پوتین داخلی (بخش 2)

برداشت از عملکرد یک رژیم تمامیت‌خواه کاملاً بر رهبر آن متمرکز است. نسبت دادن موفقیت و شکست، همگی در نهایت به آن رهبر راه پیدا می‌کنند تا در مورد اینکه آیا هزینه‌های تسلیم، ارزش فداکاری لازم از آزادی‌های فردی و اجتماعی را داشته است، قضاوت کنند. با گذشت زمان کافی، همزمان با انباشته شدن این ویژگی‌ها در ترازنامه تاریخ، از بیرون و درون تصمیمی گرفته می‌شود که آیا تاریخ به آن رهبر و بر این اساس، ملت همدست مورد نظر لبخند می‌زند یا با انزجار روی برمی‌گرداند. از بیرون، روسیه ولادیمیر پوتین اکنون توسط اکثر ملت‌ها به عنوان کشوری متخاصم و تهدیدآمیز، عاری از انسانیت و غیرقابل اعتماد شناخته می‌شود. از درون، با مسیر فعلی خود، محکوم به تبدیل شدن به یک کشور شکست‌خورده، آلوده به فساد ذاتی و ناتوان از ارائه خدمات اساسی مورد نیاز برای چندین قلمرو گسترده خود است. پس از بیش از 20 سال، رهبری پوتین برای روسیه، مردم و شرایط اقتصادی آن شرم‌آور بوده است که در نسل‌های بعدی نیز کشور را آزار خواهد داد. وقت آن رسیده است که از درون به روسیه پوتین نگاه کنیم. ... ادامه‌ی پوتین در امور داخلی (بخش ۲)

طرح‌های پوتین برای امپراتوری در مقابل ترس پوتین از تجاوز ناتو

در طول سال گذشته تعدادی مقاله در مورد اقدامات سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در دامن زدن به تصمیم ولادیمیر پوتین برای حمله به اوکراین، یک کشور مستقل، در تلاش برای غلبه بر دولت آن با هدف آشکار جلوگیری از ادغام آن در ناتو منتشر شده است. در اصل، این تجاوز تدریجی و عمدی ناتو به روسیه بود که اصل موضوع را تشکیل می‌داد. با این حال، هدف اعلام شده پوتین نازی‌زدایی و غیرنظامی کردن اوکراین بود زیرا او آن را تهدیدی برای روسیه و همه روس تبارهای اوکراین می‌دانست. ما هنوز استدلال روشنی برای توجیه این اتهام و اقدامات بعدی ندیده‌ایم که رژیم او و روسیه را در برابر اکثر جهان شرمنده نکند. ... بیشتر پوتین برای امپراتوری در مقابل ترس پوتین از تجاوز ناتو

اطلاعات نادرست روسی و دردسر حقیقت - ۱۹۴۱ و ۲۰۲۲

این صحنه‌ای است که برای روسیه در تهاجمش به اوکراین آشکار شده است. این صحنه شاهد عناصر آشنایی از چیزی است که ما آن را بدترین نوع بشر می‌دانیم - تخریب بی‌رحمانه شهرها، اعدام‌های دسته جمعی، آدم‌ربایی کودکان، آوارگی میلیون‌ها غیرنظامی، تجاوز، فحشای اجباری و شکنجه، که اخیراً با وحشیگری سر بریدن زندانیان برجسته شده است. حقیقت آشکار نهفته در این تهاجم روسیه این است که کاملاً غیرقابل توجیه است. ... بیشتر روسیه و دردسر حقیقت - ۱۹۴۱ و ۲۰۲۲

روابط تاریخی پر فراز و نشیب لهستان با روسیه

اغلب، وقتی افکاری از اروپای شرقی، پیمان ورشو یا صرفاً آن دسته از ملت‌هایی که بلافاصله در غرب اتحاد جماهیر شوروی سابق (اتحاد جماهیر شوروی) قرار داشتند به ذهن خطور می‌کند، این لهستان است که به ذهن خطور می‌کند. از آنجایی که لهستان زنجیرهای موجودیت سوسیالیستی به سبک شوروی خود را پاره کرده و حس واقعی خودمختاری را بازیافته است، خود را به گونه‌ای به جهان اعلام کرده است که گویی قرار است رهبری کند. این کشور هم جسورانه صحبت می‌کند و هم عمل می‌کند و سرنوشت خود را رقم می‌زند. ... ادامه روابط تاریخی پر فراز و نشیب لهستان با روسیه

موضع انزواطلبانه‌ی افراد بی‌سواد

به نظر می‌رسد اظهارات برخی از افرادی که برای کسب جایگاه سیاسی در رقابت‌های ریاست جمهوری پیش رو رقابت می‌کنند، ارتباط چندانی با واقعیت امور جهانی ندارد و بیشتر به جذابیت رأی‌دهندگان مربوط می‌شود. مقامات واجد شرایط‌تر با درک تاریخ جهان، پویایی‌های ژئوپلیتیکی فعلی، استراتژی نظامی، روابط تجاری، انسان‌دوستی و هویت ملی، برای اظهار نظر مناسب‌تر از کسانی هستند که صرفاً با جملات تحریک‌آمیز و تظاهر به خردورزی، به دنبال تمایز هستند. هنگامی که یک تلاش جهانی مؤثر در حال انجام است که در آن ایالات متحده رهبری رسیدگی به یک بحران را بر عهده گرفته است، نباید عزم آمریکا توسط جهان به عنوان امری وابسته به زمان و وعده‌های آن محدود به مدت زمان یک دوره ریاست جمهوری واحد تلقی شود. هیچ تضمینی وجود ندارد جز اینکه رفاه جامعه بین‌المللی، از جمله رفاه خود آمریکا، در دست بررسی است و می‌تواند در درازمدت تضمین شود. این امر به ویژه زمانی صادق است که رژیم‌های اقتدارگرا خود را دارای ثبات می‌دانند و قصد دارند این وضعیت را برای همیشه با هر وسیله‌ای که در دسترس دارند، تأمین کنند، علیرغم آنچه تاریخ بارها به ما آموخته است. ... ادامه موضع انزواطلبانه افراد بی‌سواد

مولداوی و راهکار پوتین

مولداوی، کشوری با ۲.۶۲ میلیون نفر جمعیت، در جنوب غربی اوکراین ۷۵۹ مایل مرز مشترک دارد. این کشور پس از کسب استقلال در سال ۱۹۹۱ از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (اتحاد جماهیر شوروی)، از دل تاریخی پرآشوب در قرن بیستم بیرون آمد و با ورود به قرن بیست و یکم، دوباره توسط اقتدارگرایی و آرمان‌های امپریالیستی روسیه تهدید شد. این کشور در شرق خود دارای یک قلمرو جدایی‌طلب طرفدار روسیه است، وضعیتی نه چندان بی‌شباهت به همسایه‌اش، اوکراین، که اکنون در درگیری آشکار با روسیه است و همچنین بی‌شباهت به جمهوری گرجستان که در سال ۲۰۰۸ به دلایل مشابه توسط روسیه مورد حمله قرار گرفت. این الگو کاملاً آشنا است و بر قصد روسیه برای بازپس‌گیری سرزمینی که تاریخ به نحوی آن را متعلق به خود اعلام کرده است، تأکید می‌کند. ... ادامه مطلب مولداوی و کتاب راهنمای پوتین

برای روشن کردن شعله و روشن نگه داشتن آن

یک سال پیش، جنگی در مقیاسی بی‌سابقه از زمان جنگ جهانی دوم آغاز شد - انتظار می‌رفت سناریوی فرضی «خرس در مقابل موش» رخ دهد. اما اوضاع در مدت کوتاهی برای خرس به طرز وحشتناکی بد پیش رفت. یک رئیس جمهور و همسرش فرار نکردند، بلکه در خانه و در کنار مردم خود ماندند در حالی که یک ملت مورد حمله قرار گرفت. شهروندان عادی برای دفاع از روستاها، شهرها و شهرستان‌های خود، در دفاع از سرزمین‌هایشان گرد هم آمدند. نوازندگان، رقصندگان، کارمندان اداری، کشاورزان، زنان خانه‌دار و دیگران هنر نبرد را آموختند، خود را بر اساس آن مسلح کردند و بمب‌های دست‌ساز ساختند. یک جنبش حزبی دوباره شعله‌ور شد و تاریخی را که مدت‌ها در این کشور ریشه دوانده بود، به یاد آورد. یک ارتش به مقابله برخاست و بسیاری از آنچه را که در ابتدا از دست داده بود، بازپس گرفت. در طول این سال خاص، کشور رنج زیادی کشید - جان انسان‌ها گرفته شد، کودکان ربوده شدند، خانواده‌ها آواره شدند. جنایاتی مرتکب شد - اعدام‌های دسته جمعی، تجاوز، شکنجه، تخریب خانه‌ها، بیمارستان‌ها و منابع انرژی، همه به منظور خشنود کردن میل یک مستبد برای بازگرداندن امپراتوری‌ای که تاریخ از قبل تصمیم به نابودی آن گرفته بود. ... ادامه مطلب برای روشن کردن شعله و روشن نگه داشتن آن

تاریخچه ناسیونالیسم اوکراینی و جنبش حزبی آن

واکنش‌های جهانی به تلاش‌های روسیه برای برچسب زدن به اوکراینی‌ها به عنوان نازی، از ناباوری مودبانه تا خنده‌ی بدبینانه به خاطر یک تلاش تبلیغاتی ناشیانه‌ی دیگر برای توجیه نیاز خود به حمله به اوکراین، متغیر بوده است. این برچسب به عنوان راهی برای غیرانسانی جلوه دادن مردمی عمل کرده است که جرأت مخالفت با آنچه پوتین سرنوشت روسیه می‌داند را داشته‌اند. این مخالفت، در واقع، بیانگر ناسیونالیسم است، ایدئولوژی‌ای که بر وفاداری، فداکاری یا وفاداری به یک ملت، طبق بریتانیکا، تأکید دارد. مقاومت اوکراینی‌ها در برابر ظلم روسیه از زمان امپراتوری روسیه، از قرن ۱۸ و ۱۹ وجود داشته است، اما در حال حاضر، برای رژیم پوتین راحت است که حس ملیت اوکراین را با ایدئولوژی فاشیستی تلفیق کند. ... ادامه مطلب تاریخچه‌ی ناسیونالیسم اوکراینی و جنبش پارتیزانی آن

زبان قربانی‌سازی و ترویج انتقام در روسیه

الگوی بسیار ثابتی از جو لفاظی در میان مقامات برجسته روسی وجود داشته است که این تصور را ترویج می‌دهد که آنها توسط تجاوز غرب گناهکار به مرزهایشان با آرمان‌های دموکراتیکش تهدید شده‌اند. این لفاظی برای اتو فون بیسمارک ۱۵۰ سال پیش که از مواجهه با «حماقت غیرقابل پیش‌بینی» روس‌ها ابراز تاسف کرد، بیگانه نبود. با این حال، این پیام تا حد زیادی، اگر نگوییم کاملاً، برای مصرف مردم روسیه در نظر گرفته شده است که متأسفانه یا مزخرفات رسانه‌های دولتی را باور می‌کنند، یا مجبورند همانطور که قرن‌ها عادت به انجام آن داشته‌اند، به سادگی از آن پیروی کنند. پوتین از یک جریان زیرین ناسیونالیسم روسی که آن را با ایمان معنوی ملت ترکیب می‌کند، برای یادآوری مبارزه تاریخی اخیر خود علیه آلمان نازی استفاده کرده است. مبارزه اکنون، همانطور که پوتین می‌خواهد روسیه آن را ببیند، نجات خود از اوکراین است، دژی تاکنون ناشناخته از نئونازیسم که ظاهراً فقط برای او شناخته شده است، که همچنین تصمیم گرفته است خود را با غرب و انحطاط فراگیر فرضی آن همسو کند. صدای جیغ و خشمِ هنگام ایراد سخنرانی قرار است پوچی پیام را پنهان کند، اما برای کسانی که نیت آن را درک می‌کنند، کافی نیست. ... ادامه مطلب: زبان روسیِ قربانی‌سازی و ترویج انتقام

لوکاشنکو در مقابل بلاروس

الکساندر لوکاشنکو، دیکتاتور بلاروس و ظاهراً به آن افتخار می‌کرد، در سال ۱۹۹۴ پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی، سه سال قبل، به عنوان اولین رئیس جمهور این کشور به قدرت رسید. او که از نوادگان واقعی رژیم شوروی سابق بود، مالکیت دولتی صنایع بزرگ را حفظ کرد و قدرت انحلال پارلمان را به دست آورد و به تدریج تا سال ۱۹۹۶ اقتدار بسیار متمرکز خود را تثبیت کرد. زبان روسی جایگاهی معادل زبان بلاروسی پیدا کرد و روابط اقتصادی از پیش برقرار شده با روسیه با تشکیل یک کشور مشترک المنافع توسط دو کشور در سال ۱۹۹۶ تقویت شد. کشور دوم با امضای پیمانی در سال ۱۹۹۹ به دولت متحد روسیه و بلاروس تبدیل شد. این دولت متحد، ادغام اقتصادهای خود را رسمیت بخشید و سازمان‌های اطلاعاتی و دفاعی آنها نیز به آن اضافه شد. واضح است که هر چه بلاروس ضعیف‌تر باشد، در این ترتیبات، امنیت مالی و نظامی بیشتری به دست خواهد آورد. با این حال، این روند برای لوکاشنکو هموار نبود. ... ادامه لوکاشنکو در مقابل بلاروس