Ανησυχία για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ

Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το ΝΑΤΟ έχουν επιδείξει σημαντική αυτοσυγκράτηση στην υποστήριξη της Ουκρανίας έναντι της ρωσικής εισβολής μέσω της πολύ μετρημένης και σταδιακής παροχής οπλισμού, επιτυγχάνοντας μόνο την παράταση της σύγκρουσης και τη συνέχιση των δεινών του άμαχου πληθυσμού της Ουκρανίας. Οι λόγοι για αυτό επικεντρώνονται στον φόβο της κλιμάκωσης και στην αντίληψη ότι θα εμπλακούν σε άμεση στρατιωτική εμπλοκή εναντίον της Ρωσίας σε αυτό που θα εξελιχθεί σε παγκόσμιο πόλεμο. Αυτός ο συνεχιζόμενος φόβος αντιπαράθεσης με τη Ρωσία μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών του ΝΑΤΟ όχι μόνο εμπόδισε τη συναίνεση σχετικά με την είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, αλλά επέτρεψε στη Ρωσία να συμπεριφερθεί ως μια αδίστακτη οντότητα, διαπράττοντας πολυάριθμες φρικαλεότητες σε άμεση παραβίαση των διεθνών κανόνων και εκθέτοντας την αδυναμία των Ηνωμένων Εθνών. ... Περισσότερα Η αγωνία για την είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ

Λοιπόν, ποιος θέλει να γίνει μέρος της Ρωσίας;

Πριν από τρία χρόνια, όταν η Ρωσία έκανε σαφείς τις ιμπεριαλιστικές της προθέσεις με την εισβολή στην Ουκρανία, το έκανε με την πεποίθηση ότι ο ουκρανικός λαός δεν είχε πραγματικά δική του χώρα. Όπως αποδείχθηκε, προς απογοήτευση της Ρωσίας, οι Ουκρανοί πίστευαν διαφορετικά, αρκετά ώστε να έχουν αντέξει πάνω από χίλιες ημέρες βάναυσου πολέμου με το είδος της εθνικής βούλησης που θα προκαλούσε οποιοδήποτε έθνος να κάνει το ίδιο. Κατά τη διαδικασία, έχουν προκαλέσει βαριές απώλειες στον ρωσικό στρατό, αρκετά ώστε τώρα να αγωνίζεται να διατηρήσει μια αποτελεσματική επίθεση, ενώ η πολεμική οικονομία της απειλείται με κατάρρευση εάν συνεχίσει την τρέχουσα πορεία της. ... Και πιο συγκεκριμένα, ποιος θέλει να είναι μέρος της Ρωσίας;

Οι πιθανότητες του Πούτιν (Μέρος 4ο) – Τα δέντρα και το δάσος

Η ιστορία έχει σκοπό να λειτουργήσει ως εκπαιδευτικό εργαλείο για τις επόμενες γενιές. Έχει σκοπό να παρέχει κατεύθυνση για τον καθορισμό προτεραιοτήτων που θα καθοδηγήσουν τις διαβουλεύσεις των ηγετών. Τα λάθη του παρελθόντος συχνά προέκυψαν από εθνικά παράπονα που έχουν προπαγανδιστεί σε πυρετώδες επίπεδο από αυταρχικά καθεστώτα με ιδιοτελείς ατζέντες. Όταν το αποτέλεσμα ήταν πόλεμος, το αποτέλεσμα συχνά οδήγησε σε καταστροφική ήττα για τον επιτιθέμενο και σε παρατεταμένη εθνική ντροπή, αλλά όχι χωρίς το αναπόφευκτο εκτεταμένο πένθος που μοιράζονται τα πολλά έθνη που αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν τον επιτιθέμενο. ... Περισσότερες πιθανότητες του Πούτιν (Μέρος 4ο) - Τα δέντρα και το δάσος

Οι πιθανότητες του Πούτιν (Μέρος 3ο) – Ελπίδες ενός Δικτάτορα

Οι ομοϊδεάτες αυταρχικοί ηγέτες φαίνεται να τείνουν να σχηματίζουν συμμαχίες για να παρέχουν κάποια διαβεβαίωση ότι η συμπεριφορά τους, όσο διεφθαρμένη και βάναυση κι αν είναι, τουλάχιστον βρίσκει την έγκριση των συναδέλφων τους. Αυτοί οι ηγέτες τείνουν να βρίσκουν τη δική τους δικαιολόγηση στον ρόλο που έχουν διαδραματίσει στην προώθηση κάποιου εθνικού σκοπού. Στην πραγματικότητα, είναι περισσότερο πιθανό να έχουν αναδειχθεί σε ένα σημείο που τους επιτρέπει να υιοθετήσουν οποιαδήποτε μορφή παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς απαραίτητη για την επίτευξη στόχων που είναι πιο κατάλληλοι για τους ίδιους παρά για τα έθνη τους. Όταν τέτοιοι στόχοι απειλούνται, όπως αναπόφευκτα συμβαίνει, ο απελπισμένος δικτάτορας θα απευθυνθεί στους αυταρχικούς συναδέλφους του για υποστήριξη, ελπίζοντας ότι αυτή θα είναι διαθέσιμη για όλη τη διάρκεια των προβλημάτων του. ... Περισσότερες πιθανότητες του Πούτιν (Μέρος 3) - Ελπίδες ενός Δικτάτορα

Ρωσική παραπληροφόρηση και η δυσφορία της αλήθειας – 1941 και 2022

Αυτή είναι η σκηνή που εκτυλίσσεται για τη Ρωσία κατά την εισβολή της στην Ουκρανία. Είναι μάρτυρας γνωστών στοιχείων αυτού που θεωρούμε ως το χειρότερο της ανθρωπότητας - αδιάκριτη καταστροφή πόλεων, μαζικές εκτελέσεις, απαγωγές παιδιών, εκτοπισμός εκατομμυρίων πολιτών, βιασμός, καταναγκαστική πορνεία και βασανιστήρια, που αναδείχθηκαν πρόσφατα από την αγριότητα των αποκεφαλισμών κρατουμένων. Η γυμνή αλήθεια που κρύβεται πίσω από αυτή τη ρωσική εισβολή είναι ότι είναι εντελώς αδικαιολόγητη. ... Περισσότερη Ρωσική Παραπληροφόρηση και η Ταλαιπωρία της Αλήθειας - 1941 και 2022

Η Περιφέρεια Καλίνινγκραντ – Ώρα για Αποσύνδεση;

Αυτό που καθιστά ενδιαφέρον αυτό το συγκεκριμένο σύνορο είναι το αποτέλεσμα της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Σε απάντηση στην παραβίαση του διεθνούς δικαίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), στην οποία ανήκει η Λιθουανία, επέβαλε κυρώσεις που οδήγησαν την ίδια τη Λιθουανία να κλείσει τα σύνορά της σε ορισμένα αγαθά που διακινούνται από τη Ρωσία ή στη μεταφορά υλικού που ορίζεται διαφορετικά. Με το τυπικό αυτοδικαιούμενο σενάριο αγανάκτησης, η Ρωσία απείλησε τη Λιθουανία με αντίποινα, τα οποία προφανώς δεν έχουν ακόμη διατυπωθεί. Ωστόσο, αυτό δεν είναι κάτι άλλο, καθώς η Περιφέρεια του Καλίνινγκραντ τυχαίνει να έχει στρατηγική στρατιωτική σημασία για τη Ρωσία. Παρέχει το μόνο χειμερινό λιμάνι χωρίς πάγους για το ρωσικό ναυτικό στη Βαλτική Θάλασσα, δηλαδή μέχρι η κλιματική αλλαγή να ασκήσει την επιρροή της στο θέμα. ... Περισσότερα Η Περιφέρεια του Καλίνινγκραντ - Ώρα για Αποσύνδεση;

Η απομονωτική στάση των αμόρφωτων

Τα σχόλια που κάνουν ορισμένα άτομα που διεκδικούν πολιτική σημασία στην επερχόμενη προεδρική κούρσα φαίνεται να έχουν ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα των παγκόσμιων υποθέσεων και περισσότερο να κάνουν με την απήχηση των ψηφοφόρων. Πιο εξειδικευμένες αρχές με αίσθηση της παγκόσμιας ιστορίας, της τρέχουσας γεωπολιτικής δυναμικής, της στρατιωτικής στρατηγικής, των εμπορικών σχέσεων, του ανθρωπισμού και της εθνικής ταυτότητας είναι πιο κατάλληλες για σχόλια από εκείνες που απλώς επιδιώκουν τη διάκριση με προκλητικές ατάκες που προσποιούνται ότι δείχνουν σοφία. Όταν βρίσκεται σε εξέλιξη μια αποτελεσματική παγκόσμια προσπάθεια στην οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναλάβει την ηγεσία για την αντιμετώπιση μιας κρίσης, η αμερικανική αποφασιστικότητα δεν πρέπει να θεωρείται από τον κόσμο ως χρονικά εξαρτώμενη και οι υποσχέσεις της περιορισμένες στη διάρκεια μιας μόνο προεδρικής κυβέρνησης. Δεν μπορεί να υπάρξει καμία διαβεβαίωση από το ότι η ευημερία της διεθνούς κοινότητας, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της Αμερικής, λαμβάνεται υπόψη και μπορεί να παραμείνει ασφαλής μακροπρόθεσμα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν τα αυταρχικά καθεστώτα θεωρούν ότι έχουν μονιμότητα και έχουν την πρόθεση να διασφαλίζουν για πάντα αυτήν την κατάσταση με οποιοδήποτε μέσο είναι διαθέσιμο σε αυτά, παρά τα όσα μας έχει διδάξει επανειλημμένα η ιστορία. ... Περισσότερα Η Απομονωτική Στάση των Αμόρφωτων

Η Μολδαβία και το εγχειρίδιο του Πούτιν

Η Μολδαβία, ένα έθνος 2,62 εκατομμυρίων κατοίκων, μοιράζεται σύνορα μήκους 759 μιλίων με την Ουκρανία στα νοτιοδυτικά της τελευταίας. Αναδύθηκε από μια ταραγμένη ιστορία τον 20ό αιώνα, έχοντας αποκτήσει την ανεξαρτησία της το 1991 από την Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ), μόνο και μόνο για να απειληθεί ξανά από τον ρωσικό αυταρχισμό και τις ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες καθώς εισέρχεται στον 21ο. Η χώρα κατέχει μια φιλορωσική αυτονομιστική περιοχή στα ανατολικά της, μια κατάσταση που δεν διαφέρει από τη γείτονά της, την Ουκρανία, η οποία βρίσκεται τώρα σε ανοιχτή σύγκρουση με τη Ρωσία και επίσης δεν διαφέρει από αυτήν στη Δημοκρατία της Γεωργίας, στην οποία εισέβαλε η Ρωσία το 2008 για παρόμοιους λόγους. Το μοτίβο είναι αρκετά οικείο και υπογραμμίζει την πρόθεση της Ρωσίας να ανακτήσει εδάφη που η ιστορία έχει κατά κάποιο τρόπο ανακηρύξει ότι της ανήκουν. ... Περισσότερα Η Μολδαβία και το εγχειρίδιο του Πούτιν

Η Ρωσική Γλώσσα της Θυματοποίησης και η Προώθηση της Εκδίκησης

Υπάρχει ένα πολύ σταθερό μοτίβο ρητορικής ατμόσφαιρας μεταξύ εξέχοντων Ρώσων αξιωματούχων που προωθούν την ιδέα ότι έχουν απειληθεί από την καταπάτηση των συνόρων τους από την αμαρτωλή Δύση με τα δημοκρατικά της ιδανικά. Η ρητορική δεν θα ήταν ξένη στον Ότο φον Μπίσμαρκ πριν από 150 χρόνια, όταν θρήνησε που έπρεπε να αντιμετωπίσει τους Ρώσους με την «απρόβλεπτη βλακεία» τους. Ωστόσο, τα μηνύματα προορίζονταν σε μεγάλο βαθμό, αν όχι εξ ολοκλήρου, για κατανάλωση από τον ρωσικό πληθυσμό, ο οποίος, δυστυχώς, είτε πιστεύει τις ανοησίες που αναμασούν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, είτε είναι υποχρεωμένος απλώς να ακολουθεί τα όρια, όπως έχουν την τάση να κάνουν εδώ και αιώνες. Ο Πούτιν έχει χρησιμοποιήσει ένα υποκείμενο ρεύμα ρωσικού εθνικισμού συγχέοντάς τον με την πνευματική πίστη του έθνους, για να θυμηθεί τον ιστορικό αγώνα του πιο πρόσφατα εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας. Ο αγώνας τώρα, όπως επιθυμεί ο Πούτιν να τον δει η Ρωσία, είναι να σωθεί από την Ουκρανία, ένα μέχρι τώρα άγνωστο προπύργιο του νεοναζισμού που προφανώς μόνο ο ίδιος γνώριζε, ο οποίος έχει επίσης επιλέξει να ευθυγραμμιστεί με τη Δύση και την υποτιθέμενη διάχυτη παρακμή της. Η διαπεραστική και οργισμένη παράδοση έχει ως στόχο να συγκαλύψει τον παραλογισμό του μηνύματος, αλλά δεν ανταποκρίνεται σε όσους κατανοούν την πρόθεσή του. ... Περισσότερα Η ρωσική γλώσσα της θυματοποίησης και η προώθηση της εκδίκησης