Αρκετά μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ) αντιτίθενται στην ιδέα ότι η Ουκρανία χρειάζεται την υποστήριξή τους στον πόλεμό της αντίστασης κατά της Ρωσίας, υποστηρίζοντας, φαινομενικά, ότι έχουν παρασχεθεί αρκετά μέχρι σήμερα, ώστε οι προτεραιότητες του προϋπολογισμού να πρέπει να κατευθυνθούν αλλού, ενώ επαναλαμβάνουν μια αφήγηση, χωρίς αιτιολόγηση, ότι η κατανομή της βοήθειας προς την Ουκρανία έχει κακοδιαχειριστεί και πολλά έχουν σπαταληθεί στη διαδικασία. Τα επιχειρήματα είναι ανειλικρινή, τίποτα περισσότερο από επιτηδευμένες πολιτικές δηλώσεις που καταδεικνύουν μια βαθιά άγνοια των παγκόσμιων συνεπειών της προτεινόμενης αδράνειάς τους.
Ο εξοπλισμός της Ουκρανίας στερεί από τη Ρωσία την επιθυμητή νίκη της στην διατήρηση της Κριμαίας και αποφεύγει το πολύ μεγαλύτερο κόστος που επιβάλλει ένας επιτιθέμενος, του οποίου ο δηλωμένος στόχος είναι η αποκατάσταση μιας ρωσικής αυτοκρατορίας με όλες τις πολλαπλές συνέπειές της. Ωφελεί τις ΗΠΑ η Ευρώπη να βρίσκεται σε συνεχή κατάσταση σύγκρουσης με τη Ρωσία; Ωφελεί τις ΗΠΑ η Ρωσία να δείχνει στην Κίνα και σε άλλα κακόβουλα έθνη ότι οι ΗΠΑ πάντα διστάζουν όταν πρόκειται να επιδείξουν αντοχή; Επιπλέον, κανένα αμερικανικό στράτευμα δεν θυσιάζεται σε αυτόν τον αγώνα εναντίον ενός αδίστακτου έθνους που έχει κοστίσει πολύ στις ΗΠΑ από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν είναι επιτέλους η ώρα, μετά από περισσότερες από επτά δεκαετίες, να τερματιστεί η φάρσα και να αποδοθεί στη Ρωσία αυτό που της αξίζει απλώς υποστηρίζοντας έναν πόλεμο αντίστασης που θα μπορούσε κάλλιστα να φέρει ένα αποφασιστικό τέλος στη διαβρωτική της συμπεριφορά;
Η αρνητική επίδραση του πολέμου της Ρωσίας στη σταθερότητα και την ασφάλεια της ανατολικής Ευρώπης, η ανάμειξή της στο πλευρό του Ιράν στην τρέχουσα ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση και η συμπαιγνία της με τις τρομοκρατικές οργανώσεις που υποστηρίζονται από το Ιράν, τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, η προώθηση του εμφυλίου πολέμου στη Συρία και η επακόλουθη ανθρωπιστική κρίση φαίνεται να έχουν κατά κάποιο τρόπο διαφύγει της προσοχής των μελών της Βουλής. Θα μπορούσε επίσης να τους υπενθυμίσει αυτή την ιδιαίτερη μορφή ρωσικής κακοήθειας που εκδηλώνεται στην κρατική μισθοφορική ομάδα της, την Wagner, η οποία έχει εξαπλώσει τη βία της βαθιά στην Αφρική με σκοπό την απόκτηση ελέγχου των φυσικών πόρων και της πολιτικής επιρροής. Έχει κάνει το ίδιο στη Λατινική Αμερική, όπου υπάρχει ο πρόσθετος στόχος της υπονόμευσης των σχέσεων με τις ΗΠΑ και της διεξαγωγής του ιδιαίτερου είδους υβριδικού πολέμου που προωθεί τη μαζική μετανάστευση προς τα σύνορα με τις ΗΠΑ.
Η Ουκρανία, με την παγκόσμια βοήθεια που της έχει παρασχεθεί τους τελευταίους 20 μήνες, κατάφερε να φέρει τον ρωσικό στρατό σε αδιέξοδο, μειώνοντας παράλληλα την συμβατική μαχητική ικανότητα της Ρωσίας κατά 50%και υποβαθμίζοντας την ικανότητά της να προκαλέσει οποιαδήποτε παρόμοια επιθετικότητα στην ανατολική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Βαλτικής. Για να ανακτήσει το υπόλοιπο έδαφός της, η Ουκρανία θα χρειαστεί οπλισμό που είναι σε θέση να στοχεύσει ρωσικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται επί του παρόντος εκτός εμβέλειάς της, συμπεριλαμβανομένων των πολεμικών πλοίων τους στην Κριμαία και αλλού. Εάν αυτά ήταν διαθέσιμα πολύ νωρίτερα στον πόλεμο, όπως είχε επανειλημμένα τονίσει σεβαστοί απόστρατοι στρατιωτικοί ηγέτες των ΗΠΑ, η αντεπίθεση της Ουκρανίας θα είχε προχωρήσει με μεγαλύτερο ρυθμό.
Απαιτείται συνεχής χρηματοδότηση για να προωθηθεί η τρέχουσα επίθεση, κάτι περισσότερο από απλώς για στρατιωτικούς σκοπούς. Η κυριαρχία της Ρωσίας στην Κριμαία θα μπορούσε να διακυβευτεί υπό τις κατάλληλες συνθήκες και, μαζί με αυτήν, η κυριαρχία του Βλαντιμίρ Πούτιν στην εξουσία καθώς πλησιάζει ο χειμώνας. Οι επερχόμενες προεδρικές εκλογές διαγράφονται τον Μάρτιο του 2024 και, περισσότερο από ό,τι σε προηγούμενες εκλογές, ο Πούτιν έχει πολλά να λογοδοτήσει στις τρέχουσες. Η τάση του για δολοφονία ή φυλάκιση πιθανών αντιπάλων και εξάλειψη δημοσιογράφων στο παρελθόν του έχει προσφέρει επανειλημμένες επιτυχίες στην εκλογική του καταμέτρηση, αλλά μια σιωπηρή λαϊκιστική δυσαρέσκεια μπορεί να αυξάνεται, αρκετή για να ενθαρρύνει τους αντιπάλους. Μπορεί να έχει βάσιμους λόγους να πιστεύει ότι το έθνος του δεν είναι έτοιμο να θυσιάσει άλλα έξι χρόνια υπό την ηγεμονία του ή οποιουδήποτε άλλου μέλους του καθεστώτος του. Η νεότερη γενιά, ειδικότερα, φαίνεται λιγότερο διατεθειμένη να δώσει σημασία στην κρατική προπαγάνδα και να βασίζεται σε άλλες πηγές πολύ πιο επιδέξιες στην αποκάλυψη της αλήθειας.

Το ζήτημα της Κριμαίας είναι αυτό που αξίζει να εστιάσουμε αυτή τη στιγμή, καθώς η μοίρα του Πούτιν εξαρτάται από τη διατήρηση αυτού του στρατηγικού περιουσιακού στοιχείου. Μόνο για αυτόν τον λόγο, χρειάζεται χρηματοδότηση για να σημάνει την αρχή του τέλους αυτής της σύγκρουσης. Η απέλαση ρωσικών στρατευμάτων από τα κατεχόμενα ουκρανικά εδάφη θα άφηνε επίσης τον Πούτιν να εξηγήσει στον λαό του την απώλεια περισσότερων από 300.000 στρατιωτών σε αυτό το μέτωπο, αφού τους δέσμευσε σε έναν αδικαιολόγητο πόλεμο το 2022. Η ντροπή που προκλήθηκε στον στρατό του και στο έθνος του για αυτή την ατυχία θα διαρκέσει πολύ περισσότερο από τον σύντομο χρόνο που του απομένει.
Ποια είναι πράγματι η αποζημίωση για την εκούσια και αδιάκριτη δολοφονία αθωότητας, τις μαζικές εκτελέσεις, την καταστροφή νοσοκομείων και κλινικών, την απομάκρυνση περισσότερων από 14 εκατομμυρίων ανθρώπων από τα σπίτια τους και 15,7 εκατομμυρίων που χρειάζονταν ανθρωπιστική βοήθεια μόλις τον πρώτο χρόνο του πολέμου, την απαγωγή παιδιών που τώρα κατηγορούνται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και τον βιασμό και τα βασανιστήρια αμάχων; Προσθέστε σε αυτό τη ρωσική λεηλασία ουκρανικών σιτηρών, ένα ακόμη έγκλημα πολέμου, με την εκ νέου καταχώριση ουκρανικών ανελκυστήρων σιτηρών σε κρατικές ρωσικές επιχειρήσεις, επιτρέποντας την κλοπή άνω των 4 εκατομμυρίων τόνων. Είναι αυτή η Ρωσία με την οποία πρέπει να συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε;

Τόσο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν όσο και ώριμα στοιχεία εντός του Κογκρέσου έχουν καταλάβει από την αρχή ότι απαιτούνταν η κατάλληλη δράση. Οι δαπάνες των ΗΠΑ για την υποστήριξη της Ουκρανίας μέχρι σήμερα για στρατιωτικές, οικονομικές και ανθρωπιστικές ανάγκες έχουν ανέλθει σε 113,4 δισεκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων τα 70 δισεκατομμύρια δολάρια πήγαν απευθείας στην αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ για την κατασκευή στρατιωτικού υλικού για την Ουκρανία και τη δημιουργία σημαντικών ευκαιριών απασχόλησης. Παρεμπιπτόντως, η διαφήμιση του αμερικανικού οπλισμού στο ουκρανικό μέτωπο φαίνεται να έχει οδηγήσει στην αγορά αμερικανικού στρατιωτικού υλικού αξίας 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων μόνο από ευρωπαϊκές χώρες, τονώνοντας ακόμη περισσότερο την οικονομία των ΗΠΑ.
Πέρα από τα συμβατικά μέσα εξασφάλισης κεφαλαίων μέσω νομοθετικής δράσης, έχουν προταθεί περαιτέρω επιλογές που, με την υποστήριξη του Κογκρέσου, θα βοηθούσαν σημαντικά στον μετριασμό του κόστους του πολέμου της Ρωσίας. Το επίπεδο της εκδηλωμένης ρωσικής εγκληματικότητας έδωσε την ώθηση για την αξιοποίηση των ξένων περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας για το κόστος αυτού του πολέμου. Νομικά ζητήματα σχετικά με την κατάσχεση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων τέθηκαν κατά το αρχικό στάδιο του πολέμου της Ρωσίας. Ήταν προφανές ακόμη και τότε ότι η λεπτότητα και ο χρόνος που δόθηκε στη διαχείριση των κανονιστικών και νομικών ζητημάτων που σχετίζονται με τα χρήματα επρόκειτο να γίνουν δραστικά δυσανάλογα με την επείγουσα ανάγκη για να ξεκινήσει η αποκατάσταση της ανθρώπινης βλάβης που προκλήθηκε από τη ρωσική επιθετικότητα. Μέσα σε λίγους μήνες, ο κόσμος συνειδητοποίησε τη φύση της ρωσικής βαρβαρότητας προς τον άμαχο πληθυσμό. Μέσα στον πρώτο χρόνο του πολέμου, δεν ήταν οι ρωσικές φρικαλεότητες τόσο αναμφισβήτητες και αδικαιολόγητες που χρειάστηκε εκτεταμένη διαβούλευση για να ξεπεραστούν οι ανησυχίες που εκφράστηκαν για τα χρήματα;
Το πάγωμα ή η ακινητοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της Ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας στις ΗΠΑ ήταν ένα απαραίτητο βήμα στην αρχή του πολέμου, όπως συνέβη και αλλού. Ήρθε η ώρα για την απελευθέρωση αυτών των περιουσιακών στοιχείων μέσω της κατάσχεσης και της διανομής στην πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας και στις τεράστιες ανθρωπιστικές ανάγκες της που προέκυψαν από τον πόλεμο. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών είχε, μάλιστα, υιοθετήσει ένα τέτοιο ψήφισμα πριν από ένα χρόνο. Η προηγούμενη ανησυχία ότι αυτά είναι δημόσια περιουσιακά στοιχεία και θα πρέπει να προστατεύονται από τέτοιες παραβιάσεις μπορεί να αντισταθμιστεί από το φαινομενικά συντριπτικό συναίσθημα που εξέφρασε το ρωσικό κοινό υπέρ του πολέμου της Ρωσίας, όπως αναφέρθηκε από τις κρατικές δημοσκοπήσεις και τα μέσα ενημέρωσης του Πούτιν. Αυτός ο δημόσιος ενθουσιασμός θα πρέπει να αναγνωριστεί αναλόγως.
Επιπλέον, η πρόσθετη ανησυχία ότι τέτοιες αποφάσεις ενδέχεται να απειλήσουν μελλοντικά αμερικανικά περιουσιακά στοιχεία που φυλάσσονται σε ξένες τράπεζες δεν μπορεί να ξεφύγει από την εικόνα της κατάφωρης παραβίασης του διεθνούς δικαίου που διαπράττει η Ρωσία για την εισβολή σε κυρίαρχο έδαφος ενός γειτονικού έθνους, ένα μέτρο για το οποίο όλα τα πολιτισμένα έθνη θα πρέπει να λογοδοτήσουν. Η κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων με αυτόν τον τρόπο έχει προωθηθεί ως μέσο μετριασμού των φιλοδοξιών αυταρχικών καθεστώτων με παρόμοιες τάσεις όπως θα μπορούσε να ειπωθεί για την Κίνα.
Η ανακοίνωση της 8ης Νοεμβρίου 2023 από τον Πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, Michael McCaul (Ρεπουμπλικάνος-Τέξας), σχετικά με την ψήφιση του HR 4175, του Νόμου για την Ανασυγκρότηση της Οικονομικής Ευημερίας και Ευκαιριών (REPO) για τους Ουκρανούς, παρέχει πλέον νομική εξουσία στον Πρόεδρο Μπάιντεν να κατάσχει ρωσικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία που έχουν επενδυθεί από την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας και οποιαδήποτε άλλη από τις χρηματοπιστωτικές της οντότητες στις ΗΠΑ και να τα μεταφέρει στην Ουκρανία. Η διακομματική νομοθεσία είχε επανεισαχθεί στη Γερουσία τον Ιούνιο του 2023 από τον Jim Risch (Ρεπουμπλικάνος-Αϊντάχο), τον Ρεπουμπλικάνο στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, με τον Sheldon Whitehouse (Δημοκρατικός-Ρόουντ Άιλαντ) και τους Βουλευτές Michael McCaul και Marcy Kaptur (Δημοκρατική-Οχάιο) στη Βουλή. Το νομοσχέδιο στοχεύει σε περιουσιακά στοιχεία της Ρωσικής Κεντρικής Τράπεζας ύψους 5,06 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Εκτιμάται ότι 280 δισεκατομμύρια δολάρια από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται σε άλλες περιοχές παγκοσμίως, με το 80% να βρίσκεται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Μέχρι σήμερα, οι οικονομικές και νομικές ανησυχίες για τις χρηματοπιστωτικές αγορές που έθεσε η Κριστίν Λαγκάρντ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, φαίνεται να παρεμποδίζουν ακόμη και τη φορολόγηση των κερδών που προέρχονται από παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, αλλά αυτές έχουν αμφισβητηθεί από την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, οι οποίοι ζήτησαν την υποστήριξη της ΕΕ. Παρά την αναποφασιστικότητα αυτή, οι ηγέτες της G7 έχουν προχωρήσει στη χαρτογράφηση των ρωσικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων που είναι ακινητοποιημένα σε δικαιοδοσίες μελών, καθώς και σε εκείνες άλλων χωρών στην ΕΕ και την Αυστραλία. Σύμφωνα με την αντίστοιχη νομική τους εξουσία, αυτά τα περιουσιακά στοιχεία θα παραμείνουν ακινητοποιημένα μέχρι η Ρωσία να πληρώσει για τις ζημίες που προκλήθηκαν στους Ουκρανούς.
Οι χώρες έχουν λάβει μεμονωμένα παρόμοια μέτρα. Η κυβέρνηση της Εσθονίας υπέβαλε πρόσφατα ένα νομοσχέδιο που, μετά την έγκριση από το κοινοβούλιο, θα επιτρέψει τη μεταφορά παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, αξίας περίπου 40 εκατομμυρίων δολαρίων, στην Ουκρανία. Το Βέλγιο κατέχει το μεγαλύτερο μέρος των ξένων περιουσιακών στοιχείων της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας, περίπου 125 δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία διαχειρίζεται ο οργανισμός συμψηφισμού συναλλαγών του, Euroclear. Θα εισπράξει περίπου 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια σε φόρους επί των τόκων από αυτά τα περιουσιακά στοιχεία το 2023 και το 2024 και σκοπεύει να τα μεταφέρει στην Ουκρανία για σκοπούς ανθρωπιστικής βοήθειας και αγοράς στρατιωτικού εξοπλισμού.
Σε μια παρόμοια ενέργεια με αυτή του HR 4175, το φθινόπωρο του 2022 ξεκίνησαν νομοθετικές ενέργειες στις ΗΠΑ, προτείνοντας τη μεταφορά ρευστοποιημένων περιουσιακών στοιχείων Ρώσων ολιγαρχών για την ενίσχυση της Ουκρανίας. Αυτός θα ήταν ο Νόμος περί Ρωσικών Ελίτ, Πληρεξουσίων και Ολιγαρχών (REPO), ο οποίος κατατέθηκε από τους Γερουσιαστές Lindsey Graham (Ρεπουμπλικάνος-SC), Jim Risch (Ρεπουμπλικάνος-ID), Sheldon Whitehouse (Δημοκρατικός-RI), Richard Blumenthal (Δημοκρατικός-CT) και Michael Bennet (Δημοκρατικός-CO) ως τροποποίηση του νομοσχεδίου για τις κυβερνητικές πιστώσεις του οικονομικού έτους 2023. Έγινε νόμος τον Δεκέμβριο του 2022.
Η παγκόσμια καταδίωξη του πλούτου των Ρώσων ολιγαρχών από την Ομάδα Εργασίας REPO (REPOTF) συνεχίζεται από την έναρξή της τον Μάρτιο του 2022. Η REPOTF αποτελείται από εκπροσώπους της ΕΕ, των χωρών της G7 και της Αυστραλίας και συστάθηκε ως μια συντονισμένη προσπάθεια για την εύρεση, κατάσχεση και δήμευση των περιουσιακών στοιχείων ατόμων ή οντοτήτων που έχουν υποστεί κυρώσεις. Μέχρι τον Μάρτιο του 2023, είχε δεσμεύσει ή παγώσει 58 δισεκατομμύρια δολάρια μεμονωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Ο Καναδάς ήταν το πρώτο έθνος της G7 που επιδίωξε την πραγματική δήμευση 26 εκατομμυρίων δολαρίων από την Granite Capital Holdings, η οποία ανήκε στον Ρώσο ολιγάρχη, Ρόμαν Αμπράμοβιτς, τον Δεκέμβριο του 2022. Ένας ομοσπονδιακός δικαστής των ΗΠΑ είχε νωρίτερα εξουσιοδοτήσει τις αρχές του Υπουργείου Δικαιοσύνης (DOJ) να επιδιώξουν την κατάσχεση ενός Boeing 787-8 Dreamliner και ενός τζετ Gulfstream G650ER, συνολικής αξίας 410 εκατομμυρίων δολαρίων, που ανήκουν και τα δύο στον Αμπράμοβιτς, για παραβίαση των περιορισμών εξαγωγής που σχετίζονται με τον πόλεμο.
Η πρώτη πραγματική ομοσπονδιακή απόφαση που επέτρεψε την δήμευση περιουσιακών στοιχείων ενός άλλου Ρώσου ολιγάρχη, του Κονσταντίν Μαλόφεεφ, ελήφθη τον Φεβρουάριο του 2023, όταν οι εισαγγελείς του Υπουργείου Δικαιοσύνης απέδειξαν ότι είχε χρηματοδοτήσει φιλορώσους αυτονομιστές για να βοηθήσουν στην παράνομη κατάληψη της Κριμαίας από τον Πούτιν το 2014. Τον Μάιο του 2023, ο Γενικός Εισαγγελέας Μέρικ Γκάρλαντ ενέκρινε τη μεταφορά των χρημάτων στο Υπουργείο Εξωτερικών για διανομή στην Ουκρανία. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης κατέσχεσε ένα γιοτ αξίας 300 εκατομμυρίων δολαρίων στα Φίτζι και ένα γιοτ αξίας 90 εκατομμυρίων δολαρίων σε ισπανικά ύδατα που ανήκουν στους Ρώσους ολιγάρχες, Σουλεϊμάν Κερίμοφ και Βίκτορ Βέκσελμπεργκ, αντίστοιχα, κατηγορούμενοι και οι δύο για ξέπλυμα χρήματος, μεταξύ άλλων παραβιάσεων.
Δυσκολίες παραμένουν στην παρακολούθηση μεμονωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Ο πολυεπίπεδος λαβύρινθος των υπεράκτιων εικονικών λογαριασμών που θολώνουν την ταυτότητα του αρχικού ιδιοκτήτη, το ξέπλυμα χρήματος μέσω τυφλών καταπιστευμάτων που κατανέμουν περιουσιακά στοιχεία μεταξύ φαινομενικά άσχετων οντοτήτων, τα ανταλλακτήρια κρυπτονομισμάτων, οι δυτικοί παράγοντες και η παγκόσμια κινητικότητα ορισμένων περιουσιακών στοιχείων καθιστούν την επιδίωξη του πλούτου των ολιγαρχών μια χρονοβόρα και εργατική εργασία. Αλλά η βούληση υπάρχει για να αναληφθεί το έργο με τις επιτυχίες να αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου.
Υπάρχει μια άλλη οδός διαθέσιμης χρηματοδότησης που πρέπει να ακολουθηθεί, η οποία αντιμετωπίζει το ζήτημα των συνεισφορών που έγιναν στην πολεμική προσπάθεια της Ρωσίας από τις εταιρείες που συνεχίζουν να επωφελούνται από την επιχειρηματική δραστηριότητα στη Ρωσία. Το Ινστιτούτο Ηγεσίας Διευθύνοντος Συμβούλου (CELI) στη Σχολή Διοίκησης του Yale δημοσίευσε έναν ολοκληρωμένο κατάλογο παγκόσμιων εταιρειών, ο οποίος ενημερώθηκε τελευταία φορά τον Νοέμβριο του 2023, οι οποίες είτε έχουν εγκαταλείψει εντελώς τη Ρωσία είτε έχουν διατηρήσει κάποια ικανότητα να συνεχίσουν να δραστηριοποιούνται. Η Σχολή Οικονομικών του Κιέβου (KSE), σε συνεργασία με τα Υπουργεία Οικονομίας, Εξωτερικών και Ψηφιακού Μετασχηματισμού της Ουκρανίας, χρησιμοποίησε τη βάση δεδομένων CELI για να κατηγοριοποιήσει μεμονωμένες ξένες εταιρείες ανάλογα με την κατάσταση των δραστηριοτήτων τους εντός της Ρωσίας, αναλύοντας τις μεταβολές στις τιμές των μετοχών και την κεφαλαιοποίηση των μητρικών ομίλων αυτών των εταιρειών. Από τις 20 Νοεμβρίου, περισσότερες από 1.500 ξένες εταιρείες συνέχισαν τις δραστηριότητές τους στη Ρωσία, εκ των οποίων περισσότερες από 1.200 έχουν δηλώσει ότι έχουν κατά κάποιο τρόπο μειώσει προσωρινά τις δραστηριότητές τους ή βρίσκονται στη διαδικασία διακοπής λειτουργίας. Μόνο 297 έχουν ολοκληρώσει την πλήρη αποχώρησή τους από τη Ρωσία.
Εκτός από την παροχή απασχόλησης σε δεκάδες χιλιάδες Ρώσους εργαζόμενους, οι φόροι επί των κερδών που καταβάλλονται στο Κρεμλίνο από αυτές τις εταιρείες παρέχουν έμμεση χρηματοδότηση του πολέμου της Ρωσίας, μαζί με τις παραβιάσεις των διεθνών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ομοίως, παρέχουν τα μέσα για περαιτέρω κρατική χρηματοδότηση μέσω του φορολογητέου εισοδήματος των εργαζομένων, ενώ παράλληλα πληρώνουν για ατομικά οφέλη. Το 2022, οι παγκόσμιες εταιρείες κέρδισαν έσοδα 214 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με κέρδη που ανέρχονται σε περισσότερα από 14 δισεκατομμύρια δολάρια. Μόνο από αυτό το ποσό, καταβλήθηκε στο Κρεμλίνο φόρος κερδών τουλάχιστον 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ενώ πάνω από το 25% του συνόλου του φόρου κερδών προήλθε από οντότητες με έδρα τις χώρες της G7, οι αμερικανικές εταιρείες αντιπροσώπευαν τα μεγαλύτερα έσοδα που έλαβαν και κατέβαλαν 712 εκατομμύρια δολάρια σε φόρο κερδών στο Κρεμλίνο. Οι γερμανικές εταιρείες ήρθαν δεύτερες με πληρωμή 402 εκατομμυρίων δολαρίων. Από τις αμερικανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στη Ρωσία στην αρχή του πολέμου, το 44% έχει παραμείνει. Για να δώσουμε μια εικόνα, το κόστος ενός ρωσικού άρματος μάχης T-72 είναι 1,2 εκατομμύρια δολάρια, επομένως τα φορολογικά έσοδα που δόθηκαν στη Ρωσία για το 2022 μόνο από αμερικανικές εταιρείες θα επαρκούσαν για την κατασκευή 593 ρωσικών αρμάτων μάχης ή 700 πυραύλων κρουζ Kalibr ή την αγορά 35.600 ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών αυτοκτονίας Shaheed.
Οι ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν 23 από τις 217 εταιρείες που συνεχίζουν τις συνήθεις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες με τη Ρωσία και 47 από τις 156 εταιρείες που έχουν καθυστερήσει την ανάπτυξη νέων εγκαταστάσεων, αλλά κατά τα άλλα συνέχισαν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες σε μεγάλο βαθμό όπως και πριν. Μόνο τέσσερις αμερικανικές εταιρείες - η Phillip-Morris, η PepsiCo, η Mars και η Proctor & Gamble - σημείωσαν συνολικά έσοδα στη Ρωσία ύψους 17,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2022. Η PepsiCo, κατά τα άλλα, παρέχει μισθούς σε 20.000 Ρώσους και περαιτέρω αποζημιώσεις σε 40.000 Ρώσους γεωργικούς εργάτες εντός της αλυσίδας εφοδιασμού της. Είναι ατυχές να βλέπουμε ότι ο Αμερικανός φορολογούμενος έχει παράσχει δισεκατομμύρια δολάρια για την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας μόνο και μόνο για να δούμε αμερικανικές εταιρείες να αντιτίθενται στην προσπάθεια παρέχοντας στη Ρωσία τα μέσα για να αμφισβητήσει την πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας με κεφάλαια που συγκεντρώνονται μέσω της φορολογίας. Τα κεφάλαια αναμφίβολα θα διατεθούν για την υποστήριξη του πολέμου με κάποιο τρόπο, ίσως μέσω της αγοράς οπλισμού από τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν, δεδομένης της τάσης του Πούτιν να δίνει προτεραιότητα στον πόλεμό του έναντι οποιασδήποτε άλλης προσπάθειας που θα μπορούσε πραγματικά να ωφελήσει τη χώρα του.

Μέρος της δικαιολογίας που έδωσαν αυτές οι εταιρείες για τη διατήρηση των δραστηριοτήτων τους στη Ρωσία αφορούσε την παροχή προϊόντων που θεωρούσαν «ουσιώδη», χωρίς να διευκρινίζεται τι σήμαινε αυτό. Είναι δύσκολο, διαφορετικά, να υποθέσουμε γιατί μια υποτιθέμενη παγκόσμια δύναμη όπως η Ρωσία θα χρειαζόταν ένα απαραίτητο αγαθό από μια ξένη πηγή που δεν θα μπορούσε εύκολα να εξασφαλίσει η ίδια. Επιπλέον, τα μεγαλύτερα έσοδα που παράγονται στη Ρωσία από την ξένη βιομηχανία τυχαίνει να προέρχονται από την πώληση αλκοόλ, καπνού, ειδών πολυτελείας, ζαχαρωδών και αυτοκινήτων. Αυτά έχουν να κάνουν περισσότερο με το βιοτικό επίπεδο παρά με την παροχή αγαθών για κάποια επείγουσα ανάγκη που δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχουν ανησυχίες που σχετίζονται με την εγκατάλειψη περιουσίας που θα απαλλοτριωνόταν από τη Ρωσία και θα χρησιμοποιούνταν για την υποστήριξη της πολεμικής προσπάθειας, όπως θα μπορούσε να συμβεί σε μια εγκατάσταση επεξεργασίας τροφίμων. Άλλες ανησυχίες που σχετίζονται με τις εμπιστευτικές ευθύνες, τη διατήρηση του μεριδίου αγοράς, την προστασία των περιουσιακών στοιχείων και κάποια μορφή αντισταθμιστικής συνεισφοράς για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας φαίνεται να ωχριούν σε σύγκριση με το τεράστιο τίμημα των φρικαλεοτήτων που διέπραξε η Ρωσία.
Όλα τα έθνη με εταιρείες που εδρεύουν στην επικράτειά τους θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο επιβάρυνσης επί των κερδών που πραγματοποιούνται στη Ρωσία. Τα κεφάλαια που θα κερδηθούν θα μπορούσαν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για άμεση βοήθεια στην Ουκρανία άμεσα ή να αποθηκευτούν για μεταγενέστερες αποζημιώσεις, με την αποστολή σημείωμα στους μετόχους που θα τους ευχαριστεί για τα ανθρωπιστικά οφέλη που έχουν παράσχει σε ένα έθνος που έχει μεγάλη ανάγκη. Η ενέργεια αυτή θα αποτελούσε επιπλέον αποτρεπτικό παράγοντα για περαιτέρω επιχειρηματικές προθέσεις στη Ρωσία και θα θεωρούνταν ως τιμωρία για ενέργειες που αντιβαίνουν σε εκείνους του αντίστοιχου έθνους. Το ποσό της επιβάρυνσης θα ήταν ανάλογο με την έκταση της αναληφθείσας επιχείρησης και το ποσό του κέρδους που αποκτήθηκε. Τόσο οι δυτικές όσο και οι μη δυτικές εταιρείες θα πρέπει να υπόκεινται σε τέτοιες χρεώσεις. Οι μη δυτικές εταιρείες που εμπορεύονται με τη Δύση ενώ συνεχίζουν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες με τη Ρωσία θα πρέπει επίσης να θεωρούνται ότι έχουν παρόμοια ευθύνη.
Ο πόλεμος που επέλεξε να διεξάγει η Ρωσία έχει φτάσει σε κρίσιμο στάδιο. Είναι ένας παράνομος πόλεμος που απειλεί μια παγκόσμια τάξη και διαπράττεται από ένα έθνος που από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο παρέμεινε αντίπαλος των ΗΠΑ. Είναι μια σύγκρουση χωρίς επίλυση και μόνο επιδεινώνεται από τις ενέργειες ενός σταλινικού επίδοξου ηγέτη που κατηγορείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Από την εποχή του Σχεδίου Μάρσαλ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, τρισεκατομμύρια δολάρια έχουν δαπανηθεί εν αναμονή μιας τελικής αντιπαράθεσης με αυτόν τον αντίπαλο. Από το 1948 έως το 1952, οι ΗΠΑ με Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων (1950), ενώ κατά τα άλλα συμμετείχαν ενεργά στον Πόλεμο της Κορέας (1950-1953), συνεισέφεραν 13,3 δισεκατομμύρια δολάρια για την υποστήριξη της Ευρώπης και της αναζωογόνησής της απέναντι σε μια σοβιετική απειλή. Σε σημερινό νόμισμα, αυτό το ποσό θα ανερχόταν σε 170 δισεκατομμύρια δολάρια όταν το ΑΕΠ των ΗΠΑ ανέρχεται σε 26,9 τρισεκατομμύρια δολάρια. Τώρα έχουμε ένα έθνος, την Ουκρανία, το οποίο έχει αναλάβει την πρόκληση να αντιμετωπίσει έναν αδίστακτο αντίπαλο που αντιτίθεται σε κάθε αρχή της δημοκρατίας και προσπαθεί να υπαγορεύσει το πεπρωμένο του γείτονά του απλώς επειδή αισθάνεται ότι έχει το δικαίωμα να το κάνει. Η Ουκρανία έχει γίνει το προπύργιο της Ευρώπης και αρκετών εθνών στα δυτικά της που εξακολουθούν να απειλούνται από παρόμοια μοίρα. Δεν ζητά τη θυσία του στρατιωτικού προσωπικού άλλων εθνών, απλώς την υποστήριξη που χρειάζεται για να φέρει μια εγκληματική οντότητα ενώπιον της δικαιοσύνης και, στη διαδικασία, να θέσει επιτέλους τέλος σε αυτό το άσχημο κεφάλαιο της ιστορίας.
Πνευματικά δικαιώματα @Kost Elisevich, MD, PhD 2023. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Οποιαδήποτε παράνομη αναπαραγωγή αυτού του περιεχομένου θα έχει ως αποτέλεσμα άμεση νομική δράση.