Από τη Μολδαβία μέχρι την Κριμαία βρίσκεται ένα αβέβαιο μέλλον για τη Ρωσία

Μια μεταβαλλόμενη κατάσταση επικρατεί κατά μήκος των παράκτιων περιοχών της Ουκρανίας, της Μολδαβίας, του γείτονά της στα δυτικά, και της Κριμαίας στα ανατολικά. Απειλεί τον ανυποψίαστο Ρώσο εισβολέα περισσότερο από τα έθνη που έχει απειλήσει.

Η Ρωσία κλιμάκωσε την αεροπορική της επίθεση στην Οδησσό, τη μεγαλύτερη παράκτια πόλη και λιμάνι της Ουκρανίας, ξεκινώντας από τον Δεκέμβριο του 2025 και συνεχίζοντας μέχρι το 2026. Η πόλη έχει σημαντική στρατηγική αξία ως η κύρια δίοδος της Ουκρανίας για το εξωτερικό εμπόριο, αντιπροσωπεύοντας το 65% των εισαγωγών και εξαγωγών της. Οι σιδηροδρομικές της συνδέσεις, με τη σειρά τους, εκτείνονται σε εθνικό επίπεδο για να παρέχουν τόσο την αποτελεσματική συγκέντρωση αγαθών προς εξαγωγή όσο και την ταχεία διανομή των εισαγόμενων αναγκών. Με τον συνήθη τρόπο, η Ρωσία έχει καταστρέψει οικιστικά κτίρια, νοσοκομεία, υποσταθμούς ηλεκτρικού ρεύματος και θέρμανσης, παροχές νερού και γέφυρες, με αποτέλεσμα περισσότερα από 60 θύματα μέχρι στιγμής, μαζί με παρατεταμένες διακοπές ρεύματος και έκθεση στο ακραίο κρύο του τρέχοντος χειμώνα. ... Περισσότερα Από τη Μολδαβία στην Κριμαία βρίσκεται ένα αβέβαιο μέλλον για τη Ρωσία

Όταν η ρητορική σκιάζει τις πραγματικότητες του πολέμου της Ρωσίας - 
Μέρος II: Η άπιαστη «σιδηροπέδιλη» εγγύηση ασφάλειας

Ο όρος «εγγύηση ασφάλειας» φέρνει μαζί του μια αίσθηση άνεσης που παρέχεται σε ένα ευάλωτο έθνος από άλλα έθνη με διαβεβαιώσεις ότι θα ασκηθεί σημαντική δύναμη σε έναν επιτιθέμενο που απειλεί την ευημερία του. Όταν το ευάλωτο έθνος δεν γίνεται μέλος μιας ομάδας όπως το ΝΑΤΟ, του οποίου ο χάρτης ορίζει ρητά τις υποχρεώσεις όλων των μελών να παρεμβαίνουν με τον αναμενόμενο τρόπο, τέτοιες «εγγυήσεις ασφάλειας» γίνονται, με την πάροδο του χρόνου, θέμα συζήτησης ή, χειρότερα, ταλαιπωρίας. ... Περισσότερα Όταν η ρητορική σκιάζει τις πραγματικότητες του πολέμου της Ρωσίας Μέρος II: Η άπιαστη «σιδηροπέδιλη» εγγύηση ασφάλειας

Όταν η ρητορική σκιάζει τις πραγματικότητες του πολέμου της Ρωσίας 
Μέρος Ι: Υποτίμηση

Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πώς η τρέχουσα αμερικανική ανοησία, που εκδηλώνεται ξεκάθαρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μπορεί να κάνει κάποιον βαθιά κυνικό απέναντι στη διπλωματία όταν αυτή θεωρείται ότι προσανατολίζεται προς όφελος του επιτιθέμενου και ενός εξωτερικού διαπραγματευτή και όχι του θύματος της επιθετικότητας και του υποστηρικτικού γείτονά του, της Ευρώπης. Η φύση της προτεινόμενης διευθέτησης για τον τερματισμό του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία φαίνεται μόνο να αποτρέπει μια αναπόφευκτη επανάληψη της εχθρότητας, δεδομένης της ιστορικής αναξιοπιστίας των εγγυήσεων ασφαλείας, ιδίως όσον αφορά τη Ρωσία. Παρατηρούνται παραλληλισμοί με την πρόσφατη ασυνέπεια της κυβέρνησης Τραμπ στις εμπορικές συμφωνίες με την Κίνα, σε μια άγρια ​​επιδίωξη συμφωνιών ελλείψει πιο στοχαστικών μακροπρόθεσμων οφελών. ... Περισσότερα Όταν η ρητορική σκιάζει τις πραγματικότητες του πολέμου της Ρωσίας Μέρος Ι: Υποτίμηση

Η Ουκρανία είναι το σφυρί της Ευρώπης

Είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης να αποσπάσει την προσοχή του Βλαντιμίρ Πούτιν από το πολύπλευρο σχέδιο υβριδικού πολέμου που έχει σχεδιαστεί για να εκφοβίσει τα ευρωπαϊκά έθνη για την υποστήριξή τους στην Ουκρανία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί απειλώντας εμφανώς την κυριαρχία της Ρωσίας στα ουκρανικά εδάφη που έχει καταλάβει, και συγκεκριμένα στην Κριμαία. Η Ουκρανία βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση με τη Ρωσία εδώ και περισσότερα από 3,5 χρόνια και έχει αποδείξει τη στρατιωτική της ικανότητα να προκαλέσει μαζική βλάβη στον Ρώσο εισβολέα. Επομένως, η Ευρώπη έχει το σφυρί της για να αντιδράσει σε περίπτωση που επιλέξει να το χρησιμοποιήσει με καλό αποτέλεσμα. Τα μέσα για τον σκοπό αυτό έγκεινται στην παροχή στην Ουκρανία των απαραίτητων πυρομαχικών, επαρκών για την απομόνωση της χερσονήσου της Κριμαίας και την εξαναγκασμό στην παράδοση τυχόν εναπομεινάντων ρωσικών δυνάμεων που δεν είναι πλέον σε θέση να εκκενώσουν την περιοχή. Η απώλεια της Κριμαίας από τη Ρωσία θα ήταν το πρώτο βήμα για την ανακατάληψη των υπόλοιπων εδαφών και την κατάρρευση του καθεστώτος του Πούτιν για την αποτυχία του να επιτύχει τον στόχο του να υποτάξει την Ουκρανία, παραμελώντας παράλληλα την ευημερία του ίδιου του λαού του. ... Περισσότερα Η Ουκρανία είναι το σφυρί της Ευρώπης

Το «τέλος των ημερών» του Πούτιν

Όλα τα προβλέψιμα πλεονεκτήματα που προσέφερε η Ρωσία από την άτυχη εισβολή της στην Ουκρανία το 2022 εξαφανίζονται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Η ψευδαίσθηση της στρατιωτικής της δύναμης με το απεριόριστο ανθρώπινο δυναμικό και τις τεχνολογικές της δυνατότητες θα έπρεπε να είχε αρχίσει να εγείρει αμφιβολίες αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου, όταν συνάντησε την πραγματικότητα των δύο αντεπιθέσεων της Ουκρανίας στο δεύτερο μισό του 2022. Περισσότερα να πούμε για τον συνεχιζόμενο πόλεμο αμέσως μετά, εκτός από τον Βλαντιμίρ Πούτιν, η στρατιωτική αποτυχία δεν είναι το χειρότερο πρόβλημά του. Είναι αυτό που τον περιμένει στο τελευταίο τρίμηνο του 2025. Μια μοίρα που θυμίζει την πτώση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1917 και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 κρέμεται σε μια κλωστή μπροστά του τώρα και μπορεί τελικά να οδηγήσει τον τύραννο και όλη την ασχήμια του σε ένα άδοξο τέλος. ... Περισσότερα για το «Τέλος των Ημερών» του Πούτιν

Μειώνοντας το μέγεθος της Ρωσίας: Η διασυνοριακή επίθεση της Ουκρανίας

Εντός των συνόρων της, η Ουκρανία αντιμετωπίζει τις στρατιωτικές δυνάμεις της Ρωσίας στα ανατολικά και νοτιοανατολικά και, κατά τα άλλα, υπερασπίζεται τους πολίτες της σε όλη τη χώρα από τις αεροπορικές επιθέσεις της Ρωσίας στις πόλεις της. Ο πόλεμος του Βλαντιμίρ Πούτιν έχει κυρίως συμπυκνωθεί σε δύο άμεσες στρατηγικές: 1. κατάληψη και διατήρηση εδαφών, ιδιαίτερα στο Ντονμπάς, προκειμένου να καταλάβει πλήρως ορισμένες από τις περιοχές στα ανατολικά εδάφη, και 2. τρομοκρατία των Ουκρανών πολιτών για να αποδυναμώσει την αποφασιστικότητά τους και να ζητήσει ειρήνη. Τα τελευταία 3,5 χρόνια, η Ουκρανία, με την υποστήριξη περισσότερων από 40 εθνών παγκοσμίως, έχει αντισταθεί στην ρωσική επίθεση κατά της κυριαρχίας της και του λαού της με το είδος της ανθεκτικότητας που συνήθως αποδίδεται σε ένα συγκριτικά πολύ μεγαλύτερο έθνος. Το έχει καταφέρει αυτό όχι μόνο με θάρρος που εκδηλώνεται στη μάχη, αλλά και με πονηριά, καινοτομία και αξιοσημείωτη τόλμη στην εκτέλεση. Ενώ ο Πούτιν έχει επικεντρώσει τις προσπάθειές του στην αδιάκριτη καταστροφή της ζωής και των υποδομών των πολιτών και στην σκόπιμη θυσία ρωσικών στρατευμάτων για περιορισμένο εδαφικό κέρδος, η Ουκρανία έχει αναλάβει την εξαιρετικά στρατηγική τακτική της υπονόμευσης της πολεμικής βιομηχανίας του και των χρημάτων που την υποστηρίζουν. ... Περισσότερα Ρίχνοντας τη Ρωσία σε μέγεθος: Η διασυνοριακή επίθεση της Ουκρανίας

Ανησυχία για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ

Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το ΝΑΤΟ έχουν επιδείξει σημαντική αυτοσυγκράτηση στην υποστήριξη της Ουκρανίας έναντι της ρωσικής εισβολής μέσω της πολύ μετρημένης και σταδιακής παροχής οπλισμού, επιτυγχάνοντας μόνο την παράταση της σύγκρουσης και τη συνέχιση των δεινών του άμαχου πληθυσμού της Ουκρανίας. Οι λόγοι για αυτό επικεντρώνονται στον φόβο της κλιμάκωσης και στην αντίληψη ότι θα εμπλακούν σε άμεση στρατιωτική εμπλοκή εναντίον της Ρωσίας σε αυτό που θα εξελιχθεί σε παγκόσμιο πόλεμο. Αυτός ο συνεχιζόμενος φόβος αντιπαράθεσης με τη Ρωσία μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών του ΝΑΤΟ όχι μόνο εμπόδισε τη συναίνεση σχετικά με την είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, αλλά επέτρεψε στη Ρωσία να συμπεριφερθεί ως μια αδίστακτη οντότητα, διαπράττοντας πολυάριθμες φρικαλεότητες σε άμεση παραβίαση των διεθνών κανόνων και εκθέτοντας την αδυναμία των Ηνωμένων Εθνών. ... Περισσότερα Η αγωνία για την είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ

Η Ρωσία του Πούτιν – Καταστολή, Βαρβαρότητα, Τρομοκρατία και όλα αυτά

Μια παλιά Ρωσία ευδοκιμεί εδώ και τώρα. Αρκετά ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά περασμένων αιώνων αυταρχικής διακυβέρνησης επικρατούν ως συνήθης πρακτική στη σημερινή Ρωσία. Η καταστολή της τσαρικής απολυταρχίας με την πρώιμη θεσμοθετημένη μυστική αστυνομία έγινε πιο διαδεδομένη στη σοβιετική κοινωνία του 20ού αιώνα. Η τελευταία έδωσε τη θέση της στον σταλινικό τρόμο, του οποίου μερικά από τα χειρότερα στοιχεία αντικατοπτρίζονται στη Ρωσία του 21ου αιώνα του Βλαντιμίρ Πούτιν. Και τώρα, ο ρωσικός σοβινισμός έχει βρει νέα έκφραση σε ένα καθεστώς που αποτελείται από εγωκεντρικούς, δουλοπρεπείς λειτουργούς των οποίων η αφοσίωση στον μόνιμο δεσπότη τους παραμένει ύψιστη προτεραιότητα. ... Περισσότερη Ρωσία του Πούτιν - Καταστολή, Βαρβαρότητα, Τρομοκρατία και όλα αυτά

Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη και Σκοπός απέναντι στη Ρωσική Απειλή

Αν υπάρχει μια αλήθεια που πρέπει να μάθουμε από την ιστορία των παγκόσμιων συγκρούσεων, αυτή πρέπει να είναι ότι ο κατευνασμός σπάνια φέρνει διαρκή ειρήνη όταν θεωρείται ότι οδηγεί κατά προτίμηση σε παραχωρήσεις προς τον επιτιθέμενο. Τα ρεβανσιστικά παράπονα αναδύονται και κακοφορμίζουν για γενιές και οι πληγές δεν συγχωρούνται. Ακόμα χειρότερα, ο επιτιθέμενος παραμένει ανικανοποίητος όταν ο αρχικός στόχος δεν έχει επιτευχθεί. Αυτό ήταν το μάθημα του τελευταίου παγκόσμιου πολέμου και αυτό που οι περισσότεροι φαίνεται να έχουν την πρόθεση να ξεχάσουν, ιδιαίτερα εκείνοι που ήταν ανόητα πεπεισμένοι ότι με κάποιο τρόπο θα απομονώνονταν από το κακό ή εκείνοι που απλώς θέλουν να συνεχίσουν την επιχείρηση του να βγάζουν χρήματα υπό πιο ελεγχόμενες συνθήκες. Η αποτυχία να αντιμετωπίσουμε τη σκληρή πραγματικότητα του τερματισμού ενός πολέμου σταματώντας μια απροκάλυπτη επιθετικότητα εν τη γενέσει της, προμηνύει ένα μέλλον υποτροπής που θα διαπράττεται από τον ίδιο επιτιθέμενο ή απλώς από κάποιον άλλο του ίδιου είδους. ... Περισσότερη Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη και Σκοπός απέναντι στη Ρωσική Απειλή

Η άμυνα του Καναδά και της Ουκρανίας ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα – Ένα κοινό μίσος για τον αυταρχισμό

Οι Καναδοί απεχθάνονται να τους λένε ότι δεν θα έπρεπε να είναι χώρα, ειδικά από ένα ολοένα και πιο αυταρχικό αμερικανικό καθεστώς, όπως ακριβώς οι Ουκρανοί απεχθάνονται την ιδέα να τους λέει το ίδιο ένας Ρώσος δικτάτορας που στην πραγματικότητα εισέβαλε στη χώρα τους. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και ο Καναδάς αφυπνίζονται στην τραγελαφική πολιτική πραγματικότητα ότι μια ανελεύθερη κυβέρνηση έχει έρθει στην εξουσία στη «λαμπερή πόλη πάνω σε έναν λόφο», όπως ο Ρόναλντ Ρίγκαν φανταζόταν κάποτε την Ουάσινγκτον. ... Περισσότερα Η άμυνα του Καναδά και της Ουκρανίας ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα - Ένα κοινό μίσος για τον αυταρχισμό