چه سودی از مشارکت در این جنگ حاصل می‌شود؟

علل جنگ اغلب به مجموعه‌ای پیچیده از شرایط، قضاوت‌های نادرست و نیات با اولویت‌های متنوع برمی‌گردد که برخی از آنها توسط کسانی با تعصبات خاص به امید کاهش سرزنش مطرح می‌شوند. با این حال، گاهی اوقات، می‌توان یک مجرم را به اندازه کافی مشخص کرد تا تمام تحقیری که می‌توان به آن روا داشت، توجیه شود. این سرنوشت ولادیمیر پوتین و روسیه به خاطر پذیرش آن است. بار گناه جنگ چیز وحشتناکی است زیرا محکومیتی که با آن همراه است، نه تنها هزینه اقتصادی، بلکه هزینه‌ای را به همراه دارد که مستلزم تسویه حساب اخلاقی در وجدان ملی است. میزان تحقق این امر بستگی به میزان سرزنش رهبران و میزان توانمندسازی آنها توسط مردم، صرف نظر از شرایط، دارد.

حمله‌ی بی‌دلیل روسیه‌ی پوتین به یک ملت مستقل و منتخب دموکراتیک، اوکراین، نمی‌تواند به طور موثقی توجیه شود. ادامه‌ی جنگ توسط روسیه با جنایات همراه آن که با آوارگی گسترده‌ی داخلی و فرامرزی مردم سنجیده می‌شود؛ اعدام‌های دسته‌جمعی؛ گلوله‌باران نامحدود و بی‌هدف تأسیسات مسکونی، پزشکی و آموزشی بی‌حفاظ؛ تخریب زیرساخت‌های انرژی؛ وحشت ناشی از تجاوز، ارعاب و شکنجه؛ آدم‌ربایی و اسکان اجباری کودکان در روسیه؛ مصادره‌ی منابع ملی و سرقت اموال شخصی، همگی به جرایم جنگی قابل تشخیص تبدیل می‌شوند و در انتظار عدالت تلافی‌جویانه در اشکال مختلف خود و به شیوه‌ای هستند که باید با قدرت برابر اعمال شود.

جنایاتی به این بزرگی، اتحاد کشورهای متمدن را برای مقابله با تهدیدی که متوجه نظم بین‌المللی است، می‌طلبد. این تهدید اخیراً با اختلال در توزیع مواد غذایی، منابع انرژی، امنیت مالی و روابط تجاری، علیرغم ترس از اینکه کشورهای همسایه روسیه قربانی جاه‌طلبی‌های آن شوند، آشکار شده است. البته جنگ فعلی، فصل دیگری از درگیری با اوکراین است که در سال ۲۰۱۴ با الحاق غیرقانونی کریمه پس از اشغال نظامی آن آغاز شد. اما این تنها آخرین مورد از تعدادی از اقدامات جنایتکارانه در داخل روسیه و در عرصه جهانی است که پوتین هنوز به خاطر آنها پاسخگو نیست. از قتل روزنامه‌نگاران، ترور در خاک خارجی گرفته تا ارتکاب جنایات توسط مزدوران تحت حمایت دولت در سوریه، در سراسر آفریقا و آمریکای لاتین، روسیه ردای یک سازمان جنایتکار را به تن کرده و مطمئناً توسط پارلمان اروپا به عنوان حامی تروریسم شناخته شده است. دخالت پوتین در امور سیاسی ایالات متحده و اروپا، قصد او را برای تضعیف رفاه ملت‌ها با ایجاد بی‌ثباتی از طریق دستکاری رسانه‌ها و کمک‌های مالی غیرقانونی نشان می‌دهد. در واقع، روسیه به عنوان یک کشور منفور جهانی شناخته شده است و با رفتار فعلی خود، هیچ نشانه‌ای از کوتاه آمدن نشان نمی‌دهد.

با مشاهده تکرار جنایات روسیه در دو دهه گذشته، زمان آن رسیده است که موضعی تهاجمی‌تر اتخاذ کنیم و به این رژیم و تمام کسانی که در آن از دستور کار آن حمایت می‌کنند، پایان دهیم. در غیر این صورت، ما با یک وضعیت جهانی طولانی مدت روبرو خواهیم شد که در آن مبالغ بی‌پایانی از پول و منابع برای مقابله با درگیری‌های غیرقابل تحمل و غیرضروری دیگری که توسط همان بازیگر بد آغاز شده است، هدر می‌رود. اکنون تنها چیزی که مورد نیاز است، ارائه کمک نظامی مناسب است که هم هرگونه اقدام تهاجمی علیه اوکراین را دفع کند و هم تمام ارتش روسیه را که قلمرو اوکراین را اشغال کرده است، و بله، این شامل کریمه نیز می‌شود، از بین ببرد. تحریم‌های اقتصادی باید بیشتر تشدید شود و مجازات‌هایی برای همه شرکت‌هایی که برای ادامه روابط تجاری به روسیه پول مالیات می‌دهند، اعمال شود. اتکا به سوخت‌های فسیلی باید با یک جدول زمانی سریع به حداقل کاهش یابد. باید تلاش بیشتری برای ردیابی دارایی‌های خصوصی الیگارشی‌ها و مقامات دولتی روسیه انجام شود. در صورت لزوم، قوانین باید اصلاح شوند تا امکان مصادره این دارایی‌ها فراهم شود. به همین ترتیب، دارایی‌های بانک مرکزی روسیه و سایر بانک‌های دولتی باید در صورت امکان توقیف شوند. همه این پول‌ها باید صرف جبران خسارت در اوکراین شود، زیرا می‌دانیم که روسیه این کار را داوطلبانه انجام نخواهد داد.

نکات کلیدی:
• تأکید مجدد بر هویت تاریخی آمریکا، اصول و میراث آن برای جهان.
• پایان دادن به رژیم جنایتکار روسیه با پایان دادن به جنگ‌طلبی مداوم آن و
تضعیف رفاه بین‌المللی.
• ارزیابی نظامی از قابلیت‌های رزمی روسیه و اثربخشی تسلیحات ایالات متحده به عنوان بخشی از ذهنیت استراتژیک خود.
• ارزیابی محدودیت‌های اقتصادی برای کاهش قابلیت‌های جنگی یک ملت یاغی.
• فرصت‌های تجاری در فرآیند جبران خسارات و همکاری بلندمدت در اوکراین به عنوان بخشی از اتحادیه اروپا.
• تعریف مجدد کریمه به عنوان یک مکان استراتژیک برای مزیت تجاری و نظامی مشترک.

تا به امروز چه دستاوردهایی از مشارکت ما در این درگیری حاصل شده است و در آینده نزدیک چه دستاوردهایی خواهیم داشت؟ مهمترین دستاورد برای ایالات متحده، دستاوردی است که شاید معمولاً به ذهن خطور نکند، زیرا یک چیز مادی نیست. این است که این ملت بر اصول خود ایستاده و بار دیگر به جهانیان نشان داده است که خود را قاطعانه با قانون اساسی خود تعریف می‌کند. ریشه‌های تاریخ آن، برای کسانی که فراموش کرده‌اند، در یک میل منحصر به فرد برای خودمختاری و رهایی از حکومت سرکوبگر بنا شده است، موضوعی که در مرکز مبارزه اوکراین با دشمنی که از قبل برای ایالات متحده آشناست، قرار دارد. همان احساس انقلابی که در فریاد «روی من پا نگذار» آشکار می‌شود، بر فراز تظاهرات در اوکراین به اهتزاز در می‌آید و این چیز کاملاً آمریکایی است که برای جهان اهمیت دارد و آن را برای یک هدف واحد بسیج می‌کند.

تداوم این احساس برای حفظ حمایت در برابر دشمن مشترک از اهمیت حیاتی برخوردار است. پوتین مشتاقانه امیدوار است که این احساس به مرور زمان کاهش یابد و به او اجازه دهد آنچه را که برای حفظ میراث خود لازم است، به دست آورد. قدرت ماندگاری اتحادهای غربی اغلب توسط پوتین و افراد درون رژیمش مورد تمسخر قرار می‌گیرد، در حالی که آنها دستور کار اطلاعات نادرست و دستکاری «احمق‌های مفید» در غرب را اجرا می‌کنند. روس‌ها تمایل دارند در عزم خود برتر باشند و احساس می‌کنند که می‌توانند در طول زمان، بسیار بهتر از غرب لیبرال، در برابر سختی‌های اقتصادی و شکست نظامی مقاومت کنند. مشکل روسیه در اینجا این است که در اوکراین با حریفی فراتر از رقیب خود روبرو شده است، حریفی که همچنان سرسختی برای بقا را که عمیقاً در گذشته‌اش ریشه دوانده است، نشان می‌دهد. انعطاف‌پذیری آن یادآوری برای همه، و به ویژه غرب، از معنای ایستادن در برابر استبداد بوده است.

علیرغم حس برتری روسیه، دستاوردهای باقی‌مانده ایالات متحده، به برداشت متفاوتی در مورد روسیه اشاره دارد که ملموس‌تر است. برداشتی که در طول سال گذشته برجسته بوده، دامنه وسیع شکست نظامی آن بوده است. طبق ارزیابی نیروهای مسلح اوکراین (AFU)، این جنگ که هنوز یک سال از آن نگذشته، برای روسیه حدود ۴۲۶,۸۸۰ تلفات شامل ۱۰۶,۷۲۰ کشته و بقیه زخمی و ۱۰۰۰ اسیر جنگی داشته است. بیش از ۶۰۰۰ وسیله نقلیه جنگی و همچنین بیش از ۳۰۰۰ تانک نابود یا تصرف شده است. یک سوم از موجودی توپخانه روسیه، بالغ بر ۲۰۲۱ قطعه، از کار افتاده و ۲۸۳ هواپیمای نظامی به همراه ۲۶۹ هلیکوپتر دیگر نابود شده است. از سوی دیگر، ارزیابی ارزشمندی از تیزبینی نظامی روسیه در حال انجام است. سلسله مراتب فرماندهی، قابلیت‌های اطلاعاتی، لجستیک، روحیه واحدها و استراتژی‌های میدان نبرد، از جمله استفاده از تسلیحات، همگی در مقایسه با رقیب خود مورد بررسی و قضاوت دقیق قرار گرفته‌اند. علاوه بر این، اثربخشی تسلیحات غربی در دستان یک نیروی نظامی بسیار توانمند اوکراین با درس‌های ارزشمندی که آموخته شده، به نمایش گذاشته شده است، و همه اینها بدون هیچ هزینه‌ای برای پرسنل نظامی خود غرب انجام شده است.

مزیت دیگر، درک تأثیری است که جامعه جهانی می‌تواند بر کشوری داشته باشد که تصمیم گرفته است به شیوه‌ای عمل کند که روسیه با تخلفات خود نظم بین‌المللی را مختل کرده است. تأثیر بلندمدت تحریم‌ها، جدول زمانی برای مطالعه خطرات اقتصادی در انتظار مجرم با تضعیف مؤسسات مالی، خروج سرمایه‌گذاری خارجی، محدودیت‌های واردات و صادرات، کاهش ظرفیت صنعتی، بیکاری و فروپاشی مشاغل کوچک و شرکت‌های بزرگ فراهم می‌کند. از میان چندین مداخله‌ای که در حال حاضر در حال انجام است، یک مثال خوب، محدودیت زنجیره تأمین جهانی مربوط به میکروفناوری است. PKK Milandr، یک شرکت میکروالکترونیک روسی و بخشی از ساختار تحقیق و توسعه نظامی، یک شبکه غیرقانونی تهیه میکروالکترونیک جهانی را اداره کرده است که توسط دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری ایالات متحده (OFAC) شناسایی شده است. شرکت‌های صوری ارمنی و تایوانی برای خرید قطعات میکروالکترونیک مورد استفاده قرار می‌گرفتند، در حالی که یک شرکت سوئیسی نقل و انتقالات مالی را برای تسهیل این عملیات هماهنگ می‌کرد. اقدام دفتر کنترل دارایی‌های خارجی (OFAC) در اکتبر ۲۰۲۲ این شبکه را هدف قرار داد و تحویل میکروالکترونیک‌های وارداتی بسیار مورد نیاز را نه تنها برای مجتمع نظامی-صنعتی روسیه، بلکه برای تولید بسیاری از کالاهای تجاری موجود در بازار مختل کرد.

روسیه به عنوان یازدهمین اقتصاد بزرگ جهان ، توانست با کاهش تنها ۳.۴ درصدی تا پایان سال ۲۰۲۲، عمدتاً به دلیل مازاد بودجه خود، از یک فروپاشی بزرگ جلوگیری کند. این در حالی است که بیش از ۱۰۰۰ شرکت خارجی که حدود ۴۰ درصد از تولید ناخالص داخلی روسیه را تشکیل می‌دهند، یا فعالیت خود را کاهش داده‌اند یا به طور کلی روسیه را ترک کرده‌اند. با کمبود منابع وارداتی در سال جاری، صنایع روسیه بهره‌وری را کاهش خواهند داد. به نظر می‌رسد سود انرژی حاصل از صادرات نفت و گاز در سال گذشته در حال حاضر بیشتر کاهش یابد و این روند با تلاش شتاب‌یافته برای کاهش وابستگی به این منبع ادامه خواهد یافت. بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول و سازمان همکاری و توسعه اقتصادی پیش‌بینی کرده‌اند که تولید ناخالص داخلی روسیه در سال ۲۰۲۳ با ۲.۳ درصد کاهش بیشتر به ۵.۶ درصد خواهد رسید و صادرات روسیه نیز به طور قابل توجهی کاهش خواهد یافت. تخمین زده می‌شود که تورم از ۵ درصد تا ۶.۸ درصد متغیر باشد، اگرچه گزارش دسامبر رویترز حاکی از اوج ۱۲.۱ درصد بود. انتظار می‌رود عدم قطعیت زیادی وجود داشته باشد، زیرا این تحلیل قطعی ممکن است جای خود را به فرآیندهای تصادفیِ متأثر از جنگ بدهد. تنها قطعیتِ موجود، روند نزولی است.

موضوع دیگری که نیاز به توجه دارد و مربوط به غرامت برای اوکراین است. فرصت بزرگی وجود دارد، به ویژه برای کشورهایی که در تلاش‌های اوکراین برای دفاع از خود شرکت کرده‌اند و همچنین کشورهایی که کمک‌های بشردوستانه ارائه داده‌اند، تا به خاطر تلاش‌هایشان غرامت دریافت کنند. روسیه به وضوح مقصر است و روسیه باید غرامت بپردازد، اما روسیه مشارکت نخواهد کرد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد اخیراً قطعنامه‌ای را تصویب کرد که روسیه را با پرداخت غرامت برای ویرانی‌ها و کشتارهایی که ایجاد کرده است، پاسخگو می‌داند. از این رو، پول‌هایی که از طریق توقیف دارایی‌های خصوصی و عمومی روسیه در دسترس قرار می‌گیرند، باید به حالت تعلیق درآیند و به صورت منظم برای اهداف بازسازی اوکراین توزیع شوند. تلاش‌هایی در این راستا در حال انجام است، برخی از آنها قبلاً اجرا شده‌اند و برخی دیگر در انتظار تصویب قانون هستند. فرصت‌های سرمایه‌گذاری قابل توجه، توافق‌نامه‌های قراردادی و موارد مشابه، امکان مشارکت خارجی در برنامه‌ریزی و بازسازی جوامع مسکونی، جاده‌ها و پل‌ها، تأسیسات آموزشی و پزشکی، خدمات رفاهی، شرکت‌های تجاری و ارتباطات در سراسر کشور را فراهم می‌کند.

با جبران خسارت، تصمیماتی در مورد آینده اتخاذ خواهد شد. هنگامی که واقعیت برای روسیه آشکار شد و مجبور شد معنای جامعه جهانی، نظم بین‌المللی و رفتار دیکته شده توسط استانداردهای هنجاری مطابق با منشور سازمان ملل را بهتر درک کند، این بر عهده اوکراین خواهد بود که تصمیم بگیرد چه چیزی برای خود و کریمه بهتر است. اگر قرار باشد یک پایگاه دریایی باقی بماند، بعید است که محل استقرار ناوگان دریای سیاه روسیه باشد، بلکه همتای اوکراینی آن خواهد بود، اگر نه به عنوان یک محل کمکی برای ناوگان ششم ایالات متحده تحت ناتو. فراتر از این، کاهش حضور کریمه به عنوان یک دژ نظامی و ترویج توسعه سازگار با محیط زیست، ارزش تجاری استراتژیک دارد.

اگر جامعه جهانی متمدن به حمایت بی‌دریغ خود از اوکراین تا پایان شکست روسیه ادامه دهد، شاهد پایان امپریالیسم و ​​​​جنگ‌طلبی پوتین و آغاز یک نظم جهانی جدید خواهد بود که امنیت و پایه و اساس رفتار هنجاری را به ارمغان می‌آورد. نباید اجازه داد که این لحظه از دست برود و فرصتی برای اقدامات جنایتکارانه پوتین فراهم شود تا نیات خیرخواهانه تعیین شده توسط سازمان ملل متحد را تضعیف کند.

حق نشر برای @Kost Elisevich, MD, PhD 2023 محفوظ است. هرگونه کپی‌برداری غیرقانونی از این محتوا منجر به اقدام قانونی فوری خواهد شد.


یک نظر در مورد «از مشارکت در این جنگ چه سودی حاصل می‌شود؟»

نظرات بسته است.