Ρωσία, η διαλυμένη
Οι κοινωνίες διαταράσσονται πιο αισθητά όταν το καθεστώς καταρρέει με βίαιο πραξικόπημα, επανάσταση ή ηττάται σε πόλεμο. Οι μεγάλες αυτοκρατορίες πέφτουν θύματα καταστροφής όταν εξαντλούν την ενέργεια που κάποτε τροφοδότησε τον δυναμισμό της καταγωγής τους και διαμόρφωσε τον ιστό της κοινωνίας τους. Η ύπουλη διαδικασία που φαίνεται συχνά να οδηγεί σε αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να αναγνωριστεί όταν οι αυταρχικοί ηγέτες, με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα, καταβάλλουν προσπάθειες να μονοπωλήσουν την εξουσία αρνούμενοι στους πολίτες τα δικαιώματά τους. Το κάνουν αυτό υπονομεύοντας τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, ασκώντας έλεγχο στις νομοθετικές εξουσίες που προορίζονται να υπηρετούν άμεσα τον λαό, γεμίζοντας τη δικαστική εξουσία με δικαστές που ευθυγραμμίζονται περισσότερο με τους στόχους της εκτελεστικής εξουσίας παρά με το Σύνταγμα και αναπτύσσοντας μια ισχυρή ανώτερη τάξη πλούτου που διευκολύνει τον απαραίτητο έλεγχο της κοινωνίας. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, τα πατριωτικά τραγούδια χάνουν το πάθος τους στο φόντο της καταστολής, της διαφθοράς, της παραπληροφόρησης, ενός μαζικά δυσανάλογου χάσματος πλούτου και μιας παρακμάζουσας κοινωνικής υποδομής. Η οικονομική καταστροφή, η οικονομική απελπισία και μια αποτυχημένη πολεμική προσπάθεια θα επιταχύνουν την παρακμή, αφήνοντας την κοινωνία να αναζητά ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον που τώρα φαίνεται απρόβλεπτο. ... Περισσότερη Ρωσία, η Σπασμένη