موضع انزواطلبانه‌ی افراد بی‌سواد

به نظر می‌رسد اظهارات برخی از افرادی که برای کسب جایگاه سیاسی در رقابت‌های ریاست جمهوری پیش رو رقابت می‌کنند، ارتباط چندانی با واقعیت امور جهانی ندارد و بیشتر به جذابیت رأی‌دهندگان مربوط می‌شود. مقامات واجد شرایط‌تر با درک تاریخ جهان، پویایی‌های ژئوپلیتیکی فعلی، استراتژی نظامی، روابط تجاری، انسان‌دوستی و هویت ملی، برای اظهار نظر مناسب‌تر از کسانی هستند که صرفاً با جملات تحریک‌آمیز و تظاهر به خردورزی، به دنبال تمایز هستند. هنگامی که یک تلاش جهانی مؤثر در حال انجام است که در آن ایالات متحده رهبری مقابله با یک بحران را بر عهده گرفته است، نباید عزم آمریکا توسط جهان به عنوان امری وابسته به زمان و وعده‌های آن محدود به مدت زمان یک دوره ریاست جمهوری واحد تلقی شود. هیچ تضمینی وجود ندارد جز اینکه رفاه جامعه بین‌المللی، از جمله رفاه خود آمریکا، در نظر گرفته شود و بتواند در درازمدت تضمین شود. این امر به ویژه زمانی صادق است که رژیم‌های اقتدارگرا خود را دارای ثبات می‌دانند و قصد دارند این وضعیت را برای همیشه با هر وسیله‌ای که در دسترس دارند، تأمین کنند، علیرغم آنچه تاریخ بارها به ما آموخته است.

اعتبار عکس: اسکالیگر

البته مورد مورد بحث در اینجا مربوط به تهاجم ولادیمیر پوتین به یک کشور مستقل، اوکراین، نیات نسل‌کشی او که هم در لفاظی‌ها و هم در اقدامات ارتشش آشکار شده، سرپیچی او از حاکمیت قانون بین‌المللی و بی‌توجهی او به رفاه جهان به طور کلی است. اینکه هر نامزد ریاست جمهوری ایالات متحده چنین رفتار و شرایطی را به عنوان "یک اختلاف ارضی" که برای جلب توجه آمریکا کافی نیست، تغییر دهد یا آن را به عنوان "نبوغ" یا "فوق‌العاده" تبلیغ کند، اولاً به روسیه پوتین نشان می‌دهد که در مسیر صحیحی نه تنها برای دستیابی به هدف مطلوب خود یعنی مطیع کردن یک ملت، بلکه ثانیاً، تحقق یک مفهوم به شدت منسوخ از سرنوشت ملی و بازسازی امپراتوری قرار دارد. اکنون عناصری در جامعه آمریکا وجود دارند که تصمیم گرفته‌اند این جهان‌بینی را تأیید کنند، متجاوز، یک مستبد را راضی کنند و تاکتیک‌های او را به عنوان تاکتیک‌های یک رهبر قوی و مصمم، صرف نظر از ظلم و ستم یا حتی جنایت، تأیید کنند. این احساسات مغایر با اصول مندرج در قانون اساسی ایالات متحده است و مفهوم دموکراسی آنها را زیر سوال می‌برد. آیا این افراد واقعاً روسیه‌ی پوتین، یک دولت منفور، با فساد گسترده، محدودیت‌های آزادی‌های فردی، ظلم و ستم بی‌قید و شرط و آینده‌ای تاریک را ترجیح می‌دهند؟

عکس از: libre de droit

استدلال‌هایی که برای توجیه عقب‌نشینی از درگیری در اوکراین به کار می‌روند، ابتدا بر لزوم حفظ بودجه برای دغدغه‌های داخلی که تعدادشان زیاد است، مبتنی هستند. این استدلال‌ها هرگز در برابر هزینه میدان دادن به مهاجمی که قصد ادامه کار علیه منافع غرب و به‌ویژه ایالات متحده را دارد، متعادل نمی‌شوند. اقدامات روسیه که بدون کنترل رها شوند، امنیت و اقتصاد ایالات متحده را به شیوه‌ای که در گذشته، چه اخیر و چه دور، آشکار شده است، به چالش می‌کشند و همچنان به دنبال فرصتی برای انجام این کار در آینده خواهند بود. رویارویی خصمانه مستقیم یا غیرمستقیم، مانند حادثه اخیر پهپاد بر فراز دریای سیاه و هدف قرار دادن پرسنل نظامی آمریکایی توسط نیروهای نیابتی در طول جنگ افغانستان، در مواجهه با افزایش تجاوزگری روسیه تشدید خواهد شد. افزایش نظارت اطلاعاتی برای ارائه هشدار کافی در مورد تهدیدات قریب‌الوقوع ضروری است. دخالت سایبری در صنایع خصوصی آمریکا و روند انتخابات، یک رویه کاملاً مشهود بوده است که در هماهنگی با سایر اختلالات برنامه‌ریزی‌شده، گاهی اوقات نظامی، مورد استفاده قرار گرفته است.

گروه واگنر، نیروی مزدور خصوصی پوتین، در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد، در ابتدا به عنوان یک سازمان شبه‌نظامی، اما اکنون به عنوان شبکه‌ای از گروه‌های مزدور، شرکت‌ها و عوامل شبه‌دولتی. این گروه به ابزاری عملیاتی برای اجرای سیاست خارجی روسیه، اجرای اهداف نظامی و پیشبرد سرمایه‌گذاری‌های تجاری خصوصی در سطح بین‌المللی تبدیل شده است. سوریه و اوکراین نمونه‌های قابل توجهی از نفوذ مسلحانه هستند، در حالی که دخالت در کشورهایی مانند جمهوری آفریقای مرکزی، موزامبیک، لیبی و سودان به شکل آموزش نظامی نیروهای دولتی یا عناصر شورشی بوده است. در ونزوئلا، واگنر امنیت دولت نیکلاس مادورو را در مواجهه با ناآرامی‌های سیاسی و اجتماعی تأمین کرده و همچنین به تأمین منافع ژئوپلیتیکی و اقتصادی روسیه کمک کرده است. در تمام این سرمایه‌گذاری‌ها، هدف ایجاد وابستگی‌ها و کسب مزیت ارضی و اقتصادی بوده است. با این کار، روسیه نه تنها با ایالات متحده، بلکه با چین نیز وارد رقابت شده است.

تهدید روسیه برای امنیت اروپا به تنهایی، به دلیل اختلالات تجاری و خطراتی که بر تراز تجاری اتحادیه اروپا (EU) با ایالات متحده و سایر بازارها وارد می‌کند، سطح دیگری از عدم قطعیت را برای اقتصاد جهانی و ایالات متحده ایجاد می‌کند. میزبانی از پناهندگان اوکراینی، افزایش قیمت انرژی و مواد غذایی و افزایش هزینه‌های نظامی در سراسر اتحادیه اروپا و به ویژه توسط کشورهای نزدیک اوکراین و منطقه بالتیک احساس شده است. بهبود اقتصادی پس از همه‌گیری که مدت‌ها انتظار آن می‌رفت، تضعیف و طولانی‌تر شد. در نتیجه، تورم تنها در اروپا، که بیشترین آسیب‌پذیری را داشته است، از 2.6 درصد در سال 2021 به 8.4 درصد در سال 2022 افزایش یافت که بیشتر آن به هزینه انرژی و مواد غذایی مربوط می‌شود. ایالات متحده فشارهای تورمی بیشتری را نسبت به شرایط فعلی متحمل شده است و اثرات مشتقات آن به ویژه در بازار مسکن مشهود است.

از آنجایی که هزینه‌های خارجی در حمایت از اوکراین در جنگ، یکی از گلایه‌های رایج برخی از اعضای کنگره، انتقاد از میزان هزینه‌های ایالات متحده تا به امروز بوده است. ایالات متحده در واقع بیش از 75 میلیارد دلار کمک نظامی، بشردوستانه و مالی به اوکراین ارائه داده است. هزینه‌های نظامی شامل کمک‌های امنیتی و تسلیحاتی، 61 درصد از این مبلغ را تشکیل می‌دهد. از نظر سهمی از تولید ناخالص داخلی (GDP)، تا 15 ژانویه 2023، ایالات متحده در رتبه پنجم از نظر کمک‌های مالی، پس از کشورهای بالتیک استونی، لتونی و لیتوانی و همچنین لهستان، کشورهای اتحادیه اروپا که بیشتر در معرض تهدید تجاوز روسیه هستند، قرار دارد. به عنوان مثال، استونی و لتونی به ترتیب 1.07 درصد و 0.98 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را به این کشور اختصاص داده‌اند، در حالی که ایالات متحده 0.37 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را تأمین کرده است، مشابه بلغارستان و نروژ که هر کدام 0.36 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را تأمین کرده‌اند. اگرچه تعداد زیادی از جنگجویان داوطلب خارجی در میدان نبرد خدمت نظامی کرده‌اند، اما هیچ کشوری ملزم به ارائه پرسنل نظامی به تلاش‌های رزمی نشده است. بلکه، آن کشورها، به ویژه ایالات متحده، توانسته‌اند اثربخشی تسلیحات خود را در برابر یک نیروی مهاجم به همراه استراتژی تاکتیکی اجرا شده توسط یک نیروی دفاعی مؤثر اوکراینی با قابلیت تهاجمی، بسنجند.

ابتکارات فاجعه‌بار سیاست خارجی دولت قبلی ایالات متحده با دست‌کم گرفتن ارزش سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نه تنها بقای آن را به عنوان یک سد مؤثر در برابر تجاوز خارجی تهدید کرد، بلکه تلاش برای مقاومت در برابر درگیری فعلی را نیز به طور جدی تضعیف می‌کرد. تضعیف توانایی و عزم ناتو، در صورت ادامه این سیاست‌ها، روسیه پوتین را مجبور می‌کرد تا ادعای حاکمیت ارضی برای خود داشته باشد و دستور کاری را دنبال کند که جمهوری گرجستان را در شرق و کشورهای بالتیک را به همراه سایر کشورهای اروپای شرقی از لهستان تا مولداوی در غرب تهدید می‌کرد. حتی اکنون، یک رئیس جمهور سابق ایالات متحده، در تلاش بی‌شرمانه برای یک دوره دیگر، ادعا می‌کند که با پیشنهاد واگذاری خاک اوکراین، راه‌حل متأسفانه ناآگاهانه خود را برای این درگیری ارائه می‌دهد. با انجام این کار، او به یک رهبر مستبد به خاطر جنایاتی که برای به دست آوردن آن مرتکب شده است، پاداش می‌دهد. خوشبختانه، دادگاه کیفری بین‌المللی حداقل این موضوع را به اندازه کافی اعلام کرده است، به طوری که برخی از سیاستمداران آمریکایی ممکن است به خود اجازه دهند قبل از حمایت از یک مستبد متهم به ارتکاب جرایم جنایی بین‌المللی با فهرستی مستند از جنایات مرتکب شده، مکث کنند. باقی مانده است که همین سیاستمداران معنای جنگی را که توسط پوتین در رابطه با نظم بین‌المللی ترتیب داده شده است، درک کنند و به همین ترتیب، سازمان ملل متحد نیز باید با یک کشور منفور و سرکش در داخل کشور خود کنار بیاید و اقتدار آن را سلب کند.

حق نشر برای @Kost Elisevich, MD, PhD 2023 محفوظ است. هرگونه کپی‌برداری غیرقانونی از این محتوا منجر به اقدام قانونی فوری خواهد شد.