Είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης να αποσπάσει την προσοχή του Βλαντιμίρ Πούτιν από το πολύπλευρο σχέδιο υβριδικού πολέμου που έχει σχεδιαστεί για να εκφοβίσει τα ευρωπαϊκά έθνη για την υποστήριξή τους στην Ουκρανία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί απειλώντας εμφανώς την κυριαρχία της Ρωσίας στα ουκρανικά εδάφη που έχει καταλάβει, και συγκεκριμένα στην Κριμαία. Η Ουκρανία βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση με τη Ρωσία εδώ και περισσότερα από 3,5 χρόνια και έχει αποδείξει τη στρατιωτική της ικανότητα να προκαλέσει μαζική βλάβη στον Ρώσο εισβολέα. Επομένως, η Ευρώπη έχει το σφυρί της για να αντιδράσει σε περίπτωση που επιλέξει να το χρησιμοποιήσει με καλό αποτέλεσμα. Τα μέσα για τον σκοπό αυτό έγκεινται στην παροχή στην Ουκρανία των απαραίτητων πυρομαχικών, επαρκών για την απομόνωση της χερσονήσου της Κριμαίας και την εξαναγκασμό στην παράδοση τυχόν εναπομεινάντων ρωσικών δυνάμεων που δεν είναι πλέον σε θέση να εκκενώσουν την περιοχή. Η απώλεια της Κριμαίας από τη Ρωσία θα ήταν το πρώτο βήμα για την ανακατάληψη των υπόλοιπων εδαφών και την κατάρρευση του καθεστώτος του Πούτιν για την αποτυχία του να επιτύχει τον στόχο του να υποτάξει την Ουκρανία, παραμελώντας παράλληλα την ευημερία του ίδιου του λαού του.

Η Ρωσία φαίνεται να σπεύδει να τερματίσει τον πόλεμό της με την Ουκρανία πριν καταρρεύσει η οικονομία και η δημόσια ανοχή για τον πόλεμο έχει ξεπεράσει ένα όριο που απειλεί το καθεστώς. Έχουν ληφθεί απεγνωσμένα μέτρα για την ενίσχυση του ρωσικού στρατού με την αγορά Κουβανών μαχητών για να ενωθούν με τους Βορειοκορεάτες και μια περίεργη συγκέντρωση Αφρικανών και άλλων Ασιατών μαχητών στην πρώτη γραμμή στην Ουκρανία. Οι πρόσφατες εδαφικές απώλειες της Ρωσίας στην περιφέρεια Ντόνετσκ ολοκλήρωσαν μια αποτυχημένη καλοκαιρινή επίθεση που χαρακτηρίστηκε από μαζικές απώλειες και βαριές απώλειες οπλισμού. Στο εσωτερικό μέτωπο, οι ανησυχίες έχουν αυξηθεί σημαντικά με τις ελλείψεις καυσίμων σε ολόκληρη τη Ρωσική Ομοσπονδία, μια επικείμενη οικονομική κρίση, την επισιτιστική ανασφάλεια, τη δημογραφική παρακμή, την επιδείνωση των ανισοτήτων στην υγειονομική περίθαλψη που επιδεινώνονται από τα πρόσφατα θύματα πολέμου και μια δραματική κλιμάκωση του βίαιου εγκλήματος.

Ενώ κατάφερε να παραπλανήσει με επιτυχία την κυβέρνηση Τραμπ και να μειώσει την εμπλοκή των ΗΠΑ στην Ουκρανία, ο Πούτιν έχει επίσης δεσμευτεί να επιτύχει τον ίδιο σκοπό με την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) χρησιμοποιώντας προσπάθειες που αποσκοπούν στον εκφοβισμό και, χειρότερα, στην αποθάρρυνση των κρατών μελών της. Αυτές οι τελευταίες προσπάθειες έχουν ενταθεί τις τελευταίες εβδομάδες, κυρίως με αεροπορικές εισβολές σε ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη, μετά από αμέτρητες πράξεις δολιοφθοράς, δολοφονιών, κυβερνοεπιθέσεων, εκστρατειών παραπληροφόρησης, παρεμβάσεων σε εκλογές, πολιτικής ανάμειξης και κατασκοπείας που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Απέναντι σε αυτό, ορισμένα, κυρίως δεξιά λαϊκιστικά κινήματα στην Ευρώπη, έκριναν σκόπιμο να δικαιολογήσουν τη Ρωσία, θεωρώντας πιθανώς τις πράξεις της ως αποδεκτή συμπεριφορά, αναμένοντας ίσως ότι μια φιλορωσική στάση θα αντιμετωπιστεί ευνοϊκά από μια αναδυόμενη ηγεμονική ρωσική παρουσία. Η ανάμνηση δεκαετιών ρωσικής οικονομικής και στρατιωτικής καταστολής στην ανατολική Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου φαίνεται να μην έχει διαφωτίσει αυτά τα σκοτεινά στοιχεία της ευρωπαϊκής κοινωνίας ότι η ρωσική υποτροπή συνεχίζεται ζωντανή και καλά, έτοιμη να επιβληθεί για άλλη μια φορά στη δημοκρατική Ευρώπη.

Η ΕΕ έχει επιβάλει περαιτέρω κυρώσεις στη Ρωσία και έχει αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες, αλλά η πιο άμεση και απλούστερη λύση για την αποτροπή περαιτέρω ρωσικών εισβολών σε μεμονωμένα ευρωπαϊκά έθνη έγκειται στην Ουκρανία και την επιθυμία της να ζήσει απαλλαγμένη από τη ρωσική τυραννία. Ο Πούτιν φαίνεται να έχει την τάση να δαπανήσει τους μειούμενους οικονομικούς του πόρους με περαιτέρω τυχοδιωκτισμούς στην ήπειρο, προσπαθώντας να αναγκάσει την ΕΕ να εγκαταλείψει τις προσπάθειές της να βοηθήσει την Ουκρανία. Ενώ το κάνει αυτό, παραμένει ανυποψίαστος για την ιδέα ότι η ίδια προσέγγιση με πολύ πιο απροκάλυπτη στρατιωτική δράση στις πολιτικές υποδομές της Ουκρανίας δεν έχει καταφέρει να κάμψει τη βούληση των Ουκρανών.
Οι αδιάκοποι βομβαρδισμοί ουκρανικών πόλεων, που κλιμακώθηκαν τους τελευταίους μήνες, έχουν μόνο σκληρύνει την αποφασιστικότητα στη χώρα και έχουν αλλάξει την πορεία της μάχης υπέρ της Ουκρανίας. Η ίδια αποφασιστικότητα πρέπει να διαπερνά την υπόλοιπη Ευρώπη εάν θέλουμε να δούμε το τέλος της ρωσικής κακοδιοίκησης. Είναι απαραίτητο για την ΕΕ να επικεντρώσει τις προσπάθειές της που ενισχύουν σημαντικά την αμυντική της υποδομή, αλλά εξίσου εμφανής είναι η ανάγκη να εφοδιαστεί πλήρως η Ουκρανία με τα πυρομαχικά που απαιτούνται για να εκδιώξει τον εχθρό από τη γη του και να επιφέρει την πιο άμεση αλλαγή που απαιτείται εντός της ίδιας της Ρωσίας. Ο Πούτιν, με τις αντιλήψεις του για την αυτοκρατορία, δεν μπορεί να επικρατήσει και, ελλείψει αποτελεσματικών διαπραγματεύσεων, πρέπει να του δείξουν πώς λειτουργεί το σφυρί.
Πνευματικά δικαιώματα @Kost Elisevich, MD, PhD 2025. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Οποιαδήποτε παράνομη αναπαραγωγή αυτού του περιεχομένου θα έχει ως αποτέλεσμα άμεση νομική δράση.
Μία σκέψη για το «Η Ουκρανία είναι το σφυρί της Ευρώπης»
Τα σχόλια είναι κλειστά.