیر همهگیری اخیر ویروس کرونا قرار گرفته است که نقاط ضعف بهداشت عمومی در روسیه را بیش از پیش آشکار کرده و نگرانیهایی را در مورد آمادگی برای چنین رویدادهایی ایجاد کرده است. کمبود بودجه مزمن فدرال برای مراقبتهای بهداشتی همراه با کمبودهای دارویی و تجهیزات پزشکی مرتبط با تحریمها، همچنان به وخامت وضعیت سیستم مراقبتهای بهداشتی میافزاید.

شاخص پیشرفت اجتماعی (SPI) که توسط سازمان غیرانتفاعی جهانی Social Progress Imperative توسعه داده شده است ، دادههایی در مورد سلامت اجتماعی و زیستمحیطی جوامع جهانی ارائه میدهد. پیش از وقوع جنگ پوتین، SPI سال 2021 روسیه را در رتبه 62 از 168 کشور، پایینتر از اکثر کشورهای اروپای شرقی، قرار داده بود. معیار دسترسی به اطلاعات و ارتباطات، روسیه را به دلیل سانسور شدید رسانهها در رتبه 154 جهانی قرار داده بود. اقدامات فعلی زمان جنگ تنها به نابودی تقریبی رسانههای مستقل افزوده است. رتبه 78 در بین کشورها برای توجه به نیازهای اساسی انسان، کاستیهای خاص رژیم پوتین را در مورد رفاه اجتماعی برجسته میکند. از جمله عوامل مؤثر میتوان به مسائل مربوط به امنیت شخصی (141 ) از جمله مرگ ناشی از خشونت بین فردی (147 ) و البته قتل و شکنجه سیاسی (143 ) اشاره کرد . ملاحظات اساسی مانند سرپناه (70 ) بر نگرانیها در مورد مقرون به صرفه بودن مسکن (96 ) تأکید کرد .

مسائل مربوط به آب و بهداشت در گزارش سال ۲۰۱۹ سازمان غیردولتی WaterAidکه نشان میدهد بیش از ۲۰ درصد از خانوارهای روسی فاقد لولهکشی داخلی و ۲۲.۶ درصد فاقد سیستم فاضلاب متمرکز هستند. این گزارش با گزارش قبلی سال ۲۰۱۵ که روسیه را در صدر کشورهای توسعهیافته با بدترین سابقه بهداشت. در سال ۲۰۱۲، حدود ۲۵ درصد از جمعیت یا ۳۵ میلیون روس به استفاده از توالتهای بیرون از خانه روی آوردند. جایگاه روسیه در بین ۱۶۹ کشور در شاخص SPI سال ۲۰۲۲ عملاً تغییر چندانی نکرده و در رتبه ۵۹ قرار گرفته است،پایینتر از اوکراین (۵۲)که در سال گذشته به شدت مورد ظلم قرار گرفته و بسیار پایینتر از اکثر کشورهای غربی. از کشورهای اخیر، ۱۶ کشور اتحادیه اروپا در کنار ژاپن، کانادا، استرالیا و کره جنوبی در بین ۲۰ کشور برتر قرار دارند. ایالات متحده (رتبه) و چندین کشور اروپای شرقی در بین ۵۰ کشور برتر قرار دارند.
آموزش و پرورش در روسیه نیز با کمبود بودجه مواجه است ، اگرچه به نظر میرسد پیشرفت تحصیلی نوجوانان نزدیک به میانگین کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) باقی مانده است. با این حال، کیفیت آموزش عالی پایینتر از حد استاندارد است و هیچ دانشگاه روسی در بین ۱۵۰ دانشگاه برتر در رتبهبندی دانشگاههای جهانی تایمز هایر اجوکیشن ۲۰۲۲ قرار ندارد و تنها شش دانشگاه در بین ۵۰۰ دانشگاه برتر قرار دارند. مهاجرت گسترده جوانان روس در سال گذشته، که ناشی از اعلام خدمت سربازی پوتین بود، بدون شک شامل دانشگاهیان، تکنسینها و مهندسان جوان میشد و بر بورسیههای تحصیلی فعلی و آینده در کشوری که از قبل زیر استاندارد بوده است، تأثیر خواهد گذاشت. شاخص SPI سال ۲۰۲۱، روسیه را در رتبه ۱۳۲داد ، اما روسها، چه تحصیلکرده باشند و چه نباشند، مدتی است که در مورد حقوق شخصی خود مانند آزادی بیان ساده با روسیه در رتبه ۱۳۱ محدود شدهاند.وضعیت روسها در این زمینه در سال گذشته، بهویژه در مورد نظرات مربوط به جنگ، بدتر شده است.
فجایع اقتصادی که روسیه به دلیل وسواس مداوم پوتین در مورد جنگ نسلکشیاش در اوکراین متحمل میشود، تنها فشارهای بیشتری را بر مردم روسیه تحمیل خواهد کرد. سختیهای فعلی تشدید میشوند و این سوال را مطرح میکنند که آیا مردم روسیه به این نتیجه خواهند رسید که تحمل همان نوع رنجهای بیرحمانه نسلهای گذشته به خاطر حمایت از رهبری که فقط آنها را به ویرانی کشانده و لکه ننگی بر ملتشان انداخته است، در حالی که به رفاه آنها اهمیت چندانی نمیدهد، اشتباه است. پاسخ پوتین به این تهدید آشکار، پذیرفتن جنگ به عنوان جنگی علیه نفوذ آلودهکننده فساد اخلاقی غرب بر خلوص فرهنگی سنتی روسیه. این یک احساس عمیقاً ناقص و نابهنگام دوران شوروی است که پوتین را در میان نسلهای گذشته قرار میدهد و نه نسل فعلی. در واقع زمان آن رسیده است که روسیه از شر او و کسانی مانند او خلاص شود.
حق نشر برای @Kost Elisevich, MD, PhD 2023 محفوظ است. هرگونه کپیبرداری غیرقانونی از این محتوا منجر به اقدام قانونی فوری خواهد شد.
جای تعجب نیست. در سال ۲۰۱۸، من و همسرم با یک کشتی تفریحی از مسکو به سن پترزبورگ رفتیم. متوجه شدیم که در برخی از تورها، صفات عالی که لیدرهای تور استفاده میکردند، به شدت نادرست بودند. تهویه مطبوع در برخی از سالنهای بزرگ وجود نداشت. مردم به سختی در شهرهای روستایی زنده میماندند. فرزندانشان برای کار به مسکو و سن پترزبورگ میرفتند. در یک مقطع، پرسیدم روسهای ثروتمند کجا زندگی میکنند. پاسخ میامی و لندن بود! دوستم که چند سال قبل در آن کشتی تفریحی بود، اشاره کرد که مردم در کشتی بسیار محتاطتر بودند. عکس پوتین همه جا بود. چقدر غمانگیز.
مقاله عالی. اطلاعات پشت صحنهای ارائه میدهد که رسانهها به آن نمیپردازند. روسیه کشوری بیمار است و این بیماری ممکن است سرانجام دامن پوتین را بگیرد. او بالاخره روزی خواهد رفت. بعد چه؟
پوتین و رژیمش تا حد زیادی محصول تربیت دوران شوروی خود هستند و در مواجهه با نارضایتی و ناآرامی اجتماعی احتمالی، تمایل دارند به الگوهای آشنای سرکوب متوسل شوند. نظارت امنیتی دولتی فراگیر است و شهروندان از متهم کردن خود محتاط هستند، به طوری که بسیاری از مسائل پنهان میماند، به ویژه هنگامی که نشانههای روشنی وجود دارد که نه تنها جنگ به بدی پیش میرود، بلکه اقتصاد نیز به طور جدی در حال تخریب است. کاهش ذخایر فدرال، کمبود نیروی کار، کاهش هزینههای مصرفکننده، کاهش درآمد صادرات نفت، تحریمهای طولانی مدت، توقیف داراییهای روسیه توسط خارجیها و افزایش تورم، بر تأمین بودجه تلاشهای جنگی که بقای پوتین به آن وابسته است، تأثیر خواهد گذاشت. به زودی چیزی خواهد شکست. این بر عهده روسیه و جوانانش خواهد بود که تصمیم بگیرند که آیا خواهان وضعیت مشابه هستند یا به بخشی از جامعه جهانی تبدیل میشوند که گفتمان را بر بربریت ترجیح میدهد.