Κίνα, Quo Vadis;

Γιατί να ευθυγραμμιστεί η Κίνα με ένα αδίστακτο αυταρχικό κράτος όπως η Ρωσία, το οποίο έχει παραβιάσει ανοιχτά τον χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) με την εισβολή του σε ένα κυρίαρχο έθνος, έχει διαπράξει πολυάριθμες φρικαλεότητες και έχει προωθήσει την παγκόσμια ανθρωπιστική δυστυχία διαταράσσοντας την διανομή τροφίμων και τις διασυνοριακές μαζικές μεταναστεύσεις; Ποιο είναι το πιθανό κίνητρο για μια τέτοια εμπλοκή μακροπρόθεσμα, όταν η ηθική πυξίδα της Κίνας στην παγκόσμια σκηνή τίθεται υπό αμφισβήτηση; Το σχέδιό της για μια πολυπολική παγκόσμια τάξη επιδιώκει να αμφισβητήσει την τρέχουσα, υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ), η οποία έχει αναπτυχθεί με επιτυχία τις τελευταίες δεκαετίες. Πώς όμως πρέπει να γίνει κατανοητό το σχέδιο της Κίνας όταν οι πράξεις της διαψεύδουν τις δηλωμένες προθέσεις της;

Ανησυχία προκαλεί εδώ η προθυμία της Κίνας να μην επιβάλει κανέναν περιορισμό σε εκείνα τα έθνη που επιλέγουν να εισβάλουν σε κυρίαρχα εδάφη. Είναι αυτός ο κόσμος που θέλει ή, καλύτερα να πούμε, η διαρκής παγκόσμια ειρήνη που υπόσχεται με τα σχέδιά της να ξεπεράσει την τρέχουσα διεθνή τάξη με τη δική της; Ο τυπικός συναλλακτικός υπολογισμός των γεωπολιτικών ειδήμονων περιλαμβάνει εθνικές οικονομικές ανησυχίες, στρατιωτική ισχύ και την επιρροή που αυτά έχουν στις διεθνείς σχέσεις. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη, βαθιά ριζωμένη αρνητική δημόσια και πολιτική γνώμη εντός της παγκόσμιας κοινότητας θα αμφισβητήσει τις προθέσεις της Κίνας και θα μπορούσε να υπονομεύσει σοβαρά τη μελλοντική της θέση στην παγκόσμια σκηνή. Αυτές οι ηθικές ανησυχίες μπορεί να υπερισχύσουν των προσπαθειών της Κίνας να εξασφαλίσει διεθνή συνεργασία μεταξύ των εθνών που έχουν επωφεληθεί ουσιαστικά από δάνεια που έλαβε μέσω του έργου.

Σχηματική απεικόνιση των σχεδίων της Κίνας για την Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» εντός της Ευρασίας και της Αφρικής. Τα σχέδια έχουν επίσης παγκόσμια εμβέλεια πέρα ​​από αυτήν που φαίνεται εδώ. Το Χαρτοφυλάκιό μου

Ο αυταρχισμός, είτε ρωσικής είτε κινεζικής πεποίθησης, παρέχει σε ένα κυβερνών καθεστώς την πολυτέλεια να κατευθύνει τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική πολιτική χωρίς το βάρος των αντικρουόμενων απόψεων και της στοχαστικής συζήτησης. Οι πόλεμοι διεξάγονται με ελάχιστη ή καθόλου λογική δικαιολογία με την υποστήριξη των κρατικών μέσων ενημέρωσης και των προπαγανδιστικών στοιχείων. Δημιουργούνται συμμαχίες με ομοϊδεάτες αυταρχικά καθεστώτα με κοινό συμφέρον που μπορεί να μην ισοδυναμεί με τίποτα περισσότερο από ένα μίσος για ένα αντίθετο σύστημα διακυβέρνησης που τα απειλεί με τις επιτυχίες του. Το ιδιαίτερο μίσος του Βλαντιμίρ Πούτιν για τη Δύση με αυτόν τον τρόπο έχει φέρει τη Ρωσία σε έναν πόλεμο στον οποίο η συμπεριφορά της έχει καταδικαστεί πριν καν έρθει αντιμέτωπη με το αποτέλεσμά του. Πολύ μετά την αποχώρηση του Πούτιν από τη σκηνή, η Ρωσία θα κριθεί για τα διάφορα εγκλήματα που έχει διαπράξει υπό την ηγεσία του, με τα οποία προσπάθησε να αποκτήσει εδαφικό πλεονέκτημα με τη βία ή να αποσταθεροποιήσει τις παγκόσμιες περιοχές με άλλα άθλια υβριδικά μέσα. Για την αποφασιστική της σχέση με τη Ρωσία, η Κίνα μπορεί πλέον να θεωρηθεί συνεργός στις υποθέσεις μιας διεθνούς εγκληματικής επιχείρησης. Το ερώτημα προς το παρόν μπορεί να είναι πόσο βαθιά θα την οδηγήσει ο Πούτιν;

Μια πυραυλική επίθεση τον Ιανουάριο του 2023 καταστρέφει ένα κτίριο κατοικιών στο Ντνίπρο της Ουκρανίας. Φωτογραφία: rospoint

Σε ποιο σημείο η Κίνα αποφασίζει ότι η διαφωνία της με τη Δύση, ιδίως με τις ΗΠΑ, δεν εξισορροπεί καλά τις δεσμεύσεις της για την ευημερία της Ρωσίας; Πράγματι, η πολεμική προσπάθεια της Ρωσίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις κινεζικές εισαγωγές προϊόντων διπλής χρήσης, οι οποίες αυξήθηκαν από 32% το 2021 σε 89% το 2023. Για πάνω από ένα χρόνο τώρα, η Ρωσία προμηθεύεται από την Κίνα μικρούς κινητήρες αεροσκαφών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) της που μεταφέρουν επιθετικά πυρομαχικά που χρησιμοποιούνται για τη στόχευση πολιτικών υποδομών στην Ουκρανία. Περίπου το 60% των ξένων εξαρτημάτων που βρίσκονται σε ρωσικά όπλα προέρχονται πλέον από την Κίνα. Πολλά εξαρτώνται από τη συνεχιζόμενη ικανότητα της Ρωσίας να πληρώσει για αυτές τις εισαγωγές, κυρίως μέσω των εσόδων της από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Η ρητορική και η παραπληροφόρηση που διαδίδει το καθεστώς του Πούτιν σχετικά με την αναποτελεσματικότητα των δυτικών κυρώσεων έχει καταφέρει να πείσει ορισμένους ότι η οικονομία της Ρωσίας παραμένει ασφαλής. Οι στρατιωτικές δαπάνες της Ρωσίας αναμένεται να αυξηθούν στα 142 δισεκατομμύρια δολάρια, περισσότερο από το 40% των συνολικών κυβερνητικών δαπανών, το 2025 αντιπροσωπεύοντας το 6,2% του προβλεπόμενου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) της Ρωσίας. Το Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης έχει προβλέψει ότι το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 3,9% το 2024και η οικονομία, τροφοδοτούμενη από δημοσιονομικά κίνητρα που έχουν δεσμευτεί για την πολεμική βιομηχανία της, φαίνεται έτοιμη να παράσχει επαρκή κεφάλαια για να διατηρήσει τον πόλεμό της, πληρώνοντας την Κίνα και άλλες χώρες για την υποστήριξή τους.

Αρκετοί παράγοντες θα υποστήριζαν το αντίθετο. Ενώ προέβλεπε ένα πολύ ευνοϊκό ΑΕΠ στο τέλος του έτους 2024, το υπουργείο Οικονομικών της Ρωσίας ανέμενε ότι ο πληθωρισμός θα ήταν ελαφρώς χαμηλότερος από ό,τι το 2023, στο 7,3%, αλλά μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2024 έφτασε το 9,1%, αναγκάζοντας την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας να αυξήσει περαιτέρω το βασικό της επιτόκιο στο 19%. Τα αποθεματικά κεφάλαια της Ρωσίας που φυλάσσονται στο Εθνικό Ταμείο Πλούτου (NFW) έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για τον πόλεμο, μειώνοντάς το κατά περισσότερο από 36% από το υψηλότερο επίπεδο των 210,62 δισεκατομμυρίων δολαρίων δύο χρόνια νωρίτερα. Μόνο από τον Ιούλιο έως τον Αύγουστο του 2024, το NFW ​​συνέχισε την πτώση του από 142,2 δισεκατομμύρια δολάρια σε 133,4 δισεκατομμύρια δολάρια. απαγόρευση εξαγωγής βενζίνης τον Μάρτιο του 2024 και τώρα έχει παραταθεί έως τον Δεκέμβριο, λόγω της εκτεταμένης εκστρατείας βομβαρδισμών της Ουκρανίας που στόχευε τις υποδομές διύλισης πετρελαίου της Ρωσίας και των δικών της αυξανόμενων στρατιωτικών αναγκών. Η στενότητα στην αγορά εργασίας, που αποδίδεται στις απώλειες εργατικού δυναμικού της Ρωσίας λόγω των στρατιωτικών στρατολογήσεων και στην προηγούμενη μαζική μετανάστευση, έχει επιφέρει αυξήσεις στους βιομηχανικούς μισθούς, ενώ η αποδυνάμωση του ρουβλιού έχει αυξήσει τις τιμές των εισαγόμενων αγαθών.

Σε αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως επανασοβιετοποίηση της οικονομίας, η Ρωσία επιστρέφει σε μια παλιά πολεμική οικονομία σοβιετικού τύπου με ελέγχους στην αγορά, χρηματοδοτώντας την με δήμευση ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων και εκτροπή της δημόσιας χρηματοδότησης από τις κοινωνικές και υγειονομικές δαπάνες σε αμυντικές ανάγκες. Οι εκπληκτικά τεράστιες απώλειες χερσαίων, αεροπορικών και ναυτικών όπλων, η καταστροφή ρωσικών διυλιστηρίων και αποθηκών πετρελαίου από την Ουκρανία, ο αντίκτυπος περαιτέρω κυρώσεων που στοχεύουν σε παράνομες στρατηγικές εξαγωγής πετρελαίου, η δήμευση κερδών που προέρχονται από παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία στη Δύση και η πιθανή περαιτέρω κατάσχεση του κύριου μέρους των ρωσικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων στη Δύση θα περιορίσουν περαιτέρω τις δυνατότητες της Ρωσίας να διατηρήσει την οικονομία της. Όπως έχει δείξει η ιστορία πριν από λίγο καιρό με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, μια πορεία προς την οικονομική καταστροφή ακολουθεί μια γνωστή πορεία, με την Κίνα να υποκινεί τη διαδικασία.

Προηγούμενη συνάντηση μεταξύ του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ στη Σύνοδο Κορυφής της G20 στη Χανγκτζόου της Κίνας στις 4 Σεπτεμβρίου 2016, δύο χρόνια μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Κριμαία και την παράνομη προσάρτησή της. Και οι δύο θα συναντηθούν στο Πεκίνο τον Φεβρουάριο του 2022, αμέσως πριν από την εισβολή του Πούτιν στην ηπειρωτική Ουκρανία. Φωτογραφία: plavi011

Η εμπλοκή της Κίνας στην προμήθεια υλικών προς τη Ρωσία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή οπλισμού έχει παρατηρηθεί από την έναρξη του πολέμου. Ο Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) έχει καταδικάσει την Κίνα για τις προσπάθειές της να παράσχει βασικά εξαρτήματα για την πολεμική μηχανή της Ρωσίας. Η ίδια η Ρωσία δεν μπορεί να συμβαδίσει με την παραγωγή μικροηλεκτρονικών και οπτικών συσκευών με το είδος των απωλειών που υφίσταται στο μέτωπο. Με τη συνεχή υποστήριξη της Κίνας προς αυτή την κατεύθυνση, άλλες προσπάθειες εξετάζονται από τη Δύση, κάτι που θα υποδήλωνε κάποια κλιμάκωση παρόμοιας συμπεριφοράς. Όπως δείχνει τώρα μια έκθεση, ένα κινεζικό εργοστάσιο φαίνεται να εμπλέκεται σε ένα πραγματικό πρόγραμμα όπλων για μια θυγατρική μιας ρωσικής κρατικής εταιρείας όπλων που έχει κυρωθεί από τις ΗΠΑ, παράγοντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη επίθεσης μεγάλης εμβέλειας για τον πόλεμο της Ρωσίας. Το θέμα βρίσκεται υπό διερεύνηση και το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας έχει μέχρι σήμερα αρνηθεί ότι γνωρίζει τέτοια παραβίαση. Ωστόσο, έχει προκύψει περαιτέρω επιβεβαίωση της δέσμευσης που επιβεβαίωσε τον ισχυρισμό του ΝΑΤΟ ότι η Κίνα δεσμεύεται πλέον σε αυτόν τον πόλεμο.

Μια αμερικανική έρευνα εξετάζει επίσης εάν η Κίνα υποστηρίζει την πυρηνική βιομηχανία της Ρωσίας μέσω μιας συμφωνίας στην οποία αγοράζει ρωσικό εμπλουτισμένο ουράνιο και, με τη σειρά της, πουλάει το δικό της εγχώριο προϊόν ουρανίου στις ΗΠΑ. Αυτό παρακάμπτει την απαγόρευση εισαγωγής ρωσικού ουρανίου από τις ΗΠΑ τον Δεκέμβριο του 2023, επιτρέποντας παράλληλα στη Ρωσία να επωφεληθεί από αυτόν τον ενεργειακό πόρο με τη συνεχή πώλησή του στην Κίνα. Οι κινεζικές προθέσεις σε αυτό το θέμα συνάδουν με τη συνεχιζόμενη αγορά του πιο κερδοφόρου ενεργειακού προϊόντος της Ρωσίας - πετρελαίου. Εθελοντικοί περιορισμοί στις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου επιβλήθηκαν από πολλά έθνη λίγο μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022. Ένα επίσημο εμπάργκο πετρελαίου εισήχθη από τη Δύση τον Δεκέμβριο του 2022. Τον Φεβρουάριο του 2023, τέθηκε σε ισχύ ένα ανώτατο όριο τιμής 60 δολαρίων ανά βαρέλι για το ρωσικό πετρέλαιο που πωλείται σε έθνη όπως η Κίνα που δεν συμμετείχαν στο εμπάργκο. Η μεταφορά αργού πετρελαίου που υπόκειται σε κυρώσεις σε τιμές που υπερβαίνουν το ανώτατο όριο συνεχίστηκε προς την Κίνα μέσω ενός σκιώδους στόλου δεξαμενόπλοιων που απέκρυψαν την προέλευση του πετρελαίου συμμετέχοντας σε μεταφορές πετρελαίου από πλοίο σε πλοίο στην ανοιχτή θάλασσα.   

Το θέμα δεν είναι μυστικό και οι ΗΠΑ έχουν λάβει περαιτέρω μέτρα για να περιορίσουν την πρακτική αυτή, με κυρώσεις που στοχεύουν περισσότερα από 390 άτομα και οντότητες, κυρίως εντός της Κίνας. Ομοίως, πρόσθετες προσπάθειες από τις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία έχουν κατευθυνθεί προς την εξάρθρωση δικτύων που εμπλέκονται στην προμήθεια τεχνολογιών για τον πόλεμο της Ρωσίας. Αυτά περιλαμβάνουν και πάλι την Κίνα, καθώς και το Χονγκ Κονγκ, την Τουρκία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μεταξύ άλλων. Αρκετές κινεζικές και τεχνολογικές εταιρείες του Χονγκ Κονγκ έχουν εντοπιστεί σε αυτήν την έρευνα, μαζί με κινεζικές τράπεζες που εμπλέκονται στη χρηματοδότηση της υπόθεσης.

Στη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Στρογγυλής Τράπεζας για τη Βιομηχανία τον Μάιο του 2024, το 54% των διευθύνοντων συμβούλων μεγάλων ευρωπαϊκών εταιρειών θεώρησε ότι οι σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Κίνας θα επιδεινωθούν τα επόμενα τρία χρόνια, σε αντίθεση με το 7% που προέβλεψε βελτίωση. Η ΕΕ, με εκτιμώμενο ονομαστικό ΑΕΠ 19,35 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, αντιπροσωπεύει σχεδόν το 17% της παγκόσμιας οικονομίας και αποτελεί τη μεγαλύτερη αγορά εξαγωγών της Κίνας, ενώ η Κίνα παρέμεινε η τρίτη μεγαλύτερη αγορά της για εισαγόμενα αγαθά. Το ονομαστικό ΑΕΠ της Ρωσίας, από την άλλη πλευρά, εκτιμάται ότι είναι μόνο 2,0 τρισεκατομμύρια δολάρια, με μια τρέχουσα πολεμική οικονομία που κυριαρχείται από τις αμυντικές δαπάνες και χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές ορυκτών καυσίμων. Το ανώτατο όριο τιμών στις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου, που εισήχθη στα τέλη του 2022 σε μια προσπάθεια μείωσης των εσόδων, ακολουθείται τώρα από μια συνεχή αυστηροποίηση των στρατηγικών επιβολής, μαζί με κυρώσεις που επιβάλλονται σε εκείνες τις οντότητες εντός της Κίνας και αλλού που προωθούν τις εξαγωγικές δραστηριότητες πετρελαίου. Η πετρελαϊκή βιομηχανία της Ρωσίας έχει επίσης πληγεί στην πηγή της από τη στόχευση διυλιστηρίων και αποθηκών από ουκρανικά drones, προκαλώντας κατά καιρούς απώλεια χωρητικότητας άνω του ενός εκατομμυρίου βαρελιών την ημέρα.

Χάρτης της Ευρασίας που δείχνει την εδαφική κυριαρχία τόσο της Κίνας όσο και της Ρωσικής Ομοσπονδίας και τη συγκριτικά μικρότερη περιοχή της Ουκρανίας μαζί με άλλα ανατολικοευρωπαϊκά έθνη δυτικά της Ρωσίας. Φωτογραφία: Cartarium

Μετά από μια περίοδο δύο δεκαετιών ευημερίας που κυριαρχείται από την εκβιομηχάνιση και την αστικοποίηση, η Κίνα αντιμετωπίζει τρομερές οικονομικές προκλήσεις - υψηλή ανεργία των νέων, αυξημένο δημόσιο χρέος, προβληματική αγορά ακινήτων, μια γηράσκουσα κοινωνία σε συνδυασμό με μείωση του ποσοστού γεννήσεων και επιβράδυνση της ανάπτυξης. Αυτά τα παράπονα έχουν επισημανθεί μετά τον κακό χειρισμό της πανδημίας COVID από τον Xi Jinping και τη σοβαρή μείωση της κατασκευής ακινήτων τα τελευταία χρόνια, προκαλώντας δραστική πτώση στις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών, η εγχώρια κατανάλωση επιβραδύνθηκε σημαντικά, αναγκάζοντας τις κινεζικές εταιρείες να εξάγουν τα πλεονάζοντα προϊόντα τους, αυξάνοντας τα εμπορικά πλεονάσματα της Κίνας και προωθώντας τον αποπληθωρισμό. Αυτή η πρακτική ανάγκασε τις ξένες κυβερνήσεις να επιβάλουν δασμούς σε κινεζικά προϊόντα για να προστατεύσουν τις δικές τους οικονομίες. Ακόμη και τα μέλη του πολυμερούς οικονομικού φόρουμ BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική), που κυριαρχείται από την Κίνα, έχουν ξεκινήσει προσπάθειες αντιντάμπινγκ για να περιορίσουν την πρακτική την οποία η ίδια η Κίνα δεν αναγνωρίζει.

Ωστόσο, η κινεζική κυβέρνηση έχει επιδιώξει να προωθήσει την παραγωγή, ιδίως στις βιομηχανίες ηλεκτρικών οχημάτων, μπαταριών και ηλιακών κυψελών. Ο αμυντικός προϋπολογισμός θα σημειώσει περαιτέρω αύξηση 7,2% το 2024, αυξανόμενος ταχύτερα από την παραγωγή εσόδων, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο στρατός έχει προτεραιότητα έναντι των επενδύσεων στην ανάπτυξη των νοικοκυριών. Αυτή η άρνηση της δημόσιας ανάγκης, και συγκεκριμένα του εισοδήματος των νοικοκυριών, θα μειώσει περαιτέρω την εγχώρια καταναλωτική εμπιστοσύνη και θα επιδεινώσει τις προοπτικές για μια απαραίτητη ανάπτυξη με γνώμονα την κατανάλωση εντός της χώρας. Επιπλέον, η Κίνα δεν δείχνει καμία σημασία για την κατάσταση στις οικονομίες άλλων εθνών, καθώς συνεχίζει τις δικές της πολιτικές, όσο άστοχες κι αν είναι, για αυτό που πιστεύει ότι θα ωφελήσει τις δικές της.

μια στροφή προς μια οικονομία που βασίζεται στην εγχώρια κατανάλωσηθα επέφερε μια σημαντική μείωση των φορολογικών εσόδων, μεγάλο μέρος των οποίων προέρχεται επί του παρόντος από τον φόρο προστιθέμενης αξίας στα μεταποιημένα αγαθά και τους επιχειρηματικούς φόρους, και όχι από τη φορολογία των φυσικών προσώπων και την εγχώρια κατανάλωση. Η λύση θα απαιτούσε ουσιαστική φορολογική μεταρρύθμιση, αλλά αυτό δεν φαίνεται στο σχέδιο δράσης μιας κυβέρνησης που σκοπεύει στη συνεχή ανάπτυξη εις βάρος των βιώσιμων παγκόσμιων εμπορικών σχέσεων. Οι δαπάνες των νοικοκυριών της Κίνας αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 40% του ΑΕΠ, 20% λιγότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Για να ανακάμψει η εγχώρια κατανάλωση στην προ-πανδημίας τάση της θα απαιτούσε δαπάνες άνω του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων - ένα απίθανο αποτέλεσμα για μια κυβέρνηση δεδομένου του ιστορικά κακού ιστορικού της όσον αφορά την τόνωση της κατανάλωσης. Η έλλειψη συνεργασίας με τις ξένες αγορές όσον αφορά την παραγωγή θα οδηγήσει σε περαιτέρω προστατευτικές εμπορικές πολιτικές από την G-7 και άλλα έθνη.

Λόγω της υπερβολικής επιρροής του Πούτιν, οι οικονομικές προοπτικές της Ρωσίας στο εγγύς μέλλον φαίνονται ζοφερές. Το έθνος έχει εξαντλήσει τις δυνατότητές του με την ξαφνική μείωση του νεανικού πληθυσμού του λόγω στρατιωτικών απωλειών και μετανάστευσης, όλα στο πλαίσιο μιας μείωσης του ρυθμού γεννήσεων, μιας οικονομίας που στερείται εμπορικών (μη στρατιωτικών) κινήτρων, μιας κατεστραμμένης κοινωνικής δομής και μιας κουλτούρας διάχυτης διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα. Η Κίνα, από την πλευρά της στην υποστήριξη ενός παράνομου πολέμου, μπορεί να προσθέτει άσκοπα στις δικές της εσωτερικές πιέσεις, ενώ διατηρεί ένα στρατηγικό ενδιαφέρον για τη Ρωσία ως εταίρο στην αντίληψή της για μια νέα παγκόσμια τάξη. Αλλά τι θα γίνει αυτός ο εταίρος καθώς συνεχίζει έναν πόλεμο που αποσπά όχι μόνο τα οικονομικά της αλλά και την ψυχή της. Πόσο είναι πρόθυμη η Κίνα να στοιχηματίσει το δικό της μέλλον σε αυτό το ταχέως μεταβαλλόμενο τοπίο;

Καθώς η Κίνα εξετάζει τις επιλογές της με την Ταϊβάν και τις σχέσεις της με άλλα έθνη στην περιοχή της, και καθώς παρακολουθεί τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στην ανατολική Ευρώπη, η ίδια εξετάζεται εξονυχιστικά από την παγκόσμια κοινότητα. Ευθυγραμμίζονται οι τρέχουσες συνθήκες με τρόπο που η Κίνα θεωρεί τον εαυτό της ως τον κυρίαρχο παράγοντα σε μια νέα παγκόσμια τάξη; Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει γίνει μια εκτίμηση για το δικό της μέλλον, αλλά και για το μέλλον της Κίνας, για την προθυμία της να παίξει τον ρόλο του καταλύτη ενός άτυχου πολέμου. Ένας από τους αναγνωρισμένους ειδικούς της Κίνας σε θέματα Ρωσίας, ο Φενγκ Γιουτζάν, εξέφρασε ανησυχία σχετικά με τη μείωση της ρωσικής επιρροής γεωπολιτικά και στην παγκόσμια οικονομία, καθώς αντιμετωπίζει την ήττα. Θα βγει η Κίνα από το σκοτεινό πέπλο της Ρωσίας μόνο και μόνο για να θεωρηθεί υπό επιδείνωση ως ένα έθνος που δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε;

Πνευματικά δικαιώματα @Kost Elisevich, MD, PhD 2024. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Οποιαδήποτε παράνομη αναπαραγωγή αυτού του περιεχομένου θα οδηγήσει σε άμεση νομική δράση.