Ο Πούτιν εκμεταλλεύεται τον Τραμπ για μικρό κέρδος

Δεν αναμενόταν πολλά από την τριμερή σύνοδο κορυφής της 10ης-11ης Νοεμβρίου 2026, στην οποία συμμετείχαν η Ουκρανία, οι ΗΠΑ και η Ρωσία στο Άμπου Ντάμπι. Οι απαιτήσεις της Ρωσίας παρέμειναν οι ίδιες όπως στην αρχή του πολέμου της. Θα παραμείνουν έτσι, εκτός αν ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναγκαστεί να αντιμετωπίσει μια καταστροφή παρόμοια με την κατάρρευση του καθεστώτος του, με ή χωρίς μια ολοκληρωτική στρατιωτική ήττα. Επιφανειακά, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να επιδεικνύει όχι μόνο μια βαθιά έλλειψη κατανόησης της αδιαλλαξίας του Πούτιν, αλλά και των ιστορικών και πολιτιστικών πτυχών που κρύβονται πίσω από την βάσιμη δυσπιστία της Ουκρανίας προς τη Ρωσία. Η προσέγγιση των ΗΠΑ για τη διαπραγμάτευση ενός τερματισμού της σύγκρουσης θα σταματήσει να αποτυγχάνει όταν σταματήσει να ντροπιάζει τον εαυτό της ενώπιον του Κρεμλίνου με την υποταγή της προς τον Πούτιν. Μέχρι στιγμής, έχει χρησιμεύσει μόνο στην παράταση του πολέμου. ... Περισσότερα Ο Πούτιν παίζει τον Τραμπ για μικρό κέρδος

Ένας διαφορετικός πόλεμος: Μοντελοποίηση του αποτελέσματος σε έναν ασύμμετρο και αντισυμβατικό πόλεμο

Παρά την σαφή υπεροχή σε οπλισμό, πυρομαχικά και αριθμό στρατευμάτων, τα ευνοούμενα έθνη, όχι σπάνια, δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες όσον αφορά την επίτευξη των στόχων τους στον πόλεμο. Πολλοί παράγοντες μπορούν να εξηγήσουν αυτό - το έδαφος, το ηθικό, η εφοδιαστική, η βιομηχανική ικανότητα και τα οικονομικά, μεταξύ άλλων, στα οποία αναφέρθηκε ο Carl von Clausewitz στο σημαντικό του έργο «Περί Πολέμου», που δημοσιεύθηκε το 1832. Το πιο σημαντικό είναι ότι η προγνωστική μοντελοποίηση των αποτελεσμάτων που βασίζεται κυρίως σε μεταβλητές που προέρχονται από τις πολεμικές εμπειρίες του 19ου και 20ού αιώνα φαίνεται ανεπαρκής στον 21ο αιώνα. Το παλιό σοβιετικό στυλ διεξαγωγής πολέμου της Ρωσίας τράβηξε γρήγορα τη διεθνή προσοχή στα πρώτα στάδια της εισβολής της στην Ουκρανία, όταν απέτυχε να επιτύχει τον στόχο της να κατακτήσει το Κίεβο και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στο ανατολικό τμήμα της χώρας, όπου παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ακινητοποιημένη κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Ακολούθησαν αρκετές αποτυχίες μετά τις ραγδαίες καινοτομίες στη στρατηγική αντίστασης της Ουκρανίας, οι οποίες όχι μόνο εκτυλίχθηκαν στο πεδίο της μάχης αλλά και στις προσπάθειές της να υπονομεύσει την οικονομία της Ρωσίας. ... Περισσότερα Ένας Διαφορετικός Πόλεμος: Μοντελοποίηση του Αποτελέσματος σε έναν Ασύμμετρο και Αντισυμβατικό Πόλεμο

Από τη Μολδαβία μέχρι την Κριμαία βρίσκεται ένα αβέβαιο μέλλον για τη Ρωσία

Μια μεταβαλλόμενη κατάσταση επικρατεί κατά μήκος των παράκτιων περιοχών της Ουκρανίας, της Μολδαβίας, του γείτονά της στα δυτικά, και της Κριμαίας στα ανατολικά. Απειλεί τον ανυποψίαστο Ρώσο εισβολέα περισσότερο από τα έθνη που έχει απειλήσει.

Η Ρωσία κλιμάκωσε την αεροπορική της επίθεση στην Οδησσό, τη μεγαλύτερη παράκτια πόλη και λιμάνι της Ουκρανίας, ξεκινώντας από τον Δεκέμβριο του 2025 και συνεχίζοντας μέχρι το 2026. Η πόλη έχει σημαντική στρατηγική αξία ως η κύρια δίοδος της Ουκρανίας για το εξωτερικό εμπόριο, αντιπροσωπεύοντας το 65% των εισαγωγών και εξαγωγών της. Οι σιδηροδρομικές της συνδέσεις, με τη σειρά τους, εκτείνονται σε εθνικό επίπεδο για να παρέχουν τόσο την αποτελεσματική συγκέντρωση αγαθών προς εξαγωγή όσο και την ταχεία διανομή των εισαγόμενων αναγκών. Με τον συνήθη τρόπο, η Ρωσία έχει καταστρέψει οικιστικά κτίρια, νοσοκομεία, υποσταθμούς ηλεκτρικού ρεύματος και θέρμανσης, παροχές νερού και γέφυρες, με αποτέλεσμα περισσότερα από 60 θύματα μέχρι στιγμής, μαζί με παρατεταμένες διακοπές ρεύματος και έκθεση στο ακραίο κρύο του τρέχοντος χειμώνα. ... Περισσότερα Από τη Μολδαβία στην Κριμαία βρίσκεται ένα αβέβαιο μέλλον για τη Ρωσία

Η Ουκρανία είναι το σφυρί της Ευρώπης

Είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης να αποσπάσει την προσοχή του Βλαντιμίρ Πούτιν από το πολύπλευρο σχέδιο υβριδικού πολέμου που έχει σχεδιαστεί για να εκφοβίσει τα ευρωπαϊκά έθνη για την υποστήριξή τους στην Ουκρανία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί απειλώντας εμφανώς την κυριαρχία της Ρωσίας στα ουκρανικά εδάφη που έχει καταλάβει, και συγκεκριμένα στην Κριμαία. Η Ουκρανία βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση με τη Ρωσία εδώ και περισσότερα από 3,5 χρόνια και έχει αποδείξει τη στρατιωτική της ικανότητα να προκαλέσει μαζική βλάβη στον Ρώσο εισβολέα. Επομένως, η Ευρώπη έχει το σφυρί της για να αντιδράσει σε περίπτωση που επιλέξει να το χρησιμοποιήσει με καλό αποτέλεσμα. Τα μέσα για τον σκοπό αυτό έγκεινται στην παροχή στην Ουκρανία των απαραίτητων πυρομαχικών, επαρκών για την απομόνωση της χερσονήσου της Κριμαίας και την εξαναγκασμό στην παράδοση τυχόν εναπομεινάντων ρωσικών δυνάμεων που δεν είναι πλέον σε θέση να εκκενώσουν την περιοχή. Η απώλεια της Κριμαίας από τη Ρωσία θα ήταν το πρώτο βήμα για την ανακατάληψη των υπόλοιπων εδαφών και την κατάρρευση του καθεστώτος του Πούτιν για την αποτυχία του να επιτύχει τον στόχο του να υποτάξει την Ουκρανία, παραμελώντας παράλληλα την ευημερία του ίδιου του λαού του. ... Περισσότερα Η Ουκρανία είναι το σφυρί της Ευρώπης

Το «τέλος των ημερών» του Πούτιν

Όλα τα προβλέψιμα πλεονεκτήματα που προσέφερε η Ρωσία από την άτυχη εισβολή της στην Ουκρανία το 2022 εξαφανίζονται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Η ψευδαίσθηση της στρατιωτικής της δύναμης με το απεριόριστο ανθρώπινο δυναμικό και τις τεχνολογικές της δυνατότητες θα έπρεπε να είχε αρχίσει να εγείρει αμφιβολίες αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου, όταν συνάντησε την πραγματικότητα των δύο αντεπιθέσεων της Ουκρανίας στο δεύτερο μισό του 2022. Περισσότερα να πούμε για τον συνεχιζόμενο πόλεμο αμέσως μετά, εκτός από τον Βλαντιμίρ Πούτιν, η στρατιωτική αποτυχία δεν είναι το χειρότερο πρόβλημά του. Είναι αυτό που τον περιμένει στο τελευταίο τρίμηνο του 2025. Μια μοίρα που θυμίζει την πτώση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1917 και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 κρέμεται σε μια κλωστή μπροστά του τώρα και μπορεί τελικά να οδηγήσει τον τύραννο και όλη την ασχήμια του σε ένα άδοξο τέλος. ... Περισσότερα για το «Τέλος των Ημερών» του Πούτιν

Το επιχείρημα για μια ανασυγκροτημένη Ουκρανία όπως ήταν πριν από τον Πούτιν

Η βιωσιμότητα ενός έθνους ως αυτόνομης, αυτοσυντηρούμενης και ευημερούσας οντότητας εξαρτάται από τη συνεχή ευημερία του λαού του, τους φυσικούς του πόρους, μια ισορροπημένη διακυβέρνηση, την ικανότητα να υπερασπίζεται τον εαυτό του και τους γείτονές του από ξένες απειλές, μια κοινή υπηρεσία πληροφοριών με τους συμμάχους της και δίκαιες αμοιβαίες εμπορικές σχέσεις. Για την Ουκρανία, ο δρόμος δεν ήταν απλώς δύσκολος αλλά και ύπουλος, με τον τελευταίο να έχει να κάνει με τη Ρωσία και, συγκεκριμένα, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Από όλες τις δικαιολογίες που δόθηκαν για την εισβολή της Ρωσίας, καμία δεν είναι κατάλληλη για κανέναν εκτός από εκείνους που είτε διαδίδουν διεστραμμένα την προπαγάνδα του Κρεμλίνου είτε που δεν κατανοούν το ιστορικό υπόβαθρο της περιοχής και τις λεπτομέρειες των γεγονότων που πραγματικά έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια των αρκετών ετών πριν από τη σύγκρουση. Θα άφηνα όλα αυτά τα τελευταία επιχειρήματα που απαριθμούν τα σχετικά ζητήματα σε προηγουμένως δημοσιευμένο υλικό, προκειμένου να επικεντρωθώ στο γιατί η Ουκρανία πρέπει να παραμείνει ενιαία αντί να διαλυθεί από μια άστοχη ειρηνευτική συνθήκη. ... Περισσότερα Το Επιχείρημα για μια Ανασυσταμένη Ουκρανία όπως ήταν πριν από τον Πούτιν

Λοιπόν, ποιος θέλει να γίνει μέρος της Ρωσίας;

Πριν από τρία χρόνια, όταν η Ρωσία έκανε σαφείς τις ιμπεριαλιστικές της προθέσεις με την εισβολή στην Ουκρανία, το έκανε με την πεποίθηση ότι ο ουκρανικός λαός δεν είχε πραγματικά δική του χώρα. Όπως αποδείχθηκε, προς απογοήτευση της Ρωσίας, οι Ουκρανοί πίστευαν διαφορετικά, αρκετά ώστε να έχουν αντέξει πάνω από χίλιες ημέρες βάναυσου πολέμου με το είδος της εθνικής βούλησης που θα προκαλούσε οποιοδήποτε έθνος να κάνει το ίδιο. Κατά τη διαδικασία, έχουν προκαλέσει βαριές απώλειες στον ρωσικό στρατό, αρκετά ώστε τώρα να αγωνίζεται να διατηρήσει μια αποτελεσματική επίθεση, ενώ η πολεμική οικονομία της απειλείται με κατάρρευση εάν συνεχίσει την τρέχουσα πορεία της. ... Και πιο συγκεκριμένα, ποιος θέλει να είναι μέρος της Ρωσίας;

Η συνεχιζόμενη υποαπόδοση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην Ουκρανία

Οι τρέχουσες ενδείξεις εντός της κυβέρνησης Τραμπ δείχνουν την πρόθεση να τερματιστεί μια δεκαετής αποτυχία αντιμετώπισης επαρκούς της ρωσικής επιθετικότητας στην Ουκρανία σε αυτό που πλέον μπορεί να θεωρηθεί επικείμενη συνθηκολόγηση στην αδιαλλαξία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Αυτό καθώς επαινεί τον Πρόεδρο των ΗΠΑ για την επανεκλογή του. Ο Πούτιν συνέχισε να θεωρεί τον Ντόναλντ Τραμπ ως «έξυπνο και πραγματιστή άνθρωπο» και να υπονοεί ότι «αν η νίκη του δεν είχε κλαπεί το 2020», τότε μπορεί να μην υπήρχε κρίση. Σε αντάλλαγμα, ο τελευταίος κατηγόρησε αξιοσημείωτα τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι για τον πόλεμο όταν επέλεξε να μην παραδώσει την Ουκρανία ενόψει της ρωσικής εισβολής του Φεβρουαρίου 2022, υποδηλώνοντας σοβαρή έλλειψη κατανόησης της κατάστασης από έναν κακώς ενημερωμένο πρόεδρο. Η τρέχουσα κατάσταση άγνοιας έρχεται μετά από αρκετά χρόνια ηγεσίας των ΗΠΑ που δεν έχει αντιμετωπίσει το βάθος των προθέσεων του Πούτιν στην Ανατολική Ευρώπη και ειδικότερα στην Ουκρανία. ... Περισσότερα Η συνεχιζόμενη υποαπόδοση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην Ουκρανία

Η συρρικνούμενη κατάσταση του κόσμου του Πούτιν

Το προαναφερθέν συναίσθημα, φαινομενικά βιβλικής προέλευσης, ταιριάζει απόλυτα με τα πρόσφατα γεγονότα στη Συρία και την ανατροπή του τυραννικού και γενεαλογικού καθεστώτος Άσαντ. Η κατάρρευση συνέβη σε αυτό που φαινόταν να είναι μόνο θέμα ημερών για ένα καθεστώς που χρονολογείται από το 1971, όταν ο Χαφέζ αλ-Άσαντ ανέλαβε την προεδρία της Συρίας με πραξικόπημα, μεταβιβάζοντάς την στον γιο του Μπασάρ το 2000. Ο τελευταίος συνέχισε τους δεκαετιών δεσμούς της Συρίας με το Ιράν και τους περιφερειακούς μαχητικούς πληρεξουσίους του, τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, και συνέχισε να εγκαθιδρύει μια βασιλεία τρόμου με απροκάλυπτες δολοφονίες και φυλακίσεις, προκαλώντας την καταδίκη της Δύσης. Όλα αυτά θα κατέληγαν σε μια καταστροφική διάλυση του καθεστώτος και την εγκατάλειψη του ηγέτη του. Μέχρι στιγμής, υπογραμμίζει την αμφισβητήσιμη θέση του Βλαντιμίρ Πούτιν στην παγκόσμια κοινή γνώμη. ... Περισσότερα Η συρρικνούμενη κατάσταση του κόσμου του Πούτιν

Οι επικριτές και το μέλλον της Ουκρανίας

Είναι σύνηθες σε μια παρατεταμένη σύγκρουση να βλέπουμε προσεγγίσεις που προσπαθούν να επιτύχουν αυτό που θεωρείται λογικός συμβιβασμός. Η πρόθεση είναι να αποφευχθεί περαιτέρω ταλαιπωρία, αλλά πολύ συχνά η εν λόγω σύγκρουση έχει εκτελεστεί αδικαιολόγητα ως μέρος μιας ατζέντας από έναν σαφή επιτιθέμενο. Ορισμένοι σχολιαστές θα δηλώσουν το αναπόφευκτο ενός συγκεκριμένου αποτελέσματος μιας σύγκρουσης βασιζόμενοι σε απλές μετρήσεις που σχετίζονται με το μέγεθος του πληθυσμού, τις στρατιωτικές εφεδρείες και την παραγωγική ικανότητα. Αυτές συνήθως επιχειρηματολογούν υπέρ του επιτιθέμενου. Στη διαδικασία, παραμερίζουν τις συνέπειες για το θύμα της επιθετικότητας και τη μελλοντική επισφαλή κατάστασή του. Επιτρέπουν στην παγκόσμια τάξη να προχωρήσει χωρίς να αναγνωρίζουν ότι η ρίζα του προβλήματος παραμένει σε μεγάλο βαθμό όπως ήταν από την αρχή. ... Περισσότερα Οι επικριτές σχολιαστές και το μέλλον της Ουκρανίας